Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлыбритания үкіметі Ұлыбритания Корольдігіне 1757 жылдың сәуірінен маусым айына дейін Уиллиам Питті патшаның қызметінен босатуы жеті жылдық соғыс кезінде Питт Девоншир министрлігінің құлдырауына әкелгеннен кейін уақытша үкімет басқарды. Уильям Кавендиш, 4-ші Девоншир герцогы, үкіметтің номиналды басшысы ретінде жалғасты.
Government of Great Britain
The Kingdom of Great Britain was governed by a caretaker government in April–June 1757—after the King's dismissal of William Pitt led to the collapse of the Pitt–Devonshire ministry amid the Seven Years' War. William Cavendish, 4th Duke of Devonshire, continued as the nominal head of government.
Тарих
1756 жылы король Джордж Уильям Питттің билігі астындағы министрлікті мемлекет хатшысы ретінде қабылдауға мәжбүр болды. Бұл министрліктің номиналды басшысы Қазынашылықтың бірінші лорды ретінде Девоншир герцогы болды. 1757 жылы 6 сәуірде Питттің адмирал Джон Бингті өлтіруге қарсылық білдіргенінен кейін, патша (Питке сенім артпайтын) оны және оның ағасы лорд Темплді, Адмиралтействоның бірінші лорды болған. Бұл оқиғалардың нәтижесі "Ұлы қарапайым адам" (Пит танымал болған) ірі соғысты жүргізу үшін жеткілікті күшті министрлікті қалыптастыру үшін қажет екенін күмәнсіз дәлелдеді. Девонширде, әсіресе соғыс кезінде, ұзақ уақыт өмір сүру үшін тым әлсіз болған министрлікті басқару қалды. Ең басты мәселелердің бірі - оның құрамында төменгі палатаның басшылығын қолға алатын тұлға жоқ. Министрлікке сондай-ақ, палатадағы ең маңызды фракциялардың қолдауы жетіспеді. Девоншир Питт пен оның ескі саяси жауы Томас Пелхам Холлс, Ньюкаслдың 1-ші герцогы, парламенттегі ең күшті виг фракциясын басқарған, бірақ Питттің 1756-57 жылдардағы министрліктен шығарылуын талап еткенін мойындады. Патша (мамыр айында Девоншир мен Ньюкаслмен келіссөздер жүргізгеннен кейін) Хардвикктің 1-конты Филипп Йоркке жаңа министрлік туралы келіссөздер жүргізу үшін өзінің елшісі болуға уәкілеттік берді. Хардвик Питтке "жетіліп қалған, әлсіреген, жартылай қалыптасқан жүйеге" қарсы "толық, мықты және жақсы нығайтылған" үкіметті басқаруда Ньюкаслмен жұмыс істеуге өтініш білдірді. Елдің қажеттіліктері мен айқын баламаның жоқтығы 27 маусымда Питтті Мемлекеттік хатшы етіп қайта тағайындауға әкелді (Ньюкасл қазынашылықтың бірінші лорды), Питт-Ньюкасл министрлігін құрды. Девоншир бірінші лорд лауазымынан босап, Лорд Чемберленнің талапқа сай міндеттерін атқарады.
In 1756, King George was reluctantly compelled to accept a ministry dominated by William Pitt as Secretary of State. The nominal head of this ministry, as First Lord of the Treasury, was the Duke of Devonshire. On 6 April 1757, following Pitt's opposition to the execution of Admiral John Byng, the King (who distrusted Pitt) dismissed him and his brother in law Lord Temple, who had been First Lord of the Admiralty. The result of these events was to demonstrate beyond doubt that the "Great Commoner" (as Pitt was familiarly known) was indispensable to the formation of a ministry strong enough to prosecute a major war. Devonshire was left to lead a ministry that was manifestly far too weak to survive long—particularly in wartime. One of the major problems was that it included no figure capable of taking the lead in the House of Commons. The ministry also lacked the support of the most significant factions in the Commons. Devonshire recognised that it was necessary to reconcile Pitt and his old political foe Thomas Pelham Holles, 1st Duke of Newcastle, who led the strongest Whig faction in Parliament, but whose exclusion Pitt had insisted from the 1756–57 ministry. The King (after discussions with Devonshire and Newcastle in May) authorised Philip Yorke, 1st Earl of Hardwicke, to be his emissary to negotiate for a new ministry. Hardwick pleaded with Pitt to work with Newcastle in heading "a complete, strong, and well cemented" government, as opposed to "a mutilated, enfeebled, half formed system". The needs of the country and the lack of an obvious alternative led to the reappointment of Pitt as Secretary of State (with Newcastle as First Lord of the Treasury) on 27 June, forming the Pitt–Newcastle ministry. Devonshire resigned the office of First Lord to take up the less demanding responsibilities of Lord Chamberlain.