Кіріспе

Формула-1 жарыс машинасы Уильямс FW07 - Патрик Хед, Фрэнк Дерни және Нил Оатли 1979 жылғы F1 маусымына арналған құрастырған Formula One жарыс машинасы.

1979 жыл

Ол Lotus 79-ға негізделген, тіпті Лондон Император колледжінің жел туннеліне дейін дамыған. Кейбір бақылаушылар, соның ішінде Lotus аэродинамикасының маманы Питер Райт FW07 қайта жасалған Lotus 79-дан аздап артық емес деп ойлады, тек қана қатты шассиге ие болды. Head Lotus 78/79 негізгі принциптерін FW07 құрамында дамытып жатқанда, Чэпманның дизайн тобы Lotus 80-дегі бәсекелестерден алдарак жерге әсер ету идеясын жүзеге асыруға тырысты. Lotus 80 шешімінің көптеген кемшіліктері болғандықтан, Чэпман Lotus 86 және 88-дің қос шасси тұжырымдамасын ойлап тапты, бұл мәселелерді шешуі керек еді, бірақ оған қолданыстағы техникалық ережелерге сәйкес келмеуіне байланысты жарысқа ешқашан жол берілмеді. Сильверстоундағы Британдық Гран-при кезінде бас дизайнер Фрэнк Дерни машинаның барлық маңызды юбкаларының әрдайым жерге тиіп тұрғанын қамтамасыз ететін және француз және британ Гран-приі арасындағы шассидің артқы жағындағы кейбір аэродинамикалық үзілістерді түзететін жүйені жобалап, іске асырды.

1980 жыл

FW07 1980 жылы FW07B болды, Аллан Джонс, қазір Карлос Рютеманмен бірге FW07-ді одан әрі дамытты, әсіресе орнату мен аспаны күшейту бойынша жұмыс істеді. Автомобильдің жер әсері дизайнынан апорлық күшті жасау тиімділігі соншалық болды, ал алдыңғы қанаттар қажетсіз болды. 1980 жылғы Француз Гран-присінде Алан Джонс алғаш рет (жарыста) Джон Джадд әзірлеген арнайы дайындалған Косворт DFV-ді қолданды. Бұған дейін Уильямс "өндірістік" DFV-ді пайдаланды, оларды Косворт конструкторларға бөлді, олар Renault және Ferrari-ге қарсы жарыстарда жеңіске жету үшін ең жақсы әлеуетті қамтамасыз етеді деп бағаланды. Джон Джаддтың Регбидегі шеберханасында модификацияланған Джадд DFV-де стандартты DFV-дің 10,800 RPM-мен салыстырғанда 11,400 RPM-де 500 510 АЕК өндіретін, тіпті даму DFV-ге қарағанда үлкен айналымға мүмкіндік беретін озық кемпіршекті / цилиндрлік бас дизайны болды. Renault turbo V6 520 Қ.с. және Alfa V12 шамамен 525 Қ.с. өндіргендіктен, бұл Алан Джонс пен Карлос Рютеманның Франция ГР-нен бастап фабрикалық Alfa мен Renault-ға қарағанда 10-15 Қ.с. ғана қуат тапшылығына ие болғанын білдірді, бұл Джонс пен Рютеманға Хоккенхайм, Остеррайхринг, Зандворт және Имола сияқты қуатты сезімтал трассаларда күресуге мүмкіндік берді. Уильямстың 173 литрлік отын резервуарын қажет ету артықшылығы болды, ал Renault-ға 215 литрлік отын резервуары қажет болды, ал Альфа шамамен 205 литр, бұл 1980 жылғы Уильямс FW07 салмағы мен қуатының арақатынасын жоғарылатты.

1981 жыл

FW07B 1981 жылы FW07C болып өзгерді, ал аспаға қосымша жұмыс жасалды, әсіресе FIA тиімді жер әсері үшін қажетті жылжымалы юбкаларды тыйым салғаннан кейін. Гидравликалық аспаны Джонс жасаған, ол қатты аспаны жек көретін. Францияның оңтүстігіндегі Пол Рикард трассасында өткен қысқы сынақ кезінде ол Фрэнк Уильямсқа машинаны жүргізу кезінде қатты соққыға ұшыраған жүргізушіге өтемақы беру үшін "орындыққа аспаны қоюды" ұсынды, бұл Фрэнк жақсы идея деп ойлады. Алайда, ол Джонстың әмиянға отыруы керек деп жауап берді. "Иә", - деп қатты Aussie drawled, "сонда маған оған қоюға бір нәрсе беріңіз!" Джонс FW07C-нің өте жағымсыз жүруіне байланысты Формула 1-ден уақытша кетті, кейін ол машинаны жүргізуді "ішкі бөлшектерді бұзу" деп сипаттады. Би-Би-Сидің Horizon сериясы команданың қысқы сынақ кезінде және кейіннен 1981 жылы көрсетіліп отырған Gentlemen, Lift Your Skirts фильмін шығарды. Фильмде команданың жұмысындағы сахна артындағы кадрлар және жүргізушілер Фрэнк Уильямс пен Патрик Хедпен сұхбаттар бар.

FW07D

FW07D - эксперименталды алты дөңгелекті сынақ машинасы (төрт арткы дөңгелекті және екі алдыңғы дөңгелекті) Алан Джонс Донингтон Парк трассасында сынақтан өткізді. FW07D концепциясын дәлелдеген кезде, оның бірегей дизайны алты дөңгелекті FW08B құрамына енгізілген.

1979 жыл

Автомобиль өзінің тұңғыш рет 1979 жылы Жарамадағы Испания Гран-присінде, маусымның бесінші раундында және Америка мен Оңтүстік Африкадағы алғашқы төрт раундта топырақсыз әсер FW06 қолданылғаннан кейін бірінші Еуропа раундында пайда болды. Автомобиль бәсекеге қабілетті екені дәлелденді; австралиялық Алан Джонс машинаны Джарамада 13-ші, содан кейін Бельгиядағы келесі турда 4-ші орынға қойды; ол тіпті жарыстың 16 айналын электр тогының бұзылуымен тоқтағанға дейін бастап кетті. Британ Гран-присінде Джонс қайта өңделген Уильямсты полюске отырғызып, бірден келесі жылдам автокөліктен 2 секундқа жылдам болды. Бұл автомобиль Уильямс командасын бірінші рет бәсекеге шақырды; Джонс жанармай сорғысының істен шығуымен зейнеткерлікке шықты, ал оның швейцариялық команда мүшесі Клей Регацццони өзінің соңғы Гран-приін жеңіп алды және 1976 жылдан бері бірінші рет жеңіп алды.

1980 жыл

Регаццонидің орнын Карлос Реутеман ауыстырды. Соңғысы және Уильямстың басқа жүргізушісі Алан Джонс табысты серіктестік құрғанмен, олар бір-бірімен ыңғайлы болмады. Джонс Аргентинада, Францияда, Ұлыбританияда, Канадада және АҚШ-тағы Уоткинс Гленде бес жарыста жеңіске жетіп, өзінің жалғыз әлем чемпионатында жеңіске жетті, ал Рютеман Монакодағы ылғалды жарыста жеңіске жетті. Уильямс құрама командасы бірінші рет конструкторлар чемпионатында жеңіске жетті. FW07 үшін басты сын - Брэбхамның BT49-і бар Нельсон Пике.

1981 жыл

Бұл жолы Пикетке қарсы шыққан Реутеман болды, бірақ Уильямс төрт жеңістен кейін конструкторлар чемпионатын жеңіп алды. FW07C 1981 жылы Renault RE30-дан кейінгі екінші ең жылдам автомобиль болды, бірақ Уильямс сенімдірек болды. Алан Джонс Монако мен Хоккенхаймда екі әлеуетті жеңісін жоғалтты, өйткені отын қысымы "аңшылық" Косворт DFV-нің қатты атуына әкеліп соқты, австралиялық тек жеңіске ғана емес, сонымен қатар 1981 жылғы Жүргізушілер чемпионатына да шығын болды. Джонсты зақымдаған ату қатесі Вентуриден алынған жер әсерінен туындаған жоғары G күштерінен және жылдамдығынан туындады, бұл отын құйылатын резервуардағы отынды өте қатты құлатуына әкелді, отын сорғысы отын құбырларын жеткілікті мөлшерде қамтамасыз ете алмады. Карлос Рютеманның 1981 жылы Франция Гран-присінде де осындай проблемасы болды, ол ұпай топтауға жақсы жағдайға келген болатын, ал бұл қателік Уильямсқа 1981 жылғы жүргізушілер чемпионатына да шығын әкелуі мүмкін еді.

1982 жыл

Джонс зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1982 жылы Уильямс Кеке Росбергті қабылдады. Оның еріншек жүргізуі FW07 машинасына сәйкес келеді, ол үш жасқа толғанға қарамастан, әлі де бәсекеге қабілетті. 15 жеңістен кейін, 300 ұпай, бір жүргізуші және екі конструктор титулдарынан кейін FW07 1982 жылдың басында ұқсас FW08 машинасымен алмастырылды.

Тарихи жарыстар

Уильямс FW07 және оның нұсқалары тарихи жарыстарда тұрақты түрде болды. FW07C 2016, 2018 және 2021 жылдары FIA Мастерс тарихи Формула 1 чемпионатында жеңімпаз атанды, ал FW07B 2017 жылы чемпион атанды.

Longhorn LR02

FW07 дизайнына құқықтарды IndyCar командасы Longhorn Racing иегері Бобби Хиллин сатып алды. Longhorn Racing Williams FW07 көшірмесін Longhorn LR02 деп атады, CART және Индианаполис 500 ережелеріне сәйкес кішігірім түзетулер жасады. Бұл машина 1981 жылы Аль Унсермен бірге жүрді. Ол 1981 жылы Мексикадағы CART турнирінде 2-ші орынды иеленді. 1981 жылы Индианаполис 500-де үшінші қатарда 9-шы орыннан басталды, бірақ 17-ші орынға жетті. Кейінірек автомобиль сатылып, 1985 жылы 5.0 литрлік Chevrolet қозғалтқышы мен кең көлемді кузов қосылған Can Am машинасына айналдырылды, содан кейін қайта сатылып, SCCA-да жарысты.