Кіріспе
Италиялық кинорежиссер, сценарист және сыншы Карло Лизани (3 сәуір 1922 - 5 қазан 2013) - итальяндық кинорежиссер, сценарист және сыншы.
Carlo Lizzani (3 April 1922 – 5 October 2013) was an Italian film director, screenwriter and critic.
Өмірбаян
Римде дүниеге келген Лиззани Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Роберто Росселлинидің "Германияның нөлдік жылы", Альберто Латтуаданың "Подағы диірмен" (екеуі де 1948 жылы) және Джузеппе Де Сантистің "Ащы күріш" (1949) сияқты фильмдерде сценарист болып жұмыс істеді. Құжаттама фильмдер түсіргеннен кейін, ол екінші дүниежүзілік соғыс драмасымен танымал режиссер ретінде дебют жасады Achtung! Бандиттер! (1951) жазған. Ол өзінің сыйлықтарға ие болған драмасы Хроника бедных влюбленных (1954) үшін құрметтеледі, ол жанрлық фильмдердің, атап айтқанда қылмыс фильмдерінің мықты режиссері екенін дәлелдеді. Оның "Л'оро ди Рома" (1961) фильмі Римдегі яһудилерді депортациялау және 1943 жылдың қазан айындағы римдік іріктеу, Grande Razzia оқиғаларын зерттеді. 1968 жылы түсірген "Миландағы қарақшылар" фильмі үшін ол ең үздік режиссер ретінде Дэвид ди Донателло сыйлығын және ең жақсы сценарий үшін Настро д'Арженто сыйлығын жеңіп алды. Лиззани 1980 жылдары итальяндық теледидарда жиі жұмыс істеді және 1979 жылдан 1982 жылға дейін төрт рет Венеция халықаралық кинофестивалін бақылады. 1994 жылы Лиззани Берлин кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. 1996 жылы түсірген "Celluloide" фильмі үшін, ол "Ашық қала" Римнің түсірілуімен айналысады, ол сценарийі үшін тағы бір Дэвид ди Донателло сыйлығын алды. "L'orecchio del potere" ("Биліктің құлағы") фильмін дайындап жатқанда, Лицзани 2013 жылдың 5 қазанында Римде 91 жасында Via dei Gracchi-дегі пәтерінің балконынан секіріп, өз-өзіне қол жұмсады. 10 қазанда оның табыты жерлеу үйі ретінде дайындалған Капитолийдегі бөлмеге ауыстырылды, ал келесі күні азаматтық жерлеу рәсімі өтті. Кейін оның денесі Фламиндіктердің зиратына жерленуге әкелінді.
Мұра
2014 жылы оның отбасы оның құрметіне Лиззани сыйлығын құрды, ол Венеция кинофестивалінің кепілдемелерінің бірі болды және итальяндық экспоненттерге арналған, олар кинотеатрларда сапалы киноға көбірек орын берді.
Жеке өмір
1949 жылдан бастап ол Берлинде Роберто Росселлинидің Germania anno zero фильмінің түсірілімі кезінде кездескен суретші Эдит Бибермен тұрмысқа шықты.