Frank Sherwin (politician)

Кіріспе

Ирландиялық партиясыз саясаткер (1905-1981) Фрэнк Шервин (6 қазан 1905 - 7 қараша 1981) - Ирландияның тәуелсіз саясаткері, 1957 жылдан 1965 жылға дейін Дублин Солтүстік Орталық округінің Техта Дала (ТД) ретінде сегіз жыл қызмет атқарды.

Ерте өмір

Шервин 1905 жылы Дублиннің ішкі бөлігіндегі Үстіңгі Дорсет көшесінде, Дублиннен келген жұмысшы Кристофер Шервиннің және оның әйелі Мэри Джейннің (туған Ford) ұлы болып дүниеге келді. Он жасында ол 1916 жылғы Пасхалық көтеріліс кезінде үйіне жақын Солтүстік Король көшесінде болған жанжалдың куәсі болды. Ол 13 жасында мектепті тастап, шәкірт болып, арматура жасаушы болды. Өскелең кезінде Шервин "Фианна Эирэн" (Ирландия Республикалық Армиясының жастар қанаты) құрамына қосылып, Ирландияның Тәуелсіздік соғысына қатысқан. Ол Ирландияның Азамат соғысына келісімге қарсы тарапта қатысты. 1922 жылы қарашада Веллингтон казармасына шабуылдан кейін тұтқындалып, қамауда қатты ұрып-соқты. Нәтижесінде ол инсульт алып, оң қолын қиып тастады. Ол жиырма ай бойы бірнеше қамауда ұстау орталықтарында ұсталды, соның ішінде Маунтджой түрмесі, Дублин және Тинтаун лагері, Кура, Килдэр графлығы. Ол Маунтджой түрмесінің қылмыстық бөліміне ауыстырылды, екі жазалау машинасын ұрлаған деп айыпталып, он екі айға бас бостандығынан айырылды. Ол әділет министрі Кевин О'Хиггинске жеке шағымданғаннан кейін, үкімнің күшін жойды, ал 1924 жылдың шілдесінде Шервин босатылды. Ол 1957 жылғы жалпы сайлауда үш орындық Дублин Солтүстік Орталық сайлау округінде тәуелсіз кандидат ретінде Dáil Eireann үшін үміткер болды, ол бірінші басымдық дауысының 15% -дан астамымен сайлауға қатыса алмады. Жеңімпаз кандидаттардың бірі, Фианна Файл TD Colm Gallagher, 1957 жылы маусымда, сайлаудан кейін үш айдан кейін қайтыс болды. Бұл 14 қарашада Шервин жеңіп алған қосымша сайлауды тудырды. Сайлау округі 1961 жылғы жалпы сайлауда төрт орынға кеңейтілді, ал Шервин өзінің Дэйл орынды ыңғайлы сақтап қалды, бірінші басымдықтағы дауыс берудің 21% -дан астамын жеңіп алды. Алайда, оның дауысы 1965 жылғы сайлауда 6% -дан төмен болды, ал ол өз орнын Еңбек партиясының Майкл О'Лириге жоғалтты. Ол 1955 жылдан 1967 жылға дейін және 1974 жылдан 1981 жылға дейін Дублин қалалық кеңесінің мүшесі болды. Ол өмір бойы республикашылдардың жақтасы болып қалды және 1970 жылдары естеліктерінде "Уақытша ИРА ешқашан соғыспаған және зардап шекпегендей жоғалады деп күтпеу керек" деп жазды. Солтүстік Ирландия мәселесі бойынша ол былай деп жазды: "солтүстік проблемасының шешімі - британдық армияның шығуы. Оранжевниктер оңтүстік үкімет қолдаған солтүстік ұлтшылдарға қарсы бір аптаға дейін тұра алмайды. Егер Орангмендер соғысатын болса, бұл ұзақ мерзімді перспективада жақсы нәрсе болар еді, өйткені бұл солтүстік аймақты шетелдік фанаттардан тазартар еді ". 1982 жылы ашылған Дублиннің Франк Шервин көпірі оның құрметіне аталған. Ол 1937 жылы Дублиндегі Гардинер-стриттегі Розанна Кинселлаға үйленді.

Sherwin was born in Upper Dorset Street in inner city Dublin in 1905, son of Christopher Sherwin, a labourer from Dublin, and his wife Mary Jane (née Ford). At the age of ten he witnessed intense fighting on North King Street near his home during the Easter Rising of 1916. He left school at 13, and became an apprentice harness maker. As a teenager, Sherwin joined the Fianna Éireann (youth wing of the Irish Republican Army) and participated in the Irish War of Independence. He took part in the Irish Civil War on the anti treaty side. He was captured after an attack on Wellington Barracks in November 1922, and badly beaten in custody. As a result, he eventually suffered a stroke and lost the use of his right arm. He was held for twenty months at several detention centres, including Mountjoy Prison, Dublin, and Tintown camp, Curragh, County Kildare. He was transferred to the criminal area of Mountjoy Prison, he was sentenced to twelve months’ imprisonment for allegedly stealing two typewriters. After a personal appeal to the minister for justice, Kevin O'Higgins, the sentence was quashed, and Sherwin was released in July 1924. He stood for Dáil Eireann as an independent candidate in the three seat Dublin North–Central constituency at the 1957 general election, failing of election with just over 15% of the first preference vote. One of the successful candidates, Fianna Fáil TD Colm Gallagher, died in June 1957, just three months after the election. This triggered a by election on 14 November, which Sherwin won. The constituency was expanded to a four seater for the 1961 general election, and Sherwin retained his Dáil seat comfortably, winning over 21% of the first preference vote. However, his vote fell at the 1965 election to less than 6%, and he lost his seat to the Labour Party's Michael O'Leary. He was a member of Dublin City Council as an independent, from 1955 to 1967 and from 1974 to 1981. He remained a republican sympathiser throughout his life and wrote in his memoirs in the 1970s that "The Provisional IRA can not be expected to disappear as if they had never fought and suffered". On the Northern Ireland question he wrote, "the solution to the northern problem is for the British Army to get out The Orangemen would not last a week against the northern nationalists supported by southern government. If the Orangemen did fight it would be a good thing in the long run as it would clear the northern area of foreign bigots". Dublin's Frank Sherwin Bridge, opened in 1982, is named in his honour. He married Rosanna Kinsella, of Gardiner St., Dublin in 1937; and they had six sons and three daughters.