Кіріспе

Француз романы, драматургы және журналисі Антуан Жозеф Пол Алексис (16 маусым 1847 28 шілде 1901) - француз романы, драматургы және журналисі. Ол бүгінде Эмил Золаның досы және өмірбаянын жазған ретінде есінде.

Өмір

Алексис Экс-ан-Прованс қаласында дүниеге келген. Ол Бурбон колледжінде оқыды, онда ол алғаш рет Зола туралы білген, ол өзі түлек болған. Ата-анасының нұсқауы бойынша ол Экс университетінде заңгерлік білім алды, бірақ жазушы өмірін аңсады және ақырында Экс-ан-Прованстан Парижге кетті. Ол 1869 жылы астанаға келіп, тез арада Зола мен оның отбасымен танысады. Ол көптеген газеттерге мақалалар жазды, соның ішінде L'Avenir national, La Cloche, Le Corsaire, Le Cri du peuple (Трублот псевдонимімен), Gil Blas,, Le Journal, La Réforme, Le Recueil және Le Voltaire. Ол натуралистік стильде романдар, сондай-ақ бірнеше пьеса жазды, олардың кейбіреулері Оскар Метьенермен бірлесіп жазылған. 1875 жылы ол коммунарлық деп қате күдікпен қысқа уақытқа қамауға алынды, бірақ Зола оны босату үшін өзінің ықпалын қолдана алды. Хюйсманс, Анри Сеард, Гай де Мопассан, Леон Хенник және Золамен бірге ол 1880 жылы Франко-Пруссия соғысына қатысты алты натуралистік әңгіменің жинағын жариялаған Médan тобының құрамына кірді. Алексистің үлесі Après la bataille ("Солғыстан кейін") әңгімесі болды. Алексис Флаубердің үлкен құрметіне бөленген, Ренуармен дос болған. Сеард оны "Золаның көлеңкесі" деп атады. Сезанн олардың екеуінің суреттерін түсіріп, "Пол Алексис Золаға оқып береді" деп атаған. Ол 1883 жылы Нормандиядан келген Мари Луиза Виржиния Монньеге үйленді. 1900 жылы әйелі тайфуннан қайтыс болғаннан кейін, ол алкоголизмге түсіп, ақырында аневризмаға ұшырап, Левальуа Перреде қайтыс болды. Оның екі қызы бар, олар Пауль мен Марта.