Кіріспе
Манчестер-Болтон және Бьюри каналы – Ұлы Манчестердегі пайдаланылмаған канал. Ол Болтон мен Бьюри қалаларын Манчестермен байланыстыру үшін салынған. Канал толық ашылғанда 24 шақырым (15 миль) ұзын болды. Оған Сальфордтағы Ирвелл өзенімен қосылыс арқылы қол жеткізілді. Пэндлтоннан өтіп, Престолиге солтүстік-батысқа қарай, содан кейін Болтонға солтүстік-батысқа және Бьюриге солтүстік-шығысқа бөлінетін биік нүктеге жету үшін он жеті шлюз қажет болды. Болтон мен Бьюри арасындағы канал тегіс болды, сондықтан шлюздердің қажеті болмады. Каналдың Ирвелл және Тонге өзендерін, сондай-ақ бірнеше шағын жолдарды кесіп өтуі үшін алты акведук салынды. Каналға тапсырыс 1791 жылы жергілікті жер иелері мен кәсіпкерлер берді және ол 1791 мен 1808 жылдар аралығында, канал құрылысының алтын ғасырында 127 700 фунт стерлинг (бүгінгі күні £) құнымен салынды. Бастапқыда тар габаритті кемелер үшін жобаланған, бірақ құрылысы барысында Лидс және Ливерпуль каналымен болашақта іске аспаған байланысты қамтамасыз ету үшін кең габаритті каналға айналдырылды. Кейіннен канал компаниясы теміржол компаниясына айналып, каналдың бағытымен жақын орналасқан теміржол желісін салды, бұл Сальфорд тармағына өзгерістер енгізуді қажет етті. Тасылған жүктердің көп бөлігі жергілікті шахталардан көмір болды, бірақ шахталардың пайдалы қазбаларды өндіру мерзімі аяқталғанда, каналдың бөліктері пайдаланылмай, тозуға ұшырады және 1961 жылы ресми түрде тоқтатылды. 1987 жылы каналды демалыс мақсатында қайта жаңғырту мақсатымен қоғам құрылды және 2006 жылы Сальфордтағы Ирвелл өзенімен қосылатын аймақта қайта жаңғырту жұмыстары басталды. Қазіргі уақытта канал Сальфордтағы Олдфилд Роудқа дейін жүзуге қолайлы.
The Manchester Bolton & Bury Canal is a disused canal in Greater Manchester, England, built to link Bolton and Bury with Manchester. The canal, when fully opened, was 15 mile (24 km) long. It was accessed via a junction with the River Irwell in Salford. Seventeen locks were required to climb to the summit as it passed through Pendleton, heading northwest to Prestolee before it split northwest to Bolton and northeast to Bury. Between Bolton and Bury the canal was level and required no locks. Six aqueducts were built to allow the canal to cross the rivers Irwell and Tonge and several minor roads. The canal was commissioned in 1791 by local landowners and businessmen and built between 1791 and 1808, during the Golden Age of canal building, at a cost of £127,700 (£ today). Originally designed for narrow gauge boats, during its construction the canal was altered into a broad gauge canal to allow an ultimately unrealised connection with the Leeds and Liverpool Canal. The canal company later converted into a railway company and built a railway line close to the canal's path, which required modifications to the Salford arm of the canal. Most of the freight carried was coal from local collieries but, as the mines reached the end of their working lives sections of the canal fell into disuse and disrepair and it was officially abandoned in 1961. In 1987 a society was formed with the aim of restoring the canal for leisure use and, in 2006, restoration began in the area around the junction with the River Irwell in Salford. The canal is currently navigable as far as Oldfield Road, Salford.
Ұсыныс
Ирвелл аңғарының жергілікті геологиялық ерекшеліктері, оның ішінде тік беткейлі аңғарлар, жылдам ағысы бар өзендер, жиі су тасқыны мен құрғақшылыққа ұшырау, жергілікті өзен көлігін Мерси және Ирвелл су жолымен, Манчестерден батысқа қарай шектеді. Қаржылық тұрақсыздық және британдықтардың Америка Тәуелсіздік соғысына қатысуы жергілікті көлік инвестицияларын жолдарды жақсартуға бағыттады. Соғыс аяқталғаннан кейін, жағдайлардың жақсаруымен, Манчестер, Болтон және Бьюри қалаларын байланыстыратын канал құру туралы ұсыныс талқыланды. Мэтью Флетчер 1789 жылы техникалық кеңесші ретінде жұмыс істеп, ұсынылған каналдың бағытын зерттеді, бірақ алғашқы ресми хабарлама 1790 жылдың 4 қыркүйегінде Манчестерден жарияланды. Бастапқы ұсыныс, әлдебір топтың Болтоннан шыққан болуы мүмкін, және ол Мерси және Ирвелл су жолы компаниясының қолдауына ие болды. «Шау мырзаның үйінде, Манчестердегі «Бұқаның басы» тавернасында, осы айдың жиырмасыншы күні, дүйсенбіде, сағат он бірде» кездесу өтеді деп белгіленді, онда «Зерттеулер, жоспарлар, деңгейлер, сметалар және ұсыныстар» ұсынылатын болды. 16 қыркүйекте Болтонда өткен келесі кездесуде лорд Грей де Уилтон төрағалық еткен алты болтондықтан тұратын комиссия Манчестерге баруға тағайындалды. Бұл кездесуде маршрут талқыланғаннан кейін бірқатар қаулылар қабылданды және жоспарды іске асыру үшін қажетті шараларға рұқсат берілді, соның ішінде Парламентке қажетті заң жобасын ұсыну. Хью Хеншаллдан каналдың жоспарланған бағытын зерттеу сұралды. Бьюриде 13 қазан 1790 жылы өткен тағы бір кездесуде Хью Хеншалл канал туралы жазбаша есеп берді және оның жоспары құрғақшылық кезінде өзеннен су қажет етпейтінін, ал су тасқыны мен кішкентай өзендер оның су қоймаларын толтыратынын мәлімдеді. Ол зауыт иелерін заң жобасында тиісті тармақпен қорғауға болатынын ұсынды, және Роберт Пил мұндай тармақты қол жеткізді. Болтон кәсіпкерлері канал терминалының орналасуына алаңдады және терминалды қала орталығына жақындату үшін туннель салуды ұсынды. Бұл ұсыныс туралы комитетке мүдделі тараптардың өкілі Ральф Флетчер баяндады, бірақ туннель салынбады.
Абоненттер және қаржыландыру
"Болтон Бьюри және Манчестер каналының жоспарланған су жолына жазылушылар тізімі" деген тақырыптағы құжат, қазір Ұлы Манчестер округінің мұрағат кеңсесінде сақталады, онда Дерби графы, лорд Грей де Уилтон, Мэтью Флетчер және Роберт Пил сияқты көрнекті жазылушылар тізімделген. 95 инвестиция 100 фунт стерлингтен 3000 фунт стерлингке дейін ауқымда болды, және олардың көп бөлігі өкіл арқылы жасалды. Инвестициялардың жалпы сомасы 47 700 фунт стерлинг құрады; бастапқыда 100 фунт стерлингтік акцияға 5 фунт стерлинг төленді, содан кейін 1791 жылдың 10 тамызына дейін қосымша 10 фунт стерлинг талап етілді. Осыған ұқсас акция талаптары келесі жылдары үнемі жүргізілді. Алғашқы 4%-дық дивиденд 1812 жылдың шілдесінде төленді, одан кейін тұрақты төлемдер жасалды.
Жол қозғалысы
Канал бойымен жүретін көліктердің көпшілігі оның бойында орналасқан көптеген көмір шахталарынан көмір тасымалдайтын, мысалы, Аутвуд шахтасы және Ледишор шахтасы. Кейбір шахталар каналға жолмен, ал кейбіреулері қысқа трамвай желілерімен байланысты. 19 ғасырдың соңында жыл сайын көмірдің және басқа да материалдардың, соның ішінде түнгі топырақ пен жеміс-жидектердің белгілі бір көлемі тасымалданды. Канал сонымен қатар Чеширден аймақтағы көптеген ағартқыш және бояу фабрикаларына тұз тасымалдауға мүмкіндік берді, сондықтан каналдың Болтон тармағындағы Тұз айлағы деп аталды. Жол ақысын есептеу оңай болды, өйткені каналдың бойындағы қадамдар белгілі аралықта орналасқан еді. Бұл маңызды болды, өйткені сапарлар көбінесе өте қысқа болатын, шахталар канал бойындағы өнеркәсіпке жақын орналасқандықтан. Көмір тасымалдауға қолданылатын қайықтар қысқа және тар болатын, әр қайықта көмірді тасымалдауға арналған жәшіктер қатары орналасқан. Әр жәшіктің екі бөлігінен тұратын, шарнирлі және тізбектермен бекітілген негізі болды. Бұл жәшіктер қайықтан көтеріліп, кран арқылы бункерге немесе вагонға орналастырылып, негіздегі тізбектерді босату арқылы босатылатын. Бұл конструкция каналдың бәсекеге қабілеттілігін сақтауға көмектесті, өйткені қайықтарды тиеу және түсіру жылдамдығын арттырды. Қыста канал көбінесе мұздап қалатын, сондықтан мұзды үзіп өтетін кеме суық ауа райында каналдың кеме жүзуге жарамдылығын қамтамасыз ету үшін пайдаланылды. "Сара Лэнсдейл" деп аталған және Джеймс Кромптон қағаз фабрикасына тиесілі болған кеме, жылқылардың тобымен сүйретіліп, экипаж палубада тұрып, қолданбаларды ұстап, қайықты бір жақтан екінші жаққа шайқап, мұзды сындыратын. Кейде мұздың қалыңдығы соншалық, қайық мұздың бетіне көтеріліп шығатын. Бұл кеме бір кезде Эльсмир Порт доктегі кеме мұражайында сақталған. Жақын жердегі Гиганттың орындығы біраз уақыт бойы канал директорының үйі болды. Каналмен жолаушылар тасымалы да жүргізілді, жолаушылар Болтон мен Манчестер арасында үш сағаттық сапарға шығатын. Болтонға алғашқы жолаушылар кемесі 1796 жылы Виндзор замкісінің тавернасынан іске қосылды, ал 1798 жылы компания пайдалануы үшін жаңа пакеттік кеме салынды. Бағалар бастапқыда канал компаниясымен белгіленді (бірақ 1805 жылдан бастап келісімшарт бойынша), және қажетті қызметке байланысты болды; Болтоннан Манчестерге мемлекеттік кабинаны пайдаланған жолаушыға бір шиллинг алты пенс, ал кері сапарға бір шиллинг төленді. Болтоннан Бьюриге дейінгі екі тармақ бойында тағы бір жолаушылар қызметі жұмыс істеді, және жыл сайын 60 000-нан астам жолаушы каналмен сапар шекті; 1833 жылдың шілдесінен 1834 жылдың маусымына дейін 21 060 адам Болтоннан Манчестерге, 21 212 адам Манчестерден Болтонға, ал 20 818 аралық жолаушылар сапар барысында кемелерге түсіп-көтерілді. 1834 жылы Болтоннан Манчестерге дейінгі қызмет 1,177 фунт стерлинг табыс тапты, ал Болтоннан Бьюриге дейінгі қызмет 75 фунт стерлинг табыс тапты.
Темір жол жобасы
1829 жылдың наурыз айында Салфордтағы Олдфилд Роуд терминалынан жаңа Ливерпуль және Манчестер темір жолына сала салу идеясы көтерілді, бірақ ештеңе салынбады. 1830 жылы канал компаниясы, төрағасы сэр Джон Тобин басқарып отырған, Салфордтан Болтонға дейін канал бойымен темір жол салу ұсынысын жандандыра бастады. Александр Ниммо бұл ұсыныс бойынша баяндама жасау үшін жұмысқа алынды және оған «каналға жасаған қазіргі беткей қарауынан оның түсіну мүмкіндігі бар» делінді. Акционерлер содан кейін Болтоннан Манчестерге темір жол салу туралы заң жобасын іздестірді және 1831 жылдың 23 тамызында «Манчестер, Болтон және Бьюри каналының кеме жүргізу және темір жол компаниясының иелері компаниясы» болу үшін Парламент актісін алды. Басты себеп – арнаға және жабдықтауға қол жеткізуді жоғалтатын, сондай-ақ өздері үшін қосымша теміржол салалары салынбайтын жергілікті кеншілердің қарсылығы болды. Сондықтан компания түзету заңына келісті, ол арнаны сақтап, жаңа теміржолдың оның қасында салынуына рұқсат берді. Техникалық және қаржылық шектеулерге байланысты Бьюриге сала салынған жоқ. Осылайша канал сақталды, бірақ Салфордтағы 4 және 5-ші шлюздер жылжытылып, екі қабатты баспалдаққа біріктірілді, ал Манчестер және Болтон темір жолы деп аталған желінің астына екінші туннель салынды. Желі 1838 жылдың 28 мамырында ашылды, ал компания Бьюри, Кертис және Кеннедиден төрт локомотив, Джордж Форрестер және Компаниядан екі, Уильям Фейрберн мен Ұлдарынан екі локомотив сатып алды. Ашылу күнінен бастап 1839 жылдың 9 қаңтарына дейін теміржол 228 799 жолаушыны тасымалдады – бұл көрсеткіш каналмен тасымалданған жолаушылар санынан әлдеқайда көп. Одан кейін каналдағы жолаушылар тасымалы тоқтатылып, қайықтар сатылды. 1846 жылы компания Манчестер және Лидс темір жолына өткізілді, 1922 жылы L&YR Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолымен бірікті, ал 1923 жылы бұл компания Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолына қосылды. Бұл компания 1947 жылғы Көлік туралы заңға сәйкес 1948 жылы мемлекеттендіріліп, Британ темір жолының құрамына енді.
In 1922 the L&YR amalgamated into the London and North Western Railway, and in 1923 this company amalgamated into the London, Midland and Scottish Railway. This company was nationalised in 1948 under the Transport Act 1947 and became part of British Railways.
Құлдырау
1924 жылға қарай Болтон тармағында көлік қозғалысы айтарлықтай төмендеді, бірақ 1930 жылдарға дейін, шахталардың жабылуы көлік қозғалысын одан да қысқартқанға дейін, көмір саудасы өркендеді. 1937 жылдың 2 наурызында Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы арнайы бас мәжіліс өткізді, онда олар Клифтон акведугінен Бейли көпіріне дейінгі, Бейли көпірінен Бьюриге дейінгі және Ноб Энд шлюздерінен Болтонға дейінгі Болтон тармағының барлық бөлігін жабуды ұсынды. Ұсыныс қабылданбады, бірақ төрт жылдан кейін, 1941 жылғы Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы заңына сәйкес, олар 7 миль (11 км) каналды, соның ішінде Престолиден Клифтонға дейінгі бөлігі мен Болтон тармағының барлық бөлігін жапты. 1939 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Көлік министрлігі неміс бомбалауының қаупін азайту үшін Агекрофттағы жарты мильдік бөлікті құбырмен жабдықтауға бұйрық берді. 1951 жылы жалпы кіріс 8 815 фунт стерлингті құрады, ал жалпы шығындар 9 574 фунт стерлингті құрады. Сол жылы канал тек көмірді тасымалдады, басқа материалдар тасымалдаған жоқ. 1955 жылғы Британдық көлік комиссиясының есебінде канал "навигация үшін сақтауды ақтауға жеткіліксіз коммерциялық перспективалары бар" су жолдары тізіміне енгізілді. Парламент актісіне сәйкес, 1961 жылы канал жабылды. Сион көшесі мен Бьюри Мурс арасындағы көмір жеткізу қызметі 1968 жылға дейін жалғасты, бірақ бұл каналды пайдаланудың соңғы коммерциялық көлігі болды.
Ерекшеліктері
Канал бойында бірнеше көзге түсетін ерекшеліктер бар, оның ішінде Престоли акведукы және Клифтон акведукы, екеуі де II санаттағы ескерткіштер. Ноб-Энд шлюздері (кейде Престоли шлюздері деп те аталады) Ноб-Эндтегі каналдың үш тармағының тоғысында орналасқан. Олар өту алабымен бөлінген үш каскадты шлюзден екі жиынтықтан тұрады. Бұл шлюздер канал деңгейін 64 футқа (20 метрге) 600 фут (183 метр) қашықтықта төмендетуге мүмкіндік берді. Жоғарғы каскад әлі де көрініп тұр, бірақ төменгі каскадтың көп бөлігі 1950 жылдары толықтырылып, тас жұмыстарының көп бөлігі алынып тасталған. Бьюри тармағындағы каналдың үлкен бұзылуы тіреу қабырғасын салуда қолданылған инженерлік шешімдердің ауқымын көрсетті. Қабырғаларды нығайту үшін пайдаланылған теміржол рельстері бұзылу орнында әлі де анық көрінеді. Сион тауындағы бу кран (оның суреті Манчестер, Болтон және Бьюри каналы қоғамының логотипі ретінде қолданылады) Сион тауында тотығып, қолданылмай жатыр. Англиядағы ең ерте сақталған крандардың бірі, ол 1875-1884 жылдар шамасында Томас Смит және Родлидегі ұлдары Сион тауындағы ақтандыру фабрикасы үшін салынды және баржалардан көмір жәшіктерін каналдың төменгі ауласына түсіру үшін пайдаланылды.
Дизайн және құрылыс
Канал бастапқыда Бьюридегі Ирвелл өзенімен қамтамасыз етілген, Уэдделл Брук саласында орналасқан. Бұл жергілікті өнеркәсіп үшін жеткіліксіз болды және 1842 жылы Бьюридегі Элтон суқоймасы каналдың негізгі көзі ретінде салынды. Роберт Фултон Ноб-Энде көлбеу жазықтық құрылысын ұсынған, бірақ бұл жоба қабылданбады. Клифтон су құбыры маңындағы Флетчер каналымен байланыс бір шлюз арқылы жасалды. Осы бөлімдерде сүйреу жолы әдетте өзенге жақын жағында орналасқан. Канал Ирвелл, Тонге өзендерін және төрт жолды кесіп өту үшін алты су құбыры қажет болды. Болтон тармағында Холл-Лейн су құбыры, Фогг су құбыры және үлкен Дамсайд су құбыры болды, олардың барлығы кейін бұзылды. Холл-Лейн су құбыры кен қазу салдарынан зақымданып, 1884–1885 жылдары жаңартылды. 1950 жылы бұзылды. Солфорд тармағы Престоли су құбыры, содан кейін Клифтон су құбыры және кішкентай Лумн’с Лейн су құбыры (кейін бұзылған) арқылы ағып өтті. Канал бойында көптеген көпірлер де салынды. Көбісі шағын болды, шаруашылық жерлеріне қол жеткізуге мүмкіндік берді, бірақ көптегендері ат пен арбаға жеткілікті кең болды. Канал маңызды жолдарды кесіп өтетін жерлерде, мысалы, Рэдклифтегі Уотер-стрит, Дарси Левердегі Рэдклиф-роуд және Пендлберидегі Эджкрофт-роуд сияқты үлкен көпірлер салынды. Каналдағы көптеген кемежайларда жүк түсіру үшін крандар қолданылды. Олардың бірі – Сион тауындағы бу крандары әлі де бар (бірақ жағдайы нашар). Бьюри кемежайында терминалдың екі тармағы арасында орналасқан жылжымалы бу крандары күтіп тұрған жүк көліктеріне жүк түсірді. 1878 жылдан 1879 жылға дейін Литтл Левер және Дарси Леверде үш жарық туралы хабарланды, соңғысы Бернден химиялық зауытының жанында болды. Кен қазу қызметінен туындаған су басу 1881 жылы Эджкрофт маңында жарық тудырды. 1920 жылдары осыған ұқсас жұмыстар жүргізілді. 1880 жылдарға қарай канал компаниясы каналдың астындағы көмір аймақтарын сатып алып, одан әрі су басудан қорғану үшін шаралар қабылдады. 1884 жылы каналдың иелері, Ланкашир және Йоркшир темір жолы, су басудан келген залал үшін Ноулз & Sons кеншілерін сотқа берді. Осы шешімнен кейін теміржол компаниясы басқа кеншілермен соттан тыс келісімге келді. Ең ауыр жарықтардың бірі 1936 жылдың 6 шілдесінде Ноб-Энд маңында, каналдың үш тармағының қосылысына жақын жерде болды, бұл туралы келесі күні Манчестер Evening News хабарлады. Ол ешқашан жөнделмеді және Ladyshore Colliery мен Bury арасында каналды пайдалану жалғасып, 1961 жылы жабылды. КАНАЛ ЖАРЫЛДЫ – Баржалар қирады және өзен бұғатталды. Кеше Литтл Леверде Болтон–Манчестер каналы жарылып, миллиондаған галлон су Ирвелл өзеніне 300 футқа құлап, жүздеген тонна топырақ пен таспен бірге ағып кетті. Өзен Бьюри жағында тез бұғатталды және су айналасындағы жерді басты. "Ниагара сияқты" деген сипаттаманы жергілікті тұрғын берді. Каналдың қабырғаларының кірпіштері мен темір нығайтқыштары жыртылып, өзенге ағып кетті. Канал баржалары да сарқылып, көшкінге түсті. Бақытымызға орай, маңайда үйлер жоқ, ешкім зардап шекпеді. Көлік үшін каналға тәуелді қағаз фабрикасы мен химия зауытының жұмысы бұзылуы мүмкін деп қорқады. Болтон қаласындағы Локсем көшесінде тұратын Джон В. Мартин мырза былай деді: "Мен жағалаумен велосипедпен бара жатып, кенеттен каналдың бұрылысында судың құлай бастағанын көрдім. Мен тоқтата алмадым және менің жалғыз мүмкіндігім қалған екі фут жерді басып өту болды. Мен велосипедтің артқы дөңгелегімен жерге құлап, велосипедтен лақтырылдым. Дыбыс керемет болды. Менен бірнеше метр қашықтықта каналдан үлкен мөлшерде су, тас және топырақ ағып жатты". Каналдың бөгетінде 100 метрге жуық жарық пайда болды. Бірнеше жыл бұрын осы жерде ұқсас жер сілкінісі болған.
Ағымдағы жағдай
Каналдың бұрынғы ұзындығының шамамен 60% қазір сусыз. Бьюри Уорфты қазір өнеркәсіптік аймақ алып жатыр. Дейзифилд виадугінің жанында каналдың үстіне тұрақ салынған, бірақ одан әрі жол бойы қолжетімді. Ламн жолындағы су құбыры жоқ, бірақ ол жерден Холланд көшесіне дейін каналда су бар. Бұл жерден кейін канал толтырылған және оның бір бөлігі, әсіресе Пендлтон аумағында, салыныспен жабылған. Оның Салфордтағы Ирвелл өзенімен қосылатын жері жақында қалпына келтіріліп, кеме жүруге қолайлы болды. Болтон тармағында 1950 жылы Холл-Лейн кеңейту үшін бұзылған Литтл-Левердегі Холл-Лейн су құбырының болмауынан үзіліс бар. Дарси Леверде Рэдклифф жолы мен Тонге өзенін кесіп өткен Дамсайд су құбыры да жоқ, ол 1965 жылдың маусымында бұзылған. Сент-Петр жолының бағыты Болтон орталығына қарай созылып, каналдың маңызды бөлігін толығымен жойды, ал Чёрч Уорф енді жоқ. Болтон тармағының суда қалған соңғы бөлігі қазір балық аулауға пайдаланылады. Каналдың барлық бағыты Salford City Council, Bolton Council және Bury Council-дің біртұтас даму жоспарларына енгізілгендіктен, оны қайта жаңартуға кедергі келтіретін кез келген зиянды құрылыстан қорғалған.
Қалпына келтіру
1987 жылы каналдың болашағын қамтамасыз ету үшін Манчестер-Болтон және Бьюри канал қоғамы құрылды, оның мақсаты – каналды қорғау және оны қайта жаңғыртуға жұмыс істеу болды. 2005 жылдың 21 қазанында British Waterways компаниясы Еуропалық екінші мақсатты қаржыландыру, Солтүстік-Батыс өңірлік даму агенттігі (NWDA) және Салфорд қалалық кеңесінен Салфордтағы, енді Middlewood Locks деп аталатын құлыптарды қайта жаңғырту жобасына қаржы бөлу туралы хабарлады, жоба 2006 жылдың қыркүйегінде басталды. Қайта жаңғырту жұмыстары бастапқыда Екінші дүниежүзілік соғыс бомбасы деп ойланған, бірақ ішінде жарылғыш заттары жоқ соғыс кезіндегі американдық миномет екені анықталған затты тапқандықтан қысқа мерзімге тоқтатылды. Манчестерден Престонға дейінгі теміржол желісінің астындағы туннельдің тіректері 2008 жылы аяқталды. Бұрын каналдың кіреберісінен өткен, Bloody Bridge деп белгілі болған, жоғалған Ирвелл сүйретін көпірі ескі 1-ші құлыптың элементтерін қамтитын, доға тәрізді ағаш конструкциямен ауыстырылды. Каналдың көптеген қабырғалық қаптамалары қайта пайдаланылды, ал мүмкіндігі болған жағдайда бастапқы қабырғалар жабылып, тегістелді. Осы жылы 19 қыркүйекте жаңа Маргарет Флетчер туннелі Манчестер ішкі айналма жолының астында ресми түрде аталды. Каналдың толыққанды қайта жаңғыртылуы 6000-ға дейін жұмыс орнын құруға және жергілікті экономикаға жыл сайын 6 миллион фунт стерлинг қосуға мүмкіндік береді. Жобаның жалпы құны 60 миллион фунт стерлингке бағаланады. Манчестер-Болтон және Бьюри канал қоғамының жетекшілігімен жергілікті еріктілер жылдар бойы каналдың бөліктерін тазалап, оның сыртқы түрін жақсартып келді. 2013 жылдың сәуірінде Nob End Locks-те суретші Лиам Кертиннің жобалаған жаңа жаяу жүргіншілер көпірі ашылды. Толыққанды түрде үлкейтілген Meccano бөлшектерінен жасалған бұл көпір қоғамның еріктілері мен басқа да қоғам мүшелері тарапынан шамамен 90 000 фунт стерлинг қаржыға салынды. 2015 жылдың соңында Nob End қанатындағы көмілген құлыптарды қазу жұмыстары басталды, нәтижесінде алты құлып ашыққа шықты. Сонымен қатар, каналдың Болтон қанатындағы бірінші көпірдің астындағы толтыру да қазылып, ондаған жылдардан кейін алғаш рет жол ашылды.