Темза мен Севернун арнасы: тарихы мен қайта жаңғырту жобасы
Thames and Severn Canal
Темза және Северн каналы: Англияның Глостершир аймағындағы 1789 ж. салынған тарихи канал. Лондон мен Бристоль арасындағы сауда жолы, Котсуолд жоталарымен өтеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Глостерширдегі канал (Англияның оңтүстік-батысында)
Canal in Gloucestershire in the south west of England
Темза және Северн каналы – Англияның оңтүстік-батысындағы Глостерширде орналасқан, 1789 жылы құрылысы аяқталған канал. Ол Бристоль және Мидлендстерден Лондонға жүк тасымалдау маршрутының бір бөлігі ретінде жоспарланған, Англияның ең ірі екі өзенін байланыстырып, сауданы жақсартуға мүмкіндік берді. Маршрут тік Котсуолд жартасына Алтын аңғар арқылы көтеріліп, Котсуолд шетінің астынан туннельдер арқылы өтеді және Темзаның бастауына жақын жерге шығады. Шығыс жағында ол Лечлейдке жақын Инглшем шлюзінде Темастың қалыпты су ағысымен қосылады, ал батыс жағында Стродвотер навигациясымен Уоллбриджде (Стродқа жақын) және одан әрі Северн өзенімен байланысады. Оның Сиддингтоннан Сиренсестер қаласына дейін созылған бір қысқа саласы (армасы) болған. Оған Саппертон туннелі кіреді, ол салынған кезде Ұлыбританиядағы ең ұзын канал туннелі болды және бүгінде де екінші ең ұзын толыққанды туннель болып табылады. Сумен қамтамасыз етуде үнемі мәселелер туындады, себебі су сақтағыштар салынбады, ал туннельге жақын орналасқан саммит бөлігі кеуекті әктас арқылы өтіп, судың ағып кетуіне байланысты қиындықтарды тудырды. 19 ғасырдың соңына қарай теміржолдардың бәсекелестігі каналдың көп бөлігін ысырапқа шалды, ал 1927 жылы каналдың көп бөлігі, ал қалған бөлігі 1941 жылы қолданыстан шығарылды. 1972 жылдан бері Cotswold Canals Trust Темза мен Севернді қайтадан байланыстыру үшін каналды және Стродвотер навигациясын қалпына келтіру жұмыстарын жүргізіп келеді. Көптеген құрылыстар қалпына келтірілді және кейбір бөліктері қазір сумен толтырылған. 2003 жылы екі каналды қалпына келтіру үшін Heritage Lottery Fund-қа 82 миллион фунт стерлингтік өтініш берілді. Өтініш пен жобаны кішірек бөліктерге бөлуге тура келді, бірақ 2006 жылы 1А кезеңіне 11,9 миллион фунт стерлинг бөлінді, ол қаржылық қолдаумен Стоунхаустағы Океаннан Стродвотер навигациясындағы Уоллбриджге дейін және одан Темза мен Северн каналындағы Строд сыраханасына дейін қалпына келтірілді. Саул тұйықтағы ұлттық су жолдары желісімен 1B кезеңін қайта байланыстыру 2025 жылға дейін аяқталуы күтілуде, бұл Северн өзенін ғасыр ішінде алғаш рет Алтын аңғармен байланыстырады. 2010 жылы British Waterways Инглшем шлюзін Trust-қа тапсырды, ал Inland Waterways Association оны қалпына келтіруді (және жоғарыда аталған каналды) қаржыландыру үшін ұлттық науқан ұйымдастырды. Бүкіл каналды қайта ашу үшін инженерлік тұрғыдан бірнеше қиындықтарды жеңу қажет.
The Thames and Severn Canal is a canal in Gloucestershire in the south west of England, which was completed in 1789. It was conceived as part of a cargo route from Bristol and the Midlands to London, linking England's two largest rivers for better trade. The route climbs the steep Cotswold escarpment through the Golden Valley, tunnels underneath the summit of the Cotswold Edge, and emerges near the source of the Thames. At its eastern end, it connects to the top of the navigable Thames at Inglesham Lock near Lechlade, while at its western end, it connects to the Stroudwater Navigation at Wallbridge near Stroud, and thence to the River Severn. It had one short arm (branch), from Siddington to the town of Cirencester. It includes Sapperton Tunnel, which when built was the longest canal tunnel in Britain, and remains the second longest complete tunnel. There were always problems with water supply, as no reservoirs were built, while the summit section near the tunnel ran through porous limestone, and there were constant difficulties with leakage. Competition from the railways took much of the canal's traffic by the end of the 19th century, and most of the canal was abandoned in 1927, the remainder in 1941. Since 1972, the Cotswold Canals Trust has been working to restore both the canal and the Stroudwater Navigation to navigably re link the Thames and the Severn. A number of the structures have been restored, and some sections are now in water. A major step forward occurred in 2003, when a bid was made to the Heritage Lottery Fund for £82 million to restore both canals. The bid and the project had to be split into smaller sections, but £11.9 million was awarded in 2006 for Phase 1A, which with matched funding has restored from The Ocean at Stonehouse to Wallbridge on the Stroudwater Navigation, and from there to Stroud Brewery on the Thames and Severn Canal. The Phase 1B reconnection to the national waterways network at Saul Junction is expected to be completed by 2025, connecting the Severn with the Golden Valley for the first time in a century. In 2010, British Waterways gave Inglesham Lock to the Trust, and the Inland Waterways Association mounted a national campaign to fund its restoration (and of canal above). To re open the whole canal some major engineering obstacles will need to be overcome.
Тарих
1730-шы жылдардан бастап, Северн өзенінен Страудқа дейінгі каналға рұқсат беру туралы алғашқы Парламент актісі қабылданғаннан бері, Страудвотер навигациясы Лондон мен Бристолды су жолымен байланыстыратын үлкен жоспардың бір бөлігі ретінде қарастырылды. Бірден жұмыс жүргізілген жоқ, бірақ 1779 жылы Страудвотер ашылды, ал екі жыл ішінде акционерлер Дадбриджден Крикладқа дейінгі каналды зерттеуді тапсырды, бұл байланысты толықтыратын еді. Бұл зерттеуді Джон Придди – бұрын Страудвотер жобасының инженері – жүргізген болуы мүмкін, бірақ көп ұзамай басқалар, соның ішінде Стаффордшир және Ворстершир каналымен байланысты сэр Эдвард Литтлтон да қатысты. Придди Уоллбридж және Лечлейдте жақсы терминалдық нүктелер бар екенін айтты. Роберт Уитворт кейін екі бағытты зерттеді, біріншісі Придди ұсынғандай, ал екіншісі Северннен Темзаға дейін, Кольн өзенінің аңғарымен. Бірінші бағыт таңдалды, себебі Циренсестерде судың өте жақсы қоры бар, бірақ судың мөлшері туралы болжамдар өте оптимистік болды. Жобаның бағаланған құны 127 916 фунт стерлинг болды, оның көп бөлігі үш апта ішінде уәде етілді. Каналға рұқсат беру туралы заң жобасы парламенттен салыстырмалы түрде оңай өтті және 1783 жылғы 17 сәуірде заңға айналды. Компания бастапқы 130 000 фунт жинап, қажет болған жағдайда қосымша 60 000 фунт жинап алатын болды. Канал 12 фут (4 метр) ені бар қайықтарға жарайтын, сондықтан Темза баржаларын қабылдай алатын, бірақ Северн қайықтарына жарамайтын еді. Жосия Клауз 1783 жылы Уитвортқа көмектесу үшін каналдың бас инженері, геодезист және аға шебер болып тағайындалды. Клауз резидент инженер болды және жылына 300 фунт стерлинг жалақы алды. Оның каналдағы жұмысы оған өмірінің соңғы бес жылында көп сұранысқа ие болған бедел берді. Ол каналдың құрылысын аяқтауға дейін тастап, Дадли туннелінде жұмыс істеу үшін кетті. Сапертоннан қажетті туннельдің өлшемі туралы үлкен пікірталас болды. Темза өзенінің комиссарлары оны тар қайықтарға арналған етіп салу керек деп ойлады, өйткені үлкен туннельдің құны тым жоғары болар еді. Сонымен қатар, ол барлық салынған туннельдерден ұзын болар еді. Алайда, ол 15 фут (5 метр) ені және биіктігі бар кең туннель ретінде салынсын деп шешілді, сондықтан компания туннель салушыларды іздеді. 1784 жылдың басында жұмыс басталғанда туннельді аяқтауға төрт жыл кетеді деп күтілді, бірақ ол 1789 жылдың сәуіріне дейін аяқталған жоқ. Канал құрылысы аяқталып, кезең-кезеңмен ашылды. Уоллбриджтен Чалфордқа дейінгі алғашқы 4 миль (6 км) 1785 жылдың қаңтарында ашылды, ал 1786 жылдың ортасына қарай кеме жүретін бөлім туннельдің батыс порталына және Уоллбриджтен 28 шлюзге жетті. Даневей көпірінде қоймасы мен көмір қоймасы бар кемежай салынды. Туннель көптеген жұмыс беттерінен салынды, оған кіру үшін 25 шахта қазылды. Құрылыс аяқталғаннан кейін проблемалар туындады, сондықтан 1790 жылы одан әрі жұмыс істеу үшін туннель екі жарым айға жабылды. 1787 жылы шың деңгейі және Циренсестерге дейінгі тармақ аяқталды және туннель ашылғаннан кейін бірден іске қосылды. 16 шлюз арқылы төмен түсетін Инглшемдегі Темзамен тоғысатын соңғы бөлім 1789 жылдың қарашасында аяқталды.
Since the 1730s, when the first Act of Parliament to authorize a canal from the River Severn to Stroud had been passed, the Stroudwater Navigation had been seen as part of a larger plan to link London and Bristol by waterway. No work took place immediately, but the Stroudwater was eventually opened in 1779, and within two years the shareholders commissioned a survey for a canal from Dudbridge to Cricklade, which would complete the link. It is likely that John Priddy – previously the engineer for the Stroudwater scheme – carried out the survey, but others were soon involved including Sir Edward Littleton, who was connected with the Staffordshire and Worcestershire Canal. Priddy suggested that there were better terminal points at Wallbridge and Lechlade. Robert Whitworth then surveyed two routes, the first as suggested by Priddy, and the second direct from the Severn to the Thames following the valley of the River Coln. The first route was chosen, based on excellent water supplies at Cirencester, although the estimates of the amount of water available proved to be wildly optimistic. The estimated cost of the project was £127,916, most of which was promised within three weeks. The bill to authorise the canal passed through Parliament relatively easily, and became an Act on 17 April 1783. The company could raise an initial £130,000, with an additional £60,000 if required. The canal was to be suitable for boats 12 feet (4 m) wide, and so could accommodate Thames barges, but not Severn trows. Josiah Clowes was appointed head engineer, surveyor and carpenter to the canal in 1783 to assist Whitworth. Clowes became resident engineer and was paid £300 per year. His work on the canal gave him a reputation that made him highly sought after in the last five years of his life. He left the construction of the canal shortly before its completion, to work on Dudley Tunnel. There was great debate about the gauge of the tunnel required at Sapperton. Commissioners from the River Thames thought that it would have to be built for narrow boats, since the cost of a larger tunnel would be prohibitive. It was also going to be longer than any tunnel yet built. However, a decision was made that it would be built as a broad tunnel, 15 feet (5 m) wide and high, and so the company advertised for tunnellers. The tunnel was expected to take four years to complete when work began at the start of 1784, but it was not completed until April 1789. The canal opened in stages as it was completed. The first 4 mile (6 km) from Wallbridge to Chalford opened in January 1785, and by mid 1786, the navigable section had reached the western portal of the tunnel, and 28 locks from Wallbridge. A wharf was built at Daneway Bridge, equipped with a warehouse and coalyard. The tunnel was constructed from many workfaces, with 25 shafts sunk along its course to provide access. After completion there were problems, and the tunnel was shut for two and a half months during 1790 for further work to be carried out. The summit level and the branch to Cirencester were completed in 1787, and became operational as soon as the tunnel opened. The final section to the junction with the Thames at Inglesham, which descends through 16 locks, was finished in November 1789.
Операция
Басты деңгейі толық аяқталғанша, сумен жабдықтау мәселесіне көңіл жеткіліксіз болған сияқты. Түзектің батысындағы Фром өзені, Циренсестер қаласынан өтетін Чурн өзені, Колон өзені, Боксвеллдегі бұлақтар және Темза өзенінің бастауына жақын Темза басқышындағы құдықтар жеткілікті болады деп есептелді. Темза басқышындағы бастапқы ат сорғысы жел диірменімен ауыстырылды, бірақ Клоуз шыңдағы су жинағыштардың ағып кетуін тоқтатуға тырысқанда сәтті болмады. Чурн өзеніндегі су ағыны болды, ал жобаның басында есептелген су ағыны осы көрсеткіштен он есе артық болған. Шың деңгейінен шамамен су шығыны байқалды, себебі жер астындағы тау жынысы кеуекті әктас болды және тәуліктік қажеттіліктің шамамен жартысы ғана қамтамасыз етілуі мүмкін еді. Темза басқышындағы құдықтар кеңейтілді және 1792 жылы суды каналға сору үшін Боултон мен Уотттың бу машинасы орнатылды. Боксвеллде қосымша, жақсырақ шлюз салынды, ол канал деңгейін одан төмендетуге және Боксвелл бұлақтарынан көбірек су алуға мүмкіндік берді. Жаңа шаралар жеткілікті болды, бірақ бұған себептердің бірі – көліктің күтілген деңгейге жетпеуі болды. Ақырында, Бристольден Лондонға тасымалдаудың көп бөлігі 1810 жылы ашылғаннан кейін Кеннет пен Эйвон каналы арқылы жүзеге асырылды, себебі ол Темза мен Северн каналына қарағанда әлдеқайда қысқа маршрутты ұсынды. Сол сияқты, Мидлендс аймағынан Лондонға тасымалдауды ұйымдастырушылар Северн арқылы тартуды үміттене білгенімен, шығысқа қарайғы Grand Junction каналы сияқты жаңа маршруттарды таңдады, олар тікелей болды. Кейін теміржол компаниясын Great Western Railway сатып алды, ол Саппертонда жаңа туннель салып, 1845 жылы Глостерге теміржол қатынасын ашты. Көлікті сақтап қалу үшін каналдың тарифтері төмендетілді, бірақ 1841 және 1855 жылдар аралығында тарифтен түскен кіріс 11 000 фунт стерлингтен 2 874 фунтқа дейін төмендеді. Темза комиссарлары да қаржылық қиындықтарға тап болды және 1855 жылдан кейін Темза Оксфордтан Лечлейдке дейін кеме жүруге жарамсыз болды. 1866 жылы парламент каналды теміржолға айналдыру жоспарларын қабылдамады, бірақ Темза комиссарлары Темза консервациясымен алмастырылды және өзеннің көп бөлігі тез арада кеме жүруге қолайлы жағдайға келтірілді. Каналдың жағдайы нашарлай берді. 1874 және 1885 жылдары оның жағдайына қатысты шағымдар түсті, нәтижесінде зерттеулер жүргізілді, бірақ жағдайды түзетуге көп көңіл бөлмеді. 1893 жылы Темза және Северн компаниясы Чалфорд пен Инглшем арасындағы канал екі күннен кейін жабылатынын хабарлады. Бірқатар мүдделі тараптармен келіссөздер жүргізілді және Ұлы Батыс теміржолына оны теміржолға айналдырмайтынына кепілдік бергеннен кейін 1895 жылы Парламент актісі қабылданды, ол 15 000 фунт көлемде қаражат жинауға өкілетті траст құрды. Трастқа Sharpness New Docks & Gloucester & Birmingham Company, Stroudwater Canal, Staffs & Worcs Canal, Severn Commissioners, Беркшир, Глостершир және Уилтшир округтерінің әкімшіліктері, сондай-ақ Страуд және Циренсестер аудандарының әкімшіліктерінің өкілдері кірді. Траст каналды жаңартумен қатар Темзаның жоғарғы бөлігін Темза консервациясы арқылы жаңартуды жүзеге асырды. Канал 1899 жылдың наурыз айында қайта ашылса да, шың деңгейінде судың жетіспеуі оны қайтадан жапты, содан кейін Глостершир округі кеңесі оны өздеріне алуды ұсынды. Олар мұны 1901 жылдың 2 шілдесінде жасады. 1925 жылы олар мүдделі тараптармен келіссөздер бастады, бұл ақырында 1927 жылы Чалфордтан Инглшемге дейінгі каналды тоқтатуға әкелді. Stroudwater Navigation компаниясы 1933 жылға дейін қалған бөлімін ашық ұстап қалуға тырысты, содан кейін ол тоқтатылды, ал олардың өз каналы 1941 жылы жабылды.
Until the summit level was completed, little thought seems to have been given to water supply. It was assumed that the River Frome, to the west of the tunnel, the River Churn which flows through Cirencester, and the River Coln, together with springs at Boxwell and a well near the source of the River Thames at Thames Head, would be sufficient. The original horse pump at Thames Head was replaced by a windmill, but Clowes found that he could not stop the summit pound from leaking. The flow on the River Churn was , whereas the calculated flow at the start of the project had been more than ten times this value. The summit level was losing around , largely because the underlying rock was porous limestone, and it was estimated that around half of the daily requirement could actually be supplied. The wells at Thames Head were extended and a Boulton & Watt steam engine was installed in 1792 to pump the water into the canal. An extra, shallow lock was built at Boxwell, which allowed the level of the canal to be dropped beyond it, and more water to be taken from Boxwell springs. The new arrangements were adequate, although some of the reason was the failure of traffic to develop to the levels anticipated. Ultimately, most of the Bristol to London trade used the Kennet and Avon Canal after it opened in 1810, as it provided a much shorter route than the Thames and Severn Canal. Similarly, the Midlands London traffic that the proprietors had hoped to attract via the Severn found newer routes further east, such as the Grand Junction Canal, considerably more direct. The railway company was then taken over by the Great Western Railway, who built a new tunnel at Sapperton, and opened the railway to Gloucester in 1845. Canal tolls were cut in an attempt to retain traffic, but toll revenue fell from £11,000 to £2,874 between 1841 and 1855. The Thames Commissioners were also in financial difficulties, and the Thames was almost unnavigable from Oxford to Lechlade after 1855. In 1866, plans to convert the canal to a railway were rejected by Parliament, but the Thames Commissioners were replaced by the Thames Conservancy, and most of the river was soon returned to a navigable state. The condition of the canal continued to decline. Complaints were made about its state in 1874 and 1885, which resulted in surveys being undertaken, but little was done to remedy the situation. In 1893, the Thames and Severn company announced that the canal between Chalford and Inglesham would close two days later. Negotiations with a number of interested parties took place, and having given an assurance to the Great Western Railway that it would not be converted into a railway, an Act of Parliament was obtained in 1895, which formed a trust with powers to raise £15,000. The trust included representatives from the Sharpness New Docks & Gloucester & Birmingham Company, the Stroudwater Canal, the Staffs & Worcs Canal, the Severn Commissioners, Berkshire, Gloucestershire and Wiltshire County Councils, and Stroud and Cirencester District Councils. At the same time as the Trust refurbished the canal, the upper Thames was upgraded by the Thames Conservancy. Although the canal was re opened in March 1899, lack of water on the summit level soon closed it again, after which Gloucestershire County Council suggested that they take it over. They did so on 2 July 1901. In 1925 they began negotiations with interested parties which ultimately led to the abandonment of the canal from Chalford to Inglesham in 1927. The Stroudwater Navigation managed to keep the remaining section open until 1933, when it was abandoned, and their own canal closed in 1941.
Қалпына келтіру
1972 жылы Рональд Расселдің «Англия мен Уэльстің жоғалған каналдары» атты ықпалды кітабы жарық көргеннен кейін, бірнеше каналды қалпына келтіру жобалары қолға алынды. Сол жылы құрылған ұйымдардың қатарында Stroudwater Canal Society болды, ол жақын арада Stroudwater, Thames and Severn Canal Trust болып өзгерді, ал 1975 жылдан бастап Cotswold Canals Trust аталды. Осы уақыттан бері, Траст еріктілері Стродвотер су жолын және Темза мен Северн каналын қалпына келтіру жұмыстарын жүргізіп келеді. 1979 жылы Глостершир округі кеңінен лоббилеудің нәтижесінде Даневейдегі зақымдалған көпірді, бағасы арзан, төменгі деңгейдегі жолмен ауыстырудың орнына, қайта құруға шешім қабылдады, себебі мұндай жол каналды бөліп тастар еді. Екі жыл өткен соң, округтік кеңестің қолдауы қажет болды, өйткені Жұмыс орындарын құру схемасы аясындағы Мамандандырылған кадрлар комиссиясы арқылы жобаға 20 жұмысшы және материалдарға 17 000 фунт стерлингтік бюджет бөлінді, және кеңес осы схеманы басқаруға міндетті болды. 1991 жылы Траст Sir William Halcrow and Partners инженерлік консультациялық фирмасына каналдың шығыс бөлігін қалпына келтіру мүмкіндігін зерттеуді тапсырды. Қаржыландыруды Ұлттық өзендер басқармасы, жергілікті билік органдары және басқа да мүдделі тараптар жүзеге асырды. Есепте Латтон айналма жолының астында кеме жүретін каналдың болуының маңыздылығы көрсетілді. Бастапқыда канал салынбайды делінгенімен, келіссөздер жалғасты, және Глостершир округі кеңесінен 250 000 фунт стерлинг, Солтүстік Уилтс аудандық кеңесінен 125 000 фунт стерлинг көмектесу арқылы, Қоршаған орта департаменті 1997 жылы жолдың астына канал салуға шешім қабылдады. Қазіргі таңда аяқталған жер асты жолы екі жағындағы қалпына келтіру жұмыстарын күтіп, топырақтың астында жатыр.
Following the publication of Ronald Russell's influential book Lost Canals of England and Wales in 1972, a number of canal restoration schemes sprang up. Among the organisations established that year was the Stroudwater Canal Society, which soon became the Stroudwater, Thames and Severn Canal Trust, and from 1975, the Cotswold Canals Trust. Volunteers for the Trust have since been working to restore both the Stroudwater Navigation and the Thames and Severn Canal. Extensive lobbying in 1979 resulted in Gloucestershire County Council deciding to rebuild a damaged bridge at Daneway, rather than replace it with a much cheaper low level causeway, which would have severed the route. Two years later, County Council support was required when the project benefited from 20 workers and a £17,000 budget for materials under the Job Creation Scheme set up by the Manpower Services Commission, as the council had to manage the scheme. In 1991, the Trust commissioned the engineering consultancy Sir William Halcrow and Partners to conduct a feasibility study for restoration of the eastern end of the canal. Funding was provided by the National Rivers Authority, local authorities, and other interested parties. The report demonstrated that there was a good case for the provision of a navigable culvert beneath the proposed Latton Bypass. Despite initially saying that a culvert would not be built, negotiation continued, and – helped by grants of £250,000 from Gloucestershire County Council and £125,000 from North Wilts District Council – the Department of the Environment decided in 1997 that a culvert would be provided under the road. The completed underpass now lies buried, awaiting the arrival of restoration work on either side.
Қаржыландыру
Қайта қалпына келтіруді ілгерілету үшін 2001 жылы Cotswold Canals Partnership құрылды, оған Stroudwater Navigation иелерінің, Cotswold Canals Trust-тың, аудандық және облыстық деңгейдегі кеңестердің және бірқатар басқа да мүдделі тараптардың өкілдері бірікті. 2002 жылы су жолы Ұлыбританияның ішкі су жолдары желісін стратегиялық түрде жақсартуға бағытталған «Ішкі су жолдары органдарының қауымдастығы» есебінде жоғары басымдыққа ие деп танылды және наурыз айында өткен British Waterways ұйымының «Ашылған және шексіз» конференциясында таныстырылған бірнеше жаңа жобалардың бірі болды. Жобаның шамамен құны 82 миллион фунт стерлингті құрады. 100 000 фунт стерлинг жинағаннан кейін, Trust ақшаны Waterways Trust-қа тапсырды, оны алдағы гранттарға қосымша қаржы ретінде пайдалануға үміттенді. Энди Стампф толық уақытты қайта жаңғырту бағдарламасының басқарушысы болып тағайындалды және мұра аясындағы лотерея қорына (Heritage Lottery Fund - HLF) қайта жаңғыртуды қаржыландыру үшін ірі өтінімді дайындаумен айналысты, ал каналға Уэльс принці Чарльз Waterways Trust-тың меценаты ретінде сапар жасады. Ішкі су жолдары қауымдастығының қаржыландыруымен 60 000 фунт стерлингтік мұралық зерттеу, сондай-ақ қоғамдық даму жоспары және келушілерді басқару стратегиясы, оларға тағы 30 000 фунт стерлинг жұмсалды, бәрі де HLF-тың негізгі өтінімінің алғышарттары болды. Өтінімді ұсынуға дайын болған кезде, HLF қолда бар қаражаттың жетіспеуіне байланысты British Waterways компаниясынан өтінімді және жобаны кішігірім кезеңдерге бөлуді сұрады, ол өтінімді басқарып отырған. 2003 жылдың соңында HLF Stonehouse мен Wallbridge арасындағы Stroudwater Navigation және Wallbridge мен Brimscombe Port арасындағы Thames және Severn Canal-ын қайта жаңғыртуға мүмкіндік беретін 11,3 миллион фунт стерлингтік алдын ала грант берді. Осы бірінші кезең үшін Еуропалық өңіраралық бюджеттен қосымша 2,9 миллион фунт стерлинг түсті. 2006 жылдың қаңтарында грант 11,9 миллион фунт стерлингке дейін өсті, ал Оңтүстік-Батыс Англия аймақтық даму агенттігінен қосымша 6 миллион фунт стерлинг қаржыландыру алынды. Су жолының активтерін басқару және оны қайта ашу үшін жауапкершілікпен жұмыс істеу үшін 2009 жылдың наурыз айында компания құрылды. Қазіргі таңда олар Wallbridge мен Brimscombe арасындағы каналдың көп бөлігіне ие. Қайта жаңғырту құны бағалаудан асып кетті, нәтижесінде Heritage Lottery Fund 2012 жылдың желтоқсанында Stonehouse пен Bowbridge арасындағы толық қайта жаңғыртуды және Brimscombe Port-қа дейінгі жағалау жолын жаңарту үшін қосымша 800 000 фунт стерлинг бөлді. Bowbridge-тен кейінгі каналдың жұмысын еріктілер атқаратын болады.
In order to provide a suitable structure to drive the restoration forwards, the Cotswold Canals Partnership was established in 2001, drawing together people representing the Proprietors of the Stroudwater Navigation, the Cotswold Canals Trust, councils at district and county level, and a number of other interested parties. In 2002, the waterway was identified as being of high priority in the Association of Inland Navigation Authorities report entitled Vision for Strategic Enhancement of Britain's Inland Navigation Network, and was one of several new projects highlighted at British Waterways' Unlocked and Unlimited conference held in March. The estimated cost of the project was £82 million. Having raised £100,000, the Trust lodged the money with the Waterways Trust, in the hope that it could be used as match funding for any grants that might be received. Andy Stumpf became the full time Regeneration Programme Manager, working on a major bid application to the Heritage Lottery Fund (HLF) to finance the restoration, and the canal was visited by Charles, Prince of Wales, in his capacity as Patron of the Waterways Trust. A Heritage Survey, which cost £60,000 and was funded by the Inland Waterways Association, was carried out, as was a Community Development Plan and a Visitor Management Strategy, costing another £30,000, all of which were pre requisites for the main HLF bid. By the time the bid was ready for submission, the HLF were under pressure for the funds they had, and asked British Waterways, who were managing the application, to split the bid and the project into smaller phases. At the end of 2003, a provisional grant of £11.3 million was awarded by the HLF, to enable the restoration of the Stroudwater Navigation between Stonehouse and Wallbridge, and the Thames and Severn Canal between Wallbridge and Brimscombe Port. An additional £2.9 million was received from the European Inter Regional budget for this first phase. By the time the grant was awarded in January 2006, it had risen to £11.9 million, and a further £6 million of match funding was received from the South West of England Regional Development Agency. was created in March 2009 to act as a holding company for the assets of the waterway, with a responsibility to manage and maintain it once it is reopened. They now own most of the canal bed between Wallbridge and Brimscombe. The cost of the restoration exceeded estimates, and as a result, the Heritage Lottery Fund agreed to supply an additional £800,000 in December 2012, to allow full restoration between Stonehouse and Bowbridge, and the upgrading of the towpath onwards to Brimscombe Port. Work on the canal beyond Bowbridge would be handled by volunteers.
Алға қарай
Қайта қалпына келтіру бағдарламасы бірнеше негізгі кезеңге бөлінеді. 1а кезеңі ең қиын қалпына келтірілетін 10 шақырымдық бөлікті қамтиды, ол Stroud қаласының маңында орналасқан, Stonehouse мен Wallbridge арасындағы Stroudwater Navigation және Wallbridge мен Brimscombe Port арасындағы Thames және Severn каналын құрайды. 1b кезеңі аяқталған 1а кезеңін батысқа қарай, Глостер және Шарпнесс каналындағы Саул тоғысымында ішкі су жолдары желісінің қалған бөлігімен байланыстырады. 2-кезең каналдың шығыс бөлігіндегі жұмыстарды қамтиды, ол Котсволд су паркіндегі (Cerney Wick) Gateway көпірі мен Темзамен қосылатын Inglesham шлюзі арасында жүргізіледі. Бұл Темзаның жоғарғы ағысы, Солтүстік Уилтс каналы және Уилтс және Беркс каналын байланыстыратын көпіл болады. 3-кезең жобаны аяқтайды, батыстағы Brimscombe Port портын шығыстағы Gateway көпірімен Саппертон туннелі арқылы байланыстырады.
The Restoration Programme is divided into several key phases. Phase 1a covers 6 mile (10 km) of the most difficult section to restore, centred on Stroud, comprising the lengths of the Stroudwater Navigation between Stonehouse and Wallbridge, and the Thames and Severn Canal between Wallbridge and Brimscombe Port. Phase 1b connects the completed Phase 1a section, westwards, to the rest of the inland waterways network, at Saul Junction on the Gloucester and Sharpness Canal. Phase 2 covers work at the eastern end of the canal, between Gateway Bridge in the Cotswold Water Park (Cerney Wick), and Inglesham Lock, the junction with the Thames. It will form a link between the upper Thames, the North Wilts Canal and the Wilts and Berks Canal. Phase 3 completes the project, connecting Brimscombe Port in the west with Gateway Bridge in the east, via Sapperton Tunnel.
1а кезең
Қайта қалпына келтіру бағдарламасының 1а кезеңі Строудвотер навигациясындағы Стонхаустағы Океаннан басталып, Темза және Северн каналындағы Строудтан шығысқа қарай орналасқан Бримскомб портына дейінгі каналдың ұзындығын қамтыды – шамамен 6 миль (10 км). Жұмысқа 10 шлюзді қалпына келтіру, 10 көпірді қайта құру, каналдың толтырылған шамамен бір бөлігін қайта жаңарту және Бримскомб портын қайта құру кірді. Барлық жоспарланған жұмыстарға қаржы қарастырылған, бірақ өсе берген шығындар бағдарламаны қысқартты. Жаңа жоспар – ерікті еңбекке қолдаудың артуымен – 2015 жылдың соңына дейін Боубриджге дейін қалпына келтіруді аяқтауды мақсат етті, ал шығысқа қарайғы барлық негізгі жұмыстар тоқтатылды. Каналды қайта жаңарту жобалары осы бөлімде үлкен су ағынын қабылдауға мүмкіндік беруі керек болды және өзендердің толық су тасқынын қабылдай алатын жер асты шұңғырларын қамтуы тиіс болды. Капельс Миллде каналдың төсегі 1980 жылдары Страуд айналма жолының бағыты ретінде пайдаланылғандықтан, осы жерде бұрылыс жасау қажет болды. Ол 1960-1970 жылдары полигон ретінде пайдаланылған аумақтан өтеді. Жаңа каналдың бір бөлігі салынды, ал кейбір бөліктері қабырғамен қоршалды. Теміржол виадугінен өткеннен кейін, жағалау 9 метрден 49 футқа дейінгі тереңдікке бұрғыланған бетон қадалармен нығайтылды. Бұл қадалар ең биік нүктесінде 35 фут (11 метр) биіктіктегі тіреу қабырғасын құрайды. Жоба аяқталуға жақындағанда, 10 және 11 мамыр 2013 жылы жаңа каналдың төменгі бөлігімен жүруге мүмкіндік беретін ашық есік күндері өткізілді, оған 1800-нен астам адам қатысты. Егер тұрмыстық қоқысты алып тастау қажет болса, ол учаске ішінде қайта орналастырылып, 2 фут (1 метр) ұсақталған қайта өңделген бетонмен және Бентомат геотекстиль қабатымен жабылды, одан кейін басқа жерлерден алынған топырақ пен қара топырақ жабылды. Құбырлы желдеткіштер қоқыстан пайда болатын метанды қауіпсіз түрде шығаруға мүмкіндік береді. Жаңа бөлім сумен толтырылып, 2 маусым 2013 жылы ресми түрде аяқталды. 10 қараша 2017 жылы бағалау круизі өткізілді, онда Wookey Hole техникалық қызмет көрсету қайығында Heritage Lottery Fund-тан үш сарапшы, Строуд аудандық кеңесінің бас директоры, олардың канал жобасының жетекшісі, Строуд мэрі және Cotswold Canal Trust бас директоры мен төрағасының орынбасары болды. Круиз Океаннан шығысқа қарай Боубридж шлюзіне дейін жүргізілді, ал Upper Wallbridge шлюзінде түскі ас ішті. Бұл сапар HLF сарапшыларына жұмысты қарап, 1а кезең жобасын аяқтауға мүмкіндік берді. Wallbridge Lower Lock-тың ресми ашылуы 2 февраль 2018 жылы өтті, онда Принц Чарльз Темза және Северн каналын Строудвотер навигациясымен қайта байланыстыруын атап өту үшін лента кесіп, ескерткіш тақтаны ашты. 1а кезең жобасы жүзеге асырылған кезде, Бримскомб портын дамытуды кейінге қалдырудың салдарынан қаржыландыруда тапшылық болатыны анық болды. Осылайша Heritage Lottery қаржыландырған жұмыстар Боубридж шлюзінде аяқталды, ал Hope Mill шлюзіне дейінгі жұмыстарды көбінесе еріктілер атқарды. Бримскомб портын дамытуға қажетті жұмыстардың бір бөлігі 2015 жылдың қазан айында Homes & Communities Agency-ден берілген 2 миллион фунт стерлингтік грантпен қаржыландырылды.
Phase 1a of the Restoration Programme covered the length of canal from The Ocean at Stonehouse, on the Stroudwater Navigation, to Brimscombe Port, east of Stroud, on the Thames and Severn Canal – a length of about 6 mile (10 km). The work included restoration of 10 locks, reconstruction of 10 bridges, and reinstatement of about of in filled canal; plus the major reconstruction of Brimscombe Port. Funding was in place for all of the scheduled work, but increasing costs curtailed the programme. A revised plan – with increased support from volunteer labour – aimed to have restoration completed to Bowbridge by the end of 2015, with all major work eastwards put on hold. Designs for reinstatement of the canal had to accommodate large flows on this section, and include underground bywash culverts, capable of carrying the full flood flow of the streams. At Capels Mill, the bed of the canal was used as the route for the Stroud Bypass in the 1980s, and so a diversion had to be built at this point. It passes through an area that was used as a landfill site in the 1960s and 1970s. Some of new channel was constructed, some of it edged with sheet piling. After passing through a railway viaduct, the bank is supported by a series of contiguous concrete piles, which were drilled to a depth of between 30 feet (9 m) and 49 feet (15 m) and provide a retaining wall which is 35 feet (11 m) tall at its highest point. As the project neared completion, open days to allow the public to walk along the bottom of the new canal section were held on 10 and 11 May 2013, and were attended by over 1,800 people. Where domestic rubbish had to be removed, it was relocated on the site, covered with 2 feet (1 m) of crushed recycled concrete and a layer of Bentomat geotextile, which was topped by subsoil and topsoil obtained from elsewhere on the site. Tubular vents allow any methane produced by the disturbed rubbish to escape safely. The new section was filled with water and officially completed on 2 June 2013. An evaluation cruise was held on 10 November 2017, when the maintenance boat Wookey Hole carried three assessors from the Heritage Lottery Fund, the chief executive from Stroud District Council and their canal project manager, the Mayor of Stroud, and the Cotswold Canal Trust chief executive and vice chair. It travelled from The Ocean at Stonebridge eastwards to Bowbridge Lock, with a stop for lunch at Upper Wallbridge Lock. The cruise enabled the HLF assessors to view the work done and to sign off the Phase 1a project, bringing it to a conclusion. An official opening of Wallbridge Lower Lock took place on 2 February 2018, when Prince Charles cut a ribbon to celebrate the reconnection of the Thames and Severn Canal with the Stroudwater Navigation, and unveiled a commemorative plaque. During the execution of the phase 1a project, it became obvious that there would be a shortfall in funding, caused in part by the development of Brimscombe Port being deferred. Thus the Heritage Lottery funded works ended at Bowbridge Lock, and work up to Hope Mill Lock has been undertaken largely by volunteers. Some work to prepare the Brimscombe Port site for development was funded by a £2 million grant from the Homes & Communities Agency given in October 2015.
1b кезең
Қайта қалпына келтіру бағдарламасының екінші кезеңі Океан теміржолының көпірінен, Стоунхаустан және Глостер мен Шарпнес каналындағы Солл тұйықтамасына дейінгі Stroudwater Navigation-ның барлық ұзындығын қамтиды, бұл шамамен 4 миль (6 км) қашықтықта. Оңай жұмыстарға екі жаңа шлюз салу, тағы алты шлюзді қалпына келтіру, бірнеше шағын жол көпірлерін салу және шамамен 1 миль (2 км) толтырылған каналды қайта жаңарту кіреді. Бұл бөлімде бірнеше маңызды инженерлік қиындықтар туындады. Каналдың Бристоль-Бирмингем теміржол желісінің астынан өткен Стонхауста жаңа теміржол көпірі қажет болды. Heritage Lottery қорынан қаржыландыруға жасалған өтініштер 2012 жылдың мамырында және 2015 жылдың қарашасында қабылданбады. 2017 жылдың қарашасында жаңартылған өтініш ұсынылды, ал жобаға серіктестердің инвестициясының жетіспеушілігіне сыннан кейін Строд аудандық кеңесінен 3 миллион фунт стерлинг, Глостершир округі кеңесінен 700 000 фунт стерлинг және Канал және өзендер қорынан 675 000 фунт стерлинг, сондай-ақ нақты қолдау көрсету уәдесі берілді. Бұған қоса, Cotswold Canals Trust қаржылық көмек және ерікті еңбек күшін ұсынды. 2018 жылдың сәуірінде Heritage Lottery Fund-тан 0,8 миллион фунт стерлингтік даму гранты алынды, нәтижесінде 2020 жылдың қазан айында 8,9 миллион фунт стерлинг бөлінді. 2018 жылы Cotswold Canals Connected деп аталған 1b кезеңнің 2025 жылға дейін аяқталуы күтілуде. Строд аудандық кеңесі Brimscombe Port-ты дамытудың инфрақұрылымдық шығындары жобаға әзірлеушілерді тарту үшін тым жоғары екенін шешті және 2015 жылы Homes England компаниясына мемлекеттік қаржыландыру үшін өтініш жасады. Олар осы көзден 2 миллион фунт стерлинг алды, оған тағы 2 миллион фунт стерлингті қарсы қаржыландыру ретінде қосты. Сонымен қатар, олар қоңыр далаларды дамытуға арналған One Public Estate Land Release Fund қорынан 776 000 фунт стерлинг алды. Портты дамытуға, оның ішінде каналды, бассейнді және түрлі көпір жұмыстарын қалпына келтіруге рұқсат 2021 жылдың 24 наурызында алынды. Бастапқы жұмыстарға Порт-Миллдің қазіргі қосымшаларын бұзу кіреді, содан кейін жаңа канал арнасы мен өзен төсегі бұрынғыдан оңтүстікке қарай салынады, ал жаңа өзен арнасы Порт-Миллдің қазіргі бөліктерінің астындағы бұрынғы құбырды алмастырады. 2022 жылдың шілдесінде кеңес жобада жұмыс істеу үшін St. Modwen Homes компаниясын таңдады.
The second phase of the Restoration Programme covers the length of the Stroudwater Navigation between the Ocean Railway Bridge, Stonehouse, and Saul Junction on the Gloucester and Sharpness Canal, a distance of about 4 mile (6 km). The simpler work includes construction of two new locks, restoration of a further six locks, construction of several minor road bridges, and reinstatement of about 1 mile (2 km) of in filled canal. This section poses some significant engineering problems. A new railway bridge was required at Stonehouse, where the canal had been culverted underneath the Bristol–Birmingham line. Bids for Heritage Lottery funding were rejected in May 2012 and November 2015. A revised bid was submitted in November 2017, and following criticism of the lack of investment by partners in the project, was backed by a promise of £3 million from Stroud District Council, £700,000 from Gloucestershire County Council and £675,000 from the Canal and River Trust, who also pledged practical support. In addition, the Cotswold Canals Trust offered financial assistance and volunteer labour. A development grant of £0.8 million was received from the Heritage Lottery Fund in April 2018, which led to the award of £8.9 million in October 2020. Phase 1b, which became known as Cotswold Canals Connected in 2018, is expected to be completed by 2025. Stroud District Council decided that the infrastructure costs for the development of Brimscombe Port were too high to entice developers to the scheme, and made a bid to Homes England in 2015 for public funding. They received £2 million from this source, to which they added another £2 million as match funding. They also received £776,000 from the One Public Estate Land Release Fund, which is given for the development of brownfield sites. Planning permission was obtained on 24 March 2021 for the development of the port, including reinstatement of the canal, basin and various bridge works. The initial work includes demolition of modern additions to Port Mill, so that a new canal channel and river bed can be constructed further to the south than formerly, with the new river channel replacing the previous culvert under the modern parts of Port Mill. In July 2022, the council selected St. Modwen Homes as the developer to work on the project.
2-кезең
Қайта қалпына келтіру бағдарламасының 2-ші кезеңі Котсволд су паркіндегі (Керни Уик) Gateway көпірі мен Инглшем шлюзінде Темзамен қосалатын каналдың шығыс бөлігіндегі жұмыстарды қамтиды, бұл арақашықтық шамамен 10 миль (16 км). Бұл учаскеде басқа жерлердегідей күрделі инженерлік мәселелер жоқ, бірақ жер меншігіне қатысты қиындықтар бар, сондай-ақ Кемпфорд маңында бірнеше шақырымға дейін канал толып жатыр. 2010 жылдың маусым айында Ішкі су жолдары қауымдастығы (IWA) Инглшем шлюзін және оның үстіндегі су бассейнін қалпына келтіру үшін 125 000 фунт стерлингтік ұлттық науқан ұйымдастырды. Шлюз құрылысын жаңарту жұмыстары 2016 жылы басталды және 2019 жылдың мамырында аяқталды, ал учаскені тазалау жұмыстары қыркүйекке дейін жалғасты.
Restoration Programme Phase 2 covers work at the eastern end of the canal, between Gateway Bridge in the Cotswold Water Park (Cerney Wick), and the junction with the Thames at Inglesham Lock, a distance of about 10 mile (16 km). The section does not pose the major engineering challenges faced elsewhere, but land ownership is an issue, and there are several miles of infilled canal around Kempsford. In June 2010 the Inland Waterways Association (IWA) mounted a national campaign for £125,000 to enable Inglesham Lock and around of the pound above it to be restored. Work on the refurbishment of the lock structure began in 2016 and was completed in May 2019, with some tidying up of the site continuing until September.
3-кезең
Жобаның аяқталуы 3-кезеңде көзделген, ол батыстағы Бримскомб портын шығыстағы Гейтвей көпірімен шамамен 16 миль (26 км) қашықтықта жалғастырады.
The completion of the project is outlined in Phase 3, to connect Brimscombe Port in the west with Gateway Bridge in the east, a distance of about 16 mile (26 km).
Құрылыстар
Каналмен байланысты бірқатар ғимараттар сақталып қалды және тізілімдегі ескерткіштер тізіміне енген, оның ішінде үш қабаттан тұратын бес дөңгелек коттедж бар. Төменгі қабаты қойма ретінде пайдалануға арналған және сыртқа шығуға мүмкіндік береді. Сыртқы баспалдақтар диаметрі шамамен 5 метр болатын бірінші қабатқа апарады. Ол тұруға арналған орын ретінде жоспарланған және ас дайындауға арналған плитамен жабдықталған. Ішкі және сыртқы қабырғалар арасында салынған баспалдақ екінші қабаттағы дөңгелек жатын бөлмеге шығады. Дөңгелек үйлер Лечлейдте (Түңгелек үй, Инглшем) Темзадан кіретін шлюздің жанында; Марстон Мейсиде; Латтонға жақын, 39-шы шлюздің жанында; Коутста, туннельдің шығыс порталына жақын; және Чалфордта, 13-ші шлюздің жанында орналасқан. Кейбіреулерінің шатыры тік төбелі тақтайшамен жабылған, ал басқаларында су жинауға арналған қорғасыннан жасалған конус шатыр болған, ондағы су ішуге қолданылған. Олар 1790 жылдары шлюз сақтаушылары мен каналды күтіп ұстаушылар үшін салынған, бірақ шектеулі кеңістік және дөңгелек бөлмеге қолайлы жиһаз табудағы қиындықтарға байланысты олар аса танымал болған жоқ.
A number of the buildings associated with the canal have survived and appear on the listed building register, including five circular cottages, built with three floors. The lower floor was intended to be used as a store and has access to the outside. A set of outside steps leads up to the first floor, which is around 16 feet (5 m) in diameter. It was designed as a living area and was equipped with a cooking range. A staircase, built between the inner and outer wall, leads up to a circular bedroom on the second floor. The round houses are situated at Lechlade (the Round House, Inglesham), by the entrance lock from the Thames; at Marston Meysey; at Cerney Wick near Latton, next to lock 39; at Coates, close to the eastern portal of the tunnel; and at Chalford, next to lock 13. Some had a pointed slate roof, while others had a lead cone, which collected rainwater for drinking. They were built in the 1790s for use by lock keepers and lengthsmen, but were not particularly popular due to the limited amount of space and problems with finding suitable furniture for a circular room.