Кіріспе

J. R. R. Tolkien-дің кейіпкерлері Кітап - J. R. R. Tolkien-дің "Орталық жер" туралы алғашқы ертегілерінің бірі - J. R. R. Tolkien-дің "Лутхиен мен Берен" эпикалық фантазиясының бірнеше нұсқаларының жинағы. Оны Кристофер Толкин редакциялаған. Бұл - өлі адам Берен мен өлмейтін Эльф қыз Лутиеннің махаббаты мен оқиғалары туралы әңгіме. Толкин олардың оқиғасының бірнеше нұсқасын жазды, соңғысы "Сильмариллион" кітабында, ал әңгіменің Елронд кеңесі кезінде "Жалғалардың иесі" кітабында да айтылған. Бұл оқиға "Хоббит" және "Жетістіктердің иесі" оқиғаларынан шамамен 6500 жыл бұрын, Орта жердің бірінші дәуірінде орын алады. Барахирдің ұлы Берен Морготтың тажынан Сильмарилді алып, оны Эльф патшасы Тингол мен Майя Мелианның қызы Лутиеннің қалыңдығы үшін төледі. Оның қолы сильмарилмен кесіліп тасталды; кейін оны Ангбандтың қасқыры Кархарот өлтірді, бірақ өлімнен қайта тірілген адамзаттың жалғыз. Ол сол кезде Лютхенмен бірге Оссириандағы Тол-Галенде өмір сүрді және Сарн-Атрадта гномдармен шайқасты. Ол Эльронд пен Эльростың арғы атасы, сонымен қатар Нуменор патшаларының ата-бабасы болды. Сильмарилдің ізденісінің орындалуы мен Береннің өлімінен кейін, Лютиен өлімге ұшырап, Береннің тағдырын бөлісуді таңдады. Толкин ертегідегі көптеген идеялардың бастауыш күшін әйелі Эдитке деген махаббатынан тапты. Ол қайтыс болғаннан кейін оның қабір тасына "Лютиен" деген жазуды, ал кейіннен "Берен" деген жазуды жазды.

Даму және нұсқалар

Әңгіменің алғашқы нұсқасы - 1917 жылы жазылған және "Жоғалған әңгімелер кітабында" жарияланған "Тинювель туралы әңгіме". 1920 жылдары Толкин ертегілерді "Лейтианның қалмағы" атты эпикалық өлеңге айналдыра бастады. Ол оны ешқашан аяқтамады, жоспарланған он жеті әннің үшін жазбай қалдырды. Ол өлгеннен кейін "Белерианның жапырақтары" атты жинақта жарық көрді. Әңгіменің соңғы нұсқасы "Сильмариллионның" бір тарауында проза түрінде айтылған және "Балқаның достары" кітабында Арагорн қайта айтып береді. 2017 жылы жеке кітапта жарияланған әңгіменің кейбір ерте нұсқаларында Берен Адамға қарсы Нолдорин Эльфы ретінде сипатталған.

Жарияланым

Кітапты Кристофер Толкин редакциялап, Алан Ли суреттеген. Бұл оқиға "Сильмариллион" кітабындағы үш оқиғаның бірі, ол Толкиннің ойынша, олардың өздерінің ұзақ формалы баяндамаларына кепілдік береді, қалған екеуі "Хурин балалары" және "Гондолиннің құлауы". Кітапта оқиғаның уақыт өткен сайынғы дамуы көрсетілген. Ол Толкиннің қолжазбаларынан қалпына келтіріліп, "Берен мен Лютхен туралы аңыз" құрайтын әрдайым дамып келе жатқан материалдарды пайдалана отырып, бір-ақ, аздаған жалғасқан әңгіме ретінде алғаш рет ұсынылды. Онда оқиғаның барлық нұсқалары немесе редакциялары жоқ, бірақ Кристофер Толкиннің пікірі бойынша, ең айқын және ең аз түсіндірме беретін нұсқалар:

Қабылдау

Толкинді зерттеуші Джон Гарт, New Statesman журналында жазған хатында, Берен мен Лютхен туралы әңгіменің жарыққа шығуына бір ғасыр уақыт кеткенін, бұл екінші лейтенант Толкиннің Эдиттің ормандардағы "жануарлық қорқыныштан" алыс орманды алаңда би билеп жатқанын көргенін көрсетеді. Гарт "бірнеше беріліс арқылы" оқиғаның өзгеруіне "көп көңіл бөледі", ақырында ол "мифтік күшке ие болады". Береннің жауы мысық жыннан "Некромант" және ақырында Сауронға айналады. Гарт егер бұл Рапунцель ертегісінің жоғалған ата-бабасы болса, онда ол қазіргі заманғы "әйелдер орталығында ертегілерді қайта қарау" деп сипатталады, ол Lúthien-мен, ол адам тілі айта алмайтындай әдемі болуы мүмкін, бірақ оның сүйіктісінен де тапқыр.