Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маргарет I (1310 9 мамыр 1382) - Бургундия мен Артуа графесі ретінде 1361 жылдан өліміне дейін билік жүргізген Капеция ханшайымы. Ол сондай-ақ Фландрияның графесі, Невер және Ретельмен Фландрияның Людовик I-ге үйленген және 1346 жылы ұлы Людовик II-нің кішілігі кезінде Фландрияның регенті болды.
Margaret I (; 1310 – 9 May 1382) was a Capetian princess who ruled as Countess of Burgundy and Artois from 1361 until her death. She was also countess of Flanders, Nevers and Rethel by marriage to Louis I of Flanders, and regent of Flanders during the minority of her son, Louis II, in 1346.
Отбасы
Маргарет 1310 жылы туылған, ол Бургундияның графинясы Иоанна II мен Пуатье графы Филипптің екінші қызы. 1316 жылы оның әкесі Франция патшасы Филипп V болып француз тағына отырды. 1320 жылы Маргарет Фландрия графы Людовик I-ге үйленді. Күйеуі Николас Заннекиннің бүлінуін басуда әкесіне тәуелді болды. 1322 жылы Филипп патша қайтыс болды, ал таққа оның ағасы, король Карл IV ие болды. Маргареттің анасы Иоанна II 1329 жылы өз анасы Махуттың орнын Артуа графшасы ретінде иеленді. Маргареттің үлкен әпкесі Жоанна III 1330 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Артуа және Бургундия графлықтарын мұра етті.
Margaret was born in 1310, the second daughter of Countess Joan II of Burgundy and Philip, Count of Poitiers. Her father ascended the French throne in 1316 as Philip V of France. In 1320, Margaret married Count Louis I of Flanders. Her husband was dependent on her father in suppressing the rebellion of Nicolaas Zannekin. King Philip died in 1322, and the crown was inherited by her uncle, King Charles IV. Margaret's mother, Joan II, succeeded her own mother, Mahaut, as countess of Artois in 1329. Margaret's elder sister, Joan III, inherited the counties of Artois and Burgundy when their mother died in 1330.
Ереже
Маргареттің күйеуі 1346 жылы 26 тамызда Кресси шайқасында қаза тапты. Маргарет пен оның бір ұлы, Фландрия графы Людовик II болды, ол әкесі мен оның билігінің басында регент ретінде әрекет етті. 1357 жылы Маргареттің немересі, ол кезде жеті жастағы Маргарет, Маргареттің әпкесі мен мұрагері, Бургундия герцогы Филипп I-ге тұрмысқа шықты. Олар баласыз болды, ал 1361 жылы Маргарет қайтыс болғаннан кейін Артуа мен Бургундияның тақтарына отырды. 1369 жылы кіші Маргарет Франция королі Иоанн II-нің кіші ұлы Батыл Филиппен тұрмысқа шықты. Гизоттың айтуынша, Маргарет I немересі Филипп Сорлыға үйленуге құштар болса, қыздың әкесі Людовик II және Фламанд коммуналары Англияны Францияға қарағанда артық көретін, үйленуді ұйымдастырғысы келмеді. Маргарет, ұлының жаман еркіне ренжіген Маргарет бір күні оған: "Егер сен анаңның тілегіне мойынсұнбасаң, мен саған, саған және басқа ешкімге сүт тартқан бұл көкіректерді кесіп тастаймын және оларды иттерге лақтырып жеймін" деп айтты. Луи, көндіріліп, некеге келісті. Жағалаудағы төменгі елдердегі тәртіпсіздік Маргареттің соңғы жылдарында ашық көтерілістерге дейін көтерілді. Генттегі көтеріліс Маргареттің ұлы мен немересі бірлесіп бас тартқан. Алайда, Беверхутсвельд шайқасынан кейін Людовик II-ді Филип ван Артевельде бастаған фламандтар Фландриядан қуып жіберді. Француз әскері (және Філіп Батыл) Фландрияны қайтаруға көмектесуге келді, ал бүлікші фламандтар Маргарет қайтыс болған жылы Рузебеке шайқасында жеңілді. Алайда Гент тұрғындары ағылшын көмегімен қарсылық білдіруді жалғастырды, ал оны жеңу үшін оның немересі мен немересіне қалдырылды.
Margaret's husband was killed in the Battle of Crécy on 26 August 1346. He and Margaret had one son, Count Louis II of Flanders, who succeeded his father and for whom she acted as a regent in the beginning of his reign. In 1357, Margaret's granddaughter, Margaret, then seven years old, was married to Duke Philip I of Burgundy, grandson and heir of Margaret's sister. They were childless and, upon his death in 1361, the elder Margaret succeeded to the comital thrones of Artois and Burgundy. In 1369, the younger Margaret married Philip the Bold, youngest son of King John II of France. According to Guizot, whilst Margaret I favoured the marriage of her granddaughter to Philip the Bold, the girl's father, Louis II, and the Flemish communes, preferring England to France, were unwilling to arrange the marriage. Reputedly, Margaret, vexed at the ill will of the count her son, had one day said to him, as she tore open her dress before his eyes, "Since you will not yield to your mother's wishes, I will cut off these breasts which gave suck to you, to you and to no other, and will throw them to the dogs to devour." Louis, persuaded, agreed to the marriage. The unrest in coastal Low Countries escalated to open rebellions in Margaret's last years. A revolt in Ghent was put down by joint operation of Margaret's son and grandson in law. However, after the Battle of Beverhoutsveld, Louis II was expelled from Flanders by the Flemings under Philip van Artevelde. A French army (and Philip the Bold) came to help them regain Flanders, and the revolting Flemings were decisively defeated at the Battle of Roosebeke, the year in which Margaret died. However, the citizens of Ghent continued to resist with English aid, and it was left to her granddaughter and grandson in law to subdue the town.
Өлім
Графиня Маргарет 1382 жылы қайтыс болды, оның туысы Бланша соңғы тірі қалған Капеция болды. Оның округтері екі жылдан кейін қайтыс болған жалғыз ұлы Луиге мұрагерлік етті. 1384 жылы оның барлық иеліктері, Фландриямен және Людовиктің қалған мұрасымен бірге оның жалғыз тірі немересі Фландрияның Маргарет III-іне өтті.
Countess Margaret died in 1382, leaving her cousin Blanche as the final surviving Capetian. Her counties were inherited by her only son, Louis, who died two years later. In 1384, all her possessions, together with Flanders and the rest of Louis' inheritance, went to her only surviving grandchild, Margaret III of Flanders.