Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктор Гриппо:Виктор Гриппо (10 мамыр 1936 - 2002 ақпан) - Аргентиналық суретші, гравёр және мүсінші, Аргентинада концептуалдық өнердің атасы деп саналады. Ол Буэнос-Айрес провинциясының Юнин қаласында туған. Атасы итальян иммигранты, ал анасы албандық болған Аргентинаның екі ұлының үлкені.
Victor Grippo (10 May 1936 – February 2002) was an Argentine painter, engraver and sculptor, considered the father of conceptual art in Argentina. He was born in Junín, province of Buenos Aires, the elder of two sons of an Italian immigrant father and an Argentine mother of Albanese origin.
Өмір және еңбек
Гриппо туған қаласында өскен, жастайынан провинцияның астанасы Ла-Платаға, содан кейін Буэнос-Айрес қаласына көшіп барған. Ол Ла-Плата университетінде химия және фармацевтиканы оқыды және Гектор Картьедің көркемсурет мектебіндегі семинарларына қатысты. Ол бала кезінен-ақ өнерге қызығушылық танытты. 1950 жылдары суретші және гравер ретінде жұмыс істей бастады, ал 1960 жылдары мүсін жасаумен тәжірибе жүргізе бастады және анимациялық бұйымдар (двигательдер мен жарықтандырумен) шығарды. 1966 жылы ол Буэнос-Айрестегі Lirolay галереясында геометриялық абстракцияға байланысты майларды ұсына отырып, өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді. Өзінің шығармашылығында ол ғылым мен өнердің үйлесімін іздеді. Оның шығармашылығының басты қозғаушы күші - трансформация идеясы. Ол бастапқыда жұмысшылардың, суретшілердің әлеуметтік және рухани жағдайларын ой жүгірту үшін өзінің нысандары, мүсіндері мен инсталляцияларында материалдарды және әдеттегіден тыс құралдарды қолданды. Ол Жакс Бедель, Луис Фернандо Бенедит, Грегорио Дюжоньи және басқалар біріккен он үш топқа қарасты. Ақырында бұл топ CAYC тобы болып табылады. 1968 және 1970 жылдар аралығында оның еңбектері жарық кинетикасына әкелді, машиналар матаға оралды, жарықтың беткі өтуіне ұшырады. Виктор Грипо энергия өндіру процестерін қарапайым техникалық құралдар арқылы зерттейді. Оның жұмысында қолданылатын шикізаттардың бірі картоп болды (оны ол метафора ретінде қолданады) Америкада туған, бірақ жаулап алғаннан кейін бүкіл Еуропаға таралған тағам. Гриппо өзінің мәдени символикасына негізделген картоптың энергиясын электр батареяларын құрау және оларды әртүрлі құрылғыларды, радиодан бастап, энергияны өлшейтін мультиметрге дейін қосу үшін сымдармен қосу үшін қолданды. Бұл шығармалар әлемнің әртүрлі жерлерінде дамыған суретшінің классикасына айналды. Электродтар мен өлшеу жүйелерін қолдана отырып, суретші өсімдік өміріндегі жасырын күшті көрсетеді. Ол бір уақытта босатылған энергия кеңістіктері болып табылатын құрылғыларды жасайды, бұл жұмыстардың артында алхимияға және материалдық әлемді өзгертуге бағытталған күш-жігерге қатысты мағына да бар. Оның ең танымал туындыларының бірі - Analogía I (1970), қазіргі заманғы өнер мұражайындағы I өнер жүйелері атты ұжымдық көрмеде ұсынылған және кейіннен әлемнің әртүрлі бөліктерінде әртүрлі нұсқаларда ұсынылған. 2002 жылы Аргентинаның Konex Foundation Foundation оған Аргентинаның ең беделді наградаларының бірі Diamond Konex Award сыйлығын берді, бұл соңғы онжылдықта өз елінің бейнелеу өнеріндегі ең маңызды тұлға. Ол кванттық физика үшін баға жетпес есептеулер жасап, атомдар мен сіңіретін тұмандық теориясын тұжырымдамалық өнермен толығымен жаңартып, солай қолмен сезінетін голограммаға қол жеткізді. Бұл суретшінің шығармалары технологияның адамдардың өмірін өзгертуге күші туралы емес, оның ойлау құралы ретінде айтылуы туралы айтады. Гриппо 2002 жылдың ақпан айында Буэнос-Айресте қайтыс болды.
Grippo was raised in his birth town, and in his youth he moved to the capital of the province, La Plata, and then to the city of Buenos Aires. He studied Chemistry and Pharmacy in the University of La Plata, and attended seminars by Héctor Cartier at the Fine Arts School. He had been interested in art from an early age. He started off as a painter and engraver in the 1950s, and in the 1960s he began experimenting with sculpture, and produced animated pieces (with engines and lighting). In 1966 he held his first solo exhibition at the Lirolay gallery in Buenos Aires, presenting oils linked to geometric abstraction. In his work he has sought a convergence between science and art. His work, one of whose main motives is the idea of transformation, has always revolved around daily life, the world of work, food and energy. From the beginning he used materials and unconventional means in his objects, sculptures and installations, to reflect on the social and spiritual conditions of the workers, of the artists. It belonged to the group of the thirteen, integrated by Jacques Bedel, Luis Fernando Benedit, Gregorio Dujovny, among others. Finally, this group becomes the CAYC Group. Between the years of 1968 and 1970 his works led to a luminous kinetic, machines were wrapped in fabrics, subjected to the surface passage of light. Victor Grippo researches the energy generation processes through very simple technical resources. One of the raw materials used in his work has been the potato (which he uses as a metaphor) food that was born in America, but after the conquest spread throughout Europe. Grippo, based on its cultural symbolism, used the energy contained in potatoes, forming electric batteries and connecting them with cables to operate different devices, from a radio to a multimeter that measured the energy generated. That kind of works became a classic of the artist who was developing in different facilities around the world. Using electrodes and measuring systems, the artist shows the latent power in plant life. He creates facilities that are at the same time spaces of liberated energy, behind these works is also found a meaning referring to alchemy and to the efforts to transfigure the material world. One of his most well known works is Analogía I (1970), presented in the collective exhibition Art Systems I, at the Museum of Modern Art, and which has been presented later in different versions in different parts of the world. In 2002 Konex Foundation from Argentina granted him the Diamond Konex Award, one of the most prestigious awards in Argentina, as the most important personality in the Visual Arts of his country in the last decade. He made invaluable calculations for quantum physics, relating the atoms and the theories of the absorbent nebula in a totally renewing way with conceptual art, thus achieving a kind of tactile hologram. The works of this artist no longer speak of the power that technology has to transform the lives of people, but rather of its articulation as an instrument of thought. Grippo died in Buenos Aires in February 2002.
Суретшілік шығармалар
1966 жыл. Таратушы арнаның қабылдағышы немесе жүйесі. 1967 жыл. Дистилляция зауытының символикалық абстракциясы (моккп). 1968 жыл. Куб, Далмиро Сирабо мен Рубен Сегурамен бірлесіп. 1970 жыл. Эластоцикло, III Тандил өнер фестивалінде көркемдік тәжірибелер саласындағы бірінші сыйлық. 1971 жыл. Аналогия I. 1972 жыл. Analogía IV, Буэнос-Айрес қазіргі заманғы өнер мұражайындағы Acolics Paolini-мен үшінші суретшілер салонында екінші орын. 1972 жыл. Латын Америкасы өнерінің профиліне қарай. 1972 жыл. Халыққа танымал нан пісіру пешінің құрылысы. 1977 жыл. "Валихита де панадеро" Марсель Дюшанға арналған құрмет. 1978 жыл. "Валихита де критик сагас" (Аудиографиялық журнал) 1978 жыл. Сан-Паблода картоптың өзі алтынға айналады. 1978 жыл. Бюенос-Айрес көркемсурет галереясының үстелі. 1980 жыл. Альбанильдің валижитасы.
1966. Emitter Channel Receiver or System. 1967. Symbolic abstraction of a distillery (mockup). 1968. Cube, in collaboration with Dalmiro Sirabo and Rubén Segura. 1970. Elastociclo, first prize in the field of visual experiences, in the III Festival of the Arts of Tandil. 1971. Analogía I. 1972. Analogía IV, second prize in the Third Salon Artists with Acolics Paolini, in the Museum of Modern Art of Buenos Aires. 1972. Towards a profile of Latin American Art. 1972. Construction of a popular bread oven. 1977. Valijita de panadero, tribute to Marcel Duchamp. 1978. Valijita de crítico sagaz. 1978. The potato gilds the potato, in San Pablo. 1978. Table, Multiple Art Gallery of Buenos Aires. 1980. Valijita de albañil.
Халықаралық ұжымдар "13-тің тобымен"
1974 жыл. Латын Америкасындағы жүйелер өнері, Париждегі Пьер Карден кеңістігінде. 1974 жыл. Латын Америкасының проблемасына қарсы тұжырымдамалық өнер, Мексиканың Ұлттық автономиялық университетінің (UNAM) ғылым және өнер мұражайында қойылған. 1974 жыл. Хелсинкидегі Халват Хувит галереясында 80-жылдардың музейлік үлгісі. 1974 жыл. Latinoamérica 74 антверпендегі Internationaal Cultural Centrum және Брюссельдегі Palais des Beaux Arts көрмесінде.
1974. Art de systèmes en Amérique Latine, at the Pierre Cardin Space in Paris. 1974. Conceptual Art Facing the Latin American Problem, exhibited in the Museum of Sciences and Arts of the National Autonomous University of Mexico (UNAM). 1974. A museum model for the eighties, in Halvat Huvit Gallery in Helsinki. 1974. Latinoamérica 74 at the Internationaal Cultureel Centrum in Antwerp and at the Palais des Beaux Arts in Brussels.
Көрмелер
1966 жыл. Лиролей галереясы. Геометриялық суреттерін майлы бояумен ұсынады. 1971 жыл. І. Салыстырма Өнер жүйелері көрмесі. 1972 жыл. IV ұқсас. 1977 жыл. І-аналогия, екінші нұсқа. XIV Сан-Паулу биенналесі. Ол "Итамарат" сыйлығын алды.
1966. Lirolay Gallery. Presents his geometric paintings in oil. 1971. Analogy I. Art Systems Exhibition. 1972. Analogy IV. 1977. Analogy I, second version. XIV São Paulo Biennial. He received the Itamaraty Award.