Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим сенаторы және генерал Сервий Сулпиций Галба б. з. б. 144 жылы Рим консулы болды.
Roman senator and general
Servius Sulpicius Galba was a consul of Rome in 144 BC.
Македония
Галба Луций Эмилий Паулус Македонскийдің қолбасшылығындағы Македониядағы екінші легионның бір бөлігіне жасақшылар трибуны болып қызмет етті. 167 жылы Персейді жаулап алғаннан кейін, Эмилий Римге оралғаннан кейін, Галба оның жеңісіне жол бермеуге тырысты. Гальбаның бұл әрекеті сәтті болмады, бірақ оның күш-жігері атақ-даңққа ие болды.
Galba served as tribune of the soldiers for part of the second legion in Macedonia, under Lucius Aemilius Paullus Macedonicus. After the conquest of Perseus in 167 BC, following Aemilius' return to Rome, Galba attempted to prevent his triumph. Galba did not succeed, but his efforts created notoriety.
Испания
Галба б. з. д. 151 жылы претор болған. Ол өзінің провинциясы ретінде Испанияны (Иберия түбегі, қазіргі Испания мен Португалияны қоса алғанда) иеленді, онда кельтиберлерге қарсы соғыс жүрді. Гальба келген соң, ол дереу лузитаниялықтарға қарсы шықты. Галба жауды табысты қуып шықты, бірақ өзінің тәртіпсіз әскерін шаршатып, жауды қуып бармай қойды. Лузитаниялықтар кері бұрылып, қатал шайқасқа түседі, онда 7000 римдік қаза табады. Галба содан кейін өзінің әскерінің қалдықтары мен одақтастарын Конисторгистегі қыстауға алып барды. 150 жылы көктемде Галба қайтадан лузитаниялықтарға қарсы соғысқа аттанды. Олар Галбаға елші жіберіп, римдіктерге қарсы соғыс бастауды қателік деп жариялады және Атилиуспен жасаған келісімге қайта оралуды өтінді. Ол Лузитания елшілерімен кездесіп, Римге (және Галбаның) провинцияларына қарсы соғыс жүргізуде олардың кінәсі жоқ екенін келісті. Олардың кедейліктеріне байланысты таңдаулары жоқ еді, сондықтан Галба лузитаниялықтардың Римнің одақтастары болуын және құнарлы жерлерді отарлауды ұсынды. Галбаға әр түрлі аймақтарда жерлер уәде етілді, сондықтан лузитаниялықтар Галбаның ұсынысына келіскен кезде олар үш фракцияға бөлініп, өз мақсаттарына қарай жүріп кетті. Олар келген кезде Галбаның әскерлері оларға шабуыл жасап, өлтіреді. Лузитаниялықтардың азғанасы аман қалды, бірақ аман қалғандардың арасында Вириат болды, ол бір күні өз отандастарына жасалған әділетсіздік үшін кек алуды мақсат етті. Аппиан Галбаның бай болғанына қарамастан, ашкөз болғанын, тіпті ол ақшалай пайда табу үшін өтірік айтпағанын немесе жалған ант бермегенін айтады. Келесі жылы Гальба Римге оралғанда, трибун Люций Скрибониус Либо Лузитанияға жасаған қаскөйлігі үшін оған айып тақты. 85 жастағы Катон Цензор халық жиналысында оған аяусыз шабуыл жасады. Сол кездегі сөздіктермен танысқан Галбаның өзін қорғау үшін айтары жоқ еді. Керісінше, Галба өзінің балаларын және туысы етім баласын халық алдына әкелгенге дейін параға сүйенді. Ол қайырымдылық сұрап жалбарынған соң, ақталды.
Galba was a praetor in 151 BC. He was awarded Hispania (the Iberian Peninsula, including modern Spain and Portugal) as his province, where a war was being fought against the Celtiberians. When Galba arrived, he immediately confronted the Lusitanians. Galba successfully drove the enemy away, but he exhausted his undisciplined army and decided not to pursue the enemy. The Lusitanians turned around and a fierce battle ensued in which 7,000 Romans died. Galba then led the remnants of his army and his allies to his winter quarters at Conistorgis. In the spring of 150 BC, Galba again went to war against the Lusitanians. They soon sent an emissary to Galba, declaring they had made a mistake of making war against Roman subjects, and requested to return to a treaty they had made with Atilius. He met with the Lusitanian emissaries and agreed that it had not been their fault in waging war against the Roman (and Galba's) provinces – they had no choice due to their poverty – so Galba suggested that the Lusitanians become allies of Rome and receive fertile land to colonise. Galba promised lands in different areas, so when the Lusitanians agreed to Galba's offer, they split into three factions to march to their destinations. When each arrived, they were attacked by Galba's forces and massacred. Few Lusitanians escaped with their lives; but among the survivors was Viriathus, destined one day to avenge the wrong done to his countrymen. Appian states that Galba, although wealthy, was miserly, and that he did not even lie or perjure himself, provided he could thereby gain pecuniary advantages. In the following year, when Galba had returned to Rome, the tribune, Lucius Scribonius Libo, brought a charge against him for the outrage he had committed on the Lusitanians. Cato the Censor, then 85 years old, attacked him mercilessly in the assembly of the people. Galba, educated in the rhetoric of the day, had nothing to say in his own defence. Instead, Galba relied on bribery before bringing his children, and the orphan child of a relative, before the people. Imploring mercy, he was acquitted.
Консулдық
Оның зұлымдықтарына қарамастан, Галба б.з.д. Екі консул Испаниядағы Вириатқа қарсы соғыста кімнің әскери қолбасшылықты қолға алуы керектігі туралы айтысты. Олар сенатты фракцияларға бөлді, ал олардың ешқайсысы да қатыспайды деген шешім қабылданды. Сенат Испаниядағы әскерге басшылық етуді жалғастыру үшін өткен жылдың консулы Квинт Фабий Максим Эмилианды таңдады.
Despite his atrocities, Galba was made consul in the year 144 BC, with Lucius Aurelius Cotta. The two consuls fought over who would take military command in a conflict against Viriathus in Hispania. They pulled the senate into factions and the resolution was that neither of them would go. The senate chose Quintus Fabius Maximus Aemilianus, the consul of the year before, to continue commanding the army in Hispania.