Кіріспе

Ричард III (қайтыс болды 1140/1), сондай-ақ Ричард Калено, Норман граф Каринола және соңғы квази тәуелсіз герцог Гаета, билік ету 1121 жылдан бастап оның өліміне дейін. 1113 жылдан бастап ол өзінің ағайындысы немесе немере інісі, герцог Джонатан үшін Гаетаның регенті болды; 1121 жылы ол оның орнын басады. Герцог ретінде ол Капуаның князьдерінің номиналды вассалы болды, ол олармен туысқан.

Отбасы

Ричард Каренола граф Бартоломейдің ұлы болды, оны Петр Диакон куәландырғандай, ол оны өзінің Chronicon Cassinense-де Бартоломей де Калено filius деп атады. Ричард өзінің әкесін 1123 және 1127 жылдың қарашасында жазған жарғыларында қолданған атақпен атап өтті: "Ричард, жоғарыда аталған қаланың [Гаетаның] құдайдың мейірімді консулы және герцогы, ежелгі Лорд Бартоломейдің ұлы, Капуаның әміршілері мен Кариноланың пәк естелік графтарының ұрпағы". Бартоломей Капуаның принсі I Джорданның және Кариноланың графы I Джонатанның ағасы болды. Осылайша Ричард Дренготтардың үлкен отбасының мүшесі болды. Рихардтан бұрын Гетада болған герцог Джонатан граф Джонатанның ұлы болуы мүмкін. Грэхам Луд Ричардты граф Джонатанның ұлы және герцог Джонатан оның немере інісі, Ричардтың есімі аталмаған ағасының ұлы деп санаған баламалы шежіре ұсынады. Ричард Анна есімді әйелге үйленген. Олардың ұлы Джонатан (1162×66 жылы қайтыс болды) Каринола графлығын мұра етті және Ричард қайтыс болғаннан кейін корольге өткен Гаетаның жоғалуы үшін Конза графтығын беру арқылы өтемақы алды.

Гаетаны қорғау

Пётр Диаконның айтуынша, 1111 жылы герцог Ричард II қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Рангарда "Гаета герцогтігі үшін" (pro ducatu Cagetano) Каринола графы Ричардпен шайқасты. Питер ешқашан Рихард Кариноланы Гаета герцогы деп атамайды, оны жай ғана "Кариноланың иелері" (dominus Caleni) деп атайды. 1113 жылы Ричард II мұрагері қайтыс болғаннан кейін, Джонатанды герцог етіп, Ричардты регент ретінде Капуаның принсі Роберт I тағайындады. Кодекс Кайетаннан 1116 жылы Жонатаның төртінші, ал 1119 жылы билігінің жетінші жылында болғаны белгілі. Гаетаның тәуелсіздігінің белгісі ретінде 1113 жылдың наурызы мен мамыр аралығында 1114 жылдың шілдесінде Ричардпен бірге Византия императорлары Алексий I (1081 - 1118) мен Иоанн II (1092 - 1143) бірлескен билік құрған кезге қатысты жарғылар шығарды. 1114 жылы Ричард Монтекассино аббатлығын Фонди, Секано, Акино, Венефро, Алифе және Тьянодағы иеліктерінде бекітті. 1115 жылы Рангарда екінші күйеуі Александрдың, Сесса Аурунка графының түрмеге қамалуына кек алу үшін Суйодағы аббатхананың мұнарасы мен басқа да иеліктерін басып алды. 1117 жылы Ричард оған иеліктерін қалпына келтіруге көмектесті. 1118 жылдың наурыз айында император Генрих V Римде Григорий VIII антипапасын тағайындағанда, заңды папа Геласий II туған қаласына, Гаетаға қашып кетті. Ол монах және дьякон болғанмен, діни қызметкер болып тағайындалмаған. Гаетада оның діни қызметкер болып тағайындалуы мен бағышталуы 9-10 наурызда, Liber pontificalis (ресми папалық тарих) бойынша, герцог Ричард (Джонатанның регенті), Апулия герцогы Вильгельм II және Капуаның принсі Роберт I қатысуымен өтті. Осы үш адам папкаға құрмет көрсетуді ант етті. 1121 жылы герцог болғаннан кейін көп ұзамай Ричард Гаетаның жетекші отбасыларының бірі Кампус Педеацетудің меншігін растады. 1123 жылы Рихард халықтың өтініші бойынша консулдар мен "үлкен адамдар" (майорлар) алдында Гаетада жасалған мыс фоларийді өзгертпеуге ант берді: "осылай аталған ақша, қазір ол фоларий болып табылады, сондықтан біз оны әрқашан бұзылмай және өзгермейтін болып қаламыз". Бұл монеталар тек жергілікті жерлерде ғана айналдырылды және тіпті 1194×97 жылға дейін Сицилия патшалары кезінде сақталды. Ричард Джонатанның регенті болып қызмет еткенде, жаңа ақша түрлерін енгізген. RIC CON ET DUX және † GAETA жазулары бар фольлярлар, содан кейін II немесе III әдетте герцогтар Ричард II және Ричард III-ге тиесілі, бірақ герцогтар өз жарғыларында цифрларды қолданбаған. 1123 жылғы осы акт сондай-ақ Гаетада консулдардың алғашқы пайда болуын көрсетеді. Консулдар - әдетте төрт адам, мерзімге қызмет ету - Ричардтың билігінің ерекшелігі болды және ол қайтыс болғаннан кейін қайта пайда болды. Оның монеталарынан көрінетіндей, Ричард әдетте Consul et Dux (консул және герцог) атағын қолданған. 1127 жылы ол курияны (сот) қосқан ғимаратты консулдарға берді.

Монтекассиномен дау

Питер Диаконның айтуынша, 1124 жылы Рихард Пиньярд Гаеталық Рихардтың "уәделеріне (promissionibus illectus) сүйеніп, Фонди консулы Лео мен оның ұлы Петрді түрмеге қамауға мәжбүр болды. Монтекассиноның абысы Одеризий II Рим папасы Каликст II-нің рұқсатымен Пикодағы Пинардтың қалтасын басып алды. Бұл герцог Ричардты өзінің иесі мен ағайындары, Капуаның принсі Джордан II-ден көмек сұрауға итермеледі, ол дереу Terra Sancti Benedicti, Монтекассино жерлеріне басып кірді. Тек папаның араласуы, Пиконы Одеризийдің иелігінде екенін растаған және игуменнің ханзадаға 300 фунт алтын төлегені ғана Иорданияны қаланы күшпен қайтарып алудан тоқтатты. Пётр Апулияның герцогы Вильгельмнің қақтығысқа араласудан бас тартқанын айтады. 1126 жылы Одеризий II-нің орнынан түсуі Монтекассиноның жаулары арасында Terra Sancti Benedicti жерін басып алу үшін жанжал тудырды. Ричард шұғылданды. 1125 жылы Пётр Диаконның айтуынша, ол Сант-Амброджио, Ла-Джантура, Санто-Стефано, Сан-Джорджо және Сант-Аполлинаре қалаларын тонаған. 1127 жылы Ричард Кастельнуово Параноны басып алу үшін Спиниум графты Аденульфті жіберді. Содан кейін бұл Пико қамалының алмасуы үшін аббатханаға қайтарылды. 1127 жылы Ричард Монтекассиноның тәуелділігі болған Санктус Николаус де Пика (қазіргі Пиконың жанында) монастырын тонаған. Санктус Николаустың преоры, Seniorectus, сол жылдың соңында Монтекассиноның абысы болып сайланды. 1128 жылдың ақпан-наурызы аралығында Ричард Капуада өзінің туысы, ханзада Роберт ІІ-нің сарайына барады. 4 ақпанда ол Роберттің аббат Сейоректіске өз иелігінде Монтекассиноның иелігін құрметтеуге ант бергенінің алғашқы куәсі болды. Наурыз айында Роберт Ричард пен тағы бір барон Рейналд Лопинустың идеясын мойындап, Монтекассиноға Каса Гензанадан жыл сайынғы 300 тари табыс берді.

Соңғы жылдар

1129 жылы Ричард Неаполь герцогтігімен бейбітшілік және одақ туралы келісімге қол қойды. 1134 жылы ол Монте-Цирцео иелерімен Террачина азаматтарына қарсы келісімге қол қойды. Сол жылы ол қаладағы бір шіркеуден тартып алынған мүлікті де қайтарып берді. 1137 жылы Ричард Сицилия королі Роджер ІІ-ге мойынсұнған көрінеді, ал 1135 жылдан кейін Гаетаның билік құлдарының жазбалары жоқ. Шын мәнінде, 1135 жылдың мамыр айынан кейін Рихардтың Гаета герцогы ретінде жарғысы жоқ, бірақ ол кем дегенде 1140 немесе 1141 жылға дейін өмір сүрді, әрине, әлі де билік жүргізді. 1137 жылы Пиза Республикасы Гаета консулдарына хат жолдады, оларды Неаполге шабуыл жасамауға шақырды, бұл Неаполмен келісім бұзылған және Ричард Роджермен біріккен жағдайда ғана мағыналы. 1137 жылы Рихард император Лотар II-нің оңтүстік Италияға шабуыл жасағанда, оның жағына шықты. 1140 жылы кейбір Гаета кемелері Генуя жағалауына шабуыл жасады, бірақ сол жылы герцог тек король Роджерге ғана емес, сонымен қатар оның ұлдары Апулия герцогы Роджер III және жақында орнатылған Капуа принсі Альфонсоға да адалдық ант беруге мәжбүр болды. Содан кейін Ричард патшаның қол астындағы адам болды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның герцогті таққа өтті және патшалықпен біртіндеп біріктірілді.