Кіріспе
Модификацияланған рептилийлік қосымшалар Жамбас шұңқыры (оларды қалдық аяқтар деп те атайды) - Alethinophidia үлкен инфраретіне жататын жыландардың кейбір суперотбасыларында клоаканың айналасында кездесетін сыртқы шығыңқылар. Бұл шпорлар жамбас сүйегінің қалдықтарынан тұрады, содан кейін оны мүйіз қабығының шпорлары немесе тырнақ тәрізді құрылым жауып тұрады. Шпорлар функционалдық аяқтардың ата-бабалық күйінен шыққан, бірақ енді қозғалыс үшін функционалды емес, сондықтан бұл құрылымдар қалдық деп саналу критерийлеріне сәйкес келеді. Дегенмен, құрылыстардың пайдаланылуы мұқият құжатталған. Сыртқы шпорлары бар түрлердің өз бетінше қозғалысқа мүмкіндік беретін сәйкес бұлшық еттері, неврологиялық құрылымдары және тамырлануы бар. Бұл шұңқырлар аталықтардың әйелдерді құшақтап, оларды құшақтап, жұптасу кезінде ынталандыру үшін қолданылады. Кейбір түрлерде аталықтары шпорларды бір-бірімен шайқасу үшін пайдаланады. Дегенмен, көптеген қазбаланған үлгілер Серпенттер субтартысындағы аяқсыздықтың дамуының прогресін куәландырады. Өліп кеткен Najash rionegrina жыланының түрі алғаш рет 2006 жылы сипатталған және ол Serpentes субтартымының ең ерте тармақталған таксоны ретінде ұсынылған. Бұл табылған қалдықтар Аргентинаның Патагония аймағында табылған. Нажаш рионегринаның қабырғасы, бел бел белдеуі және артқы аяқ-қолдарының қабырға қуысынан тыс берік құрылымдары бар, мұның бәрі зерттеушілерді бұл артқы аяқ-қолдар қозғалыс үшін пайдалы деген тұжырымға әкелді. Бұл екі суперотбасы кейде примитивті жыландар деп аталады, өйткені олар Макростоматалардың ең ертедегі әртүрлі таксондары болып саналады, бұл кладта тірі жылан түрлерінің көпшілігі бар және Буидея мен Питоноидадан басқа жалғыз құрамдас бөлігі - Каенофидия. Caenophidia түрлеріне шпоралар жетіспейді, ал Booidea және Pythonoidea-да шпоралардың болуы мен қолданылуы жақсы құжатталған. Бұл суперотбасында шпорларды еркектер арасындағы құдалану мен бәсекелестік құралы ретінде байқауға болады және жыныстық диморфты болып табылады. Осы зерттеудің авторлары осы саладағы басқа адамдар бұрын да осындай байқаулар жасаған, бірақ тақырыпты арнайы зерттеуге қатыспаған. Ерлерде шпорлардың айтарлықтай үлкенірек екені анықталды, ал әйелдерде шпорлар әлдеқайда қысқа және кейде сыртқы жағынан жоқ. Тағы бір зерттеуде мадагаскарлық боаларда (Sanzinia madagascariensis) шпорлардың қолданылуы анықталды. Бұл түрде зерттеушілер тістеуді байқаған жоқ. Жазушылар бір-бірімен күресетін еркектердің басы жиі бір-бірінен алыстағанын байқаған. Оның орнына, байқалған аталар бір-біріне дененің артқы бөліктерін қолдана отырып, бір-біріне қатты ұстап, осылай істеп жатқанда, шпораларын денесіне перпендикуляр бағыттады.
Pelvic spurs (also known as vestigial legs) are external protrusions found around the cloaca in certain superfamilies of snakes belonging to the greater infraorder Alethinophidia. These spurs are made up of the remnants of the femur bone, which is then covered by a corneal spur, or claw like structure. Due to the fact that the spurs derive from the ancestral state of functional legs, but are no longer functional for locomotion specifically, these structures do meet the criteria for being considered vestigial. Nonetheless, uses for the structures have been thoroughly documented. Species that have external spurs have corresponding muscles, neurological structures, and vascularization to allow for independent movement. The spurs are specifically used in the clasping and stimulation of females by males during courtship and mating. In certain species, males will also use their spurs to engage in combat with one another. Nonetheless, multiple fossilized specimens document the progression of the development of leglessness within the suborder Serpentes. The species of extinct snake Najash rionegrina was first described in 2006, and has been proposed as the earliest branching taxa of the suborder Serpentes. The fossils were found in the Patagonia region of Argentina, and were dated to the Upper Cretaceous period. Najash rionegrina exhibited a sacrum, pelvic girdle, and robust hind limb structures outside of the ribcage, all of which led researchers to the conclusion that these hind limbs were functional for locomotion. These two superfamilies are sometimes referred to as primitive snakes, as they are considered to be the earliest diverging taxa of Macrostomata, the clade which includes the majority of described living snake species, and whose only other constituent beyond Booidea and Pythonoidea is Caenophidia. While species of Caenophidia lack spurs, the presence and use of spurs across Booidea and Pythonoidea is well documented. In these superfamilies, spurs can be observed as tools for courtship and competition between males, and are sexually dimorphic. The authors of this study noted that others in the field had made similar observations before, but had not formally researched the topic specifically. Spurs were found to be significantly larger in males, while in females spurs were much shorter, and were sometimes externally absent. Another study found the use of spurs in madagascan boas (Sanzinia madagascariensis), an arboreal species. In this species, researchers did not observe biting. In fact, the authors observed that the heads of combating males were frequently out of sight of one another. In its place, observed males would tightly grip on to each other using the posterior regions of their bodies, orienting their spurs to be perpendicular to their body while doing so.
Сүйісудегі мінез-құлық
Жариялану алдындағы жыныстық диморфизмнің сипатталған байқауларына ұқсас, Уильям Х. Стикль мен Люциль Ф. Стикль де жұптасу кезінде еркектер әйелдердегі таздық шұңқырларын пайдалану туралы басқалар байқағандығын атап өтті. Сонымен қатар, аталықтардың ұрықтары аналықтардың құйрығын жақсырақ орналастыруға немесе жұптасу үшін түзетуге мүмкіндік береді. Авторлар бұл түрдің еркектерінде ұрысқа арналған шұғыл қолдануды да байқауға болатындығын атап өтті. Бұл түрде бірнеше аталық бір әйелмен бір мезгілде жұптасып, аталық ұрысқа қатыспағаны байқалды. Оның орнына, аталықтардың ұрғашылардың құйрығын ұстап тұру үшін шприцтерді қолданғаны байқалды. Бұл нәтижелерді жаңа әлем түрінде растайтын 2023 жылғы зерттеуде қызыл құйрықты боалардың, Боа констриктордың жұптасуында шпорларды пайдалану туралы дерек жазылған. Еркектердің шұңқырлардың бағытын көлденең және тік позициялардың арасында қайта-қайта ауыстыратыны байқалды, бұл авторлар әйелдердің бұлшық еттерінің жиырылуын ынталандырады деп болжайды, бұл жұптасу үшін жеке адамдар арасында жақсы сәйкестікті қамтамасыз етеді.