Term of endearment

Кіріспе

Сүйіспеншілік білдіретін сөз тіркесі Сүйіспеншілік білдіретін сөз тіркесі - сөйлеуші сүйіспеншілік сезімін сезінетін адамға, жануарға немесе жансыз нәрсеге сөйлеу немесе сипаттау үшін қолданылатын сөз немесе сөз тіркесі. Сүйіспеншілік сөздері әр түрлі себептерге байланысты қолданылады, мысалы, ата-аналар балаларына, сүйіктілер бір-біріне сөйлейді.

Қолданылуы

Әр сүйіспеншілік сөзінің өзіндік мағынасы бар, олар дауыстың тоны, дене тілі және әлеуметтік жағдай сияқты қолданылған жағдайларға байланысты. "Бала, сен жақсы көрінесің" деген сөз "Бала, бассейннің терең жеріне жүзіп барма!" деген сөзден мүлдем өзгеше. Кейбір терминдер мағынасына және сөйлеушіге байланысты қорлау немесе патронаж ретінде қабылдануы мүмкін. Феминисттер "жақсылық сөздері - бұл жақын достары, отбасылары мен сүйіктілері қолданатын сөздер, бірақ оларды әйелдерге мүлдем бейтаныс адамдар екіжақты стандарттар арқылы қолданады" деп шағымданады, өйткені "және бейтаныс адамдар арасында жақсылық сөздері нысананың құзырсыздығын білдіреді". Алайда, басқалар бұл жерде, мейрамхана сияқты бейресми жағдайда, "мұнда сүйіспеншілік сөздерін қолдану оң әдептілік стратегиясы болды. "Жігіт" немесе "мұражай" сияқты терминдер сұрақтың назарын оның таңбалауынан аулақ етіп, сұхбаттасушылар арасындағы достыққа ауыстырады. Сүйіспеншілік сөздері көбінесе "1819 жылы пайда болған lovey dovey және honey bunny сияқты әлі де қазіргі кездегі формалармен" немесе басқа да қайталамалармен бірге қолданылады. Сүйікті терминдер уақыт өте келе бастапқы мағынасын жоғалта алады: мысалы, "ХХ ғасырдың басында екі жыныстың да сүйікті термин ретінде пайдаланылған crumpet сөзі", кейіннен әйелдер үшін "объективтеу терминіне" дейін азайды. Өз аттарынан айрылса, сүйіспеншілікпен айтылған сөздермен алмастыруға болады. Бұл туралы психоаналитик Жак Лакан былай дейді: "Махаббат эякуляциясының көмескілігі, ол эпиталамиумның объектісін атауға белгісіз болған кезде, қиялдың ең қарапайым айла-амалдарын қолданады. "Мен сені жеп қоямын, қымбаттым!" "Сен оған ғашық боласың, Тышқан!". Психиатр Эрик Берн "Сүйіктім" атты некелік ойынды анықтады, онда 'Уайт анекдот ретінде маскираланған миссис Уайт туралы нәзік кемсітуші пікір айтады және: "Бұл дұрыс емес пе, сүйіктім?" деп аяқталады. Г-жа Уайт келіседі, өйткені жұрт алдында "сүйіктім" деп атаған адамға қарсы тұру әдепсіз болар еді. Берн былай дейді: "Осыған неғұрлым қысымшылық болса, ойынның ашылуына неғұрлым жақын болса, "құттым" сөзі соғұрлым қатал айтылады"; ал әйелдің қарама-қарсы тұсы "екі жағынан да: "Иә, сүйіктім!" деп жауап беруі". немесе "ері туралы "Сүйікті" типті анекдотпен жауап беріп, "Сенің де бетің кіршік" деп жауап беруі керек".

Each term of endearment has its own connotations, which are highly dependent on the situation they are used in, such as tone of voice, body language, and social context. Saying "Hey baby, you're looking good" varies greatly from the use "Baby, don't swim at the deep end of the pool!" Certain terms can be perceived as offensive or patronizing, depending on the context and speaker. Feminists have complained that while 'terms of endearment are words used by close friends, families, and lovers they are also used on women by perfect strangers double standard' – because 'between strangers terms of endearment imply a judgment of incompetence on the part of the target'. Others have pointed out however that, in an informal setting like a pub, 'the use of terms of endearment here was a positive politeness strategy. A term like "mate", or "sweetie", shifts the focus of the request away from its imposition toward the camaraderie existing between interlocutors'. Terms of endearment often 'make use of internal rhyme [with] still current forms such as lovey dovey, which appeared in 1819, and honey bunny', or of other duplications. Terms of endearment can lose their original meaning over the course of time: thus for example 'in the early twentieth century the word crumpet was used as a term of endearment by both sexes', before diminishing later into a 'term of objectification' for women. When proper names escape one, terms of endearment can always substitute. This is described by the psychoanalyst Jacques Lacan: The 'opacity of the ejaculations of love, when, lacking a signifier to name the object of its epithalamium, it employs the crudest trickery of the imaginary. "I'll eat you up Sweetie!" "You'll love it Rat!". Psychiatrist Eric Berne identified the marital game of "Sweetheart", where 'White makes a subtly derogatory remark about Mrs White, disguised as anecdote, and ends: "Isn't that right, sweetheart?" Mrs. White tends to agree because it would seem surly to disagree with a man who calls one "sweetheart" in public'. Berne points out that 'the more tense the situation, and the closer the game is to exposure, the more bitterly is the word "sweetheart" enunciated'; while the wife's antithesis is either 'to reply: "Yes, honey!"' or to 'respond with a similar "Sweetheart" type anecdote about the husband, saying in effect, "You have a dirty face too, dear"'.