Дорсет-Сомерсет каналы: құрылысы тоқтап, аяқталмаған Англияның оңтүстік-батыс каналы. 1786ж басталып, 1803ж тоқтатылған. Тарихы, мақсаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік-Батыс Англияда ішінара салынған және тасталған канал.
Partially built and abandoned canal in South West England
Дорсет және Сомерсет каналы – Англияның оңтүстік-батысында жоспарланған канал. Басты арна Пул (Дорсет) мен Уилтширдегі Брэдфорд-он-Эйвон маңындағы Кеннет және Эйвон каналын байланыстыруға арналған еді. Фромнан басталатын тармақ Сомерсет көмір кенінің оңтүстік бөлігіндегі Неттлбриджге дейін созылуы тиіс болды. Тармақтың құрылысы 1786 жылы деңгей айырмашылықтарын жеңу үшін шлюздердің орнына көтергіштерді пайдаланып басталды, бірақ компания ақшасы таусылып, канал 1803 жылы құрылысы аяқталмай тоқтатылды.
The Dorset and Somerset Canal was a proposed canal in southwestern England. The main line was intended to link Poole, Dorset with the Kennet and Avon Canal near Bradford on Avon, Wiltshire. A branch was to go from the main line at Frome to the southern reaches of the Somerset coalfield at Nettlebridge. Construction of the branch started in 1786, using boat lifts rather than locks to cope with changes of level, but the company ran out of money and the canal was abandoned in 1803, never to be completed.
Ұсыныстар
1792 жылы Бристоль мен Пулді байланыстыратын үлкен канал құру жоспары ұсынылды, осылайша Бристоль шығанағынан Англия шығанағына саяхаттау оңайлатылып, қауіпсіздігі арттырылатын еді. Ұсынылған бағыт Уорхэм, Стюрминстер Ньютон, Винкантон және Фром қалалары арқылы өтіп, Бат қаласындағы Эйвон өзенімен қосылатын болды. Неттлбридж маңындағы Мендипс кеніштеріне тармақ канал арқылы қызмет көрсету жоспарланса, негізгі тауар айналымы оңтүстікке көмір, ал солтүстікке саз тасымалдау болып көрінетін. 1793 жылдың қаңтар айында Винкантонда өткен халық жиналысында тізімге жазылушылар тізімі басталып кетті. Бағытты нақтылау үшін бірнеше ұсыныс түсті, сондықтан канал инженері Роберт Уитвортқа бағытты зерттеу тапсырылды. 1793 жылдың қыркүйегінде ол есеп берген кезде, бағыт Бат емес, Сомерсет графтығындағы Фрешфордта Кеннет және Эйвон каналынан басталып, Сталбридж арқылы өтіп, Уорхэм емес, Бландфордқа қарай бағытталды. Жаңа бағыт каналды сумен қамтамасыз ету мүмкіндігін көрсетті. Уитворт өте шаршағандықтан, жобаны жүзеге асырушыларға Уильям Беннетті Фромнан инженер ретінде жұмысқа алу ұсынылды. Беннет 1795 жылы канал құны шамамен 200 000 фунт стерлинг болатынын бағалап, толыққанды зерттеуді аяқтады, ал промоутерлер шілде айында өткен жиналыста оның жоспарының көп бөлігін бекітті. Хэмворти мен Уорхэмге қосымша тармақтар салынды, ал Кеннет және Эйвон каналымен жоспарланған қосылыс кейін Видбрукке көшірілді. Парламенттік мақұлдау сұралған кезде, шығындарды азайту мақсатында оңтүстік бөлігі Шиллингстоунға дейін қысқартылды, және 1796 жылдың 24 наурызында Парламент актісі қабылданды, ол компанияға қажет болған жағдайда қосымша 75 000 фунт стерлингпен қатар 150 000 фунт стерлинг жинауға құқық берді. Алайда, сол кездегі әлеуметтік өзгерістер мен инфляция салдарынан 80 000 фунттан да аз ақша жиналды. Осыған байланысты компания Фромдағы көмір кеніштері мен киім өнеркәсібінің тиімді нарықтарын пайдалану үшін Фромға тармақ салуды шешті.
Plans for a major canal to link Bristol and Poole, and therefore to make travel from the Bristol Channel to the English Channel easier and safer, were proposed in 1792. The suggested route passed through Wareham, Sturminster Newton, Wincanton and Frome, joining the River Avon at Bath. Collieries in the Mendips near Nettlebridge were to be served by a branch canal, while the main trade was seen as coal travelling southwards and clay travelling northwards. A public meeting was held in Wincanton in January 1793, at which a list of subscribers was started. There were several proposals as to the precise route, and so the canal engineer Robert Whitworth was asked to survey a route. By the time he reported back in September 1793, the route started from the Kennet and Avon Canal at Freshford, Somerset, rather than Bath, and having passed through Stalbridge, headed for Blandford rather than Wareham. The new route reflected the availability of water to supply the canal. Whitworth was busy and recommended that the promoters of the scheme should employ William Bennet of Frome as engineer. Bennet completed a detailed survey in 1795, estimating that the cost of the canal would be about £200,000, and the promoters approved most of his plan at a meeting in July. Short branches to Hamworthy and Wareham were added to the scheme, and the proposed junction with the Kennet and Avon Canal was later moved to Widbrook. By the time parliamentary approval was sought, the southern end had been cut back to Shillingstone, to reduce the cost, and an Act of Parliament was obtained on 24 March 1796, giving the company powers to raise £150,000, with an additional £75,000 if required. However, with the social changes and inflation that was occurring at the time, less than £80,000 was raised. With this, the company decided to start with the branch to Frome, in order to capitalise on the lucrative markets in the coal fields and the clothing industry in Frome.
Құрылыс
Құрылыс тармақ желісінде басталды, Страттон Коммоннан Фромға қарай, Коулфорд пен Вобстерден өтіп, шамамен 8 миль (13 км) канал салынды. Жұмыстарға Хэпсфорд маңындағы Валлис Вейлдегі Меллс өзені үстінен үш аркалы Муртри акведукы, Коулфордтағы үлкен акведук және Гуддивс фермасындағы аяқталмаған туннель кірді. Жақын орналасқан Меллс темір зауытының иесі, 1798 жылы «баланс шлюз» деп аталатын өзіндік конструкциясын патенттеді. Ол үлкен дөңгелектердің үстінен өтетін тізбектермен байланыстырылған екі резервуардан тұрды. Кайықтар бір немесе екі кассионға кіретін, олардың әрқайсысының негізгі кассионның астында қосымша камерасы болды, ал жоғарғы кассионның камерасы лифттің жұмыс істеуі үшін қажетті қосымша салмақ беру үшін сумен толтырылды. Бұл конструкция кейінірек Ұлы Батыс каналында сәтті қолданылғандарынан ерекшеленсе де, негізінен оларға өте ұқсас болды. Фасселл Бароу Хиллде алғашқы қайық көтергішін салды. Ол 10 тонналық қайықтарды 6 метрге көтеруге арналған, және 1800 жылдың қыркүйек және қазан айларында сынақтан өтті. 1800 жылдың 13 қазанында ресми түрде көрсетілді, ал «Батх Хроникасы» 3 күннен кейін маңызды жаңалықты жариялады. Барроу Хилл бөлімінде тағы бес көтергіш салынуы керек еді, олардың төртеуі үшін шұңқырлар қазыла бастады, бірақ 1802 жылы компанияның қаражаты таусылып, 1,7 миль (3 км) канал қазылмастан қалды және қайық көтергіштері аяқталмады. Андерхилл деген инженермен кеңескеннен кейін компания 1803 жылы парламенттен екінші актіні алды, бұл оларға көбірек ақша жинауға және егер шығындарды төмендетсе, каналдың орнына теміржол салуға мүмкіндік берді, бірақ олар одан әрі қаржы таба алмады.
Construction began on the branch line, and about 8 mile (13 km) of canal was built, from Stratton Common towards Frome, passing through Coleford and Vobster. The works included the three arched Murtry Aqueduct over the Mells River in Vallis Vale, near Hapsford, a larger aqueduct at Coleford, and a tunnel at Goodeaves Farm, which was not completed. owner of the nearby Mells ironworks, and his particular design, known as a balance lock, was patented in 1798. It consisted of two tanks, joined by chains which passed over large wheels. Boats entered one or both of the caissons, which each had an extra chamber below the main caisson, and the chamber of the top caisson was filled with water to provide the extra weight needed to cause the lift to operate. Although different in detail to those later used successfully on the Grand Western Canal, it was essentially very similar. Fussell built the first boat lift at Barrow Hill. It was designed to take 10 ton boats, lifting them by 20 feet (6 m), and was tested during September and October 1800. It was formally demonstrated on 13 October 1800, and the Bath Chronicle carried a glowing report 3 days later. Five more lifts were to be built on the Barrow Hill section, and works started on the pits for four of them, but the company ran out of money in 1802, with 1.7 mile (3 km) of canal still to be excavated and the boat lifts unfinished. Having consulted an engineer called Underhill, the company obtained a second act of parliament in 1803, to allow them to raise more money and to build railways instead of the canal if this would reduce the cost, but they were unable to raise any more finance.
Бүгін
Бірнеше ерекшеліктері әлі де көрініп тұр, оның ішінде бір кезде Эдфордтан Страттон Коммонға дейінгі жолды каналдан өткізген көпір және Коулфордтағы су тас жолы, екі жартылай дөңгелек аркасы шамамен 33 фут (10 метр) енімен және сондай биіктікте. 2007 жылы Барроу-Хиллдегі қайық көтергішінде археологиялық қазба жұмыстары жүргізілді. Муртри Боттомдағы Мелс өзені үстіндегі үш аркалы су тас жолының әлі де 56 фут (17 метр) сақтау қабырғасы бар.
Several features are still visible including a bridge that once carried the Edford to Stratton Common road over the canal and an aqueduct at Coleford, with two semi circular arches nearly 33 feet (10 m) across and a similar height. The boat lift at Barrow Hill was the site of archaeological excavations in 2007. The three arched aqueduct over the River Mells at Murtry Bottom still has some 56 feet (17 m) of retaining wall attached to it.