Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кунигунда Ростиславна (1245 9 қыркүйек 1285; чех: Kunhuta Uherská немесе Kunhuta Haličská) - Богемияның королевасы және 1278 жылдан қайтыс болғанға дейін оның регенті. Ол Чернигов әулетінен шыққан, Ростислав Михайловичтің қызы.
Kunigunda Rostislavna (1245 – 9 September 1285; Czech: Kunhuta Uherská or Kunhuta Haličská) was Queen consort of Bohemia and its regent from 1278 until her death. She was a member of the House of Chernigov, and a daughter of Rostislav Mikhailovich.
Отбасы
Ол Рутенияда, әкесінің әжесі Михаил Черниговтың жерінде дүниеге келген. Оның бабасы Киевтің соңғы Ұлы князі болды, оны күшті князь емес, монғол империясы құлатты. Оның ата-анасы - Белград пен Славонияның болашақ билеушісі Ростислав Михайлович және оның әйелі Анна Венгриядан. Атасының әкесі қайтыс болғаннан кейін, Кунигунданың отбасы Венгрияға көшіп барды, онда анасының әкесі, Венгрияның Бела IV, оның әкесі Дунай аңғарындағы кейбір серб тілінде сөйлейтін аймақтардың губернаторы болды. 1256 жылы оның әкесі өзін Болгарияның императоры деп жариялады, бірақ ол атағын қорғауға сол жерде қалмады.
She was presumably born in Ruthenia, in the domains of her paternal grandfather Michael of Chernigov. Her grandfather was the last Grand Prince of Kiev, who was deposed not by a more powerful prince but by the Mongol Empire. Her parents were Rostislav Mikhailovich, future ruler of Belgrade and Slavonia, and his wife Anna of Hungary. After the death of her father's father, Kunigunda's family relocated to Hungary, where her mother's father, Béla IV of Hungary, made her father governor of certain Serbian speaking regions in the Danube Valley. Her father proclaimed himself Emperor of Bulgaria in 1256 but did not stay there to defend his title.
Богемияның патшайымы және регенті
Алайда, Богемия мен Венгрия арасындағы бейбітшілік 10 жылдан кейін, Кунигунданың ағасы Стефан Венгрияның патшасы ретінде билікке келген кезде аяқталды. 1278 жылы король Оттокар 1276 жылы Германияның Рудольф І-іне жоғалтқан жерлерін қайтаруға тырысты. Ол одақтастар құрып, үлкен әскер жинады, бірақ Рудольф оны жеңіп, 1278 жылы 26 тамыздағы наурыз айында Дюрнкрут пен Джеденспейген шайқасында қаза тапты. Моравия бағындырылды және оның үкіметі Рудольфтің өкілдеріне тапсырылды, Кунигунда, қазір Богемияның королева-регенті, Праганы қоршаған провинцияны ғана басқарады, ал жас Вацлав Рудольфтің бір қызы Джудитке тұрмысқа шығып, үйленді. 1285 жылы Прагада Фалькенштейннің богемиялық магнаты Завишка екінші рет үйленді. Алайда, ол бірнеше айдан кейін ғана қайтыс болды. Завиш одан аман қалып, қайтадан Венгрияның Елизавета ханшайымына үйленді. Ол 1290 жылы 24 тамызда патшаның атынан өлім жазасына кесілді. Кунигунданың ұлы Венецлав II Богемия патшалығын сақтап қалды, сонымен қатар Польша мен Венгрияны алуда сәтті болды, бірақ өте тұрақты емес. Ақыр соңында, ол Люксембург және Габсбургтер әулеттерінің негізгі ата-бабаларының бірі.
However, the peace between Bohemia and Hungary ended after 10 years, when Kunigunda's uncle Stephen came to power as the King of Hungary. In 1278, King Ottokar tried to recover his lands lost to Rudolph I of Germany in 1276. He made allies and collected a large army, but he was defeated by Rudolph and killed at the Battle of Dürnkrut and Jedenspeigen on the March on 26 August 1278. Moravia was subdued and its government entrusted to Rudolph's representatives, leaving Kunigunda, now Queen Regent of Bohemia in control of only the province surrounding Prague, while the young Wenceslaus was betrothed and married to one of Rudolph's daughters, Judith. Kunigunda married secondly the Bohemian magnate Záviš of Falkenstein in Prague in 1285. However, she died only a few months later. Záviš survived her and married again to the Hungarian Princess Elisabeth. He was executed on behalf of the King on 24 August 1290. Kunigunda's son Wenceslaus II kept the Kingdom of Bohemia, and also succeeded in obtaining Poland and Hungary although not very sustainably. Ultimately, she is one of the pivotal ancestresses of both the House of Luxembourg and the Habsburgs.