Кіріспе

New Brunswick (Minister of Health and Community Services) v G (J), [1999] 3 S. C. R. 46, Канаданың Жоғарғы Сотының заң көмегін алуға құқық туралы шешімінің басты бөлігі болып табылады. Соттың шешімі бойынша, баласының қамқорлығын мемлекет таластырған ата-аналарға заң көмегін беруден бас тарту Канаданың Құқықтар мен бостандықтар туралы жарғының 7-бөліміне қайшы келеді.

Өмірбаян

Жаңа Брансуиктің денсаулық сақтау және қоғамдық қызметтер министрі алты айға Ж.Г.-нің үш баласын асыраушылыққа алды. Алты ай аяқталған соң министр оны тағы алты айға ұзартуды өтінді. Ж. Г. бұл шешімге қарсы шығып, провинциялық ішкі заң көмегі бағдарламасына сәйкес заң көмегін алуға өтініш берді. Оған рұқсат берілмеген. Ол заң көмегін беру саясатын Хартияның 7-бөлімін бұзу деп айыптап отыр. Сотталғандар бұзылған жоқ деп тапты. Бұл шешім апелляциялық сотта бекітілді. Жоғарғы Соттың алдында тұрған мәселе "баланы асырауды тоқтата тұру туралы сот бұйрығын сұраған кезде, мемлекет қаржыландыратын адвокаттармен қамтамасыз етілуге мұқтаж ата-аналардың конституциялық құқығы бар ма" деген болатын.

Моутизм

Көпшілік атынан жазған Ламер С. Ж. сот бұл мәселеге қатысты шешім қабылдамауы керек деген дәлелдерді қабылдамады, өйткені бұл мәселе даулы болды, өйткені Ж. Г. балаларының қамқорлығын қайта алды. Ол мұндай дәлелдерді сот талқыланған мәселені қашан шешуі керектігі туралы Боровскидің сынағын қолдану арқылы қабылдамады. Осы жағдайда сот бұл маңызды мәселе деп шешті, ол сотқа қайтып оралуы мүмкін емес және сотқа қайтып оралған кезде ол даулы мәселемен болады, өйткені мұндай істердің Канаданың Жоғарғы сотына жетуіне көп уақыт кетеді және заңгерлік кеңеске қол жеткізе алмайтын ата-аналар мұндай істерді апелляциялық соттарда жүргізу қиынға соғады.

Жеке тұлғаның қауіпсіздігі, 7-бөлім

Бас судья Ламер көпшілікке қатысты, осы ерекше жағдайларда үкімет заң көмегін ұсынуға міндетті. Алайда ол шығындарды азайту әділ сот талқылауын болдырмау үшін жеткілікті маңызды мақсат болуы мүмкін деген пікірді жоққа шығарған жоқ. Осы жағдайда, Ламер бас тартудан болатын үнемдеудің аз екенін және сондықтан Ж.Г.-ға 7-бап бойынша оның құқықтарын бас тартуға негіз бола алмайтынын тапты. 7-бөлім Ж.Г. психологиялық тұтастығына кері әсер еткендіктен қозғалды. Бұл кері әсер "нервтік шок" немесе "дене ауруы" деңгейіне дейін көтерілуі қажет емес, бірақ "әдеттегі стресс немесе алаңдаушылықтан" жоғары болуы керек. Жоғарғы Сот мұндай жағдайда 24-баптың 1-тармағы бойынша сот мемлекеттік қаржыландырылатын адвокатты тағайындауға құқылы деп айтты.