Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Литвалық және американдық Холокост аман қалған (1928-2024) Несе Годин (Гальперин) (28 наурыз 1928 - 5 наурыз 2024) - Литвалық және американдық Холокост аман қалған. Годин өзінің өмірін басқаларға Холокост туралы ақпарат беру мен оқытуға арнады.
Lithuanian and American Holocaust survivor (1928–2024)
Nesse Godin (Galperin) (28 March 1928 – 5 March 2024) was a Lithuanian and American Holocaust survivor. Godin dedicated her life to informing and teaching others about the Holocaust.
Алғашқы жылдар
Годин 1928 жылы 28 наурызда Литваның Шяуляй қаласында дүниеге келген.
Godin was born in Šiauliai, Lithuania on 28 March 1928.
1933-1939 жылдар
Годин соғысқа дейінгі өмірінің қалыпты болғанын былай деп түсіндірді: "Менің отбасым өте діндар еді және яһудилердің барлық заңдарын ұстанатын. Мен еврей мектебінде оқыдым, сүйіспеншілікке толы отбасында өстім, онда қауым мен қамқорлық құндылықтары үнемі баса айтылатын. 1939 жылы Польшаға неміс әскері басып кіргеннен кейін, Лодзь қаласындағы туыстарымыздан сол жердегі яһудилерге қатыгездікпен қаралатынын естідік. Біз бұған сенбедік, көршілерің қалайша сендерді жамандап, көмектеспей қалды?" - деп сұрады. Неге ол неміс болып жүр деп ойламағанын сұрағанда, ол мұны білуі мүмкін екенін мойындады, бірақ көршісі оны яһуди екенін айтты.
Godin stated that her life before the war was normal, remarking: "My family was very religious and observed all the Jewish laws. I attended Hebrew school and was raised in a loving household where the values of community and caring were always stressed. After the Germans invaded Poland in 1939, we heard from relatives in Łódź that Jews there were being treated horribly. We could not believe it; how could your neighbors denounce you and not stand up to help you?" When asked why she did not pretend to be German, she recognized she could have, but her neighbor revealed her as a Jew.
1945-1950 жылдар
Штутхофтан Годин бірнеше лагерьге жеткізіліп, 1945 жылдың қаңтар айында өлімге кесілген лагерьге жіберілді. Көптеген тұтқындар суық қыста және жеткіліксіз тамақтанудан қайтыс болды. 1945 жылы 10 наурызда оны Кеңес әскерлері азат етті. Ол әлі кішкентай бала болғандықтан, кездейсоқ қамқоршыға тағайындалды, бірақ көп ұзамай анасымен қайта қосылды. Анасы оны танымады, өйткені үш жыл өтті, ал Годиннің шашы құрттарды емдеу үшін қырқылыпты. 1950 жылы Германиядағы Фельдафингтегі босқындар лагерінде бес жыл болғаннан кейін Годин күйеуі Джекпен (осы да аман қалған) екі баласы Пнина мен Эдвардпен бірге АҚШ-қа көшіп барып, Вашингтон, округ Колумбиясының астаналық аймағына қоныстанды.
From Stutthof, Godin was transported to several camps and was sent on a death camp in January 1945. Many prisoners died due to the cold winter weather and inadequate nourishment. On 10 March 1945, she was liberated by Soviet troops. As she was still a young child, she was assigned to a random guardian but soon reunited with her mother. Her mother did not recognize her, as it had been three years, and Godin's hair was shaved to treat lice. In 1950, after five years in a displaced person camp in Feldafing, Germany, Godin and her husband Jack (also a survivor), along with their two children, Pnina and Edward, moved to the United States and settled in Washington, D. C. metropolitan area.
Кейінгі жылдар
1954 жылы Годин мен Джек соңғы баласын Рошельді дүниеге әкелді. Олар балаларына және Годиннің анасы Сараға қара жағалы жұмыспен қолдау көрсетті. Годиннің жеті немересі мен екі шөбересі болды. 2015 жылдың 3 қыркүйегінде қайтыс болды.
In 1954 Godin and Jack gave birth to their last child, Rochelle. They supported their children and Godin's mother, Sara, with blue collar jobs. Godin had seven grandchildren and two great grandchildren. Jack died on 3 September 2015.