Кіріспе
1989 жылғы бенгал фильмдері 1972 жылы жарық көрген романтикалық драма фильмдері Шакти Самантаның Амар Прем 1972 жылы жарық көрген Үндістанның хинди романтикалық драма фильмдері. Бұл Арабинда Мукерджидің режиссерлік еткен бенгал фильмі "Ниши Падма" (1970), ол екеуінің де сценариін Бибутибушан Бандопадхяяйдың бенгал қысқа әңгімесі "Хингер Кочури" негізінде жазған. Фильмде адамзаттың құлқы мен қарым-қатынастарының құлдырауы суреттеледі. Фильмде өгей анасы жамандыққа ұшыраған мектеп оқушысы көрші куртизанмен дос болады. "Ниши Падма" (Түнгі гүл, 1970), түнгі гүлдейтін жасмыққа арналған, Арабинда Мукерджидің қолынан шыққан. Саманта фильмді көрген соң, ол Утам Кумардың өнерінен қатты әсер алды, сондықтан оны қайта жасауды шешті. Алайда ол сценарийге кейбір өзгерістер енгізуді шешті. Фильмнің түпнұсқасы Бибутибушан Бандопадхяйдың "Хингер Кочури" атты бенгалша әңгімесі негізінде түсірілген. Атауы Бенгалияның кешкі тағамдарынан алынған, кахори, қыздырылған қамырдан, линзамен және хингпен (асафоэтида) дайындалады. Оның әңгімелерінен бұрын Сатьяжит Рэй "Патхер Панчали" (1955) және "Апу трилогиясы" деп жазған. Шәкті Саманта Ниши Падманың сценариін де жазған Мукерджиден хинди нұсқасын жазуды сұрады, Самантаның ұзақ уақыттан бері қызметтесіп келе жатқан Рамеш Пант хинди диалогтарын жазды. "Пушпа, мен көз жасты жек көремін" деген атақты диалог, ол тек диалогтың бір бөлігі болғанмен, Саманта оны үлкен әсерге ие болуға шешім қабылдады, ол Раджеш Ханнаның сауда маркасы стилімен жеткізілді. Саманта О. П. Найяр мен Шанкар Джайкишен сияқты музыкалық директорларды қолданады, бірақ Кати Патангтан кейін (1971) тағы да Р. Д. Бурманды таңдады, ол өзінің ең жақсы ұпайларының бірін шығаруға тырысты; кейін сұхбатта Саманта: "Панчам (Р. Д. Бурман) өз бөлмесіне кіріп, таңғы сағат 9-дан кешкі сағат 9-ға дейін Амар Прем үшін жұмыс істеді".
1972 romantic drama film by Shakti Samanta
Amar Prem is a 1972 Indian Hindi romantic drama film directed by Shakti Samanta. It is a remake of the Bengali film Nishi Padma (1970), directed by Arabinda Mukherjee, who wrote screenplay for both the films based on the Bengali short story Hinger Kochuri by Bibhutibhushan Bandopadhyay. The film portrays the decline of human values and relationships and contrasts it by presenting an illustrious example of a boy's innocent love for a neighbourhood tawaif(courtesan). The movie is about a school boy, who is ill treated by his step mother, and becomes friends with a courtesan neighbour. Nishi Padma (Night Flower, 1970), for night flowering jasmine, was made by Arabinda Mukherjee with Uttam Kumar and Sabitri Chatterjee as leads. When Samanta saw the film, he was so impressed by the performance of Uttam Kumar, that he decided to remake it. However, he decided to make some changes in the script. The original film was based on the Bengali short story Hinger Kochuri, written by Bibhutibhushan Bandopadhyay,. The title derives its name from a typical Bengali late afternoon snack, kachori, made with of fried dough stuffed with lentils, and hing (asafoetida). His stories had previously been adapted by Satyajit Ray as Pather Panchali (1955) and the Apu Trilogy. Shakti Samanta asked Mukherjee who also wrote Nishi Padmas screenplay to write a Hindi version, with Ramesh Pant, a longtime collaborator with Samanta penning the Hindi dialogues. The famous dialogue, "Pushpa, I hate tears" though also there in the original, was merely part of a dialogue, Samanta decided to use it to great effect, delivered in Rajesh Khanna's trademark style. Samanta has been using music directors like O. P. Nayyar and Shankar Jaikishen, but chose R. D. Burman once again after Kati Patang (1971), who also laboured to produce one of his best scores; later in an interview Samanta recalled: "Pancham (R. D. Burman) would go into his room and work from 9 o'clock in the morning till 9 o'clock in the night for Amar Prem."
Тақырыптар мен сілтемелер
Амар Прем "Арадан" (1969) және "Кәти Патанг" (1971) фильмдерінде көрініс тапқандай, онжылдықта кең тараған өзін-өзі құрбан ететін ананың немесе әйелдің танымал жанрын алға тартады. Күйеуі екінші рет үйленгенде, оның тұқымсыздығына байланысты, ол үйінен қуылды, анасы мен қоғамдастығы оны тастап кетті, содан кейін ол жезөкшелікке алданды. Пушпа көрермендерге бажан, Райна Бити Джей, Шям На Аай (Түн өтіп жатыр, Шям (Кришна) келмеді) сияқты мистикалық Мира Байды әндей отырып таныстырылып, Кришнаға шақырады; Алайда фильмнің көптеген бөлігінде оны қоршаған орта қарапайым жезөкше ретінде қарастырады. Бұл суретке келсек, ол суретке түскен әйелдің бейнесі сияқты, суретші әйелдің бейнесі де, суретші әйелдің бейнесі де Болливуд киносында жиі кездеседі. Осы уақыт аралығында Б.Р.Ишара Рехана Сұлтанның қатысуымен "Четна" (1970) фильмін түсірген болатын. Бұл фильмде сойқышыл әйелдер мен куртизандар бейнеленген. Фильмнің дамуы бойынша Пушпа енді құлаған әйел емес; ол тек құтқарылмаған Ананд Бабу оған "Тумне ис камре ко мандир бана дая" дейді (Сіз осы бөлмені ғибадатханаға айналдырдыңыз) бірақ ақырында ол өз мамандығынан бас тартып, тіршілігін ыдыс-аяқ жуумен айналысады, фильм бойы қоғам мен психологиялық қорлықтарды тыныш татып, кері қайтып немесе өзін қорғап тұрудың орнына құдайландырады. Бұл сондай-ақ жыл сайынғы Durga Puja фестивалінің алдында құдай Durga мүсіндерін жасау үшін Pushpa's bordel grounds-тен алынған саздың қолшамасы сияқты символизмді қолдану арқылы жеткізіледі. Фильмнің соңында оның тазалығын Ганганың өзімен салыстырады, ол ақыры Хогли өзенінің жағалауына барады, ол қасиетті Ганга өзенінің таратылуы, оның күйеуі қайтыс болғаннан кейін оның білезіктерін сындырып тастайды; және соңында, Дурга Пуджа мейрамында қолданылатын Дурга мүсіндерінің үйіне келуінің қатарласуы, Нанду Пушпаны үйіне алып бара жатқандай. Бұл оны, консервативті және патриархалды дәстүрлерді нығайтатын болса да, әйелдіктің нағыз үлгісіне айналдырады. Жігітке үйленуге құмар болған әйел ақырында Пушпа да Ананд Бабумен қайта қосылады, бірақ бұл тек уақытша кездесу, ал Ананд Бабу оны асырап алған Нандумен бірге ана ретінде үйіне кетуге ұсынады. Фильмде сондай-ақ, қаладағы меланхолия, бадралок, ақсүйектер тақырыбы қарастырылады. Анам әрқашан сұлулық салондары мен қонақ үйлерде, ал Пушпа мен алкогольге қызығушылық танытатын бизнесмен, Ананд Бабу. Жалғыздыққа ұшыраған Пушпа аналық сезімдерін көршілес бала Нанду арқылы жүзеге асырады. Осылайша үш жалғыз адам бір-біріне орнына балама болып, өз отбасыларын құрады, тіпті қысқаша, Ананд Бабу айтқандай, "Кой агар apna na hoke bhi bahut apna ho, toh ise kya kehte hain? Бахут пиара ришта, не?" деп сұрады. (Егер біреу туыс болмаса да, саған жақын болса, бұл керемет қарым-қатынас емес пе?) Сондай-ақ, "Күч то лог кахенге" атты әнінде Ананд Бабу қоғамның моральдық үкімін және екіжүзділігін мазақ етеді. Ол күйзелген Пушпаны "Сита би яхан баднам хуи" ("Бұл жерде тіпті Сита (Рама патшасының әйелі Рамаянада) қорланды") деп ән айтып жұбатады.
Музыка
Фильмнің музыкасын және саундтрегін Р.Д. Бурман жазды, әнін Ананд Бакши жазды. Саундтрек мелодияға негізделген, бұл Лата Мангешкарға онжылдықтың ең үздік классикалық солосын берді. "Раина Бетти Джаае" екі раганың ерекше қоспасында, мухарадағы Тоди немесе ашылу аяты мен антарадағы Хамадж. Бүрман әкесінің, музыка композиторы С. Д. Бүрманның "Бела Бойе Джей" әнін естігенін айтады. Бақшидің сөздері Кришна Рада мотивін қолдана отырып, әнге Мира бхаджан сияқты идиом жасады. Р.Д.Бурман кейін сұхбатында: "Бірақ бұл күйде сіздегі композитор қайда, Панчам (Бурманның лақап аты)?" деп айтып берді. "Шармила үшін бұл оның кейіпкері ғана емес, одан да көп нәрсе. Оның аналық инстинктісін сол бала оятты. Сондықтан да сіздің күйіңізде ол ешқашан бола алмайтын ана болуды қалаған нәзік қыздың барлық қайғысы айтылуы керек. Қайталап көріңіз, өзіңіздің пікіріңізбен, бірақ қозғалушы адамның жағдайын ескере отырып". Кейіннен Бёрман мұны әкесінен алған "музыкадан алған ең жақсы сабағы" деп атады. Ақырында, Берман өзінің әкесін, С. Д. Берманды "Doli Mein Bithai Ke Kahaar" әнін өзінің әдеттегі бардтық дауысымен әндетуге шақырды. Фильмде екі рет пайда болған ән оның әнші ретінде мансабындағы ең есте қаларлық әндердің бірі болды. "Kuchh Toh Log Kahenge" әнін барлық уақыттағы ең сүйікті фильм әндерінің бірі деп саналады. # Атау әншісі (і) Ұзақтығы 1 "Доли Mein Bithai Ke" С. Д. Бурман5:43 2 "Раина Бити Джей" Лата Мангешкар5:20 3 "Чингари Кои Бхадке" Кишор Кумар5:38 4 "Кучх Тох Лог Кахенге" Кишор Кумар4:56 5 "Ех Кья Хуа" Кишор Кумар4:33 6 "Бада Натхат Хай Ех" Лата Мангешкар4:53
Шығару
Фильмнің түсірілуі алдында Делиде арнайы шоу ұйымдастырылды, онда генерал Сэм Манекшоу актерлерді шақырды, алайда келесі күні 1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы басталғандықтан, жарық бұзылды. Фильм 1972 жылдың қаңтарында коммерциялық түрде жарық көрді.
Жауап
1972 жылы "Пакейза", "Дүшман" және "Бейман" фильмдері көп түсірілген болса да, "Амар Прем" сол жылы Каннаның ең көп түсірілген фильмдерінің сегізінші орындарында тұрды. Саманта Раджеш Ханнаның "Арадан" (1969) және "Кати Патанг" (1971) фильмдерінен басталған хиттер хет-тригін жасады. "Chingaari Koi Bhadke", "Kuchh Toh Log Kahenge", "Yeh Kya Hua" әндерін Кишор Кумар және "Raina beeti jaaye" әнін Лата Мангескар орындады.
Мұра
Фильмнің табысынан кейін, Раджеш Ханна - Шармила Тагор жұбы, олар бұрын-соңды Арадханадан (1969) табысқа жеткен еді, Яш Чопраның Даг (1973) және Басу Бхаттачарьяның Авишкар (1973) фильмдерінде қайтадан жұмыс істеді. Раджеш Ханнаның фильмде бес рет пайда болған "Пушпа, мен көз жасты жек көремін" диалогы жылдар бойы пародияға ұшырағаннан басқа, Амар Премді қоса алғанда, Самантамен бірге шыққан фильмдері оның мансабы үшін экрандық имиджін айқындады. Фильмнің табысы сол кездегі сәнге де әсер етті. 1950 жылдары алғаш рет Девика Раниде көрінген жеңді блузкалар Тагордың кейіпкері Пушпа оларды фильмде кигеннен кейін қайта жаңғырды. 2009 жылдың шілдесінде Саманта қайтыс болғаннан кейін, "Амар Прем" Делиде ұйымдастырылған "Шакти Саманта Фильмс" киностудиясының ретроспективасының тұсаукесері болды.