Кіріспе
Жаңа Зеландиялық британдық философ және психолог (1927 2019) Хорас Романо "Ром" Харре (/h//æ//r//eɪ/; 18 желтоқсан 1927 17 қазан 2019) Жаңа Зеландиялық британдық философ және психолог.
Horace Romano "Rom" Harré ('/h//æ//r//eɪ/; 18 December 1927 – 17 October 2019) was a New Zealand British philosopher and psychologist.
Өмірбаян
Харре Жаңа Зеландияның Палмерстон-Норт қаласына жақын Манаватудың солтүстігіндегі Апитиде дүниеге келді, бірақ британдық азаматтықты иеленді. Ол химиялық инженерияны оқыды, кейін математикадан бакалавр (1948) және философиядан магистр (1952) дәрежесін алды, екеуі де Жаңа Зеландия университетінде, қазіргі Окленд университетінде. Ол Оклендтегі Король колледжінде (1948-1953) және Пунджаб университетінде (1953-1954) математикадан сабақ берді. Содан кейін Оксфорд университетінде білім алып, B. Phil. 1956 жылы Дж. Л. Остиннің жетекшілігімен. Бірмингем университетінде стипендия алғаннан кейін 1957-1959 жылдары Лестер университетінде оқытушы болды. Ол Оксфордқа Фридрих Вайсманның орнын басып 1960 жылы ғылым философиясы бойынша университет оқытушысы болып оралды. 2009 жылдан 2011 жылға дейін ол АҚШ-тағы лауазымымен бірге Лондон экономика мектебінде Табиғи және әлеуметтік ғылымдар философиясы орталығының директоры болып қызмет етті. Ол көптеген жерлерде профессор болып, Токиодағы Аояма университетінде, Испаниядағы Сантьяго де Компостела университетінде, Перудегі Лимадағы Каетано Хередия университетінде, Брюсселдегі еркін университетінде, Даниядағы Орхус университетінде және басқа жерлерде сабақ берді.
Философиялық еңбектері
Харре әлемдегі ең көп еңбек сіңірген әлеуметтік ғылым философтарының бірі болды. Ол көптеген тақырыптар бойынша жазды, соның ішінде: математика философиясы, ғылым философиясы, онтология, психология, әлеуметтік психология, химия, социология және философия. Философиялық қозғалыстың сыншыл реализміне маңызды ерте әсерін тигізді, 1970 жылы "Ғылыми ойлау принциптері" және 1975 жылы Э. Х. Мэдденмен себептік күштерді жариялады. Ол Рой Бхаскардың докторлық зерттеулерін қадағалап, реализмге тығыз араласып жүрді. Сонымен қатар ол Патрик Бэрттің, Герман Берриос пен Джонатан Смиттің әлеуметтік теория, психиатрияның тарихы мен эпистемологиясы және әлеуметтік психология бойынша докторлық зерттеулерін қадағалады. Харредің ерекше үлестерінің тағы бірі - ол "этогенетика" деп атаған микросоциологиядағы әлеуметтік өзін-өзі түсіну болды: бұл әдіс адамдардың өз әрекеттеріне мән беруі және олардың жеке басын қалыптастыруы мүмкін сенім жүйелерін немесе құралдарын түсінуге тырысады. Кейінгі жылдары Харр химияға деген алғашқы махаббатына қайта оралып, Халықаралық химия философиясы қоғамының құрметті президенті болды. Ол химия философиясы бойынша екі халықаралық конференция ұйымдастырды, бірі Оксфордта, екіншісі Лондон экономика мектебінде, ол ғылым философиясы орталығының директоры болған кезде.
Жеке өмір
Харре Жаңа Зеландияның саясаткері және кәсіподақшы Лейла Харре мен психология және экологиялық ғылым профессоры Ники Харредің ағасы болды.
Белгілі қағаздар
Харре және оның сыншылары (1989) (ред.) Р. Бхаскар Оксфорд: Блэкуэлл Ром Харредің ғылыми реализмі (1993) (ред.) nl, Тильбург: Тильбург университетінің баспасөз бөлімі Халықаралық ғылым философиясы бойынша зерттеулер Harré саны: 1995 (ред.) В. Ньютон Смит Диалектика: Харре саны: 1997 (ред.) Б. Мюллер. Екінші танымдық революция: Ром Харреге арналған құрмет, (2019) (ред.) Кристенсен, Бо Аллесе
Rom Harré's scientific realism (1993) (ed.) nl, Tilburg: Tilburg University Press
International Studies in Philosophy of Science Harré number: 1995 (ed.) W. Newton Smith
Dialectica: Harré number: 1997 (ed.) B. Muller. The Second Cognitive Revolution: A Tribute to Rom Harré, (2019) (ed.) Christensen, Bo Allesøe