Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Canal du Centre каналындағы лифтілер - ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны ретінде санатталған Бельгиядағы Ла-Лувьер қаласына жақын орналасқан төрт гидравликалық қайық лифтілері. Төртеуі де Бельгияның тарихи индустриалды белдеуіндегі Канал-ду-Центрде орналасқан.
The lifts on the Canal du Centre are a series of four hydraulic boat lifts near the town of La Louvière in Belgium which are classified as a World Heritage Site by UNESCO. All four are located on the Canal du Centre in Belgium's historic sillon industriel industrial belt.
Тарих және қазіргі жағдай
Меза мен Шельда өзендерінің бассейндерін байланыстыратын Канал-ду-Центрдің белгілі бір бөлігі бойымен су деңгейі көтеріледі Бұл айырмашылықты жеңу үшін 1888 жылы Гуденг-Гегнидегі лифт ашылды. Қалған үш лифт 1917 жылы ашылды. Лифтілер екі қабатты, екі тік жылжымалы резервуардан немесе кассиондардан тұрады, олардың әрқайсысы ортасында темір бағанамен бекітіледі. Екі бағана гидравликалық байланыста, бір бағана жоғарылай отырып, екіншісі төмендейді, бір бағананың салмағы екінші бағананың салмағын тепе-теңдейді. Бұл лифтілерді британдық Clark, Stansfield & Clark компаниясының Эдвин Кларк жобалаған. Лифтілер Канададағы Питерборо және Киркфилд лифт шлюздарының негізін қалады. 19 ғасырдың аяғында Ричард Бердсалл Роджерс көтерілу кілт жүйесіне арналған ықтимал идеяларды түсіну және зерттеу үшін кілтке барды. Бұл өнеркәсіп ескерткіштерін ЮНЕСКО 1998 жылы Дүниежүзілік мұра ретінде жариялады. Ассамблея төрт лифтті әр түрлі көмекші ғимараттармен біріктіреді. ХІХ ғасырдың аяғы мен ХХ ғасырдың басында салынған сегіз гидравликалық көтеру шлюздерінің төртеуі - Canal du Centre-дегі алғашқы түрінде әлі де жұмыс істеп тұрған жалғыз шлюздер. 2002 жылдан бастап лифтілер тек демалыс мақсатында ғана пайдаланылады. Коммерциялық көліктер ескі лифттерді айналып өтіп, үлкен Strépy Thieu қайық лифтімен айналысады, оның 73 м биіктігі аяқталғаннан кейін әлемдегі ең биік болды. 2002 жылдың қаңтар айында болған апаттан кейін, ақаулықтан шыққан лифт моторлы баржа шығып бара жатқанда көтеріле бастады. 1 қызметтен шығарылды. 2005 жылы басталған жөндеу жұмыстары кезінде толық қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді.
Along a particular stretch of the Canal du Centre, which connects the river basins of the Meuse and the Scheldt, the water level rises by To overcome this difference, the lift at Houdeng Goegnies was opened in 1888. The other three lifts, each with a rise, opened in 1917. The elevators are double, consisting of two vertically mobile tanks or caissons, each supported in the centre by an iron column. The two columns are hydraulically linked in such a way that one caisson rises as the other descends, the weight of one counterbalancing the weight of the other. These lifts were designed by Edwin Clark from the British company Clark, Stansfield & Clark. The lifts were part of the inspiration behind the Peterborough and Kirkfield Lift Locks in Canada. In the late 19th century Richard Birdsall Rogers visited the locks so as to understand and study possible ideas for a lift lock system. These industrial monuments were designated by UNESCO as a World Heritage Site in 1998. The assemblage combines the four lifts with a variety of associated auxiliary buildings. Of the eight hydraulic lift locks built in the late 19th and early 20th century, the four on the Canal du Centre are the only ones still functioning in their original form. Since 2002, operation of the lifts has been limited to recreational use. Commercial traffic now bypasses the old lifts and is handled by the enormous Strépy Thieu boat lift, whose rise of 73m was the highest in the world upon completion. Following an accident in January 2002, in which a malfunctioning elevator began rising as a motor barge was exiting, lift no. 1 was taken out of service. During the repair work, which began in 2005, a thorough restoration was undertaken.