Кіріспе

Струнный аспап

Ребек (кейде ребека, ребекха және басқа да жазулар, /r/iː/b/ɛ/k/ немесе /r/ɛ/b/ɛ/k/ деп айтылады) – орта ғасырлар мен ерте Ренессанс дәуірінің ішекті аспапы. Оның ең көп таралған түрі – тар қайық пішіндес корпусы және бірден бес ішекке дейін болады.

Шығу тегі

13-16 ғасырларда танымал болған ребек аспабының Батыс Еуропаға енуі арабтардың Иберия түбегін басып алуымен бірге болды. Дегенмен, 9 ғасырда Шығыс Еуропада ішекті аспаптардың болғанына куәліктер бар. 9 ғасырдың парсы географы Ибн Хуррададхбих бүйірлі Византия лирасын (немесе лура) византиялықтардың әдеттегі ішекті аспабы деп, ал оны груша тәрізді араб ребабымен теңестірді. Ребек араб классикалық музыкасында маңызды аспап ретінде қабылданды, ал Мароккода ол Реконкистадан кейін Испаниядан қашқан мұсылмандар ұрпақтары сақтап келген араб-андалузия музыкасы дәстүрінде қолданылды. Ребек Осман империясының шайханаларында да сүйікті аспапқа айналды. Ребек алғаш рет осы атпен 14 ғасырдың басында айтылды, бірақ оған ұқсас аспап, көбінесе lira da braccio (қол лирасы) деп аталатын, 9 ғасырдан бері таралған. Атауы 15 ғасырдың орта француз тіліндегі rebec сөзінен келген, ол түсініксіз өзгеріс арқылы 13 ғасырдың көне француз тіліндегі ribabe сөзінен туындаған, ал ол өз кезегінде араб тіліндегі rebab сөзінен шыққан. Ребектің ерте түрі 13 ғасырдың моравиялық музыка трактатында рубеба деп аталады. Орта ғасырлық дереккөздерде аспапқа kit және жалпылама скрипка сияқты бірнеше басқа атаулар да қолданылған. Аспап бастапқыда скрипка сияқты жоғары тембрлі болды, бірақ кейін үлкенірек нұсқалары жасалды, сондықтан 16 ғасыр композиторлары ребектер ансамбліне арналған шығармалар жаза алды, дәл скрипкалар ансамбліне арналғандай.

Қолданыста

Ребек аспабын көбінесе кәсіби музыканттар мен әншілер тойларда ойнайтын. Солтүстік Еуропада музыканттар оны иықтарына қойып ойнаса, Оңтүстік Еуропа мен Солтүстік Африкадағы музыканттар оны жамбасына қойып, садағын төменнен ұстап тарды. Ребектегі таспашалардың (ладов) қолданылуы біршама күмәнді. Осы аспап туралы жазған көптеген ғалымдар оны таспашасыз деп сипаттаған. Дегенмен, 13 ғасырдан бастап сақталған кейбір суреттерде ребекте таспашалар бейнеленген. Бұл қарама-қайшылықты иілімді аспаптардағы таспашалардың Еуропада ерте Ренессанс кезеңінде пайда болғанымен, Англияда тек 15 ғасырда ғана қолданысқа енгенімен байланыстыруға болады. Уақыт өте келе, ребек аспабының орнына виола келді, және Ренессанс кезеңінен кейін бұл аспаптың қолданылуы азайды. Алайда, би оқытушылары 18 ғасырға дейін осы аспапты қолданды, көбінесе ол кішкентай қалталық скрипка сияқты мақсатта пайдаланылды. Ребек халық музыкасында да қолданылып келді, әсіресе Шығыс Еуропа мен Испанияда. Солтүстік Африканың музыка жанры – Андалусиялық нубада ребек жиі кездеседі. Чилоте вальсі (Чили аралында ойналатын дәстүрлі вальстің түрі) де ребек аспабын пайдаланады.

Суретшілер

Бастапқы Майкл Найман тобы толық күшейтілген құрамға ауысқанға дейін ребек аспабын қамтыды. Квебек, Канададан шыққан халық музыкасы тобы Les Cousins Branchaud құрамында ребек ойнатушы бар. Италиялық ортағасырлық музыка тобы Ensemble Micrologus-тың бір мүшесі ребекте орындалады. Тина Ченси – ребек сияқты ерте кездегі иілісті аспаптарға маманданған көп аспапты орындайтын музыкант. Ол сондай-ақ ерте музыка және халық музыкасы тобы Hesperus-та ойнайды. Доминик Режеф – француз музыканты, композитор және импровизатор, ол ребекпен қатар басқа да аспаптарда орындайды. Джайлз Левин скрипка мен сыбызғымен көбірек танымал болғанымен, Dufay Collective тобында ребекте ойнайды. Ширли және Долли Коллинз сестері ребек аспабы бар бірнеше альбом шығарды. Еуропалық музыка тобы Oni Wytars өнер көрсетулерінде ребек аспабын жиі пайдаланады. Серджио Роберто Велосо де Оливейра (Mestre Ambrósio және Siba e a Fuloresta) мен Антонио Нобрега ребек аспабын ерекше бразилиялық фольклорлық стильде орындайды, оның солтүстік-шығыс аймағында көптеген музыканттары бар. Американдық көп аспапты орындайтын музыкант Джоанна Ньюсомның 2010 жылғы Have One On Me альбомындағы "Kingfisher" әнінде Шира Каммен ойнатқан ребек аспабы қолданылған.

Танымал мәдениетте

Хью Ребек – Уильям Шекспирдің «Ромео мен Джульетта» пьесасындағы маловаты кейіпкер, Пётр шақыртқан музыканттардың бірі, көбінесе қиылып қалған көріністе. Оның аты ойнайтын аспабының атына байланысты берілген болуы мүмкін. «Дон Кихот» романындағы бір эпизодта ешкіші Дон Кихот пен Санчо Панзаны ребек тартып, махаббат әнімен көңіл көтереді. Эллис Питерстің (12 ғасыр) «Бауырлас Кадфаэль» әңгімелерінің бірінде ребек маңызды рөлде: «Құтқарылатын құсқар» атты туындының басты кейіпкері Лиливин осы аспапты тартып күнкөріс істеген. Оның ребегін оны кісі өлтірген деп айыптаған халық зақымдаған, бірақ монахтардың бірі оны жөндеп, әңгіменің соңында оған қайтарған.