Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондондағы театрлық қойылымдар компаниясы Король компаниясы Лондон театрларының жабылуы ағылшын қалпына келтіруінің басында алынып тасталғаннан кейін Лондонда театрлық қойылымдар жасауға құқық берілген екі кәсіпорынның бірі болды. Ол 1660 жылдан 1682 жылға дейін, ол Герцог компаниясымен бірігіп, Біріккен компанияны құрды.
Enterprise of theatrical productions in London
The King's Company was one of two enterprises granted the rights to mount theatrical productions in London, after the London theatre closure had been lifted at the start of the English Restoration. It existed from 1660 to 1682, when it merged with the Duke's Company to form the United Company.
Тарих
1660 жылы 21 тамызда король Карл II Томас Киллигрю мен сэр Уильям Дэвенентке актерлік топтарды құруға уақытша "мүлік" түрінде ресми рұқсат берді. Киллигрюдің Король компаниясы Чарльздің демеушілігіне кірді; Дэвенант герцог компаниясы Чарльздің ағасы, содан кейін Йорк герцогы, кейіннен Англияның Джеймс II. Уақытша артықшылықтар кейіннен патент хаттарымен, 1662 жылы 25 сәуірде Киллигрю жағдайында, патент иелері үшін театрдың тұқым қуалайтын монополиясын нығайтады. Король компаниясының алғашқы тұрақты орны Гиббонның теннис корты болды; 1663 жылы Лисли теннис кортындағы герцог компаниясының озық театрынан бәсекеге жауап ретінде Киллигрю Корольдің ойын үйін, бүгінгі Корольдік театрды, Дрюри Лейнді салдырды және ашты. 1672 жылы өртеніп, қайтадан 1674 жылы қайтадан ашылды. Киллигрю компаниядағы үлестерінің көпшілігін 1670 жылдардың басында сатып жіберді, ал басқару 1671 жылдан кейін оның ұлы Чарльздың қолында болды. 1682 жылы Король компаниясы мен Герцог компаниясы бірігіп, Герцог компаниясының басшылығымен Біріккен компанияға айналды.
On 21 August 1660, King Charles II granted Thomas Killigrew and Sir William Davenant each official permission in the form of a temporary "privilege" to form acting companies. Killigrew's King's Company fell under the sponsorship of Charles himself; Davenant's Duke's Company under that of Charles's brother, then the Duke of York, later James II of England. The temporary privileges would be followed later by letters patent, issued on 25 April 1662 in Killigrew's case, cementing a hereditary monopoly on theatre for the patent holders. The first permanent venue for the King's Company was Gibbon's Tennis Court; in 1663, responding to competition from the Duke's Company's more advanced theatre in Lisle's Tennis Court, Killigrew built and opened the King's Playhouse, today's Theatre Royal, Drury Lane. This burned down in 1672 and was rebuilt and reopened in 1674. Killigrew sold most of his interests in the company by the early 1670s and management was in his son Charles' hands after 1671. In 1682, the King's Company and the Duke's Company merged to become the so called United Company, under the leadership of the Duke's Company's people.
Компания мүшелері
Аға актерлердің арасында ертедегі Кинг компаниясы сол кезде жұмыс істейтін тәжірибелі актерлердің көпшілігін санады: Майкл Моун, Чарльз Харт, Джон Лейси, Эдвард Кинастон, Уолтер Клан, Томас Бетертон бастапқы топтың бір бөлігі болды. Беттертон сол жылдың 5 қарашасына дейін герцог компаниясына "ардақталады", Лорд Чемберлен осындай компаниядан басқа компанияға ауыстыруды тыйым салатын бұйрық шығарғанға дейін көп ұзамай. Мұндай бұйрықтар 1662 жылғы патенттік хаттарға да енгізілген. 1661 жылы 28 қаңтарда жаңа Король компаниясының он бес мүшесі - Томас Киллигрю, сэр Роберт Говард және он үш актер - Бедфорд графтымен жаңа театр орнын жалға алу туралы келісімге қол қойды, бұл келісім компанияның үлескерлерін де анықтады. Он үш актер / қатысушылар Харт, Моун, Лейси, Клан, Кинастон, Ричард Бакстер, Теофилус Берд, Николас Блэгден, Николас Берт, Уильям Картрайт, Томас Ловедей, Роберт Шаттерл және Уильям Винтершалл болды. Киллигру 1661 жылдан бастап ағылшын сахнасындағы алғашқы актрисаларды қосу үшін труппасын тез кеңейтті. Оның компаниясына Маргарет Хьюз, Энн Маршалл, Мэри Кнеп, Элизабет Бутелл, Кэтрин Кори, Элизабет Кокс, Элизабет Джеймс және Нелл Гвин кірді. Киллигрюдің театрлық кәсібіне кіруіне себеп өнерге қарағанда көбірек ақша болды. Киллигрю компанияның көркемдік бағытына күшті бақылау жасамады және жасамауы мүмкін еді.
Among its senior actors, the early King's Company counted many of the more experienced actors still working at the time: Michael Mohun, Charles Hart, John Lacy, Edward Kynaston, Walter Clun, Thomas Betterton were part of the initial group. Betterton would be "seduced" away to the Duke's Company by 5 November the same year, not long before the Lord Chamberlain issued orders forbidding such transfers from one company to the other. Such orders would be encoded into the 1662 letters patent as well. On 28 January 1661, fifteen members of the new King's Company – Thomas Killigrew, Sir Robert Howard and thirteen actors – signed a lease with the Earl of Bedford for the site of a new theatre, an agreement that also defined the sharers in the company. The thirteen actor/sharers were Hart, Mohun, Lacy, Clun, Kinaston, Richard Baxter, Theophilus Bird, Nicholas Blagden, Nicholas Burt, William Cartwright, Thomas Loveday, Robert Shatterell and William Wintershall. Killigrew quickly expanded his troupe to include the first actresses on the English public stage, starting in 1661. His company included Margaret Hughes, Anne Marshall, Mary Knep, Elizabeth Boutell, Katherine Corey, Elizabeth Cox, Elizabeth James and Nell Gwyn. Killigrew's motivations for entering into his theatrical enterprise were more monetary than artistic. Killigrew did not exert – and probably could not have exerted – strong control over the artistic direction of the company.