Enemy of God (novel)

Кіріспе

Бернард Корнуэллдің 1996 жылғы "Құдайдың жауы: Артурдың романы" романы - Бернард Корнуэллдің "Соғыс әміршілерінің хроникалары" трилогиясының екінші романы. "Қысқы патшаның" жалғасы, ол алғаш рет 1996 жылы Ұлыбританияда жарық көрді. Трилогияда Артур патша туралы аңыз оның ізбасары Дерфел Кадарн көзімен баяндалады. Барлығына қарамастан, Дюмонияның әскербасы Артур соғысып жатқан британ патшалықтары арасында бейбітшілік орнатып, өз әскерін сакстарға қарсы айдауды жоспарлап отыр. Мерлин Британияның бұрынғы даңқын қалпына келтіруге көмектесетін ежелгі жәдігерді табу үшін, Британияның ең қорқынышты жауларының жеріне қауіпті сапар ұйымдастырады. Осы уақытта Артурдың жаулары оны қоршап, өз мақсаттары үшін оның әлемін жоюға дайын.

Бірінші бөлім: Қараңғы жол

Артурдың Лэгг Вейлдегі Поуис пен Силурияның біріккен әскерлерін күткен жоқ жеңісі британ патшалықтарына бейбітшілік пен бірлікті әкелді. Поуис патшасы Горфиддид пен Силурия патшасы Гундлиус екеуі де қайтыс болды. Горфиддидтің ұлы Кунеглас Артурдың бейбітшілікке деген құштарлығын және патшалықтардың ортақ жаулары саксондарды жоятын одақ құру туралы арманын бөліседі. Дерфелге Кунегласпен бірге Поуис астанасы Кэр-Сусқа баруды бұйырады. Силурияның бос тағына келетін болсақ, Артур Ланселотты патша етіп, оны Кунегластың әпкесі, Поуис ханшайымы Цэйнвинге үйлендіріп, Дюмония, Поуис және Силурия арасындағы одақты нығайтуға жоспарлайды. Дерфелдің өзі жермен марапатталып, Дюмонияның жаңа чемпионы және жас патша Мордредтің қамқоршысы болады, өйткені Артур Мордредті Дюмониядағы христиандық топтың ықпалынан алып тастағысы келеді. Дерфел Сейнвинге ғашық екенін және оны өзіне қалайтынын айтпай-ақ қояды. Артур әйелі Гвиневрамен Куннегластың құттықтауын алу үшін Кэр-Сус-қа келгенде, Дерфел Кениннің өзінің некелі күйеуіне бақытты екеніне куә болады. Дерфел Мерлинмен сөйлеседі, ол Артур Гвиневренің қарапайым және бейтаныс әпкесі Гвенхвивахқа үйленгісі келетінін айтады. Мерлин Дерфелден өзімен және Нимуемен түнгі уақытта төбе басында кездесуді сұрайды, онда ол Дерфелге жаман қоспаны ішуге мәжбүр етеді. Дерфел Цинвин туралы галлюцинация көреді және Қара жолды және гулді көреді, Мерлин оған Ллейннің қатыгез ирланд патшасы Диурнах екенін айтады. Мерлин Дерфелден Диурнахтың жерлеріне барып, Британияның он үш қазынасының бірі - Клайдно-Эйддин қазанды қайтарып алуды сұрайды. Мерлин Дерфелге сүйек береді және оны сындырып, оның тілегін орындайтынын айтады, атап айтқанда, Кинвин Ланселотқа қарағанда оны таңдайды, бірақ егер ол сүйекті сындырып алса, Мерлиннің ісіне ант береді. Сэнвин мен Ланселоттың үйлену тойының түні Дерфел сүйекті сындырады және Сэнвин Ланселоттың орнына Дерфелге барады. Сэнвин үйленгісі келмейді, өйткені ол өзіне және ешбір еркекке тиесілі болғысы келеді, бірақ соған қарамастан Дерфелді әйел ретінде жақсы көретінін уәде етеді. Ол сондай-ақ, тек пәк қыз ғана қазанды қайтара алатынын айтады, Мерлин оны тапқанша пәк болып қалатынына ант етті, яғни ол оларды қараңғы жолда ертіп жүреді. Дерфел оған сапарға қатысуға рұқсат бергісі келмейді, бірақ ол талап етеді. Дерфел мен Цэйнвин оның ұйымдастырған саяси некелерін бұзса да, Артур досына қуанады және Дерфелді құттықтап, көктем келгенде оны саксондарды Лойгирден қуып шығару науқанына қосылуға шақыратынын айтады. Артур Думнонияға оралады, онда ол өзінің туған ағасы Кульхушты Мордредтің қамқоршысы етіп тағайындайды. Кулхуч принц Кэдвидің бүлінуін басады және осы процесте христиандық дворяндар мен Думнонияның судьялары Лэгг Вейлге дейін Артурды өлтіруге сөз байластырғанын біледі. Артур барлық заговоршыларды, соның ішінде Набурды, Мордредтің бұрынғы қамқоршысын өлтіруді немесе алып тастауды бұйырады. Тазалаудан құтылған жалғыз христиан - епископ Сансум, ол Инис Видринге жақын орналасқан Киелі тікеннің христиандық ғибадатханасының қамқоршысы болып қала алады, өйткені ол заговорға қатысы жоқ, және Артурдың әпкесі және друидасы Морганмен күмәнді достығы болғандықтан, ол Мерлин мен Нимуе болмаған кезде Думнонияға үлкен ықпал етеді. Мерлиннің тобы Қара жолмен Диурнахтың Ллейн патшалығына сапар шегеді және тар боғазы арқылы бұрынғы друидтық бекініс - Йнис Монға жетеді, онда Мерлин қазан жасырылған деп санайды. Сэнвин тау басында көмілген қазанды табады, бірақ топты Диурнахтың қасіретке толы жауынгерлері қоршап, қоршап алады. Диурнах олардың бостандығы үшін Кадрон мен Цинвинді талап етеді, бірақ Мерлин шақырған қатты тұман соғыстық топтың байқалмай қашып кетуіне мүмкіндік береді.

Arthur's unexpected victory over the combined armies of Powys and Siluria at Lugg Vale has brought peace and unity to the British kingdoms. Both Gorfyddyd, King of Powys, and Gundleus, King of Siluria, are dead. Gorfyddyd's son, Cuneglas, shares Arthur's desire for peace and also his dream of an alliance between the kingdoms that will destroy their common enemy, the Saxons. Derfel is ordered to follow Cuneglas to Caer Sws, capital of Powys, where the Edling is to be crowned king. As for the vacant Silurian throne, Arthur plans to make Lancelot the king and marry him to the Cuneglas' sister, Ceinwyn, the Princess of Powys, thus cementing the alliance between Dumnonia, Powys, and Siluria. Derfel himself is to be rewarded with land and made the new champion of Dumnonia as well as the caretaker for the boy king Mordred, as Arthur wants to remove Mordred from the growing influence of the Christian faction within Dumnonia. Derfel does not reveal that he is in love with Ceinwyn and wants her for himself. As Arthur and his wife Guinevere arrive at Caer Sws for Cuneglas' acclamation, Derfel witnesses Ceinwyn's apparent happiness with her betrothal. Derfel speaks with Merlin, who tells him that Arthur wants him to marry Gwenhwyvach, Guinevere's plain and apathetic sister. Merlin asks Derfel to meet him and Nimue late that night on a hilltop, where he has Derfel drink a foul concoction. Derfel hallucinates about Ceinwyn and sees a Dark Road and a ghoul, who Merlin tells him is Diwrnach, the vicious Irish king of Lleyn. Merlin asks Derfel to accompany him on a quest to Diwrnach's lands to recover the Cauldron of Clydno Eiddin, one of the Thirteen Treasures of Britain, which was lost after the Romans sacked Ynys Mon four centuries prior. Merlin gives Derfel a bone and tells him that all he has to do is break it and his wish will be granted – namely that Ceinwyn will choose him over Lancelot – but warns that if he breaks it, he will be oath bound to Merlin's quest. On the night of Ceinwyn and Lancelot's betrothal feast, Derfel breaks the bone and Ceinwyn goes to Derfel instead of Lancelot. Ceinwyn refuses to be married as she wants to belong to herself and to no man, but nevertheless promises to love Derfel as a wife would. She also tells him that, since only a virgin can recover the Cauldron, Merlin has made her swear that she will remain a virgin until it is found, which means she will accompany them on the Dark Road. Derfel is reluctant to let her join the quest but she insists. Though Derfel and Ceinwyn have disrupted the political marriage he has arranged, Arthur is happy for his friend and congratulates Derfel, telling him that, once spring comes, he will call upon him to join his campaign to drive the Saxons from Lloegyr. Arthur returns to Dumnonia, where he appoints his cousin, Culhwch, as Mordred's guardian. Culhwch puts down a rebellion by Prince Cadwy of Isca and in the process discovers that Christian noblemen and magistrates in Dumnonia had conspired to kill Arthur prior to Lugg Vale. Arthur orders that all the conspirators, including Nabur, Mordred's former guardian, be executed or removed. The only Christian to escape the purge is Bishop Sansum, who manages to remain as guardian of the Christian shrine of the Holy Thorn near Ynys Wydryn because he could not be implicated in the conspiracy, and because of his unlikely friendship with Morgan, Arthur's sister and druidess, who has great influence over Dumnonia in the absence of Merlin and Nimue. Merlin's party travels along the Dark Road into Diwrnach's kingdom of Lleyn and crosses the narrow strait to the former druid fortress of Ynys Mon, where Merlin believes the Cauldron is hidden. Ceinwyn finds the Cauldron buried atop a hill, but the group is surrounded and besieged by Diwrnach's macabre warriors. Diwrnach demands the Cauldron and Ceinwyn in exchange for their freedom, but a heavy fog, apparently summoned by Merlin, allows the warband to escape undetected.

Екінші бөлім: Соғыс басталды

Дерфел мен оның адамдары қайтып оралғанда Қазанның жауынгерлері ретінде аталып өтіледі, бірақ ол мен Сэйнвин тек Пауистегі тыныш фермаға кетіп, көктемге дейін бейбіт өмір сүреді, ол кезде Артур сакстарға қарсы күресу үшін жауынгерлерін шақырады. Екі адам әлемнен алыста болған уақытында бақытты болады және Сенинвин олардың бірінші баласына жүкті болады. Көктемде Артур Дерфелді британ патшаларының жоғары кеңесіне шақырады. Артур Ланселотты орденге қабылдау үшін Митраның жиналысын шақырады. Ланселот Силурияның патшасы ретінде шаршап, Цинвиннің бас тартуына ашуланған. Ол өзінің астанасын Силуриядан кетпей-ақ, Дюмонияға мүмкіндігінше жақын Искада құрды және Танабурдың егіз немерелері, друидтар Динас пен Лавайн оның қызметінде болды. Дерфел өзінің бәсекелесінің Митра культіне сайлануын қолдамақ емес, өйткені Ланселоттың жауынгер емес екенін біледі. Бұл әрекетіне Гвенттің әскери әміршісі және Митраист Агрикола да қолдау көрсетеді. Алайда Ланселот христиан дінін қабылдамай, христиан дінін қабылдап, епископ Сансумның шомылдыру рәсімінен өтеді. Саксондармен кездесу үшін шығысқа қарай аттанған Артурдың әскері Элланың күштерін тұзаққа түсіреді, ал оның соғыс иттерін Мерлин мен Нимуа жеңеді, олар оларды алаңдату үшін шайқасқа соялды алып келеді. Аелле шайқаста әлсіреп, бірақ жеңілген жоқ. Жау шегінгенде, британ патшалары Ланселот пен Сердиктің кенеттен келуімен таңғалады, ол да Саксон патшасы, ал солтүстіктегі Британияда Аеллдің басты қарсыласы. Ланселот Сердиктіңмен одақ құрғанын түсіндіреді, бұл Артурды ашуландырады, ол мұны істеу Эльге қарсы жеңісін жойғанын және Сердикті тек қауіпті жауға айналдырғанын түсінеді. Артур Дерфелді Эльді тауып, Лондонға алып келуге жібереді, онда бітімге келісіледі. Сердик Лондондиум мен Темза аңғарын Аелден алады, бірақ британ патшалары Сердикті бельгиялықтардың өзен жерлеріне деген кез келген дәулеттен бас тартуға мәжбүрлейді. Алайда, Сердик Ланселотқа осы жерді патша ретінде басқаруды талап етеді; сондықтан Ланселотқа Силурияға қарағанда бай және оған ұнайтын жаңа патшалық беріледі, ол Гвент пен Поуис арасында бөлінеді. Артур Ланселот пен Сердиктің келіскен нәтижесі осылай болуы мүмкін екенін білгеннен кейін, бұл шарттарды қарсылықпен қабылдайды. Бейбітшілік келіссөздері жүргізіліп жатқанда Мерлин мен Нимуа Британияның соңғы қазынасын - Модронның күймесін іздестіреді. Олар оны тапқан кезде, Сердик Динас пен Лавайнмен бірге келіп, оны өзінің меншігі деп атайды, өйткені олар қазір оның патшалығында. Динас пен Лавайн арбаға отырып, Мерлиннің шалаң шашын кесіп алады, бұл оларға друидқа қарсы күшті сиқырлар жасауға мүмкіндік береді. Артур Дерфелге өзінің және Сейнвиннің Дюмониядағы Мордредтің қамқоршылары болуларын қалайтынын айтады, өйткені Кулхвич баланы тәрбиелеуде қиындықтарға тап болды. Дерфел Поуиске Кинвинді алуға барғанда, қайғылы оқиға орын алады: Мерлиннің Йнис-Уидриндегі залы өртеніп, Қазан ұрланады.

Derfel and his men are celebrated upon their return as Warriors of the Cauldron, but he and Ceinwyn merely retreat to a quiet farm in Powys to live peacefully until spring, when Arthur will summon his warriors for the fight against the Saxons. The two are happy during their time away from the world and Ceinwyn becomes pregnant with their first child. When spring arrives, Arthur calls Derfel to a high council of the British kings in Corinium to discuss the upcoming war. Arthur also convenes a gathering of Mithras to induct Lancelot into the order. Lancelot has grown bored as King of Siluria and is angry at Ceinwyn's rejection. He has established his capital at Isca, as close to Dumnonia as possible without leaving Siluria, and has the twin grandsons of Tanaburs, the druids Dinas and Lavaine, at his service. Derfel refuses to support his rival's election to the cult of Mithras as he knows that Lancelot is no warrior. He is supported in this action by Agricola, a fellow Mithraist and a warlord of Gwent. However, Lancelot avoids the humiliation of rejection into the cult by publicly converting to Christianity and being baptised by Bishop Sansum, which ensures Lancelot's popularity with the Christians. Marching east to meet the Saxons, Arthur's army successfully lures Aelle's forces into a trap and his war dogs are defeated by Merlin and Nimue, who bring bitches to the battle to distract them. Aelle is greatly weakened during the battle but not defeated. As the enemy retreats, the British kings are surprised by the sudden arrival of Lancelot and Cerdic, another Saxon king who is Aelle's chief rival in eastern Britain. Lancelot explains that he has negotiated an alliance with Cerdic, which infuriates Arthur, who understands that doing so has negated his victory over Aelle and only made Cerdic into a more dangerous enemy. Arthur sends Derfel to find Aelle and bring him to London, where a truce is negotiated. Cerdic wins Londinium and the valley of the Thames from Aelle, but the British kings force Cerdic to renounce any claim over the river lands of the Belgae. However, Cerdic insists that Lancelot be given control of this land as a king; as such, Lancelot is granted a new kingdom much richer and more to his liking than Siluria, which will instead be divided between Gwent and Powys. Aware that this was likely the outcome that Lancelot and Cerdic had agreed all along, Arthur accepts these conditions with reluctance. As the peace negotiations are conducted, Merlin and Nimue search for the last Treasure of Britain, the Chariot of Modron. When they find it, Cerdic arrives with Dinas and Lavaine and claims it as his own, since they are now in his kingdom. Dinas and Lavaine take the chariot and cut off a plait of Merlin's beard, which could allow them to cast powerful spells against the druid. On the way back to Corinium, Arthur tells Derfel that he wants him and Ceinwyn to become Mordred's guardians in Dumnonia, as Culhwch has been having difficulty raising the boy. As Derfel travels to Powys to fetch Ceinwyn, tragedy strikes: Merlin's hall at Ynys Wydryn is burned to the ground and the Cauldron is stolen.

Үшінші бөлім: Камелот

Аеллдің жеңілісі мен Лондонның бейбіт емес бітімгершілігінен кейінгі жылдары Аелл мен Сердик Лоегирдің иелігі үшін өз ара күрескенде, Артурдың Британиясында бейбітшілік орнады. Ланселот өзінің жаңа патшалығының астанасын Вентада орнатады. Гвиневра Линдинистегі римдік вилладан кетіп, Дюмония мен Ланселот патшалығы арасындағы шекарада салынған жаңа сарайға ие болады. Артур әр британ патшалығының өкілдерін өздерінің дауларын бір жағына қойып, "Британияның бауырластығы" деп атаған бір-біріне адалдық ант беруге шақырып, тұрақты одақ құруға тырысады, бірақ Мерлин анттардың мәнсіз болатынына сенеді. Дерфел мен Цинвин алты жасар Мордредпен бірге Линдиниске көшіп келеді, олардың қызы Морвенна да сол жерде дүниеге келеді. Оның артынша Серен және Диан есімді екі қызы бар. Дерфел мен Сейнвин көп ұзамай Мордредтің намысты, зұлым бала екенін біледі, оны бақылау қиын және басқаларға ауыр тигізуден ләззат алады. Мерлин, ол өзінің залын жоғалтты Йнис Вудрин қазан ұрланған түнде және қазір Линдинисте тұрады, бала патшаға оның туған түні жын енген, ал христиандар оған қамқорлық жасады деген сенімін білдіреді. Олардың алаңдаушылығына қарамастан, Артур Мордредті жоюды қарастырудан бас тартады және уақыт өте келе ол жауапты басшыға айналады деп талап етеді. Дерфел патшаның қорғаушысы және қорғаушысы ретінде Артурмен және оның тағдырын өзгерткен епископ Сансуммен бірге патша кеңесінде қызмет етеді. Ланселотты шомылдыру рәсімінен өткізіп, өз ықыласына оралғаннан кейін, Сансум Думнонияда билік ұстанымына оралды. Ол Артурдың әпкесі және Мерлиннің діни қызметкері Морганды діни қызметкер етіп өзгертіп, кейіннен үйленді. Морганның дінге айналуы - Дюмонияның қазынасынан айырылған пұтқа табынушы қауымға соққы. Сансум мен Морган Британияда христиан дінін тарату үшін миссионерлерді даярлай бастайды. Мәсіхтің өлімінен кейінгі бесінші ғасырдың мерейтойы жақындаған сайын, Дюмониялық христиан қауымын ашу-ыза бастайды, өйткені олар осы күнге дейін барлық пұтқа табынушыларды қайтадан құтқаруға бел буады және олар өздерінің құдайы Британияға қайта оралады деп санайды. Олардың көбі Ланселотты өзінің құтқарушысы ретінде көруге бастайды, өйткені оның қалқанында балық (христиандық символ) бар, бұл Епископ Сансумның сенімділігін арттырады. Ниму, жартылай ақылдан адасып, Инис Видриннің қираған, тасталған торында мүмкіндігінше көп күш жинауға құмар, Дерфелге христиандыққа жаңадан келгендер де Ежелгі құдайлардан қорқатынын және Мерлин тек Қазанды ұрлағандар оны қолданып, оның күшін әлемге жіберуге тырысатын күнді күтіп отырғанын айтады. Кейінірек Дерфел сол біршама бейбіт жылдар оның өміріндегі ең жақсы жылдар болатынына сенсе де, олар қайғылы оқиғалардан мүлдем арылмаған. Тристан, Луга Вейл мен Лондон шайқасында Артурға көмекке келген қырық жастағы Керновтың Эдлинг, өзінің үшеуі, Керновтың он бес жастағы королевасы Изультаға ғашық болады. Деметия патшасы Оэнгус Мак-Айремнің қызы Изульта - Тристанның әкесі және Керновтың 60 жастағы патшасы Маркқа үйленген әйелдердің қатарынан соңғысы. Тристан мен Изельда патша қазынасының бір бөлігін алып, Керновтан қашады және Артурдың туысы Кулхвих губернатор болып қызмет ететін және оларды қарсы алатын Искада баспана табады. Марк Артурға өтініш жасайды, мұрагерінің сатқындығына ашуланып, оған қарсы көтеріліс бастайды деп қорқады. Артур өз міндетін жек көргенмен, Маркты Искаға шақырып, Тристан мен Изультаға сотқа бару керектігін айтады. Оларға қарсы кез келген сот олардың айыбын шығарады, сондықтан Тристан ұрыс арқылы сот жүргізуді сұрайды, бұл оның әкесінің жазасынан құтылудың жалғыз жолы. Артур бір кезде Тристан үшін Оуэйнге қарсы соғысқандай, Дерфел мен Кулхвич Тристан үшін күресуге тырысады, бірақ Марктың найзашылары оларды қозғалмайтын етеді. Тристанды әкесінің жауынгері шайқаста өлтіреді, ал Изельді сатқындығы үшін ағашқа жағып өртейді. Досының өліміне байланысты әділетсіздікке ашуланған Дерфел Артюрмен достығын үзіп алады. Артур мен Дерфел арасындағы қақтығыс Мордредтің он бесінші туған күні Дюмонияның патшасы болып тағайындалғанға дейін жалғасады. Дюмонияның одақтастары болған патшалар куә болған рәсімде Мордред Каер Кадарнға әкелінді және оған толық билік берілді. Дерфел өзінің чемпионы ретінде Мордредтің лайықсыз екеніне сенетіндерге қарсы шығады. Кулхвич Мордредті сынап, патша болуға лайық емес деп айыптайды, бірақ Дерфел онымен өлімге дейін к�...

In the years following Aelle's defeat and the uneasy truce of London, peace nevertheless occurs in Arthur's Britain as Aelle and Cerdic fight among themselves for mastery of Lloegyr. Lancelot establishes the capital of his new kingdom at Venta. Guinevere leaves the Roman villa at Lindinis and has a new palace, the Sea Palace (later known as Camelot), built on the border between Dumnonia and Lancelot's kingdom. Arthur attempts to forge a permanent alliance by inviting representatives of each of the British kingdoms to put aside their disputes and swear oaths of loyalty to each other in what he calls the "Brotherhood of Britain", though Merlin believes the oaths will prove meaningless. Derfel and Ceinwyn move to Lindinis with the six year old Mordred, and their daughter, Morwenna, is born there. She is followed by two other daughters, Seren and Dian. Derfel and Ceinwyn soon discover that Mordred is an insolent, wicked child whom they have difficulty controlling and who enjoys inflicting pain on others. Merlin, who lost his hall at Ynys Wydryn the night the Cauldron was stolen and now lives at Lindinis, expresses the belief that a demon got into the boy king the night of his birth, while the Christians tended to him. Despite their concerns, Arthur refuses to consider removing Mordred and insists that he will grow into a responsible leader with time. Derfel, as the king's guardian and champion, serves on the king's council, alongside Arthur and, in a reversal of his fortunes, Bishop Sansum. After succeeding in returning to favour by his baptism of Lancelot, Sansum returned to a position of authority in Dumnonia when he succeeds in converting, and subsequently marrying, Morgan, Arthur's sister and Merlin's priestess. The conversion of Morgan is a blow to Dumnonia's pagan community, already badly shaken by the loss of the Treasures. Sansum and Morgan start training missionaries to spread the Christian religion through Britain. As the anniversary of the fifth century since the death of Christ is approaching, a frenzy begins to seize the Dumnonian Christian community as they become determined to convert all the pagans they can before that date and, they believe, the return of their god to Britain. Many of them begin to see Lancelot as their saviour due to the presence of a fish (a Christian symbol) on his shield, an assurance that Bishop Sansum encourages. Nimue, holed up half mad and obsessed with gathering as much power as she can in the ravaged, abandoned tor of Ynys Wydryn, assures Derfel that even recent converts to Christianity remain fearful of the Old Gods, and that Merlin is only waiting for the day when those who stole the Cauldron try to use it and unleash its power on the world. Although Derfel later comes to believe that those relatively peaceful years would be the best he had known, they were not without tragedy. Tristan, the forty year old Edling of Kernow, who had come to Arthur's aid at Lugg Vale and at the Battle of London, falls in love with his stepmother, the fifteen year old Queen Iseult of Kernow. A daughter of Oengus Mac Airem, King of Demetia, Iseult is just the latest in a long line of women who have been married to King Mark, Tristan's father and the sixty year old King of Kernow. Tristan and Iseult flee Kernow with part of the royal treasury and find refuge in Isca, where Arthur's cousin Culhwch serves as governor and welcomes them. Mark appeals to Arthur, furious at his heir's treachery and fearing that he is going to lead a rebellion against him. Though he hates what he has to do, Arthur summons Mark to Isca and tells Tristan and Iseult that they must face trial. Since any trial against them will result in their conviction, Tristan appeals for a trial by combat, his only way to escape his father's punishment. As Arthur had once fought for Tristan against Owain, Derfel and Culhwch try to fight for Tristan but are immobilized by Mark's spearmen. Tristan is killed in battle by his father's champion, and Iseult is burnt at the stake for her treason. Angered by the injustice of his friend's death, Derfel angrily breaks off his friendship with Arthur. The rift between Arthur and Derfel continues until the day Mordred is acclaimed King of Dumnonia on his fifteenth birthday. In a ceremony witnessed by the kings allied to Dumnonia, Mordred is brought to Caer Cadarn and granted his full power. Derfel, as his champion, issues the challenge to anyone who believes that Mordred is unworthy. Culhwch challenges and denounces Mordred, saying that he is unfit to be the king, but yields the fight before Derfel has to fight him to death. Forsaking his oath to Mordred, Culhwch swears his sword to Cuneglas and leaves for Powys. Mordred publicly humiliates Derfel for not killing Culhwch and dismisses him as his champion. Meeting in Lindinis, Arthur and Derfel reconcile as friends, having finally accomplished their oath to Uther to deliver Mordred's throne safely to him.

Төртінші бөлім: Изистің құпиялары

Ақталғаннан кейін көп ұзамай Мордред Артур мен Дерфелді Поуиске сатқын Лигессакты тұтқындауға жібереді. Ол бірнеше жыл бұрын Дюмниаға опасыздық жасап, Мордредтің анасы Норвеннаның патша Гундлеус қолынан қаза болуына себепші болған. Артур мен Дерфелді Лигесакты ұстауға тырысқан кезде Кадок бастаған христиан фанаттары қоршап қалады. Олар христиандарды жеңеді, бірақ кейін Дерфел Артурды іздеп, анасын табу үшін оңтүстікке сапар шегеді. Ол анасын тірідей табады, бірақ ол көп жылдар бойы құлдықта болған және оны есіне алмайды. Ол қызбен сөйлескенде Дерфел өзінің әкесі Саксон патшасы Элла екенін түсінеді. Северннің арғы жағында өрттің жанып жатқанын көріп, Дерфел Ланселоттың діни тәртіпсіздікке итермелеу арқылы Дамнондық тақты басып алуға тырысқанын біледі. Артур мен Дерфел Кадоктың шабуылынан қаза тапқан деп есептеледі, ал Мордред өлтірілген деп есептеледі. Христиан фанаттары бүкіл Дюмонияда пағаларды қуып, Ланселотты құтқарушы патша деп жариялап жатыр. Артурдың антына ант берген байрақтыларының көбі Ланселот жағында. Сердик Артурдың әскерінің басым бөлігін Дамниа шекарасындағы Саграмордың қол астында қоршауда ұстап отыр. Дерфел үйге жетеді, ол Динас пен Лавайндың оның залына шабуыл жасағанын және Сейнвин мен Мерлинді Ланселотқа әкелуге тырысқанын біледі. Дерфел мен оның адамдары Динас пен Лавайнды қуып шығады, бірақ шайқас кезінде Лавайн Дерфелдің кіші қызы Дианды өлтіреді. Дерфел Сенинвин мен оның қыздарын Поуиске және Кунегластың қорғауына дейін сүйемелдеді. Глевумда Ланселотқа қарсы болғандарға қосылып, олар Артурды Гвент патшасы Мюриг пен Поуис патшасы Кунегласпен кеңесте кездестіреді. Мордред де кеңеске қосылады, оны Галахад өлтіруден құтқарады. Мерлинмен бетпе-бет келген Мордред бұл Артур мен Дерфелді Лигесакты тұтқындау арқылы алаңдатып, христиандық көтеріліске мүмкіндік беру үшін епископ Сансуманың идеясы екенін мойындайды. Мордредтің Ланселот пен оның христиан ізбасарларына Дюмонияны қиратуға мүмкіндік бермеуіне байланысты Артур Мордредті патша ретінде билік етуге жарамсыз деп жариялайды, бұл жариялауды Кунеглас пен Мерлин мойындады. Артур мен оның бірнеше одақтастары Саграморды Сердикке қарсы күшейту жоспарын жасайды, Калхвич пен Кунегластың найзаларын Корниумда оған көмекке жібереді, ал ол, Дерфел және олардың қырық ең жақсы найзасы Гвиневра мен Артурдың ұлы Гвайдрды құтқарады, олар Ланселоттың адамдары теңіз сарайында тұтқынға алған. Ол жерге жеткенде Дерфел мен Артур Гвиневераны Изис құдайына арналған ырым-жырымның ортасында байқаусызда ұстайды, ол құдай Ланселотты Дюмонияның патшасы ретінде қолдауға ниетті. Бұл жыныстық рәсімдер Гвинераның Динас пен Лавайнмен, сондай-ақ Ланселотпен ұйықтағанын білдіреді. Жүрегі жараланып, ашуланған Артур табынушыларды өлтіріп, Гвинера мен Гвайдриді алып кетеді. Сонымен қатар, Дерфел Динас пен Лавайнды тұтқындап, Нимуэдің көмегімен оларды қатыгездікпен өлтіреді, бұл оның қызының өлімі үшін кек алуды талап етеді. Сонымен қатар олар Британияның жоғалған қазыналарын, оның ішінде Гвиневраның Изис ғибадатханасында жасырылған Қазанды да табады. Нимуның күдіктері негізді екені анықталады: Морган Мерлин залы өртенген түні қазыналарды ұрлап, Сансумға оған үйленуге уәде бергені үшін берді. Сансум оларды Гвиневрені, Династы және Лавайнды берді, сонда ол өз ықыласына ие болды және христиандық көтеріліске жол ашты. Артур өзінің ізгі табиғатынан бас тартып, Каер Кадарндағы патшалар орнын қайтадан басып алады, бұл Символикалық қадам Думнонияға Артурдың тірі екендігі және әлі де билігі бар екендігі туралы хабар жібереді. Ланселоттың көтерілісі тез арада қарқын жоғалтады, өйткені Кейр Кадарнның құлдырауы туралы хабар тарады және Дюмнияның жауынгерлері Артурға қосыла бастады. Ланселот кері шегінгенде Артур Дерфелге өлген Утерге берген анттары Мордредті Дюмонияның патшасы ретінде мойындауға мәжбүрлейтінін, бірақ ол таза фигура болады және Артурның өзі елдің жалғыз билеушісі болады деп қатаң түрде мәлімдейді. Мерлиннің айтқан сөздерін еске түсірген Дерфел Артурды император деп атауды ұсынады.

Shortly after his acclamation, Mordred sends both Arthur and Derfel on an errand into Powys to capture the traitor Ligessac, who years earlier had betrayed Dumnonia and caused the death of Mordred's mother Norwenna at the hands of King Gundleus. Arthur and Derfel are ambushed by Christian fanatics led by Cadoc while attempting to apprehend Ligessac. They defeat the Christians, but afterward Derfel decides to travel south separately from Arthur to find his mother, whom he has not seen since she was captured in a raid when he was very young. He finds his mother still alive, but she has been enslaved for years and does not remember him. Upon speaking with her Derfel realizes that his father is Aelle, the Saxon king. Seeing fires burning on the other side of the Severn, Derfel discovers that Lancelot has suddenly attempted to usurp the Dumnonian throne by inciting religious unrest. Arthur and Derfel are presumed killed in Cadoc's ambush, and Mordred is believed to be murdered. Mobs of fanatical Christians are hunting down pagans all across Dumnonia, announcing Lancelot as their savior king, and many of Arthur's oath sworn bannermen have sided with Lancelot. Cerdic is besieging the majority of Arthur's army under Sagramor on Dumnonia's frontier. Derfel eventually makes it home, where he discovers the druids Dinas and Lavaine have attacked his hall and are attempting to kidnap Ceinwyn and Merlin and bring them to Lancelot. Derfel and his men drive off Dinas and Lavaine, but during the battle Lavaine kills Derfel's youngest daughter, Dian. Derfel accompanies Ceinwyn and his daughters north to Powys and the protection of Cuneglas. Joining those who remain opposed to Lancelot at Glevum, they find Arthur there, in council with Kings Meurig of Gwent and Cuneglas of Powys. Mordred also joins the council, having been saved by Galahad from assassination. Confronted by Merlin, Mordred admits that it was Bishop Sansum's idea to distract Arthur and Derfel with the apprehension of Ligessac in order to enable the Christian uprising. Because of Mordred's incompetence in allowing Lancelot and his Christian followers to ravage Dumnonia, Arthur declares Mordred unfit to rule as king, a proclamation recognized by Cuneglas and Merlin. Arthur and his few remaining allies devise a plan to reinforce Sagramor against Cerdic, sending Culhwch and Cuneglas' spears to his aid at Corinium, while he, Derfel and forty of their best spears rescue Guinevere and Arthur's son Gwydre, who are being held captive by Lancelot's men at the Sea Palace. Arriving there, Derfel and Arthur inadvertently catch Guinevere in the midst of her ritual worship of the goddess Isis, by which she intends for the goddess to favour Lancelot as King of Dumnonia. It is revealed that the carnal rituals have involved Guinevere sleeping with Dinas and Lavaine, as well as with Lancelot. Heartbroken and enraged, Arthur slaughters the worshipers and takes Guinevere and Gwydre away. At the same time, Derfel captures Dinas and Lavaine and, with help from Nimue, brutally kills them, exacting his revenge for the death of his daughter. They also discover all of the missing Treasures of Britain, including the Cauldron, which had been hidden in Guinevere's temple to Isis. Nimue's suspicions are revealed to have been founded: Morgan had stolen the Treasures the night Merlin's hall had burnt and given them to Sansum in exchange for his promise to marry her. Sansum had given them to Guinevere, Dinas and Lavaine, sealing his favour with them and setting the stage for the Christian uprising. Abandoning his virtuous nature, Arthur storms and retakes the seat of kings at Caer Cadarn, a symbolic move which sends word to Dumnonia that Arthur lives and still has power. Lancelot's rebellion quickly loses momentum as word of Caer Cadarn's fall spreads and warriors from Dumnonia begin to rally to Arthur's side. With Lancelot in retreat, Arthur grimly asserts to Derfel that their oath to the deceased Uther binds them to acclaim Mordred as Dumnonia's king, but he will be a pure figurehead, and Arthur himself will be the land's sole ruler. Derfel, remembering something Merlin said, suggests that Arthur be known as Imperator, a Roman title understood to mean "ruler of kings."

Қабылдау

Оның алдыңғы нұсқасы сияқты, "Құдайдың жауы" "қалай да шынайы қанды шайқастар" және "күшті сипаттамалар" үшін және "бұл жиі қайталанатын оқиғаларға жаңа көзқарас" бергені үшін мақталды. Киркус рецензиялары оны "күлкілі, сенімді ойын-сауық" деп атады.