Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон офицері, 1891 1945 Сосаку Судзуки (鈴木 宗作) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон императорлық армиясының генералы.
Japanese officer, 1891 1945
Sōsaku Suzuki (鈴木 宗作) was a general in the Imperial Japanese Army during World War II.
Ерте мансап
Айчи префектурасында туған Судзуки 1912 жылы Жапон императорлық армия академиясының 24-ші сыныбын бітірген. 1921 жылы Армия соғыс колледжінің 31-ші сыныбын бітіргеннен кейін, ол 1922-1925 жылдары Германияда офицер болып қызмет етті. 1927 жылы капитандыққа көтеріліп, келесі жылы Армия министрлігінің Әскери істер бөліміне тағайындалды. 1933 жылы Квантун армиясына ауыстырылған Судзуки Маньчжукода үш жыл бойы Кемпейтайдың бастығы болып қызмет етті. 1935 жылы майор дәрежесіне көтерілгеннен кейін, ол 1937 жылға дейін IJA 4-ші жаяу әскер полкінің командирі болды. 1938 жылы шілдеде генерал-майор болып тағайындалған Судзуки Орталық Қытай экспедициялық армиясының штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды, онда 1939 жылдың қыркүйегіне дейін қызмет етті. 1939 жылы желтоқсанда Жапон императорлық армиясының Бас штабында әкімшілік қызметке қайта оралды және 1940 жылы наурыз айында Үшінші бюроның басшысы болды.
Born in Aichi prefecture, Suzuki graduated from the 24th class of the Imperial Japanese Army Academy in 1912. After leaving 31st class of the Army War College in 1921, he served as a resident officer in Germany from 1922 to 1925. Winning promotion to captain in 1927, he was assigned to the Army Ministry's Military Affairs Section the following year. Transferred to the Kwantung Army in 1933, Suzuki served in Manchukuo for three years as Chief of the Kempeitai and, shortly following his promotion to major in 1935, he became commander of the IJA 4th Infantry Regiment until 1937. Promoted to major general in July 1938, Suzuki was named Vice Chief of Staff of the Central China Expeditionary Army where he served until September 1939, when he became Vice Chief of staff of the China Expeditionary Army. He returned to an administrative assignment at the Imperial Japanese Army General Staff in December 1939 and became head of the Third Bureau in March 1940.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Судзуки 1941 жылдың наурыз айында генерал-лейтенант болып тағайындалды және Ноябрь айында Тынық мұхит соғысы басталғанға дейін генерал Томоюки Ямашитаның басшылығымен IJA 25-ші армиясының штаб бастығы болып тағайындалды. IJA 25-ші армиясы Тынық мұхит соғысының алғашқы кезеңдерінде Сингапур Малайзия науқанында 1941 жылдың 8 желтоқсанынан 1942 жылдың 5 ақпанына дейін белсенді болды. Кейін ол Сингапурдағы Сук Чинг қырғынын жоспарлауда қатысқан, өйткені IJA 25-ші армиясы сол кезде Сингапурдағы басқыншы армия болды. Судзуки 1942 жылдың қазан айында Жапонияға Армия Арсеналының коменданты болып оралды, ал 1943 жылдың сәуірінде Армияның Көлік және логистика бюросының ауыстырмасына орналастырылды. 1944 жылдың шілдесінде Судзуки IJA 35-ші армиясының командирі болып тағайындалды. Бұл әскер Жапонияның Филиппинді басып алуы кезінде, одақтастардың Минданао мен Висаян аралдарын басып алуы үшін құрылды. Ол Жапонның 14-ші аймақтық армиясының жалпы қолбасшылығына қарасты және штаб-пәтері Себу қаласында орналасқан. Бастапқыда ұзақ мерзімді соғысқа төтеп беру үшін гарнизон күш ретінде қарастырылған, Тынық мұхит майданындағы соғыс жағдайы Жапония үшін барған сайын қиынға соққан кезде Императорлық Бас штаб IJA 35-ші армиясының басым бөлігін Лейте шайқасында жапондық күштерді күшейту үшін Лейтеге жіберді. 1944 жылдың 20 қазанында Лейтеде американдықтардың қону кезінде Судзукидің 45 000 сарбазы болды; алайда одақтастар желтоқсан айының аяғына қарай жапондық күштерді жойды. Соғыс жеңілгеннен кейін, аман қалған бөлімшелерге тәуелсіз командалық билік берілді және оларға жер бетіне барып, мүмкіндігінше ұзақ уақыт бойы өз аралдарында партизандық науқан жүргізуді тапсырды. 1945 жылы 24 наурызда Судзуки Себу қаласына қашып кетеді, ал 26 наурызда американдық әскерлер Себуге қоныс аударғанда, ол төбелерге шегініп, одан Минданаого кетуге тырысты. 8 сәуірде ол өзінің көмекшісі майор Риджоме Кавахараның қаза тапқаны және Себу қаласының құлағаны туралы жеделхат алды. Алайда, ол қашуға тырысқанда, оның қайықтарына ұшақтар шабуыл жасады және Судзуки 1945 жылы 19 сәуірде қаза тапты. Ол өлімінен кейін толық генерал дәрежесіне көтерілді.
Suzuki was promoted to lieutenant general in March 1941 and was assigned as Chief of Staff of the IJA 25th Army under General Tomoyuki Yamashita in November, just before the start of the Pacific War. The IJA 25th Army was active in the Singapore Malaysia campaign from 8 December 1941 to 5 February 1942 in the early stages of the Pacific War. He was later implicated in the planning of the Sook Ching massacre in Singapore, as the IJA 25th Army was the occupying army in Singapore at that time. Suzuki returned to Japan in October 1942 as commandant of the Army Arsenal, and in April 1943 was placed in change of the Army's Transportation and Logistics Bureau. In July 1944, Suzuki was appointed commander of the IJA 35th Army. This army was raised in the Japanese occupied Philippines in anticipation of Allied attempts to invade and retake Mindanao and the Visayan islands in central and southern Philippines. It was under the overall command of the Japanese Fourteenth Area Army and headquartered in Cebu. Initially intended as a garrison force to withstand a long term war of attrition, as the war situation on the Pacific front grew increasingly desperate for Japan, Imperial General Headquarters ordered the bulk of the IJA 35th Army to Leyte as reinforcement to Japanese forces in the Battle of Leyte. At the time of the American landings at Leyte from 20 October 1944 Suzuki had 45,000 soldiers; however, the Allies decimated the Japanese forces by the end of December. As the battle was lost, surviving units were given independent command authority, and were ordered to go to ground and wage a guerrilla campaign on their respective islands for as long as possible. On 24 March 1945 Suzuki escaped to Cebu City, and when the American forces landed on Cebu on 26 March 1945, he retreated into the hills, and from there attempted to withdraw to Mindanao. On 8 April, he received a telegram that his aide, Major Rijome Kawahara, was killed and that Cebu City had fallen. Nevertheless, he continued his trip to escape, however, as he attempted to do so, his boats were attacked by aircraft and Suzuki was killed in action on 19 April 1945. He was posthumously promoted to full general.