House of the Infantado

Кіріспе

Инфантадолар үйі (порт. Casa do Infantado) - Португалия монархының екінші үлкен ұлының иелігі болған үй.

Тарих

Инфантадолар әулетін 1654 жылы Португалия королі Иоанн IV Португалияның қалпына келтіру соғысы кезінде Габсбургтер әулетін қолдаушы Вила-Реал маркизінен тәркіленген мүлік пен байлықтан құрды. Ол әр патшаның екінші туған ұлына тиесілі және оған берілді, яғни оның атақ-даңқы ретінде тәжге құқығы жоқ инфант. Португалия корольдік отбасының бұл мүшесі Инфантадо үйінің иесі (Senhor da Casa do Infantado) немесе жай ғана Инфантадо иесі (Senhor do Infantado) ретінде белгілі болды. Бұл шара "патшалық отбасының қанын мүмкіндігінше ұзақ уақытқа созып, жалғастыруға" бағытталған. 1580 жылы Авиз әулетінің жойылуы Португалия Корольдігін Испаниямен жеке одаққа енгізді, де-факто елді испан билігіне бағындырды. Осылайша елдің тәуелсіздігі патша әулетінің құнарлылығына да байланысты болды. Үлкен табысқа ие болғандықтан, екінші ұлдары патшалық ұрпақты жалғастыруға қабілетті жас буындарды шығару үшін үйленуге шақырылады. Қамқорлықтың негізі - Португалия королі Мануэль І-ге тиесілі герцогтық атағы бар Беха қаласы. Бұл табыс жеткіліксіз болғандықтан, оған 1641 жылы тәркіленген Вила-Реал мен Каминья жерлері қосылды. Қайырымдылық ауылдарды, орындарды, қамалдарды, падроадоларды, жерлерді, форумдарды, екінші үйдің құқықтары мен міндеттерін қамтыды, бұл Инфанте Дом Педроның үлкен ұлына Вила-Реал герцогы атағын кепілдендірді. Үйге патшадан жаңа гранттар берілді: Queluz-тің бестігі және олардың қосымшалары; Кастело Родригоның 2-ші маркизіне тиесілі болған Лиссабондағы Corte Real сарайлары мен үйлері; Серпа қаласы және олардың қоралары мен де Моура; Инфанте Командир атанған Мәсіхтің әскери орденінің ренттері; Голеган, Борба, Мучон және Сильвейра саздықтары, Тагус өзенінің маңында, Сан-Либориодан Семараға дейін; Порто мен Entre Douro және Мино мен Транс Монтантерс ауылдары мен орындары. Ал, басқа да жақсылықтар Афонсо VI таққа отырғаннан кейін қосылды, Дом Педроға жыл сайын 1000 квинтал Бразилия ағашын алым төлеместен берді; және ол өз әпкесі, Браганза королевасы Екатеринадан Ламего қаласы мен Магос батпағын сатып алды. Осылайша, Инфантадолар үйін тек иелік ету ғана емес, сонымен қатар олардың Tras os Montes-тен Alentejo-ға дейінгі үлкен қалалық және ауылдық аймақтардағы барлық табыстары анықтады. Оның негізгі байлығы ауыл шаруашылығы болды, сонымен қатар теңіз мүдделері (Каминья, Авейро) және өзендер пайда болды. Осылайша, Португалия королі мен Бразилия принсінен кейін Инфантадо корольдіктегі ең бай үйі болды. Апанаждың негізгі мақсаты - екінші ұрпақ инфантын кіріс көзімен байыту, бұл оған ханзададан күтілетін мәртебені сақтауға мүмкіндік береді. Алайда, бұл орасан зор байлық 1742 жылы король Иоанн V-нің ағасы Бежа герцогы Инфанте Францисконың өліміне байланысты дау-дамай мен келіспеушіліктің көзі болды. Патшаның келесі кіші інісі Дом Антонио Инфантадо әулетіне мұрагерлік құқығын талап етті, ол король Иоанн V-нің екінші ұлына берілді, бұл екі ағайынның арасындағы қарым-қатынасты нашарлатты.

The House of the Infantado was created in 1654 by King John IV of Portugal from properties and riches confiscated from the Marquis of Vila Real, supporters of House of Habsburg during the Portuguese Restoration War. It belonged to and was passed on to the second born son of each King — i. e., the Infante that was not entitled to the crown — as his appanage. This member of the Portuguese royal family was known as the Lord of the House of the Infantado (Senhor da Casa do Infantado) or simply the Lord of the Infantado (Senhor do Infantado). The measure was intended to "perpetuate and extend as much as possible the blood of the royal family." The extinction of the House of Aviz in 1580 had brought the Kingdom of Portugal in personal union with Spain, de facto subjecting the country to Spanish rule. Thus the country's independence depended also on the fertility of the royal house. With a large income, second sons are encouraged to marry to produce cadet branches capable of perpetuating the royal line. The basis of the donation was the city of Beja, with the ducal title, which belonged to King Manuel I of Portugal. As this income was not enough, the lands Vila Real and Caminha, confiscated in 1641, were added to it. The donation covered the villages, places, castles, padroados, land, forums, rights and duties for the second house, which guaranteed the title of Duke of Vila Real to the eldest son of Infante Dom Pedro. The House continued to receive new grants from the crown: the fifth of Queluz and their appurtenances; the palaces and houses of Corte Real in Lisbon, which had belonged to the 2nd Marquis of Castelo Rodrigo; the town of Serpa and with their barns and de Moura; rents of the Military Order of Christ to which the infante had been named Commander; the marshlands of Golegã, Borba, Mouchões and Silveira, near the Tagus river, from São Liborio to Santarém; saboarias of Porto and villages and places of Entre Douro and Minho and Tras os Montes. Other favors were added after the accession of Afonso VI, giving Dom Pedro an annual grant of 1000 quintals of Brazil wood without payment of duties; and the purchase that he made from his sister, Queen Catherine of Braganza, of the city of Lamego and the marsh of Magos. Thus, it was not just dominial extension defining the House of Infantado, but the whole of their income in vast urban and rural areas from Tras os Montes to Alentejo. Its main wealth was agricultural, but also benefited from maritime interests (Caminha, Aveiro) and rivers. Thus, after the King of Portugal and the Prince of Brazil, the Infantado was the wealthiest household in the Kingdom in terms of seigneurial demesnes. The primary purpose of the appanage was to enrich the secundogeniture infante with a source of income that would allow him to retain the status expected of a prince. However, the enormous wealth became a source of strife and discord as it did on the death of the Infante Francisco, Duke of Beja, brother of King John V in 1742. The next younger brother of the King, Dom António, claimed the succession to the House of Infantado, which was instead given to the second son of King John V, which greatly worsened the relationship between the two brothers.