Кіріспе

Италиялық ақын Антонио Беккадели (13941471), Иль Панормита (поэтикалық формасы "Палермитан" дегенді білдіреді) - итальяндық ақын, канондық заңгер, ғалым, дипломат және хроникашы. Ол әдетте латын тілінде жазған. Палермода туған ол Сицилия саясатында белсенді рөл атқарған саудагер Энрико ди Ваннино Бекаделлидің үлкен ұлы болды. Ол әкесіне бизнесімен көмектесіп, гуманистік зерттеулерге құлшыныспен толығады.

Саяхат

Бекаделли көптеген итальян қалаларына саяхаттап, Падуадағы Гаспарино да Барициццаның шәкірті болды. 1419 жылы ол Флоренцияда қысқа уақыт тұрды, содан кейін юриспруденция мамандығын алу үшін Сиенаға барды. Ол Болоньяға жалғастырып, 1427 жылдың тамызына дейін сонда қалды. Ол Флоренцияға оралып, содан кейін Римге кетті, ол 1428 жылға дейін сонда қалды. 1429 жылы Генуяға сапар шегеді. Ол Павиядағы Филиппо Мария Висконти отбасының қонағы болды (1430-1433), онда ол оқуын аяқтап, Висконтилердің сарайына кірді. Ол өзін филологиялық зерттеулерге, әсіресе Плауттың дәстүріне арнады.

Беккадели мен король Альфонсо

1434 жылы Неаполде Арагонның Альфонсо V-нің қызметінде болды. Альфонсо өнердің үлкен қамқоршысы болды, және осы қалада Беккаделли Porticus Antoniana академиясын құрды, кейіннен Джованни Понтаноның есімімен Accademia Pontaniana деп аталды. Неапольде Беккадели Понтаномен жақын достыққа кірісіп, жас ғалымды король Альфонсоның корольдік кеңсесіне таныстырды. Бекадели мен Альфонсо мәдениетті қатты жақсы көретін, ал Бекадели Альфонсоның патшалық мансабының өзгерісі кезінде бірге жүрді. 1435 жылы Альфонсо Милан герцогы Филиппо Мария Висконтидің тұтқынына түскенде, Альфонсо Миланның Неаполде арагондықтардың жеңісіне кедергі жасамауды қалайтынын түсіндіріп, оны тұтқынға алған адамды босатуға көндірді. Бекаделли Миландық соттың бұрынғы байланысымен бұл келіссөздерде рөл атқарды. Альфонсо 1408 жылы Вальядолиде Мария де Кастильяға (14011458; Кастилияның Хуан II-нің қарындасы) айттырылған; неке 1415 жылы Валенсияда өтті. Олар балалы болмады. Неапольде Альфонсо Лукреция д'Алагно есімді ақсүйек отбасынан шыққан әйелге ғашық болды, ол Неапольдің сарайының патшайымы ретінде қызмет етті және әсерлі муза болды. Бекаделли оған латын тіліндегі мына сөздермен құрмет көрсетті: Quantum rex proceres, quantum Sol sdera vincit, / tantum Campānas superat Lucrētia nymphas. Бекаделидің өзі екі рет үйленгені белгілі. Альфонсоның өлімінен кейін Бекадели Арагонның тажына жақын болып қалды және Неапольдің Фердинанд I-іне қызмет етті. Альфонсо Бекаделиге өз ұлы мен мұрагері туралы білім беруді сеніп тапсырған. Бекаделли 1471 жылы қаңтарда Неаполде қайтыс болды.

Гермафродитус

Беккаделли өзінің әдепсіз шедеврі Гермафродитус (1425), сегіздеген латын эпиграммаларының жинағы, Катулл мен Марциалдың, сондай-ақ Приапеяның шығармаларының шексіз эротикасын еске салады. Бұл еңбек ғалымдардың мақтауына ие болды, бірақ кейіннен христиан апологеттері оны әдепсіз деп айыптап, айыптап кетті. Бұл шығарманы мадақтағандардың арасында Гуарино да Верона да бар, ол Беккаделлиді ежелгі сицилиялық жазушы Теокриттің поэтикалық ұрпағы деп атады. Бекаделлидің сыншыларына теолог Антонио да Ро (13951447) кірді, ол Миландағы францискан, Антонио Панорматаға қарсы Филиппий (1431/32) жазды. Панормата Роны әдепсіз қорлаумен мазақтайтын өлеңдер жазған, бірақ ол тек өз жұмысын ғана емес, өмірін және моральдық ұстанымын да қорғауға мәжбүр болды. Ро Бекаделлидің сицилиялық тегі, ортодоксальдық және жыныстық табуларды қолдану туралы айыптау арқылы беделін түсірді және қорлады.

Панормата сарайы

Неаполдегі Панормата сарайы оған тиесілі. Ол XV ғасырдың екінші жартысында сәулетші Джован Филиппо де Адинольфоның басшылығымен салынған және XVII ғасырдың соңында Джакомо Капече Галеотаға сатылды.