Кіріспе
Польша Корольдігінің дворяны (1521-1582) Боньчадан Миколай Сиеницки (1521-1582) - Польша Корольдігінің дворяны. Ол Чельм жерінің палаталысы қызметін атқарды және өз кезеңінің әйгілі саясаткері болды. Польшаның ең үздік саяси ораторларының бірі саналатын ол Сеймнің маршалы атағын тоғыз рет иеленген. Протестант болған ол өмірінің соңында Польша бауырларының мүшесі болды және қазіргі Еуропада елестетілмейтін масштабта Польша-Литва одақтастығында діни төзімділіктің жаңа заңдарын енгізген Варшава конфедерациясының негізгі бастамашыларының бірі болды.
Mikołaj Sienicki of Bończa (c. 1521 1582) was a member of the nobility of the Kingdom of Poland. He held the office of chamberlain of the land of Chełm and was a notable politician of his period. Considered one of the best Polish political orators, he also held the title of marshal of the Sejm nine times. A Protestant, near the end of his life he became a member of the Polish Brethren and one of the major initiators of, and contributors to the Warsaw Confederation, which introduced new laws of religious tolerance in the Polish–Lithuanian Commonwealth, on a scale unimaginable in contemporary Europe.
Ерте мансап
Миколай Сиеницки 1521 жылы Станислав Сиеницки мен Барбара Боришевсканың үйінде дүниеге келген. 1535 жылы Еуропадағы ең көне университеттердің бірі - Ягеллон университетінде білім алуды бастады. Көп ұзамай ол саясатқа белсенді түрде қызығушылық танытып, әкесіне қосылды жергілікті парламент (сейм) сессиясында өзінің туған аймағы (Chełm жері немесе ziemia chełmska). Ол бірнеше рет сол диеталарға патшаның легаты болып сайланды және өз әріптестері арасында үлкен құрмет пен танымалдылыққа ие болды.
Сеймдегі мансабы
Әкесі қайтыс болғаннан кейін ол белгілі саясаткер болды. 1550 жылы ол Чельм сеймигімен ұлттық Сеймге аймақтық депутат болып сайланды. Осы Сеймеде Сиеницки сенаторларды патшаға ешқандай көмек көрсетпеді деп айыптап, патшаның өзін сынға алғандығымен атақты болды (Зигмунд II Август сол кезде өзінің некелері туралы ақсүйектермен дау-дамайда болды). Бұл оның Сеймде сөйлеген соңғы сөзі болмады; келесі бірнеше жылда ол Польшаның Демостені ретінде атақ алады. 1553 жылдан бастап ол магнаттарға қарсы шығып, ел реформасын жасауға тырысқан орта дворяндықтың саяси партиясы - екзекуционисттік қозғалыстың белсенді мүшесі болды. Ол магнаттар заңсыз иеленген Корольдік жерлерді қайтаруды, үйлеспеушілік ережесін қолдануды және Польшадағы құқық қорғауды нығайту үшін starost кеңсесін реформалауды талап ететін топтың дауысты мүшесі болады. Ол сондай-ақ парламенттік құқық бойынша сарапшы болды және Польшада көптеген құқықтық терминдерді енгізген немесе танымал еткен деп саналады. Ол Польша-Литва одағының жақтасы болды және Польша Корольдігі мен Литва Ұлы Княжелігі арасындағы бұрынғы жеке одақты Польша-Литва Одағының жаңа еліне айналдырған Люблин одағының күшті қорғаушысы болды. Дін саласында ол реформацияны және Akademia Rakowicka сияқты түрлі мекемелерді қолдады. Сонымен қатар ол поляк католиктерін Римге тәуелділігі үшін сынға алды, ал Якуб Учанский сияқты жергілікті, поляк діни иерархиясы үшін көбірек тәуелсіздікті және тіпті поляк ұлттық шіркеуін құруды қалағандарды қолдады. 30 жылдық саяси мансабында Миколай 25 ұлттық Сеймнің 22-сіне қатысады (1550-1583). Ол басқа депутаттардың үлкен қолдауына ие болды: ол жиі патша мен сенаторларға депутаттардың өкілі болып сайланды және Сеймнің маршалы қызметін уақытша 9 рет атқарды (Пиотров 15.05. 26.07.1550, Краков 1.02 жылы. 29.03.1553, Пётрков 22.04 ж. 15.06.1555, Варшава 6.12.1556 14.01.1557, Пьотрокво 5.12.1558 8.02.1559, Варшава 22.11.1563 1.04.1564, Парчев 24.06. 12.08.1564; Пиотрков 18.01. 14.04.1556, Воладағы сайлау сеймі 7.11. 15.12.1575 ж.) қарастырылған. Польша тарихында оның рекордына басқа бірде-бір саясаткер жақындамады. Ол елге деген құлшынысы үшін кеңінен құрметтеліп, ешқашан Кельм подкоморзиінің кішігірім лауазымынан артыққа ұмтылмаған және ешқашан заңның дұрыс емес жағына басқан емес.
From 1553 on he was an active member of the executionist movement, a political party of the middle nobility, opposing the magnates and attempting to reform the country. He would be a vocal member of the group demanding the return of the Crown Lands held illegally by the magnates, the enforcement of the incompatibilitas rule, and reform of the starost office in order to strengthen the law enforcement in Poland. He was also an expert on parliamentary law, and is often considered to have introduced or popularized many legal terms in Poland He was a supporter of the closer Polish–Lithuanian union, and a strong advocate of the Union of Lublin which transformed the previous personal union between Kingdom of Poland and the Grand Duchy of Lithuania into the new country of Polish–Lithuanian Commonwealth. In the realm of religion he was a supporter of Reformation and various institutions like Akademia Rakowicka. At the same time he also criticized Polish Catholics for their dependence on Rome, while supporting those like Jakub Uchański who wanted more independence for local, Polish religious hierarchy and even the creation of a Polish national church. Over the 30 years of his political career Mikołaj would take part in 22 out of 25 national Sejms (from 1550 to 1583). He had enormous support of the other deputies: he was often chosen as the deputies' delegate to the king and senators, and held the temporary office of the marshal of the Sejm 9 times (Piotrków 15.05. 26.07.1550, Kraków 1.02. 29.03.1553, Piotrków 22.04. 15.06.1555, Warsaw 6.12.1556 14.01.1557, Piotrków 5.12.1558 8.02.1559, Warsaw 22.11.1563 1.04.1564, Parczew 24.06. 12.08.1564; Piotrków 18.01. 14.04.1556, election sejm at Wola 7.11. 15.12.1575). No other politician in Polish history would ever come close to his record. He was widely respected for his dedication to the country, never striving for more than the minor office of podkomorzy of Chełm, and never stepping on the wrong side of the law.
Варшава конфедерациясы және патшалық сайлау
Сиеницки Варшава Конфедерациясының бастамашыларының бірі болды. Діни толеранттылық пен ұлттық бірліктің қажеттілігінің дауысты қолдаушысы, ол католикалық дін қызметкерлерінің кідірту тактикасын қатты сынға алды, бұл интеррегнумның қиын кезеңінде жаңадан құрылған Мемлекеттің саяси тұрақтылығына қауіп төндірді. Конфедерацияға қол қойылғаннан кейін ол оның ережелерін Генридің баптарына, кейіннен pacta conventa-ға енгізудің негізгі қолдаушыларының бірі болды (канцлер Ян Замойский сияқты реформаға бейім басқа да поляк саясаткерлерімен бірге). Ол сондай-ақ Корольдік сот құруды және Польша-Литва мемлекетінің басқа да реформаларын қолдады. Ол өзін уақытша билеуші (интеррекс) деп жариялаған Гнезнен архиепискобын сынға алды; ол сондай-ақ Габсбургтердің кандидатын Польша тағына сайлағысы келген магнаттарды сынға алды. Орта және төменгі дворяндармен бірге ол Францияның Генрих III-ін, кейіннен Стефан Баториді Польша тағына сайлауды қолдады.