Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клозбурн замогы - бұл жеке меншіктегі мұнаралы үй, мүмкін 14 ғасырдан, бірақ одан да ескі, және Шотландиядағы ең көне тұрақты мекенделген үйлердің бірі. Қалдық Клозбурн ауылынан шығысқа қарай 1 км жерде, Дамфрисширдің тарихи графтығында, Торнхиллден оңтүстік-шығысқа қарай 2 км жерде, Шотландияның Дамфрис және Галлоуэй қаласында орналасқан.
Closeburn Castle is a privately owned tower house, probably of the 14th century, but possibly older, and is one of the oldest continually inhabited houses in Scotland. The castle is located 1 km east of the village of Closeburn, in the historical county of Dumfriesshire, 2 km south east of Thornhill, in Dumfries and Galloway, Scotland.
Тарих
Киркпатриктер отбасын 1232 жылы Александр II өздерінің Клозберн жерлерінде бекітті. Мұнаралы үй, мүмкін, 14 ғасырдың аяғында салынған, бірақ кейбір дереккөздер 1180 немесе 1420 жылдар аралығында салынған. Сэр Роджер де Киркпатрик 1306 жылы Дамфристе Роберт Брюспен бірге болды және Джон "Қызыл" Коминді өлтіруге көмектесті. Оның ұлы, сонымен қатар сэр Роджер, 1355 жылы ағылшындардан Кэрлаверк және Далсвинтон қамалдарын қайтарып алған күшке басшылық етті. Кейін 1357-жылы Сэр Джеймс Линдсей оны Каерлаверрокта өлтіреді. 1685 жылы Киркпатриктердің Карл І-ге деген адалдығы баронет дәрежесімен марапатталды. 17 ғасырда Киркпатриктер Клозберннен көршілес, жаңадан салынған сарайға көшіп келді. Алайда, бұл 1748 жылы өртеніп, қамалға біраз зақым келген. Қасқырдың іші қайтадан қалпына келтіріліп, отбасы қайта қоныс аударды. Керкпатрик отбасы 1783 жылы Клозбернді жергілікті дін қызметкері Джеймс Стюарт Ментейтке сатып жіберді. Содан бері бірнеше рет иелері ауысқан, бірақ әлі күнге дейін тұрғын үй ретінде пайдаланылады.
The Kirkpatrick family was confirmed in their lands of Closeburn in 1232 by Alexander II. The tower house was probably built in the late 14th century, although some sources give a date as early as 1180 or as late as 1420. Sir Roger de Kirkpatrick was with Robert the Bruce at Dumfries in 1306, and assisted in the murder of John "the Red" Comyn. His son, also Sir Roger, commanded a force which recaptured Caerlaverock and Dalswinton castles from the English in 1355. He was then murdered by Sir James Lindsay at Caerlaverock in 1357. In 1685 the Kirkpatricks' loyalty to Charles I was rewarded with a baronetcy. In the 17th century the Kirkpatricks moved out of Closeburn to an adjacent, newly built manor house. However, this burned down in 1748, with the castle sustaining some damage. Renovations were made to the castle, and the family moved back in. The Kirkpatrick family finally sold Closeburn in 1783 to a local minister, James Stewart Menteith. It has since changed hands several times, but is still occupied as a dwelling house.
Қалқа
Бастапқы мұнаралы үй қазір сусыз қалған көлдің басына салынған. Оның айналасын ағаштан қамал қоршап, кейіннен қоршау қабырғаларымен қоршалған, бұрыштарында дөңгелек мұнаралары бар қоршау сарайы болды. Мұнара шамамен 14,5 м-ден 10,5 м-ге дейін және 15 м-ге дейін көтеріледі. Оның ішінде төрде орналасқан жер асты қақпасы бар. Үстіңгі бөлмеде үш қабатты қоршап тұрған, шатыр деңгейіндегі үшінші қақпақ бар. Мұнараның бірінші қабаттағы кіреберісінде әлі күнге дейін темір жеті, металл бағаналардан жасалған қорғаныс қақпасы сақталған. Бармкин, болжам бойынша, 17 ғасырдағы сарайға жол ашу үшін қиратылған. XVIII ғасырдың ортасында отбасы мұнараға оралғанда, жоғарғы бөлмелер бөлінді, ал терезелер тұрғын үйдің сапасын жақсарту үшін кеңейтілді. Осы уақытта кренеллер парапетке қосылды. 19 ғасырда одан әрі жөндеу жұмыстары жүргізілді; оңтүстік-батысқа бір қабатты кеңейту қосылды, ал солтүстік жағына 1856 жылдан кейін қызыл құмтастан жасалған веранда қосылды. Бұл ғимараттарды сәулетші Дэвид Брайс салуға себепкер болуы мүмкін.
The original tower house was built on a promontory in a now drained loch. It was surrounded by a timber palisade, and later, a stone walled barmkin, or defensive courtyard, with round towers at the corners. The tower is approximately 14.5 m by 10.5 m, and rises 15 m to a flush parapet. Inside, a vaulted basement incorporated a prison. A hall above is also vaulted, with a third vault at roof level enclosing three upper storeys. The first floor entrance to the tower still retains its iron yett, a defensive gate of metal bars. The barmkin was presumably demolished to make way for the 17th century manor. When the family returned to the tower in the mid 18th century, the upper chambers were subdivided, and windows were enlarged to improve the standard of accommodation. The crenellations were added to the parapet around this time. Further renovations were carried out in the 19th century; a single storey extension was added to the south west, and a red sandstone porch was added to the north side after 1856. It is possible that the architect David Bryce was responsible for the additions.