Оңтүстік Мидлендс каналының Ogley Junction–Huddlesford Junction бөлігінің қайта жаңғыртуы

Кіріспе

Мидлендс аймағындағы тар канал, Англия.
Огли бұрылысы – Хаддлсфорд бұрылысы бөлігін қалпына келтіру.

Уирли мен Эссингтон каналы, жергілікті тұрғындарда "Бұрылып өтетін Уирли" деп аталады, Англияның Мидлендс аймағындағы канал. Салынған кезде ол Вулвергемптоннан Личфилдке жақын Хаддлсфорд бұрылысына дейін созылған, және бірнеше тармақтары болған: кейбір бөліктері қазіргі уақытта пайдаланылмайды. Хаддлсфордқа жоспарланған қалпына келтіру күтіліп отыр, ал қазіргі уақытта жүзуге болатын басты арна Браунхиллсқа жақын Огли бұрылысында аяқталады. 2008 жылы ол жергілікті табиғат қорығы деп жарияланды.

Құрылыс

Канал салынған мақсаты – Уирли, Эссингтон және Нью-Инвенция маңындағы көмір кеніштерінен көмірді Вулвергемптон және Уолсоллға тасымалдауға мүмкіндік беру болды, сонымен қатар әк тас және басқа да тауарлар да тасымалданды. Парламент актісі (32 Geo. 3. c. 81) 1792 жылдың 30 сәуірінде мақұлданып, «Стаффорд графтығындағы Уирли Банктен немесе оның жанынан басталып, аталған графтықтағы Вулвергемптон қаласының жанындағы Бірмингем және Бірмингем-Фейзли каналымен байланысатын кеме жүретін канал жасау және оны күтіп ұстау туралы акт; сондай-ақ аталған каналдан сипатталатын қосымша салалар». Акт Вулвергемптон маңындағы Бірмингем каналынан Уирли Банкіне дейін канал салуға, сондай-ақ құрылысқа жұмсалатын 45 000 фунт стерлинг, акциялар шығарудан 25 000 фунт стерлинг және несиелерден 20 000 фунт стерлинг көтеруге рұқсат берді. Тағайындалған инженер – Уильям Питт, ол Стаффордшир тарихшысы болуы мүмкін, бірақ комитет кітаптары сақталмағандықтан, жұмыстың қалай жүргені немесе Питт мырза туралы егжей-тегжейлі мәлімет жоқ. 1794 жылы Бірмингем канал компаниясы Бірмингем канал навигациясы (BCN) болып қайта аталды. Канал Бірмингем каналынан Снейд тоғысына дейін 10 км-ге дейін тегіс болды. Содан кейін негізгі желі бес шлюз арқылы Уирли Банкіндегі көмір шахтасына дейін көтерілді, ал тағы төрт шлюзбен Эссингтон шахтасына жетті. Екінші сала Снейд тоғысынан Уолсолл маңындағы Бирчиллске дейін жалғасты. Бірмингем каналымен кейбір шиеленіс болды, себебі комитет осы канал комитетінің мүшесі болған адамның басқа комитеттің мүшесі бола алмайтынына көз жеткізу үшін қаулы қабылдады. Алты айдан кейін бұл келісім шиеленісті азайту үшін қайтарылды. Снейд тоғысына дейінгі тегіс бөлік 1794 жылдың қарашасында ашылды, бірақ оны жалғаушы шлюзбен проблемалар туындады. Бірмингем каналы рұқсат беру актісіне Уирли және Эссингтон каналындағы су деңгейі Бірмингем каналындағы деңгейден төмен болса, екі канал арасында қайықтардың қозғалысын тоқтатуға мүмкіндік беретін тармақ енгізді. Мұндай аз төмендеуде шлюз қақпаларын герметикалық жабу қиын болды, сондықтан Уирли және Эссингтон каналдарына судың өтуіне жол бермеу үшін қақпалар жабылды. Екінші акт (34 Geo. 3. c. 25) 1794 жылдың 28 наурызында «Уайрли және Эссингтон каналын кеңейту туралы акт» деп аталатын корольдік келісімді алды. Бұл Снейдтен (осылайша Снейдтен Уирли Банкіне дейінгі желі тиімді сала болып табылады) Личфилдтен өтіп, Ковентри каналындағы Хаддлсфорд тоғысына дейін ұзақ кеңейтуге рұқсат берді. 1794 жылғы акт сондай-ақ Доу-Энд саласы ретінде белгілі болған Хей-Хед әктас комбинатының саласын және Лорд Хейс, Лорд Хейс немесе Лорд Хейс саласы ретінде белгілі бірнеше көмір шахталарының қысқа саласын бекітті. Личфилд саласы Типтоннан Трент және Мерси каналына бағытталған көмір тасымалы үшін жаңа және қысқа маршрут құрады, және бұл маршрут Бірмингем каналынан көмір тасымалын алып тастағандықтан, заң жобасы Парламенттен өтуі үшін оларға Вулвергемптон арқылы жаңа маршрут арқылы Фейзлиге бағытталған көмір үшін тоннасына 3 пенс (3/240 фунт) өтемақы төлейтін тариф алуға мүмкіндік беру арқылы жеңілдетілді. Сумен жабдықтау мұқият реттелді, диірменшілер мен басқа каналдар пайдаланатын суды қорғау үшін, сондай-ақ маркиз Доннегаллдың саябақтарына зиян келтірмеу үшін Уиттингтон бұғазына төгілетін су мөлшері шектелді. Личфилд маршруты Хаддлсфорд тоғысына дейін 1797 жылдың 8 мамырында ашылды, бірақ компания қаржылық қиындықтарға тап болды, оның бір бөлігі акционерлердің акцияларына шақыруларды орындамауынан туындады. 1798 жылдың сәуірінде компания Хей-Хед саласын аяқтамауға тура келгенін мәлімдеді, себебі жеткіліксіз қаражат болды, бірақ олар 1799 жылдың сәуірінде аяқталған жұмыстың қалған бөлігін қаржыландыра алды. Олар 1801 жылдың мамырында Хей-Хед саласында жұмысты қайта бастау үшін 1000 фунт стерлинг қарыз алды, бірақ бір жылдан кейін де ол аяқталмады. 1800 жылдың шілдесінде шоттар акционерлердің төлемдерді төлемегендігіне байланысты 3120 фунт стерлинг берешегі бар екенін көрсетті. Алайда, олар қараша айында акцияға 2 фунт стерлингтік алғашқы дивиденд төледі, нәтижесінде көптеген берешектер кейіннен төленді. Сумен жабдықтаумен де проблемалар болды, оның бір бөлігі шахталарға ағып кетуден туындады, нәтижесінде кейбір су бассейндерінде жеткіліксіз су болды. Су Чейс Уотер маңындағы Нортон батпағын құрғату арқылы алынды, бірақ компания 1799 жылы Нортон Пул Чейсвотер су қоймасының бөгеті бұзылғанда қосымша қиындықтарға тап болды, нәтижесінде су Шенстоун, Хопвас және Дрейтон арқылы ағып өтіп, көптеген зиян келтірді. Ахуал ақыры Каннок Чейс су қоймасындағы жөндеу жұмыстары аяқталғанда, шамамен 1800 жылы шешілді. Лорд Хейс саласы 1,6 км (1 миль) ұзын болды және шлюздері болған жоқ; бұл сала 1954 жылғы Ұлыбритания көліктік комиссиясы актісі бойынша салынды және тоқтатылды. Гилпинс, Слау және Сэндхиллс жерлерінде үш қысқа сала болды, олардың барлығы қазір тоқтатылған.

The canal was built to allow transport of coal from coal mines near Wyrley, Essington and New Invention to Wolverhampton and Walsall, but also carried limestone and other goods. An act of Parliament (32 Geo. 3. c. 81) received royal assent on 30 April 1792, entitled "An Act for making and maintaining a navigable Canal from, or from near, Wyrley Bank, in the county of Stafford, to communicate with the Birmingham and Birmingham and Fazeley Canal, at or near the town of Wolverhampton, in the said county; and also certain collateral Cuts therein described from the said intended Canal". The act authorised the construction of a canal from the Birmingham Canal near Wolverhampton to Wyrley Bank, and the raising of up to £45,000 to pay for construction, £25,000 from the issuing of shares and another £20,000 in loans. The appointed engineer was William Pitt, who might have been the Staffordshire historian, but the minute books of the committee have not survived, so there are no details of how the work progressed, or of Mr Pitt. The Birmingham Canal Company was renamed the Birmingham Canal Navigations (BCN) in 1794. The canal was level from the Birmingham Canal to Sneyd Junction, a distance of 6.4 mile (10 km). The main line then ascended through five locks to reach the collieries at Wyrley Bank, with a further four locks to reach the Essington colliery. A second branch continued on the level from Sneyd Junction to Birchills, near Walsall. There was some animosity with the Birmingham Canal, since the committee passed a resolution to ensure that no person who was a committee member for that canal could become part of the committee. This was rescinded after six months, to reduce tensions. The level section to Sneyd Junction opened in November 1794, but there were issues with the connecting stop lock. The Birmingham Canal had managed to get a clause inserted into the enabling act allowing them to stop boats moving between the two canals if the water level in the Wyrley and Essington was less than above the level in the Birmingham Canal. Getting lock gates to seal with such a small drop in level proved difficult, and the gates were locked shut to prevent water passing into the Wyrley and Essington. A second act (34 Geo. 3. c. 25) received royal assent on 28 March 1794, entitled "An Act for extending the Wyrley and Essington Canal" – this authorised a long extension, from Sneyd (thus making the line from Sneyd to Wyrley Bank effectively a branch) past Lichfield to Huddlesford Junction on the Coventry Canal, together with the raising of up to £115,000 (equivalent to £ million in ), to complete construction. The 1794 Act also authorised a branch to the Hay Head Limeworks, which became known as the Daw End branch, and a short branch to some coal pits, which is variously known as the Lords Hayes, Lord Hayes or Lord Hay's branch. The Lichfield branch would create a new and shorter route for coal traffic from Tipton bound for the Trent and Mersey Canal, and because this would take traffic away from the Birmingham Canal, passage of the bill through Parliament was smoothed out by allowing them to charge a compensation toll of 3 pence (3/240 of a pound) per ton on coal passing through Wolverhampton which was bound for Fazeley via the new route. Water supply was carefully regulated, to protect the supplies used by millers and other canals, and there was a restriction on the amount that could be discharged into Whittington Brook, to protect the Marquess of Donegall's pleasure gardens from damage. The Lichfield route through to Huddlesford Junction was opened on 8 May 1797, but the company faced financial difficulties, partly caused by shareholders failing to honour the calls on their shares. In April 1798, the company announced that the Hay Head branch could not be finished, because of the lack of funds, but somehow they managed to fund the rest of the work, which was completed by April 1799. They borrowed £1,000 in May 1801, to enable work on the Hay Head branch to resume, but it was still not finished one year later. In July 1800, the accounts showed that there were £3,120 of arrears due to shareholders failing to pay calls. However, they issued their first dividend of £2 per share in November, which resulted in most of the arrears being paid up subsequently. There were also problems with water supply, in part caused by leakage into mines, which resulted in there being insufficient water in some of the pounds. Water was obtained by draining Norton Bog near Chase Water, but the company faced additional difficulties in 1799 when the dam of the Norton Pool Chasewater reservoir failed, causing considerable damage as the water surged through Shenstone, Hopwas and Drayton. Matters were finally resolved when the repairs to the reservoir at Cannock Chase was completed, around 1800. The Lord Hayes Branch was 0.9 mile (1 km) long with no locks; this branch was built under the 1794 act and abandoned under the British Transport Commission Act 1954. There were three short branches at Gilpins, Slough and Sandhills, all of which are now abandoned.

Мемлекеттік меншік

Британдық каналдардың көпшілігі сияқты, оларда әлі де лайықты көлік қозғалысы болған Бирмингем каналдық жүйесі 1948 жылдың 1 қаңтарында 1947 жылғы Көлік туралы заңның күшімен мемлекеттік меншікке алынды. Мұндай су жолдарының барлығы бастапқыда Доктар мен ішкі су жолдары басқармасымен басқарылды, ал 1953 жылы оны Британдық көлік комиссиясына бағынышты басқарма алмастырды. Ол кезде назар тек коммерциялық пайдалылығына аударылды, канал желісін демалыс мақсатында пайдалану туралы ойлар жоқ еді. Парламент қабылдаған Британдық көлік комиссиясы туралы 1954 жылғы заң (2 & 3 Eliz. 2. c. lv) Огли айрығынан Хаддлфорд айрығына дейінгі Уирли және Эссингтон каналының Огли шлюздері бөлігін жабуға себеп болды. Сонымен қатар бірнеше салалар да жабылды. Оларға Снейд және Уирли Банк саласы, Лорд Хейс саласы және Хей Хед саласының бір бөлігі кірді. Бентли каналы 1961 жылы жабылды, бұл желіге тағы бір байланысты үзіп тастады. Каннок кеңейту каналы да көп ұзамай жабылды. 1960 жылдың шілдесіндегі кен қазу салдарынан канал төсегі 6 метрге түсіп кетті, жағалаулар қайта салынғанымен, 1961 жылы коммерциялық тасымал тоқтатылды. А5 тас жолының солтүстігіндегі канал үш жылдан кейін қолданыстан шығарылды. Черчбридж байланысы 1955 жылы тоқтатылды, себебі 1949 жылы Хатертон саласындағы тасымал да тоқтатылды, бұл да судың төмендеуінен болды. Черчбридж шлюздері мен А5 тас жолының солтүстігіндегі басым бөлігі ашық карьерлердің салдарынан жойылды. Англси бассейнінен шыққан көмір тасымалы аздаған уақытқа созылды, бірақ 1967 жылы толыққандай тоқтатылды. Огли шлюздерінің Личфилд арқылы өтетін бөлігі жабылғаннан кейін, бассейн Бирмингем каналдық жүйесінде кемемен саяхаттауға болатын ең солтүстік нүкте болып табылады. Жабылудан кейін Огли шлюздерінің көп бөлігі сатылып кетті, кейбір бөліктерінің үстіне құрылыстар салынды, бірақ көптеген шлюздер жай ғана толтырылды, негізгі құрылымдары сақталды. 1975 жылы қабылданған заңға сәйкес, аймақтық жоспарлау органдары округтік жоспарларды дайындауға міндетті болды. IWWA Midlands бөлімшесі мен BCN Society компаниялары Огли шлюздері саласын қалпына келтіру жоспарларын West Midlands жоспарлау тобына ұсынды, бірақ сол кезде бұл жоба тиімді деп танылмады. Личфилд және Хатертон каналдарын қалпына келтіру қоры 1989 жылы құрылды, ал 1993 жылы олар Личфилд каналы деп аталған саланың қалпына келтіруінің егжей-тегжейлі ұсыныстарын жариялады. 2009 жылы инженерлік кеңесшілер В. С. Аткинс қалпына келтірудің мүмкіндігін зерттеуді жүргізді, ал Қор каналды қалпына келтіруде тұрақты прогресске жетті. Лорд Хейс саласының бір бөлігін қалпына келтіруге болады, себебі W S Atkins жүргізген мүмкіндіктерді зерттеуде ол қалпына келтірілген Хатертон каналы үшін қолайлы аяқталу нүктесі ретінде анықталды. Бұрын Хатертон каналын Каннок кеңейту каналы арқылы Гров бассейнімен қайта байланыстыру жолы ұсынылған, бірақ ол жер иелерінен және экологиялық себептермен қарсылыққа тап болды, ал Лорд Хейс жолы экологиялық талаптарды қанағаттандырады, жер иелеріне қолайлы және жаңа көпірлердің қажетті санын азайтады.

In common with most British canals on which there was still reasonable amounts of traffic, the Birmingham Canal Navigations were nationalised on 1 January 1948, under the powers of the Transport Act 1947. All such waterways were initially managed by the Docks and Inland Waterways Executive, which was replaced by a board, answerable to the British Transport Commission in 1953. At that time, the only concern was commercial profitability, with no thought being given to leisure use of the canal network. An act of Parliament, the British Transport Commission Act 1954 (2 & 3 Eliz. 2. c. lv) brought about the closure of the Ogley Locks section of the Wyrley and Essington from Ogley Junction to Huddleford Junction. Several of the branches were also closed at the same time. These were the Sneyd and Wyrley Bank branch, the Lord Hayes branch, and part of the Hay Head branch. The Bentley Canal closed in 1961, removing another link to the network. The Cannock Extension Canal closed soon afterwards. In July 1960, mining subsidence resulted in the canal bed dropping by 21 feet (6 m), and although the banks were rebuilt, commercial traffic stopped in 1961. The canal to the north of the A5 road was abandoned three years later. The Churchbridge connection had been abandoned in 1955, as traffic had ceased on the Hatherton Branch in 1949, again following subsidence. The Churchbridge flight of locks and most of the route north of the A5 have since been destroyed, as a result of opencast mining. Coal traffic on the branch from Anglesey Basin continued for a little longer, but finally ceased in 1967. Since the closure of the Ogley Locks section through Lichfield, the basin is the most northerly point on the Birmingham Canal Navigations to which it is possible to travel by boat. After closure, much of the Ogley Locks Branch was sold off, and parts were built over, but many of the locks were simply filled in, with the basic structures still intact. Legislation passed in 1975 meant that area planning authorities had to prepare county structure plans. The Inland Waterways Association Midlands Branch and the BCN Society submitted plans to restore the Ogley Locks Branch to the West Midlands planning team, but the scheme was not deemed to be viable at the time. The Lichfield & Hatherton Canals Restoration Trust was formed in 1989, and in 1993 published detailed proposals for the restoration of the branch, which they rebranded as the Lichfield Canal. In 2009 the engineering consultants W S Atkins produced a feasibility study for the restoration, and the Trust have made steady progress in restoring the canal. Part of the Lord Hayes branch could be restored, as it has been identified as a suitable terminus for the reinstated Hatherton Canal in a feasibility study carried out by W S Atkins. Previously a route to reconnect the Hatherton Canal to Grove Basin on the Cannock Extension Canal had been favoured, but met with opposition from landowners and on environmental grounds, whereas the Lord Hayes route satisfies the environmental concerns, is preferable to landowners, and would reduce the number of new road bridges needed.

Атауы

"Кермелі Wyrley" деген әдемі, ұйқасты аты каналдың контурлы канал болғандығынан туындайды, сондықтан ол еңіс жасауды болдырмау үшін иіліп-бұрылып жатады, демек шлюздердің қажеті болмайды. Жылдар бойы кен өндірісінен жер беті шөгіп, кейбір иілімдер түзетілген.