Кіріспе
1932 жылғы 24 сағаттық Ле-Ман - 1932 жылдың 18-19 маусымында Сэрт трассасында өткен 10 сағаттық Гран-при. Бұл - Батыс автомобиль клубы үшін маңызды жыл, жарыстың тарихындағы ең үлкен өзгерістермен. Понтлиу маңындағы жаңа бөлім соққыдан кейін оңға қарай ұзақ бұрылыспен басталып, төбеден өтіп, солдан оңға қарай біріктірілген Эсске дейін, Тертре Руждың жаңа оң жақ бұрышында Хунэудиерге қайта қосылғанға дейін салынды. Бұл жолды 3 км-ге қысқартты. Қағаз жүзінде бұл жеті 2,3 литрлік суперкомпрессорлы Alfa Romeo мен екі ұқсас Bugatti T55 төрт орындық (Bugatti зауытының қолдауымен) арасындағы жарыс сияқты көрінді . Бірақ бастан-ақ Alfa Romeo жылдамдықты белгілеп, екі автокөлік қызу жекпе-жекте көш бастады. Алайда, ақ үйдің бұрыштарында бірінші айналымда болған Bentley-дің апаты жылдамдығын төмендетуге ұмтылмаған жүргізушілерге үлкен кедергі келтірді. Алдымен Минойя сол жерде, Бриссонның Штуцын өзімен бірге алып кетті, содан кейін Маринони Бентлиді соққыға ұшырады, ол тағы бір экскурсиядан кейін Арнадж құм жағалауынан қазып шыққан бір сағатты өтеуге тырысты. Алғашқы пит-стоп кешкі 6-да болған соң, Франко Кортезедің "Альфа" машинасы көш бастады. Бірақ сол көлік түнгі 10-да шанағын жөндеу үшін пит-стопқа шығуға мәжбүр болған кезде, оның орнын 1931 жылғы жеңімпаздар Ерл Хоу мен Биркиннің ұқсас машинасы алды. Олардың жеңіске жету мүмкіндігі таңғы сағат 3-те жарылып, Реймонд Сомер көш бастады. Ол жарыстың көп бөлігін өзі жүргізуді жөн көрді, өйткені оның қосалқы жүргізушісі итальяндық экс-патриот Луиджи Чинетти қысқа дөңгелек аралығы бар Alfa Romeo-ны жарысқа дайындау үшін ұзақ уақыт жұмыс істегеннен кейін қызба алды. Бір рет 3 сағаттық ауысымда жұмыс істегеннен кейін, Чинетти бұдан артық ештеңе істей алмады. Таң атқанда Кортезе / Гидотти оған жақындады, бірақ олардың қиындықтары бітті, өйткені олар машинаның еріген және сынған бөліктерін бекіту үшін қайта-қайта тоқтады. Олардың кешігуі, қазір үшінші орынды иеленген Чаевский / Фридрихтің қалған Бугаттисіне, жеті айналым артта қалуға мүмкіндік берді. Бұл қуғын-сүргін түстен кейін аяқталды, ол кезде Бугатти төрт айналымға артта қалып, трассада тоқтады. Бұл екі Alfa Romeo-ның қысымын азайтты. Ал, осы уақытта, жеңіс үшін жарыстың артында Биенналь Кубогын жеңу жолы болды. 1931 жылғы жарыстың алғашқы алты машинасы тез арада үшке дейін қысқарды: 3 литрлік Talbot, ал кішігірім 1,5 литрлік Aston Martin және 1,1 литрлік Caban. Жарыс барысында үш автокөлік белгіленген қашықтықты өте тығыз жүгіріп өтті. Біріншіден, ол басқаларға қарағанда басымдықты құра бастаған сияқты, ол механикалық кідіртулер арқылы кедергі келтіріледі. Негізгі жарыстың аяқталуы болжамды болғандықтан, жексенбі күні түстен кейін ғана "Берт" Бертелли / Пат Дрисколлдың "Астон Мартин" автокөлігі біртұтас кубокты жеңу үшін жеткілікті сенімділікке ие болды. Соңында Сомер екі айналымда жеңіске жетті. Бір қызығы, ол рульде жиырма сағаттан астам уақыт болды, ал жексенбіде, оның зиянды буларын пилот кабинасына құюға қалдырған, тоңазытқыш құбырлары сынған. Сондай-ақ, ол белгіленген мақсаттан 20% артық жүгіріп, "Әрекет көрсеткіші" аталымында жеңімпаз атанды. Кортезе мен Гидотти Alfa Romeo-ның екінші орынды иеленді. Көптеген қиындықтардан кейін Льюис / Роуз Ричардс командасының Талботы 36 айналым артта қалып, үшінші орынға жету үшін жеткілікті күш салды. Төртінші орынды Одет Сиконың Bugatti жекеменшік машинасы иеленді. Бұл әлі күнге дейін Ле-Манда әйел жүргізушінің ең жақсы жалпы финиші.
The 1932 24 Hours of Le Mans was the 10th Grand Prix of Endurance that took place at the Circuit de la Sarthe on 18 and 19 June 1932. A significant year for the Automobile Club de l'Ouest (ACO) with the biggest changes to the circuit in the race's history. A new section bypassing Pontlieue suburb was built starting with a long right turn after the pits, going over a hill then down to the Esses, a left right combination, before rejoining the Hunaudières straight at the new right hand corner of Tertre Rouge. This shortened the track by almost 3 km down to
On paper it looked like it would be a race between the seven 2.3 litre supercharged Alfa Romeos and the two similarly powered Bugatti T55 four seaters (backed by the Bugatti factory). But from the start it was the Alfa Romeos that set the pace, led by the two works cars in a furious duel. But a first lap accident by a privateer Bentley at the tricky White House corners caused much disruption for drivers who would not slow down. First Minoia went off at the same place, taking Brisson's Stutz with him, then Marinoni smacked the Bentley trying to make up for an hour lost digging himself out from the Arnage sandbank after another excursion. After the first pit stops around 6pm, the works Alfa of Franco Cortese held the lead. But when that car had to pit around 10pm to get its windscreen fixed, it was the similar car of 1931 winners, Earl Howe and Birkin that took its place. Their chance of a repeat win ended with a blown gasket at 3am, whereupon Raymond Sommer took the lead. He was forced to drive most of the race himself as his co driver, Italian ex pat Luigi Chinetti, had got a fever after working long hours to prepare their short wheelbase Alfa Romeo for the race. Having driven one 3 hour shift Chinetti was unable to do any more. As dawn broke, Cortese/Guidotti were closing on him, but their challenge wilted as they had to make repeated stops to secure loose and broken parts of their car. Their delays allowed the remaining Bugatti of Czaykowski / Friderich, now running third seven laps back, to start chasing them down. That chase came to an end though after midday, when the Bugatti came to a halt on the track having got down to four laps in arrears. This took the pressure off the two Alfa Romeos. Meanwhile, behind the race for outright victory was the quest for winning the Biennial Cup. The initial six eligible cars from the 1931 race had quickly been whittled down to just three: the 3 litre Talbot, versus the smaller 1.5 litre Aston Martin and 1.1 litre Caban. For most of the race, the three cars were running very closely to their designated target distances. Just as one would start building a lead over the others it would be stymied by mechanical delays. As the main race ran down to a predictable finish, it was only on the Sunday afternoon that the Aston Martin of "Bert" Bertelli / Pat Driscoll got enough reliability to pull out a sufficient gap to claim the Biennial Cup. In the end Sommer won by two laps. In a remarkable drive he had been at the wheel for over twenty hours, and during the Sunday, the exhaust pipe had broken that left it pumping its noxious fumes into the cockpit. His distance covered also won the Index of Performance, going over 20% beyond the designated target. Cortese and Guidotti were second in the works Alfa Romeo. After many tribulations, the Talbot of Lewis / Rose Richards had pushed hard enough to finish third, albeit 36 laps behind. Fourth was Odette Siko’s privateer Bugatti entry – still the best overall finish by a female driver at Le Mans.
Ережелер мен ұйымдастыру
Бұл жыл Automobile Club de l'Ouest (ACO) үшін бір мезгілде бірнеше үлкен өзгерістермен ерекше болды. Тоғыз жылдан кейін ол құрылтайшы демеуші Рудж Уитвортпен серіктестіктің аяқталғанын көрді, өйткені ақша мәселесі британдық дөңгелек бөлшектері компаниясына қатты әсер етті. Осылайша Кубок Automobile Club de l'Ouest биенналь кубогы деп аталды. Ле-Ман қаласының қала маңындағы өсімі екінші үлкен өзгеріске әкелді: тұрғындардың шағымдары 1929 жылы Понтлиу шаштық тігісін алып тастауға мәжбүр етті. 1931 жылы АКО басталу мен аяқталу тігінен тыс 75 гектар жерді сатып алып, қаланың оңтүстік маңындағы көлік қозғалысын айналып өту үшін жаңа жол салуға кірісті. Жаңа жолдың басты көтерілуіне байланысты аталған.
Кірістер
Әлемдік экономикалық дағдарыс үлкен қозғалтқышты автомобильдердің жетіспеушілігін тудырды, ал 4 литрден астам алты автомобиль 1920-жылдардың ежелгі үлгілері болды және олардың жасы көрсетілді. Бұл команданың еңсесін шығаратын команда, әрине, қазіргі уақытта Гран-при жарыстарында басымдықты иеленіп отырған Alfa Romeo болды. Bugatti олардың негізгі қарсыласы болды, оның жұмыс тобының жүргізушілері жасаған жазбаларды қолдады. Екі өндіруші де шамамен 2,3 литрлік (эквиваленттік коэффициент 1,33-ке тең 3 литрге тең) 8 суперкомпрессорлы автомобильдерді ұсынды. Бұл жарысқа тек Aston Martin командасы қатысқан, қалғандары жекеменшік командалар мен "әдемі жүргізушілер" болды. 1931 жылғы жарыста финисті рекордтық төмен санына жеткеннен кейін Биенналь кубогына тек алты көлік қана жарамды болды (егерде Мерседес Бенцтің кіруі келмеген кезде бұл беске жетті). Санаты Кірулер Сыныптар Үлкен көлемді қозғалтқыштар 14 / 10 3 литрден астам Орта көлемді қозғалтқыштар 17 / 15 1,0 - 3 литр Кіші көлемді қозғалтқыштар 2 / 1 - 1,0 литрге дейін Барлығы қатысушылар 33 / 26 Ескерту: Бірінші сан - кірулер саны, екіншісі - бастаған саны. Alfa Romeo-ның жарыстар жылындағы үстемдігі жұмыс тобының Mille Miglia-дағы жеңісімен, содан кейін Scuderia Ferrari-ді қолдаған жұмыс тобының Targa Florio-да жеңісімен басталды. 8C 2300 Монца Ле-Ман үшін Carrozzeria Touring стилімен 4 орындық lungo (ұзын) турнирлік корпуспен өзгертілген. Жұмыс жүргізушілеріне 5 және тұтынушыларға 3 жоба дайындалды. Екі машинаның да қуаты мен қуатын арттыру үшін арнайы қозғалтқыш бөлшектері орнатылды. Олардың жүргізушілері Франко Кортезе / Джованни Баттиста Гидотти және "Нандо" Минойа / Карло Канавеси болды. Alfa тестілеу жүргізушісі Аттилио Маринони Грузияның елден қуылған князі Дмитрий Дьорджадзедің клиенттік машинасына тағайындалды, оның көмекшісі ретінде Mille Miglia маманы Анджело Гуатта болды. Ол жаңа көліктердің бірімен бұрынғы Bentley Boy, сэр Генри "Тим" Биркинмен бірге жүгірді. Париждік бай банкирлер Пьер Луи Дрейфус пен Антуан Шуман биылғы жылы өздерінің "Бугатти" маркалы автокөліктерін бесінші "Лунго" автокөлігімен айырбастауды жоспарлап отыр. Француз автожарыстарының жарқын жұлдызы Реймонд Соммер Париж салонында қысқа дөңгелек аралығы бар Mille Miglia corto 8C автокөлігін көрді. Ол машинаны сатып алып, Париждегі Alfa Romeo агенттігін басқаратын итальяндық эмигрант Луиджи Чинеттиден оны жарысқа арналған төрт есікті машинаға айналдыру туралы сұрады. Көлік екі кішкентай артқы орындықпен, үлкен көлемдегі отын резервуарымен, оңтайландырылған кабиналармен және сыртқы монтаждалған түтінмен (мотор температурасын төмендету үшін) жабдықталған. Ол сонымен қатар Englebert шиналарымен жұмыс істейтін жалғыз Alfa Romeo болды, ал қалғандары Dunlop шиналарымен жұмыс істеді. Қысқа дөңгелек аралығы 100 кг жеңілдікпен қатар, басқаруды жақсартты. Сомер Чайнеттиді де өзінің қосалқы жүргізушісі етіп алды. Өткен жылы болған қайғылы жарыстан кейін, Этторе Бугатти компанияға қатысты жағымсыз пікірлер туралы өте сақ болды, егер осындай оқиға қайталанса. Жұмыс тобы ресми түрде келген жоқ, бірақ екі машина жүргізушілердің есімдерімен және жұмыс орындарының қолдауымен тіркелді. Оларды Гай Буриат Луи Широнмен және орыс эмигранты граф Станислав Чайковский француз ардагері Эрнест Фридрихпен (бұнда 1920 жылы Бугатти үшін войтюрет жарысында жеңімпаз атанды) жүргізді. Сонымен қатар, тағы екі қарақшы кірді. Жан Себильо 1,5 литрлік Type 37 машинасымен оралды, ол бір жыл бұрын жарысқа шыққан еді, ал Чарльз Друктың 1,5 литрлік суперкомпрессорлы Type 40 турнері болды. Жарыстағы ең үлкен көліктер 1920 жылдардың ардагерлері болды. Үш Mercedes Benz SSK-ге қатысқан, бірақ тек Анри Стоффельдің (бұрынғы жылы екінші орын алған) ғана шынымен пайда болды. Осы жылы ол көлік жүргізудің орнына Марсель мен Пол Фукре ағайындыларының атынан жарысқа қатысты. Эдуард Бриссон өзінің "Штуц" машинасын бесінші рет алып келді, оны тағы да Париждің сәнді автокөлік сатушысы Джозеф Каттанеомен қосты. Жан Треву 1930 жылы жарыста Дадли Бенджафилд пен Джулио Рампони жүргізген суперкомпрессорлы "Бловер" Бентлиді сатып алған. Ол жарысқа Тим Биркиннің Лондондағы жарысты көйлеу бизнесі, Биркин және Купер Лтд. Aston Martin Mark 2 International моделінің өндірісіне кірісті. Жарысқа үш екі есікті "Ле-Ман" нұсқасы дайындалды. Техникалық директор және дизайнер "Берт" Бертелли Пэт Дрисколлмен бірге Биенналь кубогына қатысты, ал Кен Пикок / Джек Бесант және Сэмми Ньюсом / Хенкен Виденгрен басқа екі машинаны жүргізді. Команданың жетекшісі 1927 жылы Бентлидің "...
Note: The first number is the number of entries, the second the number who started. Alfa Romeo's dominance in the racing year had started with victory in the Mille Miglia for the works team, and then in the Targa Florio for the works supported Scuderia Ferrari. The 8C 2300 Monza was modified for Le Mans with a 4 seater lungo (long) touring body styled by Carrozzeria Touring. Five were prepared for the works drivers as well as three customer entries. The two works cars had a finer tuning with exclusive engine parts to increase their output and supercharger power. Their drivers were Franco Cortese/Giovanni Battista Guidotti and "Nando" Minoia/Carlo Canavesi. The Alfa test driver, Attilio Marinoni, was seconded to the customer car of Georgian exile Prince Dmitri Djordjadze, with Mille Miglia specialist Angelo Guatta as his co driver. Earl Francis Howe, winner in the previous year's race, had one of the brand new cars, once again running it with former Bentley Boy, Sir Henry "Tim" Birkin. The wealthy Parisian bankers, Pierre Louis Dreyfus and Antoine Schumann, traded their Bugatti this year for the fifth lungo car. Raymond Sommer, rising star of French motor racing, had spied a short wheelbase Mille Miglia corto 8C on display at the Paris Salon. He bought the car and asked Luigi Chinetti, an Italian émigré running the Alfa Romeo agency in Paris, about converting it to a four door for touring car racing. The car was fitted with two small rear seats, an oversize fueltank, streamlined fairings and an externally mounted exhaust (to reduce engine temperatures). It was also the only Alfa Romeo running on Englebert tyres, while the others ran on Dunlop. The shorter wheelbase gave better handling as well as being 100 kg lighter. Sommer also engaged Chinetti as his co driver. After a tragic race the year before, Ettore Bugatti was very wary about any bad press to the company if a similar accident were to happen again. No works team officially arrived however two cars were entered under the drivers’ names with strong works’ backing. They were run by Guy Bouriat with Louis Chiron, and Russian émigré Count Stanisław Czaykowski with French veteran Ernest Friderich (who had won the voiturette race here in 1920 for Bugatti). There were also two other privateer entries. Jean Sébilleau returned with his 1.5 litre Type 37 that he had raced the year before, while Charles Druck had a Type 40 tourer with its supercharged 1.5 litre engine. The biggest cars in the race were veterans of the 1920s. Three Mercedes Benz SSKs were entered though only that of Henri Stoffel (who had finished second the previous year) actually turned up. This year, rather than drive, he entered it for Marseille brothers Marcel and Paul Foucret. Édouard Brisson brought his Stutz back for a fifth time, paired again with Parisian luxury car dealer Joseph Cattaneo. Jean Trévoux had bought the supercharged “Blower” Bentley run by Dudley Benjafield and Giulio Ramponi in the 1930 race. It got prepared for the race by Tim Birkin's race tuning business in London, Birkin and Couper Ltd.
Aston Martin had now gone into production of its Mark 2 International model. Three two door ‘Le Mans’ variants were prepared for the race. Technical Director and designer "Bert" Bertelli ran the Biennial Cup entry with Pat Driscoll, while Ken Peacock/Jack Besant and Sammy Newsome/Henken Widengren ran the other two cars. The team was managed by Sammy Davis, experienced Le Mans winner for Bentley in 1927. Wealthy gentleman racer Henri de la Sayette entered the first Citroën to race at Le Mans. His C4 model was fitted with a standard open top touring body. But its 1554cc engine put it in the 2 litre category with the supercharged Alfa Romeo against which it was badly under powered. Curiously, for its engine size it was given a lower target distance (147 laps) than the smaller 1490cc Aston Martins (148 laps). (See the photograph of the scoreboard below for evidence of car #19)
Yves Giraud Cabantous and Roger Labric came back this year to contest the Biennial Cup in their small voiturettes. They hoped the easing of their required laps would prove a decisive advantage against the bigger cars. Once again, the two of them shared the driving in the Caban, while Duverne / Boréal ran Labric's other entry, a BNC 527 Sport. Unlike the Caban, the latter car had its reliable Ruby engine replaced with an affiliated Lombard one. Salmson had been a strong force in voiturette racing in the 1920s with Émile Petit's innovative twin cam engines. It returned to Le Mans for the first time in four years. The Grand Sport Spéciale was an upgraded derivative with a double overhead cam engine and four speed gearbox. This year Just Émile Vernet/Fernand Vallon swapped the Caban Salmson for a second hand GSS of 1926 vintage. Their perennial competition during that time was Amilcar. However, with the financial depression its new owners had pulled the company out of motor racing. The MCO models were sold to José Scaron who raced them very successfully. The remainder went to its Parisian distributor, Clément Auguste Martin, who modified them slightly and prepared them for amateur racers. For Le Mans, Martin entered a 1926 vintage CO model with a normally aspirated 1.1 litre engine putting out 44 bhp. Despite having a breakout season in 1931 with the C type Midget, only a single MG arrived at Le Mans. Sir Francis Samuelson returned, this time with the supercharged version. Two other small engine manufacturers made their debut this year. Automobiles Rally had been founded in 1921, initially licence assembly of Harley Davidson cyclecars before building their own cars, popular in racing. The new N series had a 1.3 litre DOHC Salmson engine and four speed gearbox. The NCP (court puissée meaning ‘short powerful’) was a short wheelbase racing version. Alta was a new English company set up by Geoffrey Taylor. The 1.1 litre Alta Sports entered had been bought by John Ford, and was fitted with aluminium and magnesium cast engine components to reduce weight.
Жаттығу және жарыстан бұрын
Драма Талбот командасының Англиядан келгенін бақылады. Екіпажға жүктелген көлік белгісіз жол жұмыстарына тап болып, бірнешеуін жеңіл жарақаттармен ауруханаға жатқызды. Артур Фокс командалардың көліктерін күндізгі температураға бейімдеуіне мүмкіндік бермейтін тек кешкі жаттығуларға қанағаттанбаған бірнеше менеджерлердің бірі болды. Алфалар қақпадан далаға сүйреліп әкетілді, ал Бентли жол жиегіндегі арыққа құлап түсті. Келесі құлаған Фукреттің Мерседесі, кешкі 7-ден кейін поршеньді ұстап алған. Кішкентай "Кабан" сенімді түрде айналымға шықты, ал оның үлкен бәсекелестері кекетті және тоқтады. Bertelli Aston судың ағып кетуін және оның алдыңғы қоршаулары босап жұмыс істеді, ал Talbot кешкі уақытта клапанды серпімді ауыстыруға көбірек уақыт жоғалтты. Оның жылдамдығы да "Әрекет көрсеткіші" аталымы бойынша жеңіске жетеді. Кортезе мен Гидотти кешіктіруден кейін үйге екі айналымға артта қалады. Талбот соңғы айналымға 8 минут қалғанда шықты және үшінші орынға ие болды, ал 36 айналым (шамамен 500 км) артта қалды. Сынып жеңімпаздары қалың мәтінде. Сынып командасы жүргізушілері Шасси Двигательдік шиналар Мақсат қашықтық* 1 5.0** 8 Р. Сомер(жеке қатысушы) Раймонд Сомер Луиджи Чинетти Alfa Romeo 8C 2300 MM Alfa Romeo 2.34L S8суперзарядка 181 218 2 5.0 ** 11 S. A. Alfa Romeo Франко Кортезе Джованни Баттиста Гидотти Alfa Romeo 8C 2300 LM Alfa Romeo 2.34L S8суперзарядка 181 216 3 3.0 6 Артур В. Фокс Брайан Льюис, Барон Эсендон Тим Роуз Ричардс Талбот AV105 Талбот 3.0L S6 180 [B] 180 4 2.0 18 O. Siko ((жеке қатысушы) Одетте "Саиба" (Луис Шаравель) Альфа 6C 1750 СС Alfa Romeo 1746 S8суперзарядка 167 5 1.5 20 Aston 179 Сэмми Мартин Ltd Хенкеном Видреном 11⁄2 Мартин Ле Мансэрт Мартин 1495 1484 Аст Мартин 1495 S 6 Жан Кортезе Джованн Баттиста Гидотти Альфа Мартин Альфа Мартин 18183 3 3 3 3 3 3 3 3 3 3 3 3 Арт ГБ Альфа Мартин Альфа Мартин 2 А. Альфа Роджер С.
Аяқталмаған
Постерлік сынып No Команда жүргізушілері Шасси Двигательді шиналар Мақсат арақашықтық* Жарық себептері DNF 3.0 16 С. Czaykowski 19 Жеке қатысушы) Граф Станислав Czaykowski Эрнест Фридрих Бугатти Тип 40/55 Бугатти 2.26L S8суперзарядка 180 180 180 мотор 21 сағат) DNF 1.5 28 Ж. Э. 3 электрлік (((1 сағат) DNF 8.0** 5 J. Trévoux ((жеке қатысушы) Жан Тревукс "Мария" (Жан Брусселет) Бентли 41⁄2 "Блоер" Бентли 4.4L S6 суперзарядталған 193 1 апат (((1 сағат)
Басталмаған
Pos Class No Team Drivers Шасси Двигатель себебі DNA 8.0 2 V. Tatarinoff(жеке қатысушы) Мерседес Бенц SSK Мерседес Бенц 7.1L S6 суперзарядланған Жетпеді DNA 8.0 Принц ДимитриДжорджадзе (жеке қатысушы) Мерседес Бенц SSK Мерседес Бенц 7.1L S6 суперзарядланған Жетпеді DNA 5.0 4 R. Sommer(жеке қатысушы) Chrysler CD Eight Chrysler 4.9L S8 Жетпеді DNA 5.0 Лебас Ford Model B Ford 3.3L S4 Жетпеді DNA 3.0 7 Роберт И. Николл Талбот AV105 Talbot 3.0L S6 Жетпеді DNA 31 750 Г-жа Дж.Четвинд (жеке қатысушы) Құрметті. Джоан Четвинд MG Midget C типті MG 746cc S4 келмеді DNA 1.0 33 A. de Choquese GAR 750 GAR 745cc S4 суперзарядланған келмеді
1932 Жүгіру көрсеткіші
По 1931 32 Биенналь Кубогы Сыныбы Командалық Жүргізушілер Шасси индексі Нәтижесі 1 5.0 8 Р. Сомер ((жеке қатысушы) Раймонд Сомер Луиджи Чинетти Alfa Romeo 8C 2300 MM 1.210 2 5.0 11 S. A. Alfa Romeo Франко Кортезе Джованни Баттиста Гидотти Alfa Romeo 8C 2300 LM 1.201 3 1.5 20 Aston Martin Ltd Sammy Newsome Henken Widengren Aston Martin 11⁄2 Le Mans 1.177 4 1.5 23 J.
Note: A score of 1.00 means meeting the minimum distance for the car, and a higher score is exceeding the nominal target distance.
Сынып жеңімпаздары
Сынып Жеңімпаз Автомобиль Жеңімпаз жүргізушілер 5 литрден астам финишерлер жоқ 3 - 5 литр #8 Альфа Ромео 8C 2300 MM Сомер / Чинетти 2 - 3 литр #6 Талбот AV105 Льюис / Роуз Ричардс 1500 - 2000cc #18 Альфа Ромео 6C 1750 SS Сико / "Сайбупа" * 1000 - 1500cc #20 Астон Мартин 11⁄2 Ле-Манс Ньюсом / Виденгрен * 1000cc дейін финишерлер жоқ * Ескерту: жаңа қашықтық сынып рекордын орнату.