Richard, Count of Acerra

Кіріспе

Ричард, Ацера графы (30 қараша 1196 жылы қайтыс болды) - итальяндық-нормандық дворян, Анжу француздарынан болған Меданиялық Роберттің немересі. Сибилланың ағасы, Танкредтің Сицилия патшайымы, Ричард 1189 жылы таққа дәуірі кезінде өзінің қайын інісінің бас жарым аралдық қолдаушысы болды.

Өмірбаян

1185 жылы Ричард Танкред флотына қосылған әскердің коменданты болды. Олар Дураццоны Византия империясынан күресусіз басып алды. 24 маусымда қала толығымен берілді. Содан кейін Ричард өз әскерін Балқан түбегі арқылы жүріп өтті және 6 тамызға қарай Салониканы қоршауға алды. 24 тамызда Тесалоника да Ричард әскерінің қолына түсті. Бірақ Димитриц шайқасында Ричард жеңіліп, тұтқынға алынды. 1190 жылы Рихард Андрияның Рожері жақтастарының Апулиядан тыс тұруы үшін айып тағылды. Рихард бүкіл Апулия мен Терра ди Лавороны қорғады. Содан кейін Ричард "капуандар мен аверсандарға шабуыл жасау үшін римдіктер мен Кампания мен Регноннан келген үлкен әскерді жинады. Ол Монте-Кассино аймағын жаулап алды, бірақ сол кезде неміс маршалы Генри Теста Апулияға басып кірді және Роджер Андрияға қосылды. Рихард Арианоны оларға қарсы нығайтты. Олар неміс әскерлері кеткенге дейін үлкен табысқа жетті. Содан кейін Ричард Роджерді кездесуге шақырып, оны тұтқындап, көп ұзамай өлтірді. Рихард ақыры сол қиылыста Капуаға бет бұрды, ал қала қорқынышпен қоршаусыз берілді. Кейіннен Танкредке қарсы қалған жалғыз талапкер император Генрих VI Терра ди Лавороға шабуыл жасаған кезде Ричард Неаполге бас сауғалады. 1191 жылдың мамыр-тамыз айларында Генрих қаланы қоршауға алды, ал Ричард жараланды. Генрих аурудан кейін Альп тауларының солтүстігіне кетуге мәжбүр болғанда, Ричард Неапольді тастап, Капуаға шабуыл жасады, онда ол Конрад Мускаинцеревеллоның қол астында қалған немістерді өлтірді. Содан кейін Ричард Молизе Роджерін Венефрода қоршап алды, содан кейін Сан-Жермано (қазір Кассино деп қайта аталады) және ақыр соңында Монте-Кассиноның монастырының өзін қоршап алды. Бұл қалалар Генрихке беріліп, Танкредке қайта берілді, олардың ішінде Салерно қаласы Генрих оларға сеніп тапсырған императрица Констанцияны Танкредке тапсырды. Сол кезде Танкредтің жеңісі сенімді болды. (Танкред 1192 жылы Констанцияны босатуға мәжбүр болды.) 1194 жылы Танкред қайтыс болғанда, Генрих тез арада жарым аралға қарай жүріп, Палермода таққа отырғызды. Рихард "Кампания мен Бургентияны, өздерінің қол астындағы бекіністерін тастап", қашып кетуге тырысты. Ол монастырға сатқындық жасап, Диполь фон Швайншпентке тапсырылды. 1196 жылы Генрих оңтүстікке жеткенде, Ричард оған тапсырылды. Ричард Сан-Жермано жазғандай: Ол Капуада жалпы сот өткізді, онда ол графты аттың артына сүйретіп, Капуа алаңдары арқылы, содан кейін басын төмен қарай тірідей асып тастауды бұйырды. Екіншісі екі күннен кейін әлі де тірі еді. Сол кезде Фоллис деген неміс ақыны императорға ұнауға үміттеніп, мойнына үлкен тас байлап, оны масқаралап өлтірді. Дипольдқа Генрих Асера графлығын берді. Сонымен қатар, Генрих Констанцияның тұтқындалуына кек алу үшін Ричардты асып тастады деп айтылған.

Richard was the co commander of the army attached to Tancred's fleet in 1185. They captured Durazzo from the Byzantine Empire without a struggle. The city had fully surrendered by June 24. Richard then led his army on a march across the Balkan peninsula and by August 6 he had begun his Siege of Thessalonica. On August 24 Thessalonika fell to Richard's armies in its turn. But Richard was defeated and captured at Battle of Demetritzes. In 1190, Richard was charged with keeping the German supporters of Roger of Andria out of Apulia. Richard secured all Apulia and the Terra di Lavoro. Richard then "raised a great army of Romans and men from Campania and the Regno to attack the Capuans and Aversans. He invaded the region of Monte Cassino, but at that time the German marshal Henry Testa invaded Apulia and joined with Roger of Andria. Richard fortified Ariano against them. They had much success until the German troops left. Richard then invited Roger to a meeting and treacherously imprisoned him and had him executed soon after. Richard finally turned to Capua at that junction and the city fearfully surrendered without a siege. Later, when the Emperor Henry VI, the only remaining claimant against Tancred, invaded the Terra di Lavoro, Richard took refuge in Naples. From May to August 1191, Henry invested the city with a siege, and Richard was wounded. When Henry was forced by illness to retire north of the Alps, Richard left Naples and pounced on Capua, where he massacred the Germans left there under Conrad Muscaincervello. Richard then besieged Roger of Molise in Venafro, then San Germano (now renamed Cassino), and finally the monastery of Monte Cassino itself. Those cities had surrendered to Henry resubmitted to Tancred, among them the city of Salerno surrendered Empress Constance, who had been entrusted to them by Henry, to Tancred. By then, Tancred's victory was secure. (Tancred was forced to release Constance in 1192.) When Tancred died in 1194, Henry quickly marched down the peninsula and had himself crowned in Palermo. Richard "abandoned Campania and Burgentia, the fortresses which he was [still] holding," and tried to flee. He was betrayed (fittingly) by a monk and turned over to the Diepold von Schweinspeunt, who threw him in prison. When, in 1196, Henry arrived in the south, Richard was turned over to him. As Richard of San Germano writes:

He held a general court in Capua, at which he ordered that the count first be drawn behind a horse through the squares of Capua, and then hanged alive head downwards. The latter was still alive after two days when a certain German jester called Leather Bag [Follis], hoping to please the emperor, tied a large stone to his neck and shamefully put him to death. Diepold was given the county of Acerra by Henry. It was also said that Henry hanged Richard in revenge of the capture of Constance.