Кіріспе

Виктор Гриппо:Виктор Гриппо (10 мамыр 1936 - 2002 ақпан) - Аргентиналық суретші, гравёр және мүсінші, Аргентинада концептуалдық өнердің атасы деп саналады. Ол Буэнос-Айрес провинциясының Юнин қаласында туған. Атасы итальян иммигранты, ал анасы албандық болған Аргентинаның екі ұлының үлкені.

Өмір және еңбек

Гриппо туған қаласында өскен, жастайынан провинцияның астанасы Ла-Платаға, содан кейін Буэнос-Айрес қаласына көшіп барған. Ол Ла-Плата университетінде химия және фармацевтиканы оқыды және Гектор Картьедің көркемсурет мектебіндегі семинарларына қатысты. Ол бала кезінен-ақ өнерге қызығушылық танытты. 1950 жылдары суретші және гравер ретінде жұмыс істей бастады, ал 1960 жылдары мүсін жасаумен тәжірибе жүргізе бастады және анимациялық бұйымдар (двигательдер мен жарықтандырумен) шығарды. 1966 жылы ол Буэнос-Айрестегі Lirolay галереясында геометриялық абстракцияға байланысты майларды ұсына отырып, өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді. Өзінің шығармашылығында ол ғылым мен өнердің үйлесімін іздеді. Оның шығармашылығының басты қозғаушы күші - трансформация идеясы. Ол бастапқыда жұмысшылардың, суретшілердің әлеуметтік және рухани жағдайларын ой жүгірту үшін өзінің нысандары, мүсіндері мен инсталляцияларында материалдарды және әдеттегіден тыс құралдарды қолданды. Ол Жакс Бедель, Луис Фернандо Бенедит, Грегорио Дюжоньи және басқалар біріккен он үш топқа қарасты. Ақырында бұл топ CAYC тобы болып табылады. 1968 және 1970 жылдар аралығында оның еңбектері жарық кинетикасына әкелді, машиналар матаға оралды, жарықтың беткі өтуіне ұшырады. Виктор Грипо энергия өндіру процестерін қарапайым техникалық құралдар арқылы зерттейді. Оның жұмысында қолданылатын шикізаттардың бірі картоп болды (оны ол метафора ретінде қолданады) Америкада туған, бірақ жаулап алғаннан кейін бүкіл Еуропаға таралған тағам. Гриппо өзінің мәдени символикасына негізделген картоптың энергиясын электр батареяларын құрау және оларды әртүрлі құрылғыларды, радиодан бастап, энергияны өлшейтін мультиметрге дейін қосу үшін сымдармен қосу үшін қолданды. Бұл шығармалар әлемнің әртүрлі жерлерінде дамыған суретшінің классикасына айналды. Электродтар мен өлшеу жүйелерін қолдана отырып, суретші өсімдік өміріндегі жасырын күшті көрсетеді. Ол бір уақытта босатылған энергия кеңістіктері болып табылатын құрылғыларды жасайды, бұл жұмыстардың артында алхимияға және материалдық әлемді өзгертуге бағытталған күш-жігерге қатысты мағына да бар. Оның ең танымал туындыларының бірі - Analogía I (1970), қазіргі заманғы өнер мұражайындағы I өнер жүйелері атты ұжымдық көрмеде ұсынылған және кейіннен әлемнің әртүрлі бөліктерінде әртүрлі нұсқаларда ұсынылған. 2002 жылы Аргентинаның Konex Foundation Foundation оған Аргентинаның ең беделді наградаларының бірі Diamond Konex Award сыйлығын берді, бұл соңғы онжылдықта өз елінің бейнелеу өнеріндегі ең маңызды тұлға. Ол кванттық физика үшін баға жетпес есептеулер жасап, атомдар мен сіңіретін тұмандық теориясын тұжырымдамалық өнермен толығымен жаңартып, солай қолмен сезінетін голограммаға қол жеткізді. Бұл суретшінің шығармалары технологияның адамдардың өмірін өзгертуге күші туралы емес, оның ойлау құралы ретінде айтылуы туралы айтады. Гриппо 2002 жылдың ақпан айында Буэнос-Айресте қайтыс болды.

Суретшілік шығармалар

1966 жыл. Таратушы арнаның қабылдағышы немесе жүйесі. 1967 жыл. Дистилляция зауытының символикалық абстракциясы (моккп). 1968 жыл. Куб, Далмиро Сирабо мен Рубен Сегурамен бірлесіп. 1970 жыл. Эластоцикло, III Тандил өнер фестивалінде көркемдік тәжірибелер саласындағы бірінші сыйлық. 1971 жыл. Аналогия I. 1972 жыл. Analogía IV, Буэнос-Айрес қазіргі заманғы өнер мұражайындағы Acolics Paolini-мен үшінші суретшілер салонында екінші орын. 1972 жыл. Латын Америкасы өнерінің профиліне қарай. 1972 жыл. Халыққа танымал нан пісіру пешінің құрылысы. 1977 жыл. "Валихита де панадеро" Марсель Дюшанға арналған құрмет. 1978 жыл. "Валихита де критик сагас" (Аудиографиялық журнал) 1978 жыл. Сан-Паблода картоптың өзі алтынға айналады. 1978 жыл. Бюенос-Айрес көркемсурет галереясының үстелі. 1980 жыл. Альбанильдің валижитасы.

Халықаралық ұжымдар "13-тің тобымен"

1974 жыл. Латын Америкасындағы жүйелер өнері, Париждегі Пьер Карден кеңістігінде. 1974 жыл. Латын Америкасының проблемасына қарсы тұжырымдамалық өнер, Мексиканың Ұлттық автономиялық университетінің (UNAM) ғылым және өнер мұражайында қойылған. 1974 жыл. Хелсинкидегі Халват Хувит галереясында 80-жылдардың музейлік үлгісі. 1974 жыл. Latinoamérica 74 антверпендегі Internationaal Cultural Centrum және Брюссельдегі Palais des Beaux Arts көрмесінде.

Көрмелер

1966 жыл. Лиролей галереясы. Геометриялық суреттерін майлы бояумен ұсынады. 1971 жыл. І. Салыстырма Өнер жүйелері көрмесі. 1972 жыл. IV ұқсас. 1977 жыл. І-аналогия, екінші нұсқа. XIV Сан-Паулу биенналесі. Ол "Итамарат" сыйлығын алды.