Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Педро Себриан и Агустин, 5-ші граф Фуэнклара, Гранде Испания, (30 сәуір 1687 жылы Лусени, Испания 22 тамыз 1752 жылы Мадридте) - испан дипломаты және 3 қараша 1742 жылдан 8 шілде 1746 жылға дейін Жаңа Испанияның вице-королі.
Pedro Cebrián y Agustín, 5th Count of Fuenclara, Grandee of Spain, (April 30, 1687 in Luceni, Spain – August 22, 1752 in Madrid) was a Spanish diplomat and viceroy of New Spain, from November 3, 1742 to July 8, 1746.
Ерте өмір
Ол Вена, Дрезден және Неаполь соттарына Испанияның төтенше елшісі болды. Ол Дон Фелипе ханның үй басқарушысы және атбасар болған. Ол 1738 жылы Алтын Жүн және Сан-Дженнаро ордендерінің мүшесі болды. 1742 жылдың 31 қаңтарында Испания королі Филипп V Себрианды Жаңа Испанияның вице-королі етіп тағайындады.
He was Spanish ambassador extraordinary to the courts of Vienna, Dresden and Naples. He was majordomo and equerry to the Infante Don Felipe. He was honored with membership in the orders of the Golden Fleece, 1738, and San Gennaro. On January 31, 1742, King Philip V of Spain personally named Cebrián viceroy of New Spain.
Жаңа Испанияның вице-королі ретінде
Ол 1742 жылдың 5 қазанында Веракруске келді. 1742 жылы 3 қарашада ол салтанатты түрде астанаға кірді және өз қызметін бастады. Ол корольдік аудиенция президенті Педро Мало де Виллавиченсионың орнын басып, бұрынғы вице-король Педро де Кастро и Фигероаның өліміне байланысты болды. Ол вице-король ретінде Шапультепектен Салта-дель-Агуаға дейінгі су құбырын жөндеп, Мехиконың көптеген көшелерін тас төседі. Ол Кальзада де Сан-Антонио-Абадты жөндеуден өткізіп, кеңейтті. Ол сондай-ақ оқ-дәрі, тұз шахталары, мұз және құс шайқасы (гуэо де галос) саласында estancos (мемлекеттік монополиялар) құрды. Ол карта мен түйіршікті тыйым салды. Испанияның тапсырмасына сәйкес, Себриан и Агустин колония туралы этнологиялық, тарихи және статистикалық ақпарат жинады. Ол географ Хосе Антонио Вилласеньор и Санческе Жаңа Испания халқының ресми есебін дайындап, оны Сотқа жіберуді тапсырды. 1744 жылы сәуірде халық санының есебі жасалып, оның саны 3 865 000 адам екені анықталды. Бұл ақпарат жинаудың тағы бір нәтижесі Вилласеньордың "Theatro Americano, descripción general de los reinos y provincias de la Nueva España" (2 том, 1746-48) кітабы болды. Бұл еңбек отаршылдық тарихшылары үшін өте құнды дереккөз болып табылады. 1743 жылы 2 маусымда тергеу жүргізгеннен кейін ол итальяндық рыцарь Лоренцо Ботурини Бернадуччиниді (1702-53) түрмеге қамады. Ботурини Гвадалупаның Мәриям анасын алтын тәжмен тәжге баулу үшін және корольдік рұқсатсыз папалық құжаттарды енгізу үшін қоғамдық қайырымдылықтарды сұрап келді. Тұтқындалған кезде Ботурини жинаған түрлі құнды құжаттар, кодекстер мен көне мәдениеттер туралы жазбалар тәркіленді және оған қайтып берілмеді. 1744 жылы Ботурини Испанияға жіберілді, онда ол өзінің жақсы ниеттерін дәлелдеді және босатылды. Патша оны Үндістанның тарихшысы етіп тағайындады. Тіпті оған Жаңа Испанияға қайтуға рұқсат берілді. Мадридте ол 1753 жылы қайтыс болған кезде жарияланбаған ежелгі Мексиканың тарихын жазды. 1743 жылы 1 шілдеде британдық адмирал Джордж Ансон Маниладан Жаңа Испанияға бара жатқан Филиппин жағалауында Қытай қазынасы Nuestra Señora de Covadonga галеонды басып алды. Олар жүкті және оның ішіндегі күміс сынықтарды да, яғни 1 318 843 песоны да тартып алды. Ансон Қытайда өзінің жүлдесін 400 000 фунтқа сатты. Вице-корольді осы іс бойынша опасыздық жасады деп айыптады, бірақ, әрине, бұдан ештеңе шықпады. 1744 жылы Пуэблада кішігірім діни мәселе бойынша көтеріліс болды. Вице-король өзінің епископқа деген сапарын құрметтеу үшін қоңырау шалуды бұйырған. Халық мұны көптеген адамдар үгіт-насихат жүргізген бұрынғы епископ Хуан де Палафокс мен Мендосаның канонизациясының белгісі деп түсіндірді. Бірақ бұлай емес екені белгілі болған соң, олар көтеріліс жасады. Вице-король гарнизон әскерлеріне көтерілісті басуға бұйрық берді, ал жарақат алғандар болды. Бұл шешім үшін вице-король сынға ұшырады.
He arrived in Veracruz on October 5, 1742. He made his solemn entry into the capital on November 3, 1742 and took up his office. He replaced Pedro Malo de Villavicencio, president of the royal Audiencia, who had been filling in since the death of the previous viceroy, Pedro de Castro y Figueroa, Duke of la Conquista. As viceroy, he repaired the aqueduct from Chapultepec to Salta del Agua and paved many streets in Mexico City. He repaired and widened the Calzada de San Antonio Abad. He also established the estancos (government monopolies) in gunpowder, salt mines, ice and juego de gallos (cockfighting). He banned cards and dice. In accordance with instructions from Spain, Cebrián y Agustín gathered ethnological, historical and statistical information about the colony. He directed the geographer José Antonio Villaseñor y Sánchez to prepare an official estimate of the population of New Spain, to be transmitted to the Court. The estimate was completed in April 1744, and the population was found to be 3,865,000. Another result of this information gathering was Villaseñor's book, Theatro Americano, descripción general de los reinos y provincias de la Nueva España (2 vols., 1746–48). The work is a very valuable source for colonial historians. On June 2, 1743, after an investigation, he imprisoned the Italian knight Lorenzo Boturini Bernaducci (1702–53). Boturini had been soliciting public donations to crown the Virgin of Guadalupe with a gold crown, and also of introducing papal documents without a royal permit. At the time of his arrest, various valuable documents, codices, and writings about antique cultures that Boturini had collected were confiscated, and never returned to him. In 1744 Boturini was sent to Spain, where he established his good intentions and was freed. The king named him historian of the Indies. He even received permission to return to New Spain. In Madrid he wrote a history of ancient Mexico, unpublished at the time of his death in 1753. On July 1, 1743, the British Admiral George Anson captured the China treasure galleon Nuestra Señora de Covadonga off the Philippines, en route from Manila for New Spain. The merchandise and the 1,318,843 pesos of silver ingots it was carrying were taken. Anson sold his prize for £400,000 in China. The viceroy was accused of perfidy in the affair, but of course nothing came of that. In 1744 there was a riot in Puebla over a minor religious point. The viceroy, in order to dignify his visit to the bishop, had ordered the bells rung. The population interpreted this as a sign of the canonization of a previous bishop, Juan de Palafox y Mendoza, which many people had been campaigning for. When that turned out not to be the case, they rioted. The viceroy ordered the troops of the garrison to suppress the riot, and there were injuries. The viceroy was criticized for this decision.
Эскадон экспедициясы
1740 жылдары Испания Луизианадан француздардың және Мексика шығанағының жағалауындағы ағылшындардың басып алуына байланысты, олар Сено Мексиканоны (Мексика шығанағының жағалауы, әсіресе Тамаулипас пен Техас) басып алуды аяқтауға тура келеді деп шешті. Бұл жобаны қарастыру үшін 1743 жылдың 8-13 мамырында соғыс кеңесі өткізілді. Түрлі офицерлер жоспарлар ұсынды, ал Жозе де Эскандонның ең толық болып таңдалды. Вице-патша бұл экспедицияны Ньюэво-Сантандер (Тамаулипас) жерін зерттеуге және отарлауға жіберді, ол 1744 жылы 5 наурызда Мехико қаласынан кетті. Ол ауырып қалды. Ол өзінің лауазымынан босатылуын сұрап, 1746 жылдың шілдесінде Испанияға оралды. 1752 жылы 6 тамызда Мадридте қайтыс болды.
In the 1740s Spain, because of encroachments of the French from Louisiana and the English along the Gulf coast, decided that they would have to complete the conquest of the Seno Mexicano (the Gulf coast, especially Tamaulipas and Texas). A council of war meeting was held to consider this project from May 8 to 13, 1743. Various officers presented plans, and that of José de Escandón was chosen as the most comprehensive. The viceroy sent this expedition to explore and colonize Nuevo Santander (Tamaulipas), which left Mexico City on March 5, 1744. He became sick. He asked to be relieved his position and returned to Spain in July 1746. He died in Madrid August 6, 1752.