Кіріспе
Trouvère (/t//r//uː/'/v//ɛər/, tʁuvɛʁ), кейде trouveur (/t//uː/'/v//əːr/, tʁuvœʁ) деп те жазылады, ол қазіргі француз сөзі - trobador сөзінің солтүстік француз (langue d'oïl) түрі. Труверь - бұл тробадорлармен шамамен замандас және олардың ықпалымен өмір сүрген, жоғары орта ғасырларда лирикалық поэзияны құрастырған және орындаған ақын композиторларды білдіреді, бірақ тробадорлар ескі окситан тілінде жазған және орындаған кезде, труверерлер Францияның солтүстік диалектілерін қолданды. Алғашқы белгілі труверлердің бірі - Критиен де Трой (1160-1180) болды және труверлер шамамен 1300 жылға дейін гүлденуін жалғастырды. 2130-ға жуық трувер поэмалары сақталған; олардың кем дегенде үштен екісінде әуен бар.
Trouvère (/t//r//uː/'/v//ɛər/, tʁuvɛʁ), sometimes spelled trouveur (/t//r//uː/'/v//əːr/, tʁuvœʁ), is the Northern French (langue d'oïl) form of the langue d'oc (Occitan) word trobador, the precursor of the modern French word troubadour. Trouvère refers to poet composers who were roughly contemporary with and influenced by the trobadors, both composing and performing lyric poetry during the High Middle Ages, but while the trobadors composed and performed in Old Occitan, the trouvères used the northern dialects of France. One of the first known trouvère was Chrétien de Troyes ( 1160s–1180s) and the trouvères continued to flourish until about 1300. Some 2130 trouvère poems have survived; of these, at least two thirds have melodies.
Этимология
Трубадур сөзінің этимологиясы және оның басқа тілдердегі туыстары таласқа ұшырады, бірақ ол trobar, "құрастыру, талқылау, ойлап табу", көне француз trover, "аяттардағы бір нәрсені құрастыру" дегенге байланысты болуы мүмкін. (Трубадур сөзінің этимологиясы мен оның туыстары туралы түсінік үшін, қараңыз трубадур этимологиясы.)
Тарих
Қазіргі кездегі халық арасында тараған трубадурдың бейнесі - бұл қаладан қалаға бара жатқан, артына латын көтерген көшпелі музыкант. Айда-шүйде әншілер мен орындаушылар болды, бірақ оларды жонглерлер мен минстрельдер деп атады - кәсіби ойын-сауықшылар, әдетте әлеуметтік мәртебесі төмен. Ал трубадурлар мен труверлер көбінесе жоғары әлеуметтік таптан шыққан және әдетте музыка жасауды кәсіп ретінде қолданбаған. Олар ақын-жазушылар немесе композиторлар болды, оларды аристократия қолдады немесе, жиі, аристократтар болды, олар үшін музыка жасау және орындау сарайлық дәстүрдің бөлігі болды. Алайда, бұл айырмашылықтар әрқашан анық болған жоқ және қоғамдастық бойынша әртүрлі болды. Олар көбінесе соттың махаббатының идеалдастырылған емделуіне ("жақсы махаббат", қараңыз: ұлы ән) және діни адалдыққа байланысты, бірақ махаббаттың көбірек ашық, жер бетіндегі көзқарасын табуға болады. Труверлердің сақталған шығармаларында жақсы танылған басқа жанрлар - jeu partis, pastourelles, би әндері және chansons de femme (әйелдер көзқарасы бар әндер) деп аталатын пікірталас әндері. Қазіргі ғалымдар мен орындаушылар ырғақты түсіндіруге әр түрлі тәсілдер қолданады, соның ішінде еркін ырғақты тәсіл немесе бүкіл мәтін бойынша салыстырмалы түрде тең ноталар, мәтіннен ырғақты идеялар алу немесе қазіргі полифоникалық музыкада кездесетін ырғақты тәсілдерді қолдану. Трувер музыкасының көпшілігі - тек бір өлең мәтіні бірнеше өлең мәтінімен қайталанатын стильді құрайды. Кейбірінде әр строфада бір немесе екі жолды қайталап отырады. Кейбір труверлік рефрендер бірнеше әндер мен басқа да әдеби шығармаларда қолданылып, сілтеме желісін жасады.
The texts of these songs are a natural reflection of the society that created them. They often revolve around idealized treatments of courtly love ("fine amors", see grand chant) and religious devotion, although many can be found that take a more frank, earthy look at love. Other genres well represented in the surviving works by trouvères are debate songs known as jeu partis, pastourelles, dance songs, and chansons de femme (songs with a female perspective). Modern scholars and performers take a variety of approaches to rhythmic interpretation, including using a free rhythmic approach or relatively equal note values throughout, deriving rhythmic ideas from the text, or applying rhythmic modes found in contemporary polyphonic music. Most trouvère music is strophic, with a single verse of music repeated with multiple verses of text. In some, a repeated one or two line refrain is used in each stanza. Some trouvere refrains were also used across multiple different songs and other literary works, creating a network of references.