Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Hickman v. Taylor, 329 U.S. 495 (1947) - АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды ісі, онда Сот жұмыс өнімінің ілімін мойындады, ол сот процесін күтіп, адвокаттармен немесе олар үшін алынған немесе жасалған ақпарат азаматтық іс жүргізудің федералды ережелері бойынша ашылудан қорғалуы мүмкін деп санайды. Сот бұл істі бірауыздан шешті.
Hickman v. Taylor, 329 U. S. 495 (1947), is a seminal United States Supreme Court case in which the Court recognized the work product doctrine, which holds that information obtained or produced by or for attorneys in anticipation of litigation may be protected from discovery under the Federal Rules of Civil Procedure. The Court's decision in the case was unanimous.
Құқық мемлекетi
Федералды азаматтық іс жүргізу ережесі 26, осы іс бастапқыда қозғалған кезде салыстырмалы түрде жаңалық, талап етілген кезде белгілі бір құжаттар мен материалдарды міндетті түрде ашуды қамтамасыз етті. (Қазіргі 26-баптың b) 3) тармақшасы сотқа дайындық материалдарын қорғау туралы 1970 жылға дейін күшіне енген жоқ.)
Federal Rule of Civil Procedure 26, a relatively recent innovation at the time this case was originally filed, granted mandatory discovery of certain documents and materials when requested. (The modern Rule 26(b)(3), protecting trial preparation materials, did not become effective until 1970.)
Іс туралы мәліметтер
Сотталушының буксирі Делавэр өзенінде батып, 5 адам қаза тапты, оның ішінде өтініш берушінің қайтыс болған адамы да бар.
Defendant's tugboat sank in Delaware River, killing five of nine crew members, including Petitioner's decedent.
Бұрынғы тарихы
1943 жылы 4 наурызда АҚШ-тың Бу кемелерін тексерушілерінің алдында жалпыға ортақ сот отырысы өткізілді. Бұл куәлік жазылды және барлық мүдделі тараптарға қолжетімді болды. Көп ұзамай Фортенбау аман қалғандармен жеке сұхбат жасап, күтілетін сот ісіне назар аударғаннан кейін олардың мәлімдемесін алды; аман қалғандар осы мәлімдемелерге 29 наурызда қол қойды. Фортенбау басқа да адамдармен сұхбаттасты, олар апатқа қатысты кейбір ақпаратқа ие болды деп санайды және кейбір жағдайларда ол олардың айтқандарын есте қалдырды. Фортенбау тірі қалғандардың мәлімдемелерін алған кезде екі қайтыс болған экипаж мүшесінің өкілдері онымен байланыста болған. Ақырында, барлық бес қайтыс болғандардың өкілдері талап-арыздарды ұсынды; Алайда, талап-арыздардың төртеуі сотқа жүгінбей шешілді. Бесінші талапкер, арыз беруші, 1943 жылдың 26 қарашасында Джонс Акты бойынша федералды сотқа іс қозғады, екі буксир иесі жеке және серіктес ретінде және теміржолды айыпталушылар ретінде атады. Өтініш беруші қол қойылған мәлімдемелер мен меморандумдарды ұсынуды талап етті. Жауапкер жауап бергендердің аттарын берді, бірақ құжаттарды ұсынудан бас тартты. Сот оның қамауға алынуын бұйырды, бірақ апелляциялық шағымға дейін бұл шешімді тоқтатты. Жауапкер үшінші округтік апелляциялық сотқа шағымданды, ал өндіріс бұйрығы кері қайтарылды.
A public hearing was held on March 4, 1943, before the United States Steamboat Inspectors, at which the four survivors were examined. This testimony was recorded and made available to all interested parties. Shortly thereafter, Fortenbaugh privately interviewed the survivors and took statements from them with an eye toward the anticipated litigation; the survivors signed these statements on March 29. Fortenbaugh also interviewed other persons believed to have some information relating to the accident and in some cases he made memoranda of what they told him. At the time when Fortenbaugh secured the statements of the survivors, representatives of two of the deceased crew members had been in communication with him. Ultimately claims were presented by representatives of all five of the deceased; four of the claims, however, were settled without litigation. The fifth claimant, petitioner herein, brought suit in a federal court under the Jones Act on November 26, 1943, naming as defendants the two tug owners, individually and as partners, and the railroad. Petitioner sought to compel production of signed statements and memoranda. Respondent granted names of those who had provided statements, but refused to produce documents. The court ordered his imprisonment, but stayed the order pending appeal. Respondent appealed to the Court of Appeals for the Third Circuit, and the production order was reversed.
Процедуралық ұстаным
Өтініш беруші құжаттарды ұсынуға және бас бостандығынан айыруға тыйым салуды сұрайды.
Petitioner seeks reinstatement of order to produce documents and order of imprisonment.
Құқықтық талдау
Бұл жағдайда мәселе аудандық соттың сотқа қажеттілік болмаған немесе басқа да жағдайларда сотқа жүгінуді күтіп, адвокаттың қолынан алынған немесе дайындалған құжаттарды талап етуде қателік жасағаны болды. Жауапкер құжатты ұсынудан бас тартты, себебі олар ашылуға жатпайды және сотқа дайындық кезінде алынған артықшылықты материал ретінде қорғалады. Жауапкер жауап беру "жанама түрде адвокаттың жеке деректерін алуға тырысу" болып табылады деп дәлелдеді, сондықтан құжаттар ұсыну адвокаттың сотқа қатысу стратегиясын ашуға тең. Өтініш беруші Федералды азаматтық іс жүргізу қағидаларының куәліктерді ашу ережелері тараптарға шынайы фактілерді анықтауға және оларды қай жерде болса да ашуға мәжбүрлеуге мүмкіндік беру үшін жасалған деп жауап берді. Ашық ашу еркін берілуі тиіс болғандықтан, артықшылықты шектеу тар мағынада түсіндірілуі керек, өйткені осы жағдайларда ашылуға тыйым салу жеке талапкерлерге қарсы корпоративтік жауапкерлерге адвокатты дереу ұстауға мүмкіндік беру арқылы корпоративтік жауапкерлерге көмектеседі, бұл кейіннен жиналған барлық ақпаратты талапкерге қол жетімді етпейді. Жеке тұлғалар, екінші жағынан, адвокатты жұмысқа алу үшін біраз уақыт күтуге тура келеді, бұл ретте корпоративтік жауапкерге адвокатты жұмысқа алудан бұрын жиналған ақпаратты ұсынуға болады.
The issue in this case was whether the district court erred in requiring the production of documents obtained or prepared by retained counsel in anticipation of litigation absent necessity or other circumstances. The respondent refused to produce documents on the ground that they were not subject to discovery, and were protected as privileged matter obtained in preparation for litigation. Respondent argued that the interrogatory constituted "an attempt to obtain indirectly counsel's private files" and therefore production of documents would amount to revealing the litigation strategy of counsel. Petitioner countered that the deposition discovery provisions of the Federal Rules of Civil Procedure were designed to enable the parties to discover true facts and compel their disclosure wherever they may be found. Because discovery is to be granted liberally, the privilege limitation must be interpreted narrowly, as prohibiting discovery in these circumstances would aid corporate defendants against individual plaintiffs by allowing corporate defendants to retain a lawyer immediately, making all subsequently collected information unavailable to plaintiff. Individuals, on the other hand, might have to wait for some time before retaining a lawyer, making information collected before the retention of counsel available to the corporate defendant.
Талқылау
Американың еңбек өнімдері туралы ілімінің негізінде қарсыластың адвокаты сотқа жүгіну мақсатында алған немесе дайындаған жазбаша материалдарды табу, егер іздеуші тарап тиісті және артықшылықтары жоқ фактілер адвокаттың ісінде жасырын қалатынын және сол фактілерді ұсыну өз ісіне дайындық үшін маңызды екенін дәлелдемесе, мүмкін емес. Осыған байланысты аудандық сот сотқа қажеттілік болмаған немесе басқа да жағдайларда сотқа жүгінуді күтіп, заңгердің қолынан алынған немесе дайындалған құжаттарды талап етуде қателік жасаған. Өтініш берушінің сотқа дайындық материалдарын қорғау жеке талапкерлерге қарсы корпоративтік жауапкерлерге пайда әкеледі деген аргументі сендіре алмайды, өйткені ашылу жеке талапкерлердің пайдасына және зиянына жұмыс істей алады. Ашылу еркін түрде берілуі керек болса да, оның шектеулері бар, мысалы, жаман сеніммен ашылу туралы сұрау салуларды немесе артықшылықты материалды алуға тырысуды тыйым салу. Сонымен қатар, жауапкердің мұндай материалдарды қорғау үшін адвокат-клиент құпиясы қате, өйткені мәлімдемелер, меморандумдар және психикалық әсерлер мұндай артықшылыққа жатпайды, өйткені бұл материалдар клиентімен қарым-қатынасты құжаттамайды. Сұхбаттан өткендердің тізіміне ие болған өтініш беруші осы адамдармен өзі немесе осы тақырыптағы қол жетімді мемлекеттік деректерді қарауға толық құқылы. Өтініш беруші бұл фактілерді жоққа шығарудың ешқандай зиянды әсерін көрсетпеген. Сотта қызмет ететін адвокаттардың белгілі бір дәрежеде жеке өмірде жұмыс істеуі қажет, олар қарсы тараптар мен олардың адвокаттарының қажетсіз араласуынан аулақ болуы керек. Осыған байланысты, адвокаттың "жұмыс өнімдері" адвокаттың психикалық әсерлерін сөзсіз көрсетеді, егер ашылу берілсе, онда аз жазылатын болады және көп ұмытылатын болады, сондықтан тиімділік, әділетсіздік пен өткір тәжірибелерге әкеледі, бұл заңгерлік кеңестер беруде сөзсіз пайда болады, бұл өз кезегінде заңгерлік мамандыққа және әділдік пен ашылу мүдделеріне зиян келтіреді. Қажет болған жағдайда, бұл ақпаратты беру, егер ақпарат адвокаттың жұмыс өнімінде орналастырылған болса, бірақ әдісті алудың баламалы әдістері болмаған жағдайда ғана рұқсат етілуі мүмкін. Бұл жағдайда басқа жерде ақпараттың қажеттілігі немесе қол жетімді еместігі көрсетілмейді.
According to the American work product doctrine discovery of written materials obtained or prepared by an adversary's counsel with an eye toward litigation may not be had unless party seeking discovery can establish that relevant and non privileged facts remain hidden in an attorney's file and where production of those facts is essential to the preparation of one's case. In light of this the district court erred in requiring the production of documents obtained or prepared by retained counsel in anticipation of litigation absent necessity or other circumstances. Petitioner's argument that protection of trial preparation materials unduly benefits corporate defendants against individual plaintiffs is not persuasive as discovery may work to the disadvantage as well as to the advantage of individual plaintiffs. While discovery should be granted liberally there are limits, such as a prohibition on discovery of bad faith discovery requests or attempts to obtain privileged material. Furthermore defendant's argument that such material is protected by attorney–client privilege is faulty because statements, memoranda, and mental impressions do not fall under such privilege because those materials do not document interaction with the client. Petitioner having been granted the list of those interviewed has full ability to consult those individuals itself or to consult the public records available on the subject. Petitioner had not showed any prejudicial effect of denying discovery. It is essential that counsel who historically are officers of the court be able to work with a certain degree of privacy free from unnecessary intrusion by opposing parties and their counsel. Consequently the "work product" of the attorney inevitably reflects the mental impressions of the attorney such that if discovery were granted much less would be written and much more would be forgotten consequently leading to inefficiency, unfairness, and sharp practices which would inevitably develop in the giving of legal advice in turn damaging the legal profession and the interests of justice and discovery. In cases of necessity turning over this information may be permissible when information is embedded in the attorney work product but only when alternate methods of acquiring the method are unavailable. Whereas in this case there is no showing of necessity or unavailability of the information elsewhere.
Елеулі келісетін және келіспейтін пікірлер
Джексон, Дж. келісеміз. Ашылу ережелері бір топ талапкерлерге, талапкерге немесе жауапкерге, корпорацияға немесе жеке тұлғаға немесе басқаларға ерекше артықшылықтар беру үшін жасалуы мүмкін емес. Ашылу - ақпаратқа қол жеткізуде әділдікті қамтамасыз ету, қарсыласқа сотқа қатысу стратегиясын ұсыну емес. Құпия сот талқылау стратегиясынан "ақыл-ой күресінің" нәтижесі болса, стратегиясыз сот талқылауы заңгерлік мамандыққа әлдеқайда төмен болып табылады және әділдік мүддесіне қызмет етпейді.
Jackson, J., concurring. Discovery rules may not be formulated in granting special privileges to one class of litigants, plaintiff or defendant, corporate or individual, or otherwise. Discovery is intended to afford fairness in access to information, not to make one's litigation strategy available to one's adversary. While a "battle of wits" results from confidential litigation strategies, litigation without strategy would be far more demeaning to the legal profession and would not work in the interest of justice.
Үкім / шешім
Аймақтық сот өндіріс орнын қайта қарауға келісті.
Circuit court reversal of production order affirmed.
Мұра және басқа да жазбалар
"Сотқа дайындық материалдары" / жұмыс өнімдері туралы ілім кейіннен Федералды азаматтық іс жүргізу ережесі 26 ((b) ((3)) бойынша бекітілген. 26-бапты қараңыз.
The "trial preparations material"/work product doctrine was later codified in Federal Rule of Civil Procedure 26(b)(3). See Rule 26.