Кіріспе

Б.з.д. 2 ғасырдағы Рим саясаткері және генерал, гректердің одақтасы Маркус Фулвий Флаккус (б.з.д. 125 жылы консул, 122 жылы плебей трибуны болды.

Өмірбаян

Флакус 130 жылы Тиберий Гракхтың lex agraria-сымен бекітілген ауыл шаруашылығы жерлерін бөлу үшін үш адамның бірі болды; ол өлгенге дейін осы лауазымды сақтады. Бұл рөлде ол Сципион Эмилианның - одақтастардың өздері бастамасымен - шекаралық даулар бойынша юрисдикцияны комиссиядан консулдарға беру туралы әрекеттеріне шабуыл жасады. Ол б.з.б. 128 жылға дейін претор қызметін атқарған. Флак Римнің одақтас қалалары арасында жер бөлу мәселесін шешуге көмектесу үшін Италияның одақтастарына жер алу үшін Рим азаматтығын беруді ұсынды. 125 жылы осы бағдарлама бойынша консул болып сайланған ол итальяндықтарға азаматтық беру және шағымдану құқығын беру туралы заң жобаларын ұсынды. Бірінші ғасырда өмір сүрген Валериус Максим Флакканы сенат шақырғаннан бас тартқанда не сенат отырыстарына қатысудан бас тартқанда, "осы бүкіл мәртебелі қауымның беделін менсінбейтынын көрсету үшін" өзін әдепсіз әрі менмендік танытқан деп айыптаған. Алайда сенаттың оны Трансальпілік Галлияға Салувиялық шабуылдарға қарсы Массалияға (қазіргі Марсель) көмектесу үшін жібергені, ішінара оның ішкі заңнамалық бағдарламасын тоқтату үшін. Ол біздің заманымызға дейінгі 123 жылға дейін Трансальпілік Галлияда проконсул болып қызмет етті. Ішкі саяси қақтығыстан басқа, Римнің оңтүстік Галлиядағы мақсаты - Массалия айналасындағы лигуриялық тайпалар қауіп төндірген Пиреней түбегі мен Италия арасындағы сауда жолының қауіпсіздігін қамтамасыз ету болды. Ливийдің есебі Флакктың жағалау арқылы емес, Альптер арқылы (бәлкім, Монт-Женевр мен Дюран алқабы арқылы) саяхаттаған болуы мүмкін екенін көрсетеді, мүмкін, Саллуви территориясына жетуден бұрын Рона алқабының шығысында Воконтимен шайқасқан. Қалай болғанда да, Флакктың жеңісі шешен болмады, сондықтан келесі жылы жергілікті тайпаларды бағындыру үшін тағы бір консулды, Гай Секций Кальвинді, жіберді. Флакк бірінші болып трансалпілік лигуриялықтарды соғыста жеңді және б.з.д. 122 жылы ол Грекке көмек көрсету үшін плебейлік трибун болды. Грек өткен жылдан бері трибун болды, ол 123 жылға сайланды, итальяндықтарға азаматтықты беру саясатының сәл өзгертілген нұсқасын жүзеге асыруда. Бұл нұсқа латын құқықтарына ие болғандарға - ең маңызды құқықтар аралас некелер және Рим соттарына кіру - толық дауыс беру құқығы бар азаматтықты берді. Аппиан оның трибунат кезінде Африканы отарлау жоспарларын қолдау үшін қаладан кетіп қалғанын айтады; Плутарх оны Римде Маркус Ливий Друзусқа (саяси қарсыласы және содан кейін басқа трибун) қарсы тұру үшін орналастырады. Алайда итальяндық азаматтықты беру туралы заң жобасы жеңілді: ежелгі дереккөздерде екі басты қарсыластың есімі аталады: Гай Фанний және Друсс. Фанний "бұл тақырыпқа арналған әйгілі сөзінің" бір бөлігінде былай деді: Б.з.д. 121 жылдың басында Флакус Гай Гракхусқа қосылып, Карфагенде колония құру туралы заңның күшін жоюға қарсылық білдірді. Ал, наразылық күшейген кезде, Пауыл мен Гайды сенаттың алдына шақыртып алды. Содан кейін Люций Опимийге сенат бірінші сенат консультациясында наразылықтарды күшпен басуға өкілеттік берді. Флакк пен Гай өз жақтастарын қаруландырып, Авентин төбесінің кейбір жерлерін басып алды. Опимийдің әскерлері келіссөздер жүргізуден бас тартып, басшылардан сенат үкіміне берілуді талап етті және содан кейін шабуыл жасады; содан кейінгі шайқаста Флакк пен оның ұлдары қаза тапты.

Мұра

Цицерон Брутпен сөйлескенде Флакусты "ғалым" деп сипаттаған; Бадиан Оксфорд классикалық сөздігінде (2012) оның "Плутархтағы жауыздық суретті" түзетуге көмектесетінін атап өтті. Флакконың кем дегенде екі ұлы болды: үлкен ұлы - мүмкін, сол есімді - және кіші ұлы - мүмкін, Квинт есімді - екеуі де Люций Опимийдің Гракхан көтерілісін басуы кезінде қаза тапты.