Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Винко қарсы Британдық Колумбия (Соттық психиатриялық институт), [1999] 2 S. C. R. 625 - Канаданың Жоғарғы Сотының Қылмыстық кодекстегі психикалық денсаулық туралы заңдардың конституциялықлығы туралы Канаданың Құқықтар және бостандықтар туралы хартиясының 7-бөлімі мен 15-бөлімі бойынша шешімі.
Winko v British Columbia (Forensic Psychiatric Institute), [1999] 2 S. C. R. 625 is a Supreme Court of Canada decision on constitutionality of the mental health laws in the Criminal Code under section 7 and section 15 of the Canadian Charter of Rights and Freedoms.
Өмірбаян
Джозеф Винко Ванкуверде өмір сүрді және дауыстарды естуді қамтитын психикалық аурудан зардап шекті. 1983 жылы ол жаяу жүргіншілерге пышақпен шабуыл жасағаны үшін тұтқындалып, ауыр қылмыс жасағаны, қарумен шабуыл жасағаны және қоғамдық тыныштыққа қауіп төндіретін мақсатта қару ұстағаны үшін айыпталды. Сотта ол "қылмыстық жауапкершілікке тартылмайды" деп танылып, Соттық психиатриялық институтта ұсталды. 1995 жылы институттың тексеру комитеті Винкоға шартты түрде бостандық беруді тапсырды. Уинко бұл шешімге шағым жасап, оның орнына айыппұлды толық өтеуді сұрады. Жоғарғы Сотта қаралған мәселе - қылмыстық кодекстің 672.54 бабында қайта қарау комиссиясына босатқышты беру өкілеттігі берілгені туралы жарғының 7 және 15-баптарын бұзу болып табыла ма деген мәселе. Соттың көпшілігі Қылмыстық кодекстің ережелері Жарғыға қайшы келмейтінін айтты.
Joseph Winko lived in Vancouver and suffered from a mental illness which included hearing voices. In 1983, he was arrested for attacking pedestrians with a knife and charged with aggravated assault, assault with a weapon, and possession of a weapon for purposes dangerous to the public peace. At trial he was found "not criminally responsible" and was institutionalized at the Forensic Psychiatric Institute. In 1995, the institute's review board directed Winko to be given a conditional discharge. Winko appealed the ruling, asking instead for absolute discharge. The issue before the Supreme Court was whether section 672.54 of the Criminal Code which granted the review board the power to give discharges was a violation of section 7 and 15 of the Charter. The majority of the Court held that the Criminal Code provision did not violate the Charter.
Соттың пікірі
Соттың көпшілігі атынан жазған судья МакЛачлин апелляцияны қабылдамады. Ол бұл ереже тым тұжырымсыз, тым кең емес немесе орынсыз жүктеме жүктемейді және осылайша Жарғының 7-бабын бұзбайды деп тапты. Ол сондай-ақ, бұл ережеде 15-бапта санамаланған негізге негізделген айырмашылық қарастырылған, бірақ бұл айырмашылық кемсітушілікке жатпайды, өйткені бұл қарым-қатынас жеке адамдардың қажеттіліктерін көрсетеді.
Justice McLachlin, writing for the majority of the Court, dismissed the appeal. She held that the provision was not overly vague, overbroad, or imposed an improper onus and so did not violate section 7 of the Charter. She also found that the provision gave differential treatment based on an enumerated ground under section 15, however, the distinction did not constitute discrimination as the treatment reflected the needs of the individuals by attempting to treat them.