Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тиемоко Гаран Куяте, мұғалім, журналист және саяси белсенді африкалық ұлтшылдықтың ізашарсы және Африкада алғашқы коммунистердің бірі болды. Ол 1902 жылы 27 сәуірде Француз Суданының Сегу қаласында дүниеге келген. Куяте Францияның барлау қызметіне сәйкес Францияда Батыс Африка мигранттары арасында ең ықпалды тұлға болып саналды. Куяте сондай-ақ Француз Суданындағы Батыс Африканың білімді алғашқы ұрпағының бірі болды. Лига де Дефас де ла Раса Негре (Лига для защиты негритянской расы, немесе LDRN) құрылды. Бұл соғыстар аралығындағы Парижде пайда болған ең маңызды панафрикалық саяси қозғалыстардың бірі болды. LDRN-нің басты ерекшелігі - ол барлық отарлау субъектілеріне толық азаматтықты талап етті және оны Француз Коммунистік партиясы қаржыландырады. Куяте LDRN-ді басқаруды Сенгор қайтыс болғаннан кейін, оның құрылғаннан кейін бір жыл өткен соң қолға алды. Бас хатшы қызметін атқара отырып, ол Африка колонияларының тәуелсіздігі мен Африкада социализмді орнатуға шақыратын бағдарлама жасады. Куяте басшылығымен лига Гарвейизмді және АҚШ-тың Түсті адамдардың жетілуі үшін ұлттық қауымдастығын қолдады. 1931 жылы жаңа басшыны иеленіп, Негро нәсілін қорғау лигасы бөлінді. Бұл коммунистер мен бұрынғы коммунистерден тұратын " Union des Travailleurs Nègres " (Қара жұмысшылар одағы) бірлестігінің құрылуына әкелді. Осыдан кейін "Le Cri des Nègres" (Негрілердің айқай-шуы) атты жаңа журнал пайда болды. Журнал әлемдегі қара нәсілді адамдарға қатысты жаман қарым-қатынасқа тоқталып, Гваделупалық коммунист Стефан Россоның АҚШ-тағы Скоттсбородағы зорлау туралы істі және Конго мұхиты теміржолының құрылысында африкалықтардың өлімі туралы мақаласын жариялады. Мақала дереу Сенегалдағы Дакар қаласына жетті. Куяте 1933 жылдың қазан айында Француз Коммунистік партиясынан, сондай-ақ Union Des Travailleurs Nègres-тен шығарылды. Революциялық кәсіподақ қозғалысының жауларымен байланыста екендігіне және дәлелдеу сұрақтарына жауап бермегендігіне айып тағылғаннан кейін, Куятедің аты мен суреті Коммунистік партияның қара тізімінде жарияланды, ол "коммунистікке қарсы, әдепсіздікке және жіктелген ұстанымы үшін партиядан шығарылды" деп түсіндірді. 1935 жылы Куяте Эфиопияның басшысы Хайле Селассиеге хат жазып, елдің итальяндық шабуылдан қорғанысы үшін мүмкіндігінше, соның ішінде материалдық қолдау көрсету үшін барлық жағдайды жасауға уәде берді. Соғыс пен фашистік Италияның Эфиопияны басып алуына қарсы қозғалыстың бір бөлігі ретінде Куяте Эфиопия қорғаныс комитетінің құрылуына да қатысты. Ол тіпті "Эль Оума" журналында аймақ туралы мақалалар жазды. Сонымен қатар, ол Италияның Эфиопияға басып кіруіне қарсы наразылық акцияларын ұйымдастырды. 1935 жылы желтоқсанда ол Africa атты ай сайын шығатын журнал шығарады. Ол осы журнал арқылы колониялардың тәуелсіздігі үшін күресті жалғастырып, африкалықтардың игілігі үшін реформалар жүргізуді талап етеді. Тиемоко Гаран Куятестің өліміне байланысты нақты жағдайлар белгісіз. Бір теория бойынша, оған немістер үгіт-насихат үшін ақша берген, бірақ ол оны өзі үшін сақтап, нацистер Францияны басып алған кезде оның өліміне әкелді.
Tiemoko Garan Kouyaté, teacher, journalist and political activist was a pioneer for African nationalism and one of the first Communists in Africa. He was born on April 27, 1902, in Ségou, French Soudan. Kouyaté was regarded as the most influential personality among the West African migrant community in France according to French intelligence assessments. Kouyaté was also among the first generation of Western educated Africans in French Soudan. created the Ligue de Defense de la Race Nègre (the League for the Defense of the Negro Race, or LDRN). It was one of the most important pan African political movements to emerge from interwar Paris. A key characteristic of the LDRN is that it demanded full citizenship for all colonial subjects and was funded by the French Communist Party. Kouyaté took over the direction of the LDRN after the death of Senghor a year after its creation. Assuming the role of secretary general, he constructed a program that called for the independence of African colonies and the establishment of socialism in Africa. Under Kouyaté’s leadership, the league supported Garveyism and the United States National Association for the Advancement of Colored People. In 1931 the League for the Defense of the Negro Race, acquiring a new leader split. This led to the creation of the Union des Travailleurs Nègres (Union of the Negro Workers), an association made up of both communists and ex communists. From this emerged a new journal titled Le Cri des Nègres (Cry of the Negroes). The magazine focused on the poor treatment of Black people globally and published an article by the Guadeloupian communist Stephane Rosso where he described the Scottsboro rape trial in the United States and the deaths of Africans in the construction of the Congo Ocean railroad. The article reached Dakar in Senegal almost immediately. Kouyaté was banished from the French Communist Party as well as the Union Des Travailleurs Nègres in October 1933. After being accused of being in contact with enemies of the revolutionary trade union movement and of not facing responded to requests of justifications, Kouyaté’s name and photograph were published in the Communist Party’s blacklist which explained he was “kicked out of the party for being anti communist, indelicacy and having a disaggregated attitude”. In 1935, Kouyaté wrote a letter to the Ethiopian leader, Haile Selassie where he pledged to do everything possible, including the provision of material support, to defend the country against the Italian invasion. As part of movement against the war and the occupation of Ethiopia by fascist Italy, Kouyaté also participated in the founding of the Ethiopian Defense Committee, going as far as writing articles on the county in El Ouma, the organization’s journal. In addition to that, he organized protests against the Italian invasion of Ethiopia. In December 1935, he created a monthly magazine named Africa in which he used to continue his campaign for the independence of the colonies and call for the reforms for the benefit of Africans. The specific circumstances surrounding the death of Tiemoko Garan Kouyaté’s are uncertain. One theory believes that he was entrusted with money for propaganda by the Germans but kept it for himself leading to his demise during the Nazi occupation of France.