Кіріспе
Волин () - Польшаның солтүстік-батысындағы қала. Ол Батыс Померанияның тарихи аймағының Балтық жағалауындағы Волин аралының оңтүстік шетінде орналасқан. Арал Каменский округінің Дзювна боғазының шетінде орналасқан. Қазіргі кезде бұл қала балық аулау порты және аралдың суға түсу орындарына кіретін қақпа болып табылады. 9 ғасырға жататын бұл қала жартылай аңыздардағы Жомсбург, Джумне, Юлин және Винета елді мекендерімен байланысты. Ол Померанияның дінін өзгертуде маңызды рөл атқарды және 1140 жылы Померания епархиясының бірінші кафедрасы болды. Бұл жерде славян дәуірінен қалған бірнеше қираған үйлер бар. Ерте ортағасырлық қала XII ғасырдың аяғында даниялық шабуылдардың құрбаны болды және 1260 жылы қайта құрылды.
Тарих
Волин орналасқан Дзивна өзенінің арғы жағындағы форд тас дәуірінде қолданылған. Топырақ қабаттарының археологиялық қазбалары бұл жерде 5 және 6 ғасырлардың ауысымында көші-қон кезеңінде елді мекен болғандығын көрсетеді. Содан кейін бұл жер шамамен жүз жыл бойы бос қалды. 8 ғасырдың аяғында немесе 9 ғасырдың басында бұл аймақ тегістеліп, жаңа қоныс құрылды. Қабырғалардың алғашқы дәлелдері 9 ғасырдың бірінші жартысына жатады. 9 ғасырдың екінші жартысында орталық қорғандалған аймақ және орталықтан солтүстікке және оңтүстікке қарай екі қала маңы болды. Бұл ғимараттар 9 - 10 ғасырдың аяғында қоршалып, бекініске айналды. 8 ғасырда аралда Батыс славяндар қонысы болды. Жергілікті тайпаның атауы "Велунзани" (Волинийлер) деп 9-ғасырда Бавария географы жазған және славян померандары мен Велети (кейінгі луциандар) қосалқы тайпасы болып саналады. Волиниялықтар Ян Мария Пискорскийдің айтуынша, қазіргі қаладағы көп ұлтты емпорияны басқаруға байланысты ең күшті Померания тайпасы. Осыған ұқсас импориялар 8-ші ғасырдан бастап Балтық теңізінің оңтүстік жағалауында басқа жерлерде де құрылған. Бұл емпорияны қазіргі заманғы хроникалар Джумне немесе Юлин деп атайды, ол 9 ғасырда өркендей бастады. Археологиялық зерттеулер 10-ғасырдың басына дейінгі теңіз жағалауындағы бекіністерді және ескі бекіністердің қалдықтарын көрсетті, бұл, мүмкін, іргелес ашық қонысы бар ертедегі қалашыққа нұсқауы мүмкін. 960 жылдары еврей саудагері Ибрагим ибн Якуб елді мекенді бірнеше мың тұрғыны бар және он екі қақпасы бар қала ретінде сипаттады. 1982 жылы Йоахим Херрманн Болеслав өзінің патшалығын қорғау үшін Палнатокиде викингтер колониясын құрған деп болжады, бұл тезисті 2000 жылы Лешек Слюпецкий қайта қарады, ол Владыслав Дуцко сияқты (2000) Жомсборг / Волиндегі викингтер туралы қосымша зерттеулер жүргізуді талап етті. Филипповиак археологиялық деректерге сүйене отырып, "Волинда пиаст билеушілері тәртіпсіз қалаға жалдамалы топ орналастырған болуы мүмкін, олар 1007 жылы неміс императорына Батыл Болеслав қауіпті жоспар құрғанын хабарлады", - дейді, бірақ бұл тақырыпты одан әрі зерттеудің қажеттілігін де атап өтті. Оскар Эггерт пен Филипповиак бұл қала сол кезде өз саясатында тәуелсіз болғандығын көрсетеді дейді. Филипповиактың айтуынша, 11 ғасырда Волин "даниялық босқындардың қауіпсіз орнына айналды, бұл сол кезде ішкі тәртіпсіздік пен жанжалға, сондай-ақ қарақшылар әрекеттеріне әкелді". 1043 жылы Волиннің көп бөлігін Дано Норвегиясының патшасы Магнус І-і жойған, бірақ оның орталығын жаулап ала алмады. Сонымен қатар, 11-ғасырдың ортасында экспорт пен байлық күрт төмендеді, бұл поляк нарығының бұзылуына байланысты болды. Болеслав бұл аймақты христиандыққа айналдыруды мақсат етіп, 1122 жылы испандық ермитті Бернардты Волинге миссионерлік сапарға жіберді. Ол кезде Германия мен Польшаның дінбасылары мен әскери бөлімдерімен бірге Волинге келген қадірлі және бай адам Пиржице мен Камень аймақтарын табысты қайтадан құрған болатын. Алайда оған сенімсіздік танытылды, ал қала тұрғындары ақырында христиан дінін қабылдауға келісті, тек Отон Шчецинді қайтадан христиан дінін қабылдауға жеткізе алса ғана, бұл Волиниялықтар үшін мүмкін емес еді. Алайда, екі ай жұмыс істегеннен кейін, Ото тағы бір әскери араласумен қорқытып, Шчецинді қайтадан айналдыра бастағанда, ол Волинге оралды және Волиндіктер қайтадан айналды. Бұл екінші миссия Померанияның батыс бөлігін қарастырған болса да, Отто тағы да Волинге барды. 1140 жылы Волин Помераниядағы алғашқы епископтық орын болды: Папа Иннокентий II шіркеуді 14 қазандағы папалық бұқамен құрды және Волиннің Киелі Адальберт шіркеуін оның орындығына айналдырды. Алайда, 1150 жылдан кейін бас діни орын Уседом аралындағы Гробе абатханасына көшірілді. Даниялық жорықтар XII ғасырдың аяғында қаланы толығымен жойды. Ерте ортағасырлық қаланың қираған жерінде жаңа қала құрылды және Любек заңы берілді. Қала Померания герцогтігінде қалды (ол 1185 жылдан бастап Данияның вассалы болды, содан кейін 1227 жылдан бастап Киелі Рим империясының құрамында болды), герцогтігімен бірге Штеттин келісімінен (1630), Вестфалия бейбітшілігі (1648) және Штеттин келісімінен (1653) кейін швед тажына өтті. Стокгольм келісімінен (Ұлы Солтүстік соғыс) 1720 жылы Пруссияның Померания провинциясына қосылды. Кейін қала 1871 жылы Неміс империясының құрамына кірді, содан кейін оның мұрагері Веймар Республикасы мен Үшінші рейх болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ...