Кіріспе

Қашықтықтағы шымшықтардың түрлері Scincella lateralis, бұрын Lygosoma laterale - АҚШ-тың шығыс жартысының көп бөлігінде және Мексиканың солтүстігінде кездесетін кішкентай шымшықтардың түрі. Жер асты скинкісі Солтүстік Американың көпшілік кекірек түрлерімен ерекшеленеді, өйткені ол жалпы орманды мекендейді деп саналады. Бұл түрдің жалпы атаулары кішкентай қоңыр скинк және жер скинк. Алайда, жалпы атауы, жер skink, Scincella тұқымдасына жататын кез келген түрге сілтеме жасай алады.

Сипаттама

Кішкентай қоңыр скинк - Солтүстік Америкадағы ең кішкентай бауырымен жорғалаушылардың бірі, оның жалпы ұзындығы (құйрығын қоса алғанда) 3 дюйм (7.5 см) және дене массасы 1-2 грамм. Оның арқасы әдетте қоңыр қоңыр түсті, ал асты ақ немесе сары түсті, қара түсті бояулары көзден құйрығына дейін жүреді және көптеген скинктер сияқты ұзын денелі және қысқа аяқты болады. Төменгі қақпақтағы мөлдір дискілер оның көзін жабылған кезде көруге мүмкіндік береді (Beane 2006, Palmer et al. 1995 ж.) Әйелдер еркектерге қарағанда тез өседі және үлкен болады. Scincella lateralis жыныстық диморфизмді көрсетеді, онда әйелдер әдетте үлкен, бірақ еркектерде үлкен басы бар. Бұл жыныстық іріктеудің еркектерде үлкен бастарды ұнататын еркек еркектер арасындағы жарыстарда болуы мүмкін деген болжам бар. Еркектердің басы да қызғылт сары түске айналуы мүмкін.

Географиялық ауқым

Жердегі скинк АҚШ-тың шығыс бөлігінде, Нью-Джерси, Огайо және Канзастан оңтүстікке қарай Техас пен Флоридаға дейін, сондай-ақ Мексиканың солтүстігінде және Атлант жағалауында кездеседі. Бұл скинк түрі Американың оңтүстік-шығысында өмір сүретін ең көп таралған скинк түрлерінің бірі. Соңғы кезде Нью-Йорк штатының оңтүстігінде де байқалады. Сондай-ақ, ол орталық Иллинойс сияқты оқшауланған аймақтарда да байқалды. Апалачи тауларында жоғары жерлерде жоқ. Бұл - скинк туысының ең көп таралған және кең таралған мүшелерінің бірі. Географиялық таралу аймағы кең болса да, түрлер арасында географиялық айырмашылық аз.

Тіршілік ету ортасы

S. lateralis әр түрлі тіршілік орындарында, соның ішінде жапырақты немесе аралас жапырақты / қылқан жапырақты ормандарда, шұңқырларда, пальметто гамактарында, өзендер мен тоғандардың шеттерінде тіршілік етеді. Ол үшін терең жер, мысалы, жапырақтар қажет. Кейде Сабал пальметтерінде баспана табады. Кейбір деректер бойынша, бұрандалардың ажыратылуы жер асты скинктерінде өзен бөгеті арқылы гендер ағынын ынталандыруы мүмкін. Бірнеше генетикалық үздіксіздіктер оңтүстік-шығыс өзендерімен сәйкес келеді және өзендер тарихи тұрғындардан оқшауланған болуы мүмкін. Алайда, филогеографиялық дәлелдер кейбір гендер ағыны өзендер арқылы, әсіресе Миссисипи өзенінде орын алып жатқанын көрсетеді. Меандерлік циклді кесу механизмі кедергі арқылы пассивті дисперсияға жол беруі мүмкін.

Мінез-құлық

Жер асты скинкісі - бұл фоссориалдық түр, ол уақытының көп бөлігін орманның еденіндегі жапырақ шөгіндісіне көмілген. Басқа скинктерден айырмашылығы, ол ағаштарға сирек көтеріледі. Оның қозғалыс тәсілі - жапырақтардың арасында толқындармен қимылдап жүру. Ол қуғындалған кезде су астына секіре алады, бірақ әдетте ылғалды аймақтардан аулақ болады. Ол негізінен күндізгі, бірақ түнде де белсенді болуы мүмкін. Ол ең суық айларда қыстап жатады, бірақ Солтүстік Каролинада жылдың кез-келген айында белсенді болуы мүмкін (Палмер және басқалар). 1995 ж.) Кішкентай кекіртке сәйкес, жеке адамның үй аумағы 20 шаршы метрге дейін жетуі мүмкін (Natureserve). Жер бетіндегі скинктер ауланған кезде құйрығының автотомиясын көрсетеді, бұл жыртқышқа көңіл бөліп, жер бетіндегі скинктің қашып кетуіне мүмкіндік береді. Кейіннен құйрығы қайта өседі. Алайда құйрығын тастағаннан кейін олардың қашу жылдамдығы (38 - 28 см/с) және қашу қашықтығы (152 см құйрығымен, 9 см құйрықсыз) айтарлықтай төмендейді. Аталықтары аналықтарына қарағанда агрессивтірек және тістейтіндігі белгілі. Аталықтардың агрессивті болуына байланысты, олардың көбінесе әйелдерге қарағанда үлкен басы болады. Бұл айырмашылық жыныстық диморфизм деп аталады және еркектерге әйелдер үшін бәсекелескенде, үлкен әйелдерге шабуыл жасағанда және жыртқыш аңдардан қорғалғанда артықшылық береді. Қарсылықтан кейін басым аталар кіші аталарды қуып, жасырынып қалуға мүмкіндік береді. Ересектерде байқалатын агрессивтілік жаңа туған нәрестелерде жоқ, керісінше олар мойынсұнғыш және кері қашуды бөлісе алады. Өткен зерттеулер көрсеткендей, дене температурасы төмен S. lateralis жыртқыш жануарлардан гөрі жыртқыш алыстағанда ертерек қашады. Басқа орманды кеміргіштерден айырмашылығы, S. lateralis тиімді терморегулятор болып табылады, оның белсенділігінің уақытын күн сайынғы температураның ауытқуы мен жағдайларына жауап ретінде өзгертеді.

Диета

Кішкентай қоңыр скинк тамақтануына кішкентай жәндіктер, жәндіктер мен басқа да буынтұқымдылар, мысалы, изоподтар жатады. Жердегі скинктердің белсенді азық іздеуіне олардың тілін сілтеу арқылы олжаның химиялық заттарын және "мұрын" ажырата білу қабілеті көмектеседі. Бұл олардың жем-шөпті табудың негізгі екі әдісінің бірі: көру және химиялық сезімдер. Көрнекі ынталандыру тілдің қозғалуымен, олжаға бағдарланумен және шабуыл жасау мінез-құлқымен байланысты. Егер олжаның көзге көрінетін бөлігі жойылғанда, тілдің қозғалуы одан да тез болады.

Жемқорлық

Жер бетіндегі скинктерді шығыс жарыскері, сақиналы жылан, қызыл патша жылан және пигмилік қоңырау жылан (Sistrurus miliarius) сияқты жыландар қуып жейді. Орманды мекендейтін жыртқыш құстар, мысалы, құсқұйрық пен қызыл иық құсқұйрық, сондай-ақ жер бетіндегі скинктермен қоректенеді. Тіпті шығыс көк құстың да осы кішкентай кекірекпен тамақтанатыны байқалды (Палмер және басқалар 2008, Роберт Брукс 2009). Қасқыр жәндіктері де әлеуетті жыртқыш ретінде қарастырылды, өйткені олар бірдей тіршілік ортасында кездеседі және ұқсас шектеулі ресурстарды пайдаланады. Жер бетіндегі скинктер жыртқыш аңдарды жасыру үшін өздерінің құпия бояуын қолданады, егер бұл сәтсіз болса, олар қашады, соңғы қорғаныс ретінде олар құйрықты автотомияға немесе құйрықты тастауға дағдыланады. Скинк сонымен қатар қарсы соғысады, кейде қорғаныс ретінде секіріп, қуып жүреді. Олар жасырынғанды жақсы біледі, сондықтан жапырақ, ағаш, тіпті кішкентай шұңқырларды жыртқыш аңдардан жасырындыру үшін қолданады.

Көбею

Жыныстық жағынан жетілген аналық S. lateralis ылғалды топыраққа, шіріп бара жатқан бүршіктерге, құлап жатқан бүршіктерге немесе тастардың астына 16 (әдетте 2 3) жұмыртқадан тұратын кішкентай топтар салады. Жұмыртқаларын жаз айларында, яғни АҚШ-тың оңтүстігінде наурыздан тамызға дейін салады. Жылына бірден көп тұтқа болуы мүмкін. Eumeces түрлеріне қарағанда, әйел жер бетіндегі скинк жұмыртқаларын қорғамайды (Роберт Брукс 2009). Жұмыртқа бір-екі ай ішінде шығып, бір жасқа толғанда жыныстық жағынан жетіледі. Әйелдер ерлерге қарағанда жыныстық жағынан ерте жетіледі.

Қорғау мәртебесі

Кішкентай қоңыр скинк - кең таралған және кең таралған түр. Ол тек солтүстік шетінде ғана қорғауға жатады және шөптесін немесе орманды жерлерде көруге болады.