Кіріспе

Польшаның ақсүйек және киелі адамы

Өмір

Хмиеловский Краков Конгресс Польшасының шетінде, Иголомияда, шлахта отбасында, Войцех Хмиеловскийдің (1811-1853) және Йозефа Борзиславскаяның (1821-1859) төрт баланың ең үлкені болып дүниеге келді. Оның аға-інілері Станислав Теодор (о. 1848), Ядвига Модеста Сзаньяновская (туған. 1850) және Мариан Антони (1852 1903). Ол өзінің шығармаларын Польшадағы көрмелерге жіберген. Ол белгілі бір уақыт бойы танымал суретші болған. Осы тұста діни тақырыптар пайда бола бастады, мысалы, оның Санкт-Маргарет аян және оның ең әйгілі жұмысы, Ecce homo, қазіргі уақытта Краковтағы Альбертиндік қарындастардың часовнясында. Адам Хмиеловскийдің қазіргі уақыттағы шығармашылығына 61 майлы бояу, 22 акварель және 15 сурет кіреді. Оның ең танымал шығармалары: Po pojedynku ("Дуэльден кейін"), Dziewczynka z pieskiem ("Иті бар қыз"), Cmentarz ("Құрым"), Dama z listem ("Сілтемелі ханым"), Powstaniec na koniu ("Ат үстіндегі көтерілісші"), Zachód słońca ("Күн бату") және Amazonka ("Амазонка"). 1887 жылы 25 тамызда ол Үшінші Франциск орденіне қосылып, діни есімін алды, Альберт. Ол алғашқы мамандығын Краковтың кардинал архиепискобы Альбин Дунаевскийдің қолынан алды және ол ерікті қызмет атқарған қоғамдық баспанада тұрып қалды. Қасиетті деп жариялау процесі кардинал Адам Стефан Сапиеха 1946 жылы оның ашылуынан бастап 1947 жылы жабылуына дейін бақылаған ақпарат процесінен басталды. Теологтар оның барлық рухани жазбаларын 1956 жылы 3 мамырда сенімге сай деп мақұлдады. Ал ресми түрде бұл істің бастамасы 1966 жылы 27 қаңтарда Папа Пауль VI кезінде болды, онда ол Құдайдың қызметшісі деп жарияланды. Кардинал Карол Йозеф Войтила, болашақ Папа Иоанн Павел II, 1967 жылдың 15 қыркүйегінен 1968 жылға дейін елшілік процеске бақылау жасады, ал Қасиеттілердің істері жөніндегі қауым кейіннен 1970 жылдың 17 қазанында Римде алдыңғы процестерді бекітті. C.C.S. қызметкерлері мен олардың кеңесшілері істі 1976 жылы 13 наурызда, C.C.S. 30 қарашада ғана мақұлдады, ал оның ерлік қасиеттерінің өмірін растау Рим папасы Пауыл VI-ге оны құрметті деп атауға мүмкіндік берді. Қасиетті деп жариялау кереметі ол орын алған епархиялық деңгейде тергелді және кейіннен 1983 жылдың 27 қаңтарында C. C. S. растауын алды. 1983 жылы 26 мамырда дәрігерлер кеңесінің мамандары аурудың керемет түрде сауығып кеткенін мойындады. Теологтар осы маусымда К.С.С. Иоанн Павел II аталған кереметті 1983 жылы 9 маусымда мақұлдады және 1983 жылы 22 маусымда Краковқа барған кезінде Хмиеловскийді ақтады. Қасиеттілер қатарына жатқызу кереметі 1987 жылдың 9 қыркүйегінен 24 қарашасына дейін шыққан епархияда зерттелді және бұл процесс 1988 жылдың 26 ақпанында медициналық кеңес бірнеше айдан кейін, 1988 жылдың 23 қарашасында, оны бекіту үшін жиналғанға дейін бекітілді. Теологиялық сарапшылар да 1989 жылы 3 ақпанда осы ғажайыпқа келісті, сондай-ақ 21 ақпанда C.C.S. Содан кейін Иоанн Павел II оны 1989 жылы 24 ақпанда бекітіп, Хмиеловскийді уақытында әулие деп жариялайтынын растады. Иоанн Павел II Хмиеловскийді 1989 жылы 12 қарашада Санкт-Петерск алаңында қасиетті деп жариялады.