Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Уолтем (немесе Джон де Уолтем) - XIV ғасырда Англияда діни қызметкер және жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер. Ол король Эдуард III және Ричард II билік құрған кезде бірқатар шіркеулік және азаматтық лауазымдарды атқарды, ақыр соңында Лорд-совет қазынашысы, Англияның Лорд-жеке мөрі және Солсбери епископы болды. Ол Лондонның Вестминстер абатлығында жерленген.
John Waltham (or John de Waltham) was a priest and high ranking government official in England in the 14th century. He held a number of ecclesiastical and civic positions during the reigns of King Edward III and Richard II, eventually rising to become Lord High Treasurer, Lord Privy Seal of England and Bishop of Salisbury. He is buried in Westminster Abbey, London.
Ерте өмір
Уолтем Линкольнширдің Уолтем қаласында дүниеге келген деп есептеледі. Тарихшы Томас Фуллер 1655 жылы "Уолтемнің азаматы болған мемлекет қайраткерлері арасында де Уолтем қоңырау шалыпты" деп жазды. Ол Джон мен Маргарет Уолтемнің ұлы болды, оның ескерткіш мысы әлі күнге дейін Уолтемдегі Барлық қасиеттілер шіркеуінің ғибадатханасында бар. Уолтемнің үлкен ағасы Джон Торсби, Англияның лорд-канцлері және Йорк архиепискобы. Джон де Уолтамды сол есімді замандас туыстарымен шатастыруға болмайды; жазбаларға сәйкес, Торесбидің немересі және жас Джон Уолтамның ағасы болған Джон Уолтам болған. 1384 жылы қайтыс болған бұл аға Уолтхэм Йорк каноны және деканның орынбасары болды. Оның өсиетінде ағасы Джон туралы айтылған, ол Джон Уолтемнің әкесі деп саналады.
It is thought that Waltham was born in Waltham, Lincolnshire – the historian Thomas Fuller wrote in 1655, "Amongst the natives of Waltham for statesmen, de Waltham bears away the bell".). He was the son of John and Margaret Waltham, whose memorial brass still exists in the chancel of All Saints' Church in Waltham. Waltham's great uncle was John of Thoresby, Lord Chancellor of England and Archbishop of York. John de Waltham is not to be confused with contemporary relatives of the same name; according to records, there was an elder John Waltham who was the nephew of Thoresby and the uncle of the younger John Waltham. This elder Waltham, who died in 1384, became canon and sub dean of York. Confusingly, his will refers to his brother, also called John, who is thought to be the father of the younger John Waltham.
Діни қызметкерлер мен азаматтық лауазымдар
Ол діни қызметкер ретінде бірқатар жоғары лауазымдарды атқарған. Ол Саутвелл соборындағы Дунемнің пребендери лауазымын атқарды, бірақ 1361 жылы бұл қызметтен кетті; сол жылдың 20 қарашасында Личфилд соборының пребендери болып тағайындалды. 1383 жылға дейін Рэмптон, Ноттингемширде пребендарлық лауазымын да атқарды. 1368 жылы 25 қазанда Уолтем Йорк Минстердегі Оңтүстік Ньюбальдтың пребендери болып тағайындалды, бұл тағайындауды 1370 жылы 7 қазанда король Эдуард III бекітті. 1378 жылы Уолтхэм Линкольн епархиясындағы Оңтүстік Келсидегі Сент-Мария шіркеуінің ректоры ретінде қысқа мерзімге сол жылдың ақпан айынан мамыр айына дейін қызмет атқарды. Келесі жылы Уолтемге Дерхам епархиясындағы Честер-ле-стриттегі Сент-Мария және Сент-Кутберт колледждік шіркеуінің каноны қызметі ұсынылды, бірақ ол оның орнына 17 маусымда 1379 жылы Линкольн епархиясындағы Грендон шіркеуінде қызмет атқарды. Үш айдан кейін, 18 қыркүйекте Уолтем Дерхам графтығының епископ Оклендтегі Сент-Эндрю колледждік шіркеуінің канонатына тағайындалды. Уолтем 1385 жылдан 1388 жылға дейін Ричмонд архидиаконы қызметін атқарды. Уолтем 1381 жылдан 1386 жылға дейін Англиядағы теңдік соты - Канцелярия сотының роллдерінің шебері болды. Бұл тағайындау кезінде ол Канцелярия сотының юрисдикциясын кеңейтеді. Уолтхэм сотқа шақыру туралы бұйрықты ойлап тапқан, бұл сот бұйрығын айыпталушыларды сотқа қатысуға мәжбүрлеу үшін жасаған. 1386 жылы Уолтем Лорд-привиль мөрі болып тағайындалды, ол 1389 жылға дейін осы лауазымға ие болды. Ол 1391 жылдан 1395 жылы қайтыс болғанға дейін Лорд-қазынашы қызметін атқарды. 1388 жылдың мамыр айында Уолтхэм Александр Невиллдің, Йорк архиепискобының, Роберт де Вередің, Оксфорд графының және Ирландия герцогының, Майкл де ла Поледің, Саффолк графының және басқалардың сотында комиссия мүшелерінің бірі болды. Папа Урбан VI 1388 жылы 3 сәуірде Солсбери кафедрасын Уолтхамға берді, ал ол 1388 жылы 20 қыркүйекте король Ричард II қатысқан рәсімде Солсбери епископы болып тағайындалды. Епископ ретінде билік құрған кезінде Уолтем 1390 жылы каноникалық сапардан бас тартып, Кентерберий архиепискобы Уильям Куртенэйдің өкілеттігіне қарсы шықты; Куртенэйдің экскоммуникация үкімімен қорқытқан Уолтем мойынсұнды. Бұл уақытта Джон Уиклиф пен лоллардтардың ілімдері кеңінен тарала бастады. Хроникашылар Солсбери епископы ретінде Уолтхам Лондонның Флит-стриттегі Солсбери-корттағы жатақханада тұрғанын айтады. 1392 жылы Солсбери епископтарының Ромейн есімді егіншісі нан пісірушінің себетінен жылқы нан ұрлап кеткенде болған көтерілістің есебі бар; нан пісіруші егіншіге балтамен шабуыл жасап, бас сүйегін сындырып, егінші епископтың қонақ үйінде тұтқындалудан бас сауғалап қашып кетті. Одан кейін болған көтеріліс кезінде Солсбери епископтың үйіне шабуыл жасалды. Көтерілістен кейін Лондонның бірқатар азаматтық беделді адамдары түрмеге қамалды және король Лондонның мэрін алмастыруға араласты. Уолтхам 1386 жылғы керемет парламенттің үкімет реформасын жүргізу және Ричардтың жақын досындағы адамдардың ықпалын жою үшін тағайындалған ерлер тобының бірі болды. Бастапқыда Уолтхам Апеллант ісіне жанашыр болған болуы мүмкін екендігіне кейбір дәлелдер бар, бірақ Уолтхам 1390 жылдан бастап патшаның сүйікті және жақын досы болды. 1391 жылы Уолтхемді лорд-қазынашы етіп тағайындағанда Ричардтың ықыласы айқын болды. Уолтем мен патша арасындағы қарым-қатынас туралы болжамдар айтылады. "Патшаның оған деген махаббаты туралы қорқынышты сөз болды" деп мәлімделген.
As a priest, Waltham held a number of senior positions. He held the position of prebendary of Dunham in the Cathedral Church of Southwell, but resigned this post in 1361; 20 November of that year he was appointed prebendary of Lichfield Cathedral. He also held the post of prebendary at Rampton, Nottinghamshire until 1383. On 25 October 1368 Waltham was nominated prebendary of South Newbald in York Minster, an appointment which was ratified by the King Edward III on 7 October 1370. In 1378 Waltham held a brief position as rector at the Parish Church of St. Mary, South Kelsey in the Diocese of Lincoln, from February to May of that year, being presented to the church of in the king's gift. In the following year, Waltham was offered the post of canon at the Collegiate Church of St Mary and St Cuthbert, Chester le Street in the Diocese of Durham, but instead he took up a post at the church of Grendon in the diocese of Lincoln on 17 June 1379. Three months later, on 18 September, Waltham was nominated to a canonry at St Andrew's Collegiate Church in Bishop Auckland, County Durham. Waltham held the office of Archdeacon of Richmond from 1385 to 1388. Waltham served as Master of the Rolls of the Court of Chancery, the court of equity in England, from 1381 to 1386. During this appointment, he extend the jurisdiction of the Court of Chancery. Waltham is credited as the inventor of the writ of subpoena, having devised this court order to compel defendants to attend a trial. In 1386, Waltham was appointed Lord Privy Seal, a post he held until 1389. He served as Lord Treasurer from 1391 until his death in 1395. In May 1388 Waltham served as one of the commissioners at the trial of Alexander Neville, Archbishop of York, Robert de Vere, Earl of Oxford and duke of Ireland, Michael de la Pole, Earl of Suffolk, and others. Pope Urban VI conferred the See of Salisbury on Waltham on 3 April 1388, and he was consecrated Bishop of Salisbury on 20 September 1388 at a ceremony attended by King Richard II. During his reign as bishop, Waltham challenged the authority of the Archbishop of Canterbury, William Courtenay, by refusing a canonical visitation in 1390; threatened with a sentence of excommunication by Courtenay, Waltham submitted. At this time, the teachings of John Wycliffe and the Lollards were gaining popularity, and to suppress this movement, Waltham compelled the mayor and city of Salisbury to submit to the episcopal court and to prohibit conventicle meetings. Chroniclers note that, as Bishop of Salisbury, Waltham occupied a lodging on Fleet Street in London, Salisbury Court. There is an account of a riot taking place there in 1392 when a yeoman of the Bishops of Salisbury named Romayn stole a loaf of horsebread from baker's basket; the baker assaulted the yeoman with an axe, breaking his skull, and the yeoman fled to take sanctuary from arrest in the bishop's inn. During the riot that ensued, the Bishop of Salisbury's house was attacked. After the riot, a number of London civic dignitaries were imprisoned and the king intervened to replace the Mayor of London. Waltham was amongst a group of men appointed by the Wonderful Parliament of 1386 to reform government and to break the influence of Richard's inner circle of favourites There is some evidence that Waltham may initially have been sympathetic to the Appellant cause, but it is known that Waltham became a favourite and close friend of the king from about 1390. Richard's favour was evident when he appointed Waltham Lord Treasurer in 1391. The relationship between Waltham and the king has been a matter of speculation; it has been claimed that there was "scandalous talk of the king's affection for him",
Өлім және жерлеу
Жеті жыл епископ болғаннан кейін, Уолтхэм 1395 жылы 17 қыркүйекте қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін, Уолтхэмді Солсбери соборында жерлеуді қалады, бірақ патша араласып, Уолтхэмге Лондонның Вестминстер абатханасында қабір беруді бұйырды. Ол Сэр Уильям Скропты Солсбериден денені алуға жіберді, ал Уолтемнің сүйегі Лондонға Едуард Исповедник шіркеуінде жерленуге әкелінді. Ричардтың құлдырауынан кейін ол 1400 жылы Король Лэнглидегі Барлық қасиеттілердің қабіріне жерленді, бірақ кейіннен 1413 жылы Вестминстер абатшылығындағы Эдуард Мойындаушының шіркеуіне қайта жерленді. Уолтемнің қабірі шіркеудің солтүстік-батыс бұрышында, Эдуард Исповедник пен Ричард II мен Аннаның қабірлеріне жақын орналасқан. Шәжіре қабырғасындағы ескерткіш мыс (қазір қатты зақымдалған) Уолтхэмді массалық киім киіп, эпикопальді митра киіп, пасторальді крейсерді ұстап тұрған күйінде бейнелейді. Оның шатыршасы Мәриям ананың суреттерімен безендірілген және оны ою-өрнекті готикалық үш қабатты шатырша қоршап тұр.
After serving seven years as bishop, Waltham died on 17 September 1395. Upon his death, Waltham had wished to be buried within Salisbury Cathedral, but the king intervened and ordered that Waltham should be given a tomb in Westminster Abbey, London. He sent Sir William Scrope to claim the body from Salisbury, and Waltham's remains were brought to London to be buried in the Chapel of Edward the Confessor, the only person not of royal blood to be buried in the royal chapel. After Richard's downfall and death, he was buried in All Saints, King's Langley in 1400, but later re entombed in Edward the Confessor's Chapel in Westminster Abbey in 1413. Waltham's grave is located in the north west corner of the chapel, close to the tombs of Edward the Confessor and Richard II and Anne. A memorial brass (now severely damaged) in the chapel pavement depicts Waltham dressed in mass vestments, wearing an espicopal mitre and carrying a pastoral crosier. His chasuble is decorated with illustrations of the Virgin Mary and he is surrounded by an ornate gothic triple canopy with figures in the niches.