Кіріспе
Бибрка (Бібрка; Bóbrka; ) - Украинаның батысындағы қала, Львов облысының Львов ауданында орналасқан. Бибрка қалалық громадасының әкімшілігі орналасқан. Тұрғыны шамамен Шаһар әр түрлі нүктелерде Польша Корольдігі, Польша-Литва Одағы, Австрия империясы, Галисия және Лодомерия Корольдігі, Ресей империясы, Польша, Кеңес Одағының билігі астында болды және қазір Украинадағы Львов облысының бөлігі болып табылады. Нәтижесінде Бибрка бірнеше ресми және жергілікті атауларға ие, соның ішінде: Бобрка (поляк / орыс), Прачник (герман), Бойберик / Бойберке (идиш). Қаланың халқы 3980 адам. Бибрка - 20 ғасырдың ортасында поляктарды және басқаларды ұстаған кеңестік түрме мен қамауда ұстау орталығы.
Bibrka (Бібрка; Bóbrka; ) is a city in western Ukraine, located in Lviv Raion of Lviv Oblast (region) about 29 km southeast of Lviv on H09. It hosts the administration of Bibrka urban hromada, one of the hromadas of Ukraine. The population is approximately
The town has been ruled at various points by the Kingdom of Poland, Polish–Lithuanian Commonwealth, the Austrian Empire, the Kingdom of Galicia and Lodomeria, the Russian Empire, Poland, the Soviet Union, and is now part of the Lviv Oblast in Ukraine; as a result Bibrka has several official and native names, including: Bóbrka (Polish/Russian), Prachnik (German), and Boiberik/Boyberke (Yiddish). The city has a population of 3,980. Bibrka was the site of a Soviet prison and detention centre that detained Poles and others in the mid 20th century.
Тарих
Қала туралы алғашқы сөз 1211 жылғы Галисиялық Волын хроникасына, сондай-ақ көршілес ауылдар Стара Биборка мен Нова Биборка туралы айтылған. Сонымен қатар, Киборка өзені, Боберка (Киборка) есімді ежелгі жер телімі аталады. Басқа дереккөздерге сәйкес, 1211 жыл Биборка қаласының емес, сол аты бар өзеннің алғашқы аталуы. Елді мекеннің өзі туралы хроникаларда 1436 жылдан бастап Кутнолық Внучектің иелігі ретінде айтыла бастады. Елді мекен Польша патшасына тиесілі болған және Литва Ұлы Герцогтігінің құрамына кірген. Жергілікті қолөнершілер - күншілдер, тоқымашылар, аяқ киім жасаушылар мен саудагерлер - патшаның өкілі ретінде Львов старосына салық төледі. Биборка көбінесе феодалдарға жалға берілді. 1353 - 1366 жылдары Дмитрий Корятович (орыс жылнамаларында Боброк Волынскийдің воеводасы ретінде белгілі) Биборка өзенінің жағалауында жер иеленді. Ол Корятович әулетіне қарасты және бұл жерлер Литваның ұлы князі Лиубартасқа тәуелді болды, оған Дмитрий Корятович вассал ретінде қызмет етті. Ол осы жерлерге Боброк қалмағын құрған болуы мүмкін, кейін бұл жерде Биборка қаласы пайда болды. Дмитрий Мәскеудің Ұлы князі Дмитрий Донскойдың әпкесі Аннаға үйленген. Осы некеден кейін жылан өлтіруші Юрийдің нышаны Мәскеу князьдерінің және Мәскеудің өзі эмблемасына айналды. Ресей княздерінің Волындық тармағы Дмитрий Корятовичтен тараған. Владимир Кормилчичті қаланың негізін қалаушы деп те саналады. 1469 жылы Биборка Казимир IV Ягеллонның артықшылығымен Магдебург құқықтарын алды, бұл екі жылдық жәрмеңкелерге және апта сайынғы (ерекше әр сейсенбіде) базарларға мүмкіндік берді. Бұл артықшылықты 1569 жылы Зигмунд II Август растады, ол үшінші жыл сайынғы жәрмеңке мен базарларды сейсенбіде ғана емес, сенбіде де өткізуге рұқсат берді. Қала тұрғындарына өздері үшін сыра пісіруге рұқсат етілді. 1518 жылы 10 қазанда қала татар шапқыншылығы кезінде қирағандықтан 6 жыл бойы салық төлеуден босатылды. 1530 жылы 13 қаңтарда қала Серники, Лань, Пятничаны ауылдарымен бірге Петр Венгливскийдің өлімінен кейін оның жесірі Анна Венгливскаяға өмір бойына берілді. 1605-1633 жылдар аралығында Биборкаға жататын Львов ауданы 28 жылда 14 рет татар шапқыншылығынан зардап шекті, оның ішінде 1612-1624 және 1626 жылдары. Биборка көп уақыт бойы осы күйреуден қалпына келе алмады: 1621 жылғы түгендеуде патшалық азық-түлік жинаушылар қаладан ешқандай азық-түлік таба алмады. 1638 жылы Польша Сеймі Биборканың толығымен құлдырағанын мойындады және тұрғындарды 4 жылға салық төлеуден босатты. 1643 жылы 28 сәуірде король Владыслав IV Ваза Биборка қаласының жартысына және Лань, Ланки және Пятничаны ауылдарына "өмір бойына" иелік ету құқығын Станислав Ковальскиге берді. 1643 жылы 20 маусымда ол бұл құқықты әйелі Регина Тшибенскаға берді. 1648 жылы Биборкаға қазақ әскері кіргенде, жергілікті аяқ киім жасаушылар гильдиясы оларға 80 жұп ботинка, ал жергілікті терішілер 60 теріден жасалған пальто берді. Польша-Швед соғысы (1655-1660 жж.) қаланың толық құлдырауына әкелді. 1661 жылғы түгендеуге сәйкес, қалада тек 26 үй болды, соғыс алдындағы 150 үймен салыстырғанда. Тек 1765 жылы ғана үйлер саны 300-ге жетті. Сонымен қатар, Биборкада өз үйлері жоқ адамдар көп болды, оларды халапныки деп атады. 1772 жылы Польшаның бірінші бөлінісінен бастап 1918 жылға дейін қала Австрия монархиясының құрамында болды (1867 жылғы келісімнен кейін Австрия тарапы), БОБРКА округінің басшысы, 1900 жылы Австрияның Галисия провинциясындағы (Ажырату жері) 78 Bezirkshauptmannschaften-тің бірі. Бұл өлкенің тағдыры Польша мен Ресей арасында 1921 жылы Рига бейбітшілігін қабылдағанға дейін дау-дамайға ұшырады. 1774 жылы Львов қаласының старостасы Милбахер Бибреж ауданында мұғалім жоқ деп жазды. 1790 жылы қала атақты магнаты граф Скарбекке тиесілі болды. 1790 жылдары алғашқы білім беру мекемелері ашылды: екі жылдық (тривиальді) және үш жылдық (нормальді) мектептер. 1840 жылдары Бибирецтің халқы 3000 адамнан тұратын. Онда тоқыма фабрикасы бар еді. Бибирецте Чайковскийлер отбасына, атап айтқанда, Львов заңгері Ян Чайковскийге тиесілі жер болды. Қаланың екі мәжілісханасының қалдықтары сақталған. Олардың бірі - Ұлы мәжілісхана, ол 1821 жылы салынған. Ол қаланың орталық бөлігінде, базар алаңының солтүстігінде орналасқан. Базар алаңның солтүстігінде және Ұлы Синагоганың шығысында XIX ғасырдың ортасында салынған дұға үйі орналасқан. Қала орталығының батысында, көпірдің жанында, 18-ғасырдағы зират болды, онда 20-ға жуық мацевот қалды. 1851 жылы Бибіршіде екі мәжілісхана болған. Ұлы мәжілі�...