Кіріспе

Мишель Бернштейн (ағылш. Michèle Bernstein; 28 сәуір 1932 жылы туған) - француз романы және сыншысы. 1957 жылдан 1967 жылға дейін Ситуационисттік Интернационалдың мүшесі және оның ең көрнекті мүшесі Гай Дебордың бірінші әйелі ретінде есінде сақталған.

Алғашқы жылдар

Бернштейн Парижде орыс еврейінің ұрпағы болып дүниеге келген. 1952 жылы жақын маңдағы Сорбоннадағы оқудан шаршап, ол 22 rue du Four-тағы барға жиі бара бастады. Ол жерде ол өзін Letterist International ретінде қалыптастыра бастаған суретшілер, жазушылар, босқындар мен кішігірім қылмыскерлер тобымен кездесті. Олардың бірі Патрик Страраммен бірге ол Жан-Поль Сартрдың "Кісігуі" үлгісі болған жерлерді көру үшін 1952 жылдың тамызында Гаврді аралады. 1954 жылы 17 тамызда ол топтың тағы бір мүшесі Гай Дебордқа үйленді және оның басылымдарына (негізінен оның бюллетені Potlatch) үлес қосуда белсенді рөл атқарды. Бернштейн Дебордың бұған дейін оны Сорбонна алдындағы кафеде алуға тырысқанын, бірақ ол темекісін сілкіндіріп, кемсітуші сөз айтқандығын еске алады. Алайда, олар алдымен достар, содан кейін ғашықтар болды: "Мен оны жақсы көретінмін, және мен оны қазір бізбен бірге емес екеніне өкінемін".

Хатшыдан ситуационисттік қозғалысқа дейін

Letterist International негізінен: (i) дәстүрлі көркемдік іс-әрекеттерден асып, өздері үшін "жағдайлар" жасау; (ii) олардың психогеографиясын бағалау үшін қалалық ортада мақсатсыз жүріп-тұру; және (iii) бұрыннан бар мәтіндер мен басқа да материалдарды жаңа мақсаттарға аудару. Алайда 1957 жылы Летерациялық интернационалдың көпшілігі одан шығып кетті немесе күшпен шығарылды, ал қалғандары Ситуационисттік интернационалды құру үшін басқа екі топпен бірігуді таңдады. Бернштейн мен Дебор 1957 жылдың шілдесінде Косио ди Арошиаға барды: Ситуационисттік Интернационал ресми түрде 28 шілдеде пайда болды. Басқа екі топ - Халықаралық қиялшыл Баухаус қозғалысы және Лондон психогеографиялық комитеті. Біріншісі бұрынғы CoBrA суретшілер тобының тармағы болды; соңғысы шынымен "топ" емес, тек бір британдық суретші Ральф Рамниге берілген атау ғана. Содан кейін Бернштейн жалғыз өзі немесе басқа мүшелерімен бірлесіп, ситуационисттердің Internationale situationniste журналына бірқатар мақалалар жазды. Журналдың алғашқы санында Бернштейн "No Useless Leniency" ("Pas d'indulgences inutiles") атты эссе жазды, онда ол Ситуационисттік Интернационалдағы осалдықтар мен шиеленістердің күрделі қажеттілігін айтады. "Конкретті ұжымдық тапсырманы орындау мүмкін емес болғанда, оны тану қажет", бұл кезде ұжымдықты тарату немесе қайта ұйымдастыру керек. Бернштейн Интернационалдың радикалды саяси жұмысы "топта қалыптасқан достыққа қарамастан, достық сияқты әлсіздігіне" және "тоқтамашылық немесе ерігушілік" күйіне ұшырауы керек деп санайды. Оның пікірінше, жеке қарым-қатынастар әрқашан Ситуационисттік күш-жігердің екінші деңгейінде болуы керек. Бернштейн Бучет/Шастель арқылы екі роман жариялады, олардың орташа табысы оған Дебордың негізгі теориялық мәтінін, Спектакль қоғамын (1967), коммерциялық емес сипатына қарамастан, жариялауға сендіруге көмектесті. "Барлық патшаның жылқылары" (Tous les chevaux du roi, 1960; қайта басылған Париж: Allia, 2004) және "Түн" (La Nuit, 1961; 2013 жылы Allia қайта жариялады) -де Бернштейн бір оқиғаны екі түрлі жолмен айтып береді, "Қауіпті байланыс" сюжетін "өз-өзіне қарамастан кілт роман" құру үшін бейімдеп, өзіне, Деборд пен оның сүйіктісі Мишель Мошоға негізделген кейіпкерлерді ұсынады. All The Kings Horses Франсуаза Саганның Bonjour Tristesse (1954) романында танымал болған стильді әдейі еліктейді, ол Prix des Critiques сыйлығын алған кезде Францияны ренжітті. "Түн" Ален Роб Гилле роман стиліне тән авангардтық модерн стилін қайталайды. All the King's Horses-ті ағылшын тіліне Джон Келси аударды (Semiotext ((e) / Native Agents, 2008). The Night-ті ағылшын тіліне Клодаг Кинселла аударды (Book Works, 2013). Ол сондай-ақ Times әдеби қосымшасына ситуационисттер туралы мақала жазды (2 қыркүйек 1964). Француз философы және Ситуационисттік Интернационалдың кездейсоқ серіктесі Анри Лефеврдің айтуынша, ол Ситуационисттерді қаржылай қолдады, жарыс журналдарына жылқылардың гороскобын жазып берді. Бернштейн өзін және Деборды қамтамасыз ету үшін әртүрлі жұмыстар істеген (соның ішінде жарнамада), бірақ ол жылқылардың гороскобын жазу туралы пікірін әзіл деп мәлімдеді. Қалай болғанда да, олар бірге бақытты болып көрінді және Бернштейн Дебордпен бөлінгеннен кейін де бірге болды. Ол Солсбериде (Англия) қоныстанды және 1982 жылдан бастап француз журналы Libération-де әдеби сыншы болып жұмыс істеді. Рамни Бернштейн туралы мынадай пікір айтады: Меніңше, ол бәрінен де ең ситуационист. Ол Косиодағы барлық адамдарды "ситуационизм" емес, "ситуационист" деп айту керектігіне жеткізді, өйткені ол "изм" болған кезде, ол идеологияға, сектаға айналады. Ол мұны мойындамайтынын сөзсіз, бірақ менің ойымша, ол Гайға белгілі бір билік иелігінде. Ол оны үнемді қолданды, бірақ дұрыс уақытта. Ол оны тым асыра сөйлегенде, қалай ұстап тұрғанын білген. Гай мен Мишельдің арасында бірге болған кезде де, одан кейін де, маңызды, тұрақты серіктестік болды.