Кіріспе
Траванкордағы наир аристократтары Эттувеетил Пиламарлар (Сегіз үйдің иелері) - қазіргі Керала штатындағы бұрынғы Траванкордағы сегіз билеуші үйден шыққан наир дворяндары. Олар Падманабхасвами ғибадатханасы мен Эттара йогамен байланысты. Олардың билігі мен байлығы 1730 жылдары Венадтың соңғы патшасы және Траванкордың алғашқы патшасы Мартханда Варма (17061758) оларды жеңгенге дейін өсті.
The Ettuveetil Pillamar (Lords of the Eight Houses) were Nair nobles from eight ruling Houses in erstwhile Travancore in present day Kerala state, South India. They were associated with the Padmanabhaswamy temple in Thiruvananthapuram and the Ettara Yogam. Their power and wealth grew until Marthanda Varma (1706–1758), the last king of Venad and the first king of Travancore, defeated them in the 1730s.
Сегіз үй
Эттувеетил пиллар өздерінің тұрған ауылдарына сәйкес белгілі болды және барлығы пиллай атағын иеленді. Сегіз иелер Кажакоттату Пиллай, Раманамадох Пиллай, Чемпажанти Пиллай, Кудамон Пиллай, Венганур Пиллай, Мартхандалаям Пиллай, Паллихал Пиллай және Колатур Пиллай болды. Казхаккоottam және Чемпажанти астанасы Тирувананатпурамның солтүстігінде, ал Венганур оңтүстігінде, Баларамапурам мен Ковалам арасында орналасқан.
Шығу тегі
Еттувеетил Пиламарлар жердің басшылары болды және Арунотавар деп аталатын tharakootams. (Наирдің әскери құрылымы) Венадта заң мен әділдікті сақтау үшін құрылған. Олар елдің аймақ әкімдері болды. Олардың патшаны басқаруға да билігі болды. Олар біртіндеп жер иелерінен күшті басшыларға айналып, Эттара йогамен одақтасты. Эттара йогамы ("Пушпанджали Свамияр басқарған Сегіз жарым патша кеңесі") - Поти отбасыларынан, Наир отбасынан тұратын қауымдастық және патша Тируваннатпурамның Шри Падманабхасвами ғибадатханасын басқаратын. Ғибадатхананың жері мен меншігі сегіз бөлікке бөлінді. Олар патшаға ашық қарсы шығып, мадампилердің, яғни ақсүйектердің, ықпалына ие болды.
Сегіз періштенің мақсаты
Эттара йоганың көмегімен Эттуветил пилламарлары Траванкордағы ең жоғарғы билікке айналды, тіпті билеуші өзінің астанасында өзіне сарай салуға олардың рұқсатын қажет етті. Осылайша олар өздерінің билігін қолға алып, патшалық әулетін жоюды көздеді. Траванкор тарихының бұрынғы хроникашылары олардың басты ниеті патшалық үйді жою және мемлекетті өздерінің бақылауындағы жалған республикаға айналдыру және ақыр соңында өздерінің бірінің монархиясы астында болды деп мәлімдейді. Осыны ойлап, олар Адития Варманы улантып өлтіріп, сарайды өртеп жіберді. Адития Варма өлтірілгеннен кейін оның немере қызы Умаямма Рани регент болды. Пильмамар оған көңіл айтып, қолдау көрсетуге уәде берді. Бірақ бір жыл ішінде оның алты ұлының бесеуі күмәнді жағдайларда суға батып, Пилламардың қоздырғышы болған шығар, Калиппанкулам көлінде. Ағасы тірі қалған ұлы, қазір тақтың жалғыз мұрагері, Кераланың аналық дәстүрі бойынша билікті өз қолына ала алмады. (Әйелдер болмағандықтан, отбасы жалғаса алмады.) Умайамма кейін үйге өзінің туған інісі Керала Варманы қабылдады, бірақ көп ұзамай ол да өлтірілді. Кейін ол 1684 жылы Палли Ковилакам атты отбасынан Колатунаду патшалық үйінен бір ұл мен екі қызды асырап алды. 1689 жылы ол Колатунадудан екі ханшайым мен ханзаданы, соның ішінде Раджа Рама Варманы асырап алды.
Сегіз мырза және Мартханда Варма
Мартханда Варма, Венадтың соңғы патшасы және Траванкордың алғашқы патшасы. 1706 жылы 1689 жылы асырап алынған екі ханшайымның кішісіне дүниеге келді. Бала кезінен бастап ол Пилламардың ықпалынан үнемі жасырынып өмір сүруге мәжбүр болды. Бірнеше рет оған қастандық жасалды. 1728 жылы оның қарындасы мен ұлы, кейіннен Дхарма Раджаға қастандық жасалды. Алайда 1729 жылы Раджа Рама Варма қайтыс болғаннан кейін ғана соғыс жарияланды. Раджаның екі ұлы - Падманабхан мен Раман Тампи және қызы Уммини Танкачи болды. Бұл балалар марқұм патшаның атымен танымал болған Кунжу Тампис, қазір билік басындағы Марумаккатайям заңына қарамастан (бұл заң бойынша патшаның орнын оның әпкесі ұлы алады) таққа ие болуды талап етті. Ақылды әрі шешімді Мартханда Варманың қауіпті қарсыласы екенін мойындаған пиламарлар Кунжу Тамписті қолдады. Олар Мадурайдың пандияларынан көмек сұрауға жеткілікті ақша мен адаммен қамтамасыз етті. Алайда Мархтанда Варма Пандия әскеріне пара беріп, соғысты болдырмауға тырысты. Көп ұзамай Падманабхан мен Раман Тампи тұтқындалып, Нагеркоил сарайында өлтірілді. (Бұл айтылуы мүмкін, өйткені Мартханда Варманың Кунжу Тампимарға деген қасқыры, оның өз қарындасына үйленуге рұқсат бермегендігіне байланысты болды. Айтпақшы, Уммини Танкачи Мартханда Вармадан құтылу үшін ағаларын өлтіргеннен кейін өзін-өзі өлтірді.) Осы оқиғада Субхадра, Кудамонның Тхирумукомының (Пиллай) немересі, Сегізге сатқындық жасауда маңызды рөл атқарады. Ол батыл, бірақ опасыз әйел еді. Мартханда Вармастың халқына сегіздің құпиясын ашты. Алайда, оның ағасы оны сатқындық жасағаны үшін соғыстан кейін өлтірді. Бастапқыда Пилламарлар Тампилердің тағдырына алаңдай бастады, өйткені олар Мартханда Варма өзінің туған бауырларын өлтіреді деп күтпеген. Алайда көп ұзамай олар патшаны өлтіру туралы тағы да сөз байластырды. Арат мерекесі күні Мартханда Варма өзінің қалың жасағымен Пиламарды құртуға келді. Бірақ Пилламардың оны өлтіруге ниетті екендігі дәлелденген соң, олардың барлығы тұтқындалып, көп ұзамай сотталды. Сегіз адам немесе өлтірілді немесе қуғынға ұшырады, сонда да олар үшін төбелескен және өлтірген дәлелдер жеткілікті болды. Олардың үйлері қазылған (ул кездегі жалпы жаза - Куламтондал) және барлық мүліктері мен әскерлері жеңіске жеткен Мартханда Вармаға тәркіленді. Олардың әйелдері мен бала-шағалары жағалаудағы муккуварлық балықшыларға сатылды. Тхеруваннатхапурамдағы екі сарай, Раманамадох және Теварату Койкал деп аталады, олар Пилламар сарайларының ағаш және материалдарынан салынған. Ғалым В. Нагам Айя жазған Траванкордың мемлекеттік нұсқаулығы былай деп қорытындылайды:
and children were sold to the Mukkuvar fishermen of the coast. The two palaces at Thiruvananthapuram, known as Ramanamadhom and Thevarathu Koikal were constructed from the wood and material of the palaces of the Pillamar. The Travancore State Manual written by scholar V. Nagam Aiya concludes by saying,
Қазіргі заманғы көзқарастар
Кейінгі тарихшылар, көптеген деректерге ие болғандықтан, аңыздар мен фольклорға негізделген дәстүрлі әңгімелермен таласты. Мартханда Вармаға дейін патшаға қарсы билеушілердің болғанына күмән жоқ, сондай-ақ Шри Падманабхасвами ғибадатханасының басқарушылары мен патша арасындағы жиі қақтығыстар болған, бірақ өткендегі көптеген оқиғалар мүлдем жалған деп табылды. Ғибадатхана жерлерін Мадатил Пиламар деп аталатын ақсүйектер тобы басқаратын, оны көбінесе Эттувеетил Пиламар деп қате атаған. Бұрынғы тарихшылар патшаның ғибадатханаға билігі жоқ екенін, ал Эттара йога мен Пиламар оның бақылауында емес екенін айтқан. Алайда ғибадатхананың құжаттарынан патшаның ғибадатхананың ең жоғары лауазымды адамын, яғни Свамиярды тағайындағаны көрінеді. Патшаның билігі өте жоғары бағаланған деп саналады, өйткені жазбалар Йогамның ғибадатхананы тазартушыларды тағайындау сияқты қарапайым мәселелерде патшаға рұқсат сұрап өтініш бергенін көрсетеді. Тағы бір қарама-қайшылық - Пилламар ғибадатхананың жерлерін жалға алушыларға әсер еткендігі. Алайда ғибадатхананың жері Тіруваннатпурамның оңтүстігінде орналасқан, онда басқа да ықпалды ақсүйектер болған, ал Пиламарлардың басым бөлігі солтүстікке қарай өмір сүрген. Жазбаларда ғибадатхана басшылары мен патшаның адамдары арасындағы қақтығыстар туралы айтылған, бірақ олардың ешқайсысында Пиламар аталмаған. Тағы бір қарама-қайшылық XVI ғасырдан бастап патшалар Йогам мен Пилламардың қуыршақтары болған деген пікірде жатыр. Осы кезеңде Венад патшалары күшті Виджаянагар империясы мен Тирумала Найактарға қарсы жеңіске жетті, бұл қуыршақ патшаның қол астында мүмкін болмады. Пиламардың патшалық отбасын жою мақсатына қатысты үлкен келіспеушіліктер тіркелді. Тіпті олар Тхеруваннатпурамдағы патша отбасын өлтіруге қол жеткізген болса да, Недумангад пен Коттакарада, Пиламардың ізбасарлары жоқ жерлерде, басқа да қосымша тармақтар болды. Айта кетейік, осы филиалдардың барлығы ғибадатхананың жиналыстары мен басқаруына қатысқан, сондықтан олар Тхеруваннатпурамда да белсенді болды. 1730 жылғы Пиламарды өлтіру туралы құжатта заговоршылардың аты Пиламар емес, Эттувеетил Мадампимар болып жазылған. Сонымен қатар, сегіз пиллаидің тек қана Кажакоотту Пиллаи мен Кулатур Пиллаи туралы айтылады, қалғандары мүлдем басқа адамдар. Ал қалған алты отбасы туралы сөз қозғалмайды, және жеке тергеу жүргізген патша олардың бірде-біреуін босатып жіберуі мүмкін емес. Ғибадатхананың құжаттарында Адития Варма мен Умаямма Рани туралы тағы да маңызды жайттар бар. Ғибадатхананың кішігірім оқиғаларына, мысалы, ғибадатханаға тазалаушылар тағайындауға қатысты жазбаларда Адития Варма сарайының өртеліп кеткені туралы ештеңе айтылмаған. Сонымен қатар, Адитя Варма уланып өлтірілген деген аңыз да дәлелсіз болып табылады, өйткені ғибадатхана жазбаларында Адитя Варма Дарпакулангара сарайындағы Падманабхапурамда қайтыс болғаны және Тируваттарда өртелгені анық айтылған. Патша табиғи өліммен көз жұмды. Тағы бір маңызды факт - Умайамма Ранидің баласы болмағаны, сондықтан оның бес баласын өлтіргені туралы әңгіме жоққа шығарылды. Патшалық отбасында тек Умайамма Рани, аға Рани және Рави Варма, аға Ранидің ұлы болды. Шын мәнінде, Умайамманың 1677 жылдан бастап асырап алынған екі ұлы болды, бірақ олар мұрагерлік тізбекте болған жоқ. Осылайша, Пиламарлар жазаланған деп айтылған көптеген қылмыстар дәлелсіз болып шықты. Әрине, билік басындағы билік иелері болған, Мартханда Варма олардың билігін жойып, патшаны билікке көтерді, бірақ Пиламар туралы әңгімелер жалған екені анықталды.