Кіріспе

Мейр Айзенштадтер (Meir ben Judah Leib Eisenstädter, 17801852) - венгр раввині, талмудист және пайтан (литургиялық ақын). Ол 1864 жылы ұлы шығарған "Имре Эш" ("От сөздері") атты респонса жинағының авторы ретінде танымал. Айзенштадтер сондай-ақ Махарам Аш ("Morenu ha Rav Meir Eisenshtadt" деген сөздің еврейше қысқартуы "біздің ұстазымыз, раввин Мейр Айзенштадт"), Мейр Гярмат және Мейр Унгар ретінде белгілі болды.

Өмір

Айзенштадтер Магрия Корольдігінің Нагимартон қаласындағы Маттерсдорф ешивасында кейін Прессбургтің (Позсони, қазіргі Словакиядағы Братислава) бас раввині болған атақты раввин Мұса Шрайбердің қолында оқыды. Жас кезінде Айзенштадтер Кисмартонға (қазіргі Айзенштадт, Австрия) көшіп барды, содан ол өзінің атын алды. Айзенштедтер 1807 жылы Баха раввинатқа шақырылды, онда ол үлкен ешиваны басқарды. Ол кейіннен Бач округінің бас раввині болған раввин Гёц Шверин Конның жақын досы болды. Швериннің қайын атасы күйреген кезде, Шверинді раввиндікке баруға мәжбүр етті, Эйзенштедтер оған Баджадағы кеңсесін ерікті түрде қайта тағайындады және Чатам Софердің ұсынысы бойынша өзі үшін Балассагярматтан орын алды, онда ол 1815 және 1835 жылдар аралығында қызмет етті. 1835 жылы Унгвар қаласына көшіп барып, қайтыс болғанға дейін үлкен ешиваның бас раввині қызметін атқарды. Айзенштадтер мажарлық еврейлердің қоғамдық өміріне белсенді қатысқан және Мажарстанның болашақ раввиндерінің көбі оның шәкірттері болған. Ол діни өзгерістер мен реформалар енгізуге ұмтылған прогрессивтілерге қатты қарсылық білдірді. Венгрия мен Галисияның ең ұлы раввиндары, соның ішінде Бродидің Соломон Клюгері, Ной Сандектің Хайым Халберстамы (Польшадағы Ной Сач) және Краковтың Симон Софері өздерінің проблемаларын оған жолдады. Бұл уақытта Унгварда даян (рабилік төреші) қызметін атқарған Китзур Шулхан Арухтың авторы рабби Шломо Ганцфрид болды. Айзенштадтер Вагуйхелдің (қазіргі Нове-Место-над-Вахом, Словакия) раввині Дэвид Дойчтың қызымен тұрмысқа шыққан, ол сол кезде ешиваның басшысы болған. Айзенштадтер 1852 жылы 16 қаңтарда (24 Тевет, 5612) қайтыс болды. Оның ұлы Менахим оның орнын басып, ешиваның басшысы болды.