Кіріспе
Покахонтас - Норфолк және Батыс темір жолының жолаушылар пойыздарының бірі. Ол түнде Норфолк, Вирджиния және Цинциннати, Огайо қалалары арасында, ал Чикаго, Иллинойс қалаларына дейін және одан да көп көлікпен жүретін. "Покахонтас" 1926 жылдың қарашасынан 1971 жылдың мамырына дейін жүгірді. Батыс бағытындағы 3-поезд Норфолктен сағат 14.40-да шығып, Цинциннатиге таңғы сағат 7.35-те келді, ал шығысқа қарай 4-поезд Цинциннатиден сағат 23.25-те шығып, Норфолкке сағат 17.10-да келді. Пойыз Норфолктен Цинциннатиге дейін екі 10 бөлмелі 6 қос бөлмелі ұйқы вагонын тасымалдайтын, олардың бірі Пенсильвания темір жолының 71 пойызымен Чикагоға дейін баратын. Покахонтас сонымен қатар Уинстон Салемнен Колумбқа 10 6 төсектік вагонды 12 пойызбен Уинстон Салемнен Роанокке, 3 пойызбен Роаноктан Портсмутқа және 33 пойызбен Портсмуттан Колумбқа тасымалдайтын. Бұл пойыздардың барлығы қарама-қарсы бағытта жүретін. Покахонтас кемесіне арналған ең танымал қозғалтқыш J класындағы булы локомотивтер болды. Олар N&W-дің мақтанышы болды, Cavalier, Powhatan Arrow және Pocahontas сияқты жолаушылар пойыздарын тартты, сондай-ақ Линчбург, Вирджиния және Бристоль, Вирджиния арасындағы Оңтүстік Теміржолдың Теннессиін тасымалдайтын. Бір сынақтан "J" класының көлігі шығыс Вирджиниядағы жазық, түзу жолдың бір бөлігінде сағатына 100 метр жылдамдықпен 15 көлікті тарта алатыны дәлелденді. J класының жалғыз аман қалған бірлігі No. 611. Қашықтан. 1946 жылдың сәуірінде N&W Pocohontas кемесін ішінара және Powhatan Arrow кемесін толығымен қайта жабдықтау үшін жеткілікті жолаушылар вагондарына тапсырыс берді. Покахонтас үшін жаңа көліктерге 56 орындық он автобус (P3 сынып #531540), екі 36 орындық асхана вагондары (D1 сынып, #493 генерал Уильям Махоун және #494 Фредерик Дж. Кимболл), Pullman Standard-тен (S2 сынып) 10 бөлмелі 6 қос бөлмелі автомобильдер және Budd-тен (S1 сынып) 20 ұқсас автомобильдер кірді. P3 және тағы екі D1 вагондары (#491492) Powhatan Arrow үшін болды, ал Вирджиниядағы колледждер мен округтердің аттары берілген ұйқы вагондары барлық N&W ұйқы вагондары пойыздарында қолданылды. Көліктер 1949 жылы жеткізілді. Олар тегіс қабатты және Тоскана қызыл және қара түсті; тіпті тот баспайтын болаттан жасалған Budd машиналары боялған, оларға әдеттегі жапырақты қабаттар жетіспейді. Он P3 вагонының сегізінің әлі де жұмыс істеп жүргені мүмкін. Сол көліктердің бірнешеуі Норфолк-Садрен бу бағдарламасында пайдаланылған. N&W ағымды / жеңіл пойыздары бастапқыда келесідей боялған: бүйірлері, ұштары және итәктері ("Тускан қызыл"), шатырлары ("Қара қоңыр"), жүк машиналары ("Пуллман жасыл") және әріптер / жолақтар ("Алтын жапырақ"). 1950 жылдардың басында әріптер / жолақтар алтынға ұқсатуға ауыстырылды. 50-ші жылдары шатырлар қара түске ауысты, жүк көліктері де солай болды. Ауыр салмақтылар бірдей боялған, бірақ пойыздың атауы мен сызықтары жоқ. N&W 1965 жылдың соңында көк түсті қабылдады, бірақ бояулардың бәрі бірден жасалмады. 1971 жылдың 1 мамыры N&W 4-ші пойызының соңғы рейсін белгіледі, шығысқа қарай Покахонтас; бұл N&W-дің соңғы тұрақты жолаушылар пойызы болды.
Желдендіру
1956 жылы 23 қаңтарда No 611-ші покахонтас кемесін тартқан кезде Сидар, Минго округі, Батыс Вирджиния маңындағы Туга өзенінің бойында сызықтан шығып кетті. Бұл инженердің қозғалтқышты қисық бойынша шамадан тыс жылдамдықпен жүргізгендігі және оның ауырлық орталығының жоғары болуы оның жағына айналуына себеп болғаны анықталды. Жоқ, жоқ. 611 жөндеуден өтіп, жолаушылар тасымалын жалғастырды. 1959 жылы зейнеткерлікке шығып, оны Вирджинияның көлік мұражайы сатып алды, ол оны 2015 жылы пайдалану жағдайына қайтарып берді.