Кіріспе

Батыс Австралияның саясаткері және зерттеушісі, Австралиялық зерттеуші Эдвард Тимоти Хули (1842 3 тамыз 1903), әдетте Э.Т. Хули немесе Тим Хули деп аталатын, Батыс Австралияда зерттеуші болды, ол 1866 жылы Джеральдтоннан Эшбертон өзеніне дейінгі құрлықтағы жолды ашқан. Ол өмірінің соңғы жылдары саясатқа кіріп, Батыс Австралияның Заң шығарушы Кеңесінің мүшесі ретінде үш жылға жуық қызмет етті, содан кейін Батыс Австралияның Заң шығарушы Ассамблеясында алты жылға жуық қызмет етті.

Ерте өмір

Хули 1842 жылы теңізде, Лондоннан Ван Димен жеріндегі Лансестонға бара жатқан "Боливар" кемесінде дүниеге келді. Туған күні туралы куәлік бойынша ол 30 қыркүйекте дүниеге келген, бірақ бұл 19 қарашаға дейін тіркелмеген, ал басқа тарихи жазбалардың көпшілігі оның туған күнін 3 қазан деп атайды. Оның туу туралы куәлігінде оның аты Тимоти Боливар Хули деп жазылған, бірақ егер Хули бұл есімді қолданған болса, ол оны 1866 жылы Эдвард Тимоти Хулидің пайдасына тастаған. Оның әкесі Дэниел Хули фермашы болған, ол Ван Димен жеріне көшіп келіп, ондағы қой мен ірі қара қорасында жұмыс істеуге мүмкіндік алды. Оның анасы - Эллен (негізі Барри). Хулилер отбасы 1846 жылдың қаңтарына дейін Лансестонда қалды, содан кейін олар Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясының Портленд қаласына көшіп барды. Эдвард Хули сол жерде білім алып, 1861 жылы 23 қарашада немесе 4 желтоқсанда Джейн Мейз есімді ирланд иммигрантына үйленер алдында фермер және қой мен ірі қара сатушы болды. Кейіннен олардың екі ұлы мен бес қызы туды.

Батыс Австралияда зерттеу

1864 жылдың шілдесінде Хули басқа да Викториялық малшылармен бірге Камден Харбор Пасторалдық Компаниясын құрды, оның мақсаты Камден Саундты Батыс Австралияда қоныстандыру және кең көлемді мал шаруашылығы жерін талап ету болды. Декабрь айында "Стег" кемесіне келген Хули мен басқа ізашарлар жердің егіншілік пен мал бағу үшін жарамсыз екенін анықтады. Хули және компанияның басқа мүшелері Принс-Регент өзенінің айналасын зерттеді, бірақ жердің жақсы еместігін тапты. Келесі жылдың сәуір айында компания тарады, ал Хули және басқалар оңтүстікке, Тянцин шығанағына (кейіннен казак деп аталды) қарай жүзіп кетті. Сол жерден олар бірнеше рет жерді зерттеуге аттанды. Олар алдымен Хардинг және Шерлок өзендерін барлады, бірақ талап етуге тұрарлық жер таба алмады. Содан кейін олар екінші экспедицияны бастады, оңтүстікке қарай Хэмерсли жотасы арқылы Ашбертон өзеніне дейін, онда олар жақсы жайылымдық жерлерді тапты. Хули Пертке жерді пасторальдық жалға алу үшін жүгірді және ақырында жалға берілді. Хули өз қорына теңіз тасымалы құнын төлей алмады, Хули өз қорына жер арқылы жол табады. Ол алдымен жағалау бойымен жол іздеуге тырысты, бірақ бірнеше ай бойы қиындықтардан кейін бұл әрекеттен бас тартты. Содан кейін ол ішкі жолмен жүруге тырысты. Ол 1865 жылы 26 мамырда төрт жүк таситын, екі жергілікті нұсқаушы және 2000-ге жуық қоймен бірге Джералдтоннан шығып, Мерчисон өзенін бойлап, содан кейін Мерчисон, Гаскойн, Эшбертон және Фортеск өзендерінің су айдындары арқылы солтүстікке қарай сапар шегіп, үш айдай сапардан кейін Фортескьюге жетті. Ол жол бойы малға жақсы жем тауып алған, бірақ құрғақшылық кезінде бұл жол қиын болады деп ойлады. Бұл экспедиция кезінде Хули Генри мен Фредерик өзендеріне де ат қойды. Перт пен Робурнды байланыстыратын құрлықтағы мал бағытын ашу арқылы Хули малдарды солтүстік станцияларына тасымалдаудың арзан және қауіпсіз жолын тапты, осылайша олардың болашағын мал бағыты ретінде қамтамасыз етті. Оның бағытты ашқаннан кейін бір жыл ішінде солтүстік-батыста мал жайылатын жерлер жалға алынды. Хули өзінің ашылуы туралы хабарлау үшін Пертке оралғанда, ол кеңінен танылды; кейбір қоныстанушылар оған алтын сағатты сыйлады (қазіргі уақытта Батыс Австралия мұражайында сақталады).

Мал шаруашылығы және саудагер

1867 жылы Хули Робурн қаласында жер сатып алды және Миндероудағы Эшбертон өзеніндегі алғашқы пасторальдық жалға берілді. Келесі жылы ол әйелі мен балаларына еріп Батыс Австралияға бару үшін Викторияға қысқа уақытқа оралды. Хули жалға алу шартын екі жылға ғана сақтап қалды, ал Миндеру шайқасы деп аталатын жанжалдан кейін жергілікті аборигендер тарапынан үлкен қарсылық болғандықтан, оны тастап кетті. Бастапқыда олар Фортескю өзеніндегі Хулидің жалға алуына көшіп барды, бірақ бір жылдан кейін Хули банкротты деп жарияланды және отбасы Пертке көшіп барды. Отбасы Гилфордта қоныстанды, ал Хули Бораньингтегі Томас Галлдың бақылаушысы болып жұмысқа орналасты. Кейін ол отбасына Гилфордта қосылып, Баркер мен Гулл дүкенін басқарады және 1878 жылы Гилфорд қалалық кеңесіне сайланады. 1880 жылы 13 ақпанда ол Батыс Австралияның заң шығарушы кеңесіне Суанның орындығына сайланды, бірақ екі айдан кейін ғана отставкаға кетті. 1881 жылы Хули Батыс Австралияның солтүстік-батысына оралып, Мортимер тауында жалға алды. 1884 жылы ол Генри өзенінің бойындағы мал қорасын иеленді. Бірнеше жылдан кейін ол Пертке оралып, Джон Генри Монгердің дүкенінің менеджері болды. Бұл 1888 жылы Далгетиге сатылды, ал Хули Далгети мен компанияның бірінші менеджері болып жалғасты. Хули Пертте болған кезінде көп жазды. Ол "Буколик" деген атпен көптеген газет мақалаларын жазды, сондай-ақ "Таррагал" немесе Австралиядағы бұталық өмір" атты роман жазды. Ол бірнеше бизнес-жобаларға араласып, "Equitable Life Insurance", "Swan Brewery" және "Lady Shenton Gold Mining Company" компаниясының директоры болды. Ол "Австралиялық спортшылар" клубының мүшесі, сондай-ақ, біраз уақыт Батыс Австралиялық спорт клубының президенті болды.

Саясатта

Хули 1890 жылы Бейбітшілік судьясы болды, ал келесі жылы алғашқы жергілікті қорғау кеңесіне тағайындалды. 1891 жылдың 12 желтоқсанынан 1894 жылдың маусымына дейін, ол сайлауға айналғанда, Заң шығарушы Кеңестің тағайындалған мүшесі болды. Содан кейін ол 1894 жылы 16 шілдедегі сайлауда Орталық провинция орындығына үміткер болды, бірақ сәтсіз өтті. Үш айдан кейін ол Батыс Австралияның заң шығарушы ассамблеясының Мурчисон округінің депутаттығын жеңіп алды. Ол 1897 жылы 26 сәуірдегі сайлауға дейін осы орынды иеленді, онда ол Де Грейдің орындығына үміткер болып, жеңіп алды. 1900 жылы 28 мамырда ауруына байланысты қызметінен кетті.

Кейінгі өмірі

1900 жылы Хули Англияға "жақырап жатқан паралич" деп аталатын жағдайға байланысты медициналық кеңес алу үшін барды. Қолынан ешқандай көмек келмегендіктен, ол келесі үш жылды Еуропаны аралап, 1903 жылы 3 тамызда Швейцарияның Веве қаласында қайтыс болды.