Кіріспе

Дәрігер, әйелдер құқықтары үшін күрескер (1845-1908) Мэри Эдит Печи (1845 жылдың 7 қазанынан 1908 жылдың 14 сәуіріне дейін) - Ұлыбританиядағы алғашқы әйел дәрігерлердің бірі және әйелдер құқықтары үшін күрескер. Ол 20 жылдан астам уақыт бойы Үндістанда әйелдер ауруханасының аға дәрігері болып жұмыс істеді және түрлі әлеуметтік істерге қатысты.

Отбасы және Эдинбург

Мэри Эдит Печи Лангемде, Эссекте, Сараның (туған аты Роттон) қызы, заңгердің қызы, ол өзінің ұрпағы үшін әдеттегідей грек тілін оқыған, және Уильям Печи, баптист дін қызметкері, Эдинбург университетінің теология магистрі.

Медицинаны зерттеу науқаны

Эдинбург университетінде медицинаны оқыуға өтініш берген София Джекс Блейктің жалғыз өтініші қабылданбағаннан кейін, ол The Scotsman газетінде өзіне қосылуға көбірек әйелдерді шақырды. Екінші хат Эдит Печиден келді. Печи хатында былай деп жазды: "Біреуге сәттілік әкелу үшін, оның қабілеттері мен табандылығынан басқа тағы не керек деп ойлайсыңдар? Менің ойымша, мен осы тақырыптарды зерттеуге деген шынайы сүйіспеншілікпен бірге, осы тақырыптарды толық білуге үміттенемін, бірақ қазіргі уақытта осы тақырыптарды толық білмеймін деп қорқамын ". Печи өзінің алаңдаушылығына қарамастан, Эдинбург жетісінің бірі болды, бұл кез-келген британдық университеттегі алғашқы жеті әйел студенттік медицина студенттері болды, басқалары Мэри Андерсон, Эмили Бовелл, Матильда Чаплин, Хелен Эванс, София Джекс Блейк және Изабель Торн. Ол өзінің академиялық қабілетін дәлелдеп, химиядан бірінші курста үздік баға алды.

Үміт стипендиясы

Осыдан 40 жыл бұрын химия профессоры Хоуп жыл сайынғы "Хоуп стипендиясы" атты сыйлықтарды ұйымдастырған болатын. Бірінші семестрде химиядан емтихан тапсырған төрт студент келесі семестрде университет зертханасының мүмкіндіктерін тегін пайдалануға мүмкіндік алды. Эдит Печи осы топтың басында болды және сондықтан үміт стипендиясына бірінші болып үміт білдірді. Химия профессоры Крам Браун стипендияны әйелге беру ер студенттердің наразылығын туғызады деп уайымдады, өйткені олар әйелдердің бәсекелестік емтихандарда өздерін жеңіп шыға алатынын көргенде, олар барған сайын жауыздыққа ұшырай бастады. Ол сондай-ақ, термин алға жылжуда, оның көптеген құрметтелетін әріптестері медицина факультетінде университеттегі әйелдердің болуына наразылық білдіре бастағанын байқаған. Сондықтан ол стипендияны Печейден төмен баға алған оқушыларға беруге шешім қабылдады. Оның себебі "әйелдер университет сыныптарының құрамына кірмейді, өйткені олар бөлек оқытылады".

Сенаттың "Страуберри джем" белгілеріне шағымдануы

Бөлек сыныптар мәселесін Печиге стипендия бермеу себебі ретінде пайдаланғаннан кейін, Крам Браун әйелдерге химия сабақтарына қатысу туралы әдеттегі куәліктерді бере алмайтындығын сезінді. Оның орнына, ол оларға университеттегі "әйелдер" курсына қатысқаны үшін мақтау айтты. Тек стандартты сертификаттар ғана факультеттің медициналық дәрежесіне қойылатын талаптарға сай келді; Профессордың "Страуберри джемдік белгілері", София Джекс Блейк оларға қатысты, пайдасыз болды. Әйелдер Сенат Академикке шағымданды. Эдит Печи стипендияға өз құқығын мәлімдеді, ал басқа әйелдер химия сабақтарына стандартты сертификаттар беруді сұрады. Сенат 1870 жылы 9 сәуірде жиналып, кейбір пікірталастардан кейін, сертификаттар бойынша әйелдерге жақтап, бірақ Үміт стипендиясы бойынша оларға қарсы шешім қабылдады.

Дәрігерлік алғашқы жылдары

1873 жылы әйелдер Эдинбургте бітіру үшін күрестен бас тартуға мәжбүр болды. Кейін Печи Ирландияның дәрігерлер колледжіне хат жазып, оған акушерлік мамандығы бойынша емтихан тапсыруға рұқсат беруді сұрады. Ол бір уақыт бойы Бірмингем мен Мидленд әйелдер ауруханасында жұмыс істеді, ресми біліктілігі болмаса да, оның куәліктері мен табысты зерттеулерінің арқасында. Ол жерде ол Луиза Аткинстен, елдің алғашқы әйел хирургінен орын алды. Содан кейін ол Берн университетінде оқып, 1877 жылдың қаңтар айының соңында неміс тілінде медициналық емтихан тапсырды және "Жас аналық катараның конституциялық себептері туралы" диссертациясымен докторлық дәріс алды. Сол кезде Ирландия колледжі әйел дәрігерлерге лицензия беруді бастады, ал Печи 1877 жылы мамыр айында Дублинде емтихан тапсырды. Келесі алты жыл бойы Печи Лидсте медицинаны жүзеге асырды, әйелдердің денсаулығын тәрбиелеуге қатысып, медициналық тақырыптар бойынша дәріс берді, соның ішінде медбикелік қызмет. Ол Лондон әйелдер медицина мектебінің ашылуында сөз сөйлеуге шақырылды. 1880 жылы Печи Мысырға сапар шегеді. Печи Нил өзенінде демалыс күндерін дахабей (ағаш қайық) жасап, бұл тәжірибені 1880 жылы Санитарлық жазбада жарияланған қағазға айналдырды. Халықаралық медициналық конгресс әйелдерді шеттеткеніне байланысты ол Англияның медицина әйелдері федерациясын құрды және 1882 жылы оның президенті болып сайланды. Джордж А. Киттредж, Бомбейдегі американдық кәсіпкер, әйел дәрігерлерді Англиядан Үндістанға жұмысқа тарту үшін "Индия үшін медициналық әйелдер" қорын құрды, онда ер дәрігерлерге әйелдерге қызмет етуге рұқсат етілмеген. Киттредж қолайлы дәрігерлерді іздеді, ал Элизабет Гаррет Андерсон Печи қызығушылық танытуы мүмкін деп ойлады. Ол Печиге Бомбейде (қазіргі Мумбай) әйелдер мен балалар үшін Кама ауруханасында аға медициналық қызметкер (SMO) болып жұмыс істеу туралы хат жазды. 1883 жылы Киттредж Печимен Парижде кездесіп, оның Бомбейдегі парси филантроп П. Х. Кама жоспарлаған жаңа ауруханада SMO лауазымына идеалдық болатынын айтты.

Үндістан

1883 жылы 12 желтоқсанда Бомбейге келген ол тез арада хинди тілін үйренді. Кама ауруханасындағы жұмысына қоса, ол Жаффер Суллеман әйелдер диспансерін басқарып, бірнеше жылдан кейін Камадағы медбикелерді оқыту бағдарламасын сәтті бастады. Ол әйелдерге қатысты бейімділіктерді жоюға тырысты, әйел медициналық қызметкерлерге тең ақы төлеу мен мүмкіндіктер үшін жағдай жасады. Сонымен қатар, ол кең ауқымды әлеуметтік реформалар мен балалардың некеге тұруына қарсы болды. Ол жиі әйелдерге арналған білім беру және оқыту туралы дәрістер оқыды және Александраның жергілікті қыздар білім беру мекемесіне қатысты. Түрлі білімді қоғамдар оны өзінің алғашқы әйел мүшесі болуға шақырды, соның ішінде Бомбей университетінің сенаты мен Корольдік Азия қоғамы. 1888 жылы ол Бомбей табиғи тарих қоғамының басқарушы комитетіне кірді. Ол реформатор, шарап саудагері және Бомбей табиғи тарих қоғамының, сондай-ақ "Индия үшін медициналық әйелдер" қорының құрылтайшы хатшысы Герберт Мусгрейв Пипсонмен (1849-1936) танысып, 1889 жылы наурыз айында үйленді. Кейіннен Печи Пипсон фамилиясын қолданды. Бес жылдан кейін қант диабеті мен жалпы денсаулықтың нашарлауы салдарынан ол аурухана жұмысынан зейнеткерлікке шықты, бірақ Бомбейдің элитасына қызмет ететін жеке практикасын біраз уақыт жалғастырды. 1896 жылы қалада бубондық оба орын алғанда, ол қоғамдық денсаулық сақтау шараларына өз үлесін қосты, ал дағдарысты басқарудың әдісін сынға алған ол холераның таралуын басқаруға ықпал етті. Сондай-ақ, ол медицинаны жүзеге асыратын алғашқы үнді әйелдерінің бірі болған Рухмабайдың жоғары білім алуына демеушілік етті.

Кейінгі жылдар

Печи Пипсон күйеуімен бірге 1905 жылы Англияға оралды. Ол көп ұзамай сайлау құқығы қозғалысына қатысып, 1906 жылы Копенгагенде өткен Халықаралық әйелдер сайлау құқығы альянсының конгресінде Лидстің суфражистерін білдірді. Ол 1907 жылы Ұлттық әйелдер одағының әйелдер сайлау құқығы қоғамы ұйымдастырған батпақ науқанының көшбасшысы болды, бірақ науқастанып, көп ұзамай емделуді қажет етті. Оның хирургы Мей Торн, Печи Пипсонның студент досы Изабель Торнның қызы. 2021 жылдың шілдесінде Лидстегі Парк-сквердің 8-і, Эдит Печидің практикасы орналасқан жерде көк тақта ашылды. 2022 жылдың 7 қазанында (оның туғанына 177 жыл) оның есінде көк тақта ашылды Лэнгем Қоғамдық Орталығында, Эссекс, оның туған жері.