Кіріспе
Жаңа Келісім мәтінінің түрі
Жаңа Келісімнің мәтіндік сынағында византиялық мәтін түрі (сондай-ақ Көпшілік мәтін, Дәстүрлі мәтін, Шіркеу мәтіні, Константинополь мәтіні, Антиохия мәтіні немесе Сирия мәтіні деп аталады) – негізгі мәтін түрлерінің бірі. Бұл грек тіліндегі Жаңа Келісімнің сақталған ең көп қолжазбаларында кездеседі. Шығыс православие шіркеуінің Жаңа Келісім мәтіні, Патриархтық мәтін, сондай-ақ уағыздарда қолданылатын мәтіндер осы мәтін түріне негізделген. Сол сияқты, арамей тіліндегі Пешитта, көбінесе византиялық мәтінмен сәйкес келеді, Сирия дәстүрінде стандартты нұсқа ретінде қолданылады, оның ішінде Сирия православие шіркеуі мен Халдей шіркеуі. Кем дегенде 1830 жерде өзгешеліктер болғанымен, ол Реформация дәуіріндегі (протестанттық) Жаңа Келісімнің көптеген тілдерге аудармалары үшін қолданылған грек мәтінінің негізінде жатыр (бірақ ол византиялық мәтін түрінен кейбір айырмашылықтарды қамтиды). Қазіргі заманғы аудармалар (1900 жылдан бері) негізінен Александриялық мәтін түріне көбірек сәйкес келетін эклектикалық басылымдарды қолданады, көптеген ғалымдар бұл мәтін түрін ең дәл деп санайды. Дегенмен, византиялық мәтін түрін пайдаланатын кейбір заманауи аудармалар да жасалған. Византиялық мәтін бірнеше қазіргі Шығыс православиелік басылымдарда да кездеседі, өйткені византиялық мәтіндік дәстүр Шығыс православие шіркеуінде бүгінгі күнге дейін жалғасып келеді. Православие шіркеуі қолданатын мәтін кішкентай қолжазбалармен расталады. Бұл мәтін жалпы византиялық стандарт ретінде қабылданады. Робинсон және Ходжес сияқты кейбір мәтіндік сыншылар әлі де византиялық мәтінді қолдайды және грек тіліндегі Жаңа Келісімнің византиялық көпшілік сындық басылымдарын шығарды. Бұл көзқарас Джон Бургонмен әйгілі түрде қорғалған.
Қолжазбалар
Византия мәтініне ең ерте кездегі даусыз аталық куәлік Ниссалық Григорий (335 – 395 ж.ж.), Иоанн Златоуст (347 – 407), Ұлы Василий (330 – 379) және Иерусалимдік Кирилл (313 – 386) сияқты ерте шығыс шіркеуінің әулеттерінен келеді. Софист Астерийдің († 341) сақталған фрагменттері де Византия мәтініне сәйкес келеді деп саналады. Александрия мәтініне біршама жақын болса да, Александриялық Клименттің (150 – 215) цитаталарында кейде кейінгі Византия мәтін үлгісіне сәйкес келетін оқулар кездеседі. Вулфиланың (383 ж.с.) готика тіліне толық аудармасы болмаса да, ол Византия мәтін түрінен немесе Византиялық және Батыс мәтін түрлерінің аралық түрінен шыққан деп есептеледі. Грек тіліндегі Евангелиелерге екінші немесе үшінші ең көне аударма – сириялық Пешитта (ол Александрия және Батыс мәтіндерінің көптеген нұсқаларын қамтиды), әдетте V ғасырдың басына жатқызылады. Бірақ Марк 1:2 және Жохан 1:18 сияқты бірнеше даулы оқулар бойынша Пешитта Александриялық куәліктерді қолдайды. Аралас оқулармен сипатталғанына қарамастан, V ғасырдан бастау алатын сиро-палестин қолжазбаларында маңызды Византиялық компоненттер де бар. IV ғасырға, демек Пешиттадан ертерек жататын, эфиоп тіліндегі Ізгі хабарлар нұсқасы бар; оның ең жақсы сақталған нұсқалары – Garima Ізгі хабарларының V және VI ғасырлардағы қолжазбалары, Рохус Зурмонд оларды «ерте Византиялық» деп жіктеген. Зурмонд атап өткендей, әсіресе Жохан Ізгі хабарында, эфиоп Ізгі хабарларындағы ерте Византия мәтінінің пішімі кейінгі грек тіліндегі көпшілік мәтіннен мүлдем өзгеше және Папирус 66-мен бірнеше жерде сәйкес келеді. VII ғасырдың басында Томас Херакель Филоксеннің аудармасын қайта қарастырып, Харклидің сирия тіліндегі аудармасын жасады. Бұл мәтін Византиялық мәтінге өте ұқсас және кең таралуының арқасында 120-дан астам қолжазбада сақталған. Көптеген қазіргі грузин және армян қолжазбалары да Византия мәтініне сәйкес келеді, бірақ бұл қолжазбалар Византия мәтініне жақындату үшін қайта қарастырылған. Сонымен қатар, Византия мәтіні Киелі кітаптың Көне шіркеу славян қолжазбаларының мәтіндік негізі болып табылады, бірақ кейде оларда басқа мәтіндік дәстүрлерден алынған оқулар кездеседі. Иеронимнің латын Вульгатасының қолжазба негізі және бұл мәтінге Византия мәтінінің әсер еткені туралы пікірталас бар. Вордсворт Иеронимнің негізінен Синаитикалық және Ватикан кодекстеріне ұқсас мәтін түрін қолданғанын тұжырымдады, бірақ бұл тұжырымды Г.Ж.Вогельс қабылдамады, ол Иероним қолданған грек қолжазбалары негізінен Византия мәтінімен сәйкес келеді деп дәлелдеді. Фогельдің Вульгатаға жасаған талдауын Ф.К.Буркитт және Лагранж сынға алды, ал Буркитт Иеронимнің Вульгатасына әртүрлі мәтін түрлерінен алынған бірнеше грек қолжазбаларының әсер еткенін, олардың кейбіреулері Александрия кодексіне, ал басқалары Ватикан кодексіне ұқсас екенін дәлелдеді. Кейінгі Византия мәтініне сәйкес келетін жеке оқулар P46 сияқты ертедегі папирустардан табылған. Гарри Стёрц сияқты кейбіреулер бұдан Византиялық мәтін ертеде болғанын тұжырымдады, бірақ басқалары бұл тұжырымға сақтықпен қарады. Зунцтің айтуынша, кейбір Византиялық оқулар ежелгі болғанымен, Византиялық дәстүр жалпы алғанда кейінгі кезеңнен бастау алады, бұл жаңа тудыру емес, ерте нұсқалар арасында таңдау процесі. 2, 3, 6 (Жерші жазбалар мен Елшілердің істері), 8, 9, 11, 12, 14, 15, 18, 21, 23, 24, 25, 27, 28 (Марктан басқа), 29, 30, 32, 34, 35, 36, 37, 39, 40, 42, 44, 45, 46, 47, 49, 50, 52, 53, 54, 55, 57, 58, 60, 61 (Жерші жазбалар мен Елшілердің істері), 63, 65, 66, 68, 69 (Павлдан басқа), 70, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 80, 82, 83, 84, 89, 90, 92, 93, 95, 97, 98, 99, 100, 103, 104 (Павлдан басқа), 105, 107, 108, 109, 110, 112, 116, 119, 120, 121, 122, 123, 125, 126, 127, 128, 129, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 146, 147, 148, 151, 155, 156, 159, 162, 167, 169, 170, 171, 177, 180 (Елшілердің істері ғана), 181 (Елшілердің істері ғана), 182, 183, 185, 186, 187, 189, 190, 192, 193, 194, 195, 196, 197, 198, 199, 200, 201, 202, 203, 204, 205 (Хабарлар), 206 (Кафедралықтан басқа), 207, 208, 209 (Жершілердің Ізгі хабары мен Аян кітабынан басқа), 210, 212, 214, 215, 217, 218 (Кафедралықтан және Павлдан басқа), 219, 220, 221, 223, 224, 226, 227, 231, 232, 235, 236, 237, 240, 243, 244, 245, 246, 247, 248, 250, 254 (Кафедралықтан басқа), 256 (Павлдан басқа), 259, 260, 261, 262, 263 (Павлдан басқа), 264, 266, 267, 268, 269, 270, 272, 275, 276, 277, 278a, 278b, 280, 281, 282, 283, 284, 285, 286, 287, 288, 289, 290, 291, 292, 293, 297, 300, 301, 302, 303, 304, 305, 306, 308, 309, 313, 314, 316, 319, 320, 324, 325, 327, 328, 329, 330 (Павлдан басқа), 331, 334, 335, 337, 342, 343, 344, 347, 350, 351, 352, 353, 354, 355, 356, 357, 358, 359, 360, 361, 362, 364, 365 (Павлдан басқа), 366, 367, 368, 369, 371, 373, 374, 375, 376, 378 (Павлдан басқа), 379, 380, 381, 384, 385, 386, 387, 388, 390, 392, 393, 394, 395, 396, 398 (Кафедралықтан басқа), 399, 401, 402, 404, 405, 407, 408, 409, 410, 411, 412, 413, 414, 415, 417, 418, 419, 422, 425, 426, 429 (Павл мен Аян кітабынан), 431 (Елшілердің істері мен Кафедралықтан басқа), 432, 438, 439, 443, 445, 446, 448, 449, 450, 451 (Павлдан басқа), 452, 454, 457, 458, 459 (Павлдан басқа), 461, 465, 466, 469, 470, 471, 473, 474, 475, 476, 477, 478, 479, 480, 481, 482, 483, 484, 485, 490, 491, 492, 493, 494, 496, 497, 498, 499, 500, 501, 502, 504, 505, 506, 507, 509, 510, 511, 512, 514, 516, 518, 519, 520, 521, 522 (Елшілердің істері мен Кафедралықтан басқа), 523, 524, 525, 526, 527, 528, 529, 530, 531, 532, 533, 534, 535, 538, 540, 541, 546, 547, 548, 549, 550, 551, 553, 554, 556, 558, 559, 560, 564, 568, 570, 571, 573, 574, 575, 577, 578, 580, 583, 584, 585, 586, 587, 588, 592, 593, 594, 596, 597, 600, 601, 602, 603, 604, 605, 607, 610 (Кафедралықта), 614 (Кафедралықта), 616, 618, 620, 622, 624, 625, 626, 627, 628, 632, 633, 634, 637, 638, 639, 640, 642 (Кафедралықтан басқа), 644, 645, 648, 649, 650, 651, 655, 656, 657, 660, 662, 663, 664, 666, 668, 669, 672, 673, 674, 677, 680, 684, 685, 686, 688, 689, 690, 691, 692, 694, 696, 698, 699, 705, 707, 708, 711, 714, 715, 717, 718, 721, 724, 725, 727, 729, 730, 731, 734, 736, 737, 739, 741, 745, 746, 748, 750, 754, 755, 756, 757, 758, 759, 760, 761, 762, 763, 764, 765, 768, 769, 770, 773, 774, 775, 777, 778, 779, 781, 782, 783, 784, 785, 786, 787, 789, 790, 793, 794, 797, 798, 799, 801, 802, 806, 808, 809, 811, 818, 819, 820, 824, 825, 830, 831, 833, 834, 835, 836, 839, 840, 841, 843, 844, 845, 846, 848, 852, 853, 857, 858, 860, 861, 862, 864, 866, 867, 868, 870, 877, 880, 884, 886, 887, 889, 890, 893, 894, 896, 897, 898, 900, 901, 902, 904, 905, 906, 910, 911, 912, 914, 916, 917 (Павл), 918 (Павл), 919, 920, 921, 922, 924, 928, 936, 937, 938, 942, 943, 944, 945 (Елшілердің істері мен Кафедралық), 950, 951, 952, 953, 955, 956, 957, 958, 959, 960, 961, 962, 963, 964, 965, 966, 967, 969, 970, 971, 973, 975, 977, 978, 980, 981, 987, 988, 991, 993, 994, 995, 997, 998, 999, 1000, 1003, 1004, 1006 (Ізгі хабарлар), 1007, 1008, 1010 (?), 1011, 1013, 1014, 1015, 1016, 1017, 1018, 1019, 1020, 1023, 1024, 1025, 1026, 1028, 1030, 1031, 1032, 1033, 1036, 1044, 1045, 1046, 1050, 1052, 1053, 1054, 1055, 1056, 1057, 1059, 1060, 1061, 1062, 1063, 1065, 1067 (Кафедралықтан басқа), 1068, 1069, 1070, 1072, 1073, 1074, 1075, 1076, 1077, 1078, 1080, 1081, 1083, 1085, 1087, 1088, 1089, 1094, 1099, 1100, 1101, 1103, 1104, 1105, 1107, 1110, 1112, 1119, 1121, 1123, 1129, 1148, 1149, 1150, 1161, 1168, 1169, 1171, 1172, 1173, 1174, 1176, 1177, 1185, 1186, 1187, 1188, 1189, 1190, 1191, 1193, 1196, 1197, 1198, 1199, 1200, 1201, 1202, 1203, 1205, 1206, 1207, 1208, 1209, 1211, 1212, 1213, 1214, 1215, 1217, 1218, 1220, 1221, 1222, 1223, 1224, 1225, 1226, 1227, 1231, 1241 (Елшілердің істері ғана), 1251 (?), 1252, 1254, 1255, 1256...
Сипаттамалары
Александриялық мәтін түріндегі қолжазбалармен салыстырғанда, византиялық оқулардың ерекшелігі – тегіс әрі жақсы жасалған грек тіліне бейімділігі жоғары, параллель синоптикалық Евангелиялар арасында мәтіндік айырмашылықтар аз, және түсіндіруде қиындық тудыратын немесе қайшылықты мәселелерге тап болу ықтималдығы төмен.
Текст ресептісі
Грек тіліндегі Жаңа Келісімнің алғашқы басылымын Эразм аяқтап, 1516 жылғы 1 наурызда Базель қаласындағы Иоганн Фробен баспасынан шығарды (Novum Instrumentum omne). Баспагерінің бәсекелес Комплутенс полиглотынан бұрын басылымды жариялау талабына байланысты Эразм өз жұмысын шамамен алты қолжазбаға негіздеді, олардың барлығы он екінші ғасырдан бастап жазылған немесе одан кейінгі кезеңге жатады; және олардың тек біреуі ғана Византия мәтінінің түріне жатты. Ол латын тіліндегі "Вулгатадан" осы көздерде кездеспейтін алты аятты кері аударды, сондай-ақ Эразм "Вулгатадан", Церковь Әкелерінен алынған көптеген мәтіндерді де енгізді. Бұл мәтін, Нидерландыдан шыққан белгілі баспагер Бонавентура Эльзевирдің 1633 жылғы Эразм мәтінінің басылымында осылай атағаннан кейін Textus Receptus немесе қабылданған мәтін деп белгілі болды. "Король Джеймс" нұсқасының Жаңа Заңын Textus Receptus деп аталған басылымдардан аударған. Ходжес пен Фарстад, сондай-ақ Робинсон мен Пирпонттың византиялық "көпшілік мәтіні" грек қолжазбаларының басым көпшілігінде кездесетін мәтін негізінде құрылғандықтан "көпшілік" деп аталады. Textus Receptus Византия мәтінінің кейінгі нұсқасы болып есептелсе де, ол көпшілік мәтінінен 1838 грек оқуы бойынша өзгеше, олардың 1005-і "аудармаға болатын" айырмашылықтарды көрсетеді. Бұл айырмашылықтардың көпшілігі ұсақ-түйек, бірақ Византия мәтіні Textus Receptus-та ғана кездесетін Иоаннның айтылымы (Comma Johannium) және Елшілердің істері 8:37-ні алып тастайды. Осы айырмашылықтарға қарамастан, Византия мәтіні сындық мәтінге қарағанда Textus Receptus-қа көбірек сәйкес келеді, өйткені көпшілік мәтіні сындық мәтінмен 6577 рет келіспейді, ал Textus Receptus-пен 1800 рет келіспейді. Сонымен қатар, Textus Receptus пен Византия мәтіні арасындағы келісімдердің көптегісі маңызды, мысалы, 1 Тімотеге 3:16-дағы "Құдай" деген оқу және Зинақар әйел туралы оқиғаның кіріктірілуі.
Қазіргі аудармалар
Робинсон мен Пьерпонттың византиялық көпшілік мәтіні Дүниежүзілік ағылшын тіліндегі Киелі кітаптың негізі болып табылады. Ал Ходжес Фарстад мәтінінің сызықаралық аудармасын Томас Нельсон жасаған. Холман христиан стандарты Библиясы бастапқыда византиялық көпшілік мәтіннің ағылшын тіліне аударылуы ретінде жоспарланған, бірақ Артур Фарстад жоба басталғалы бірнеше ай өткен соң қайтыс болғандықтан, ол Критикалық мәтінге көшті. Дегенмен, HCSB Библиясының түсіндірмелерінде византиялық көпшілік мәтінге қатысты мәліметтер сақталған. Сол сияқты, Жаңа король Джеймс нұсқасы да түсіндірмелерінде византиялық көпшілік мәтінге қатысты мәліметтерді қамтиды, әйтсе де ол Текст Рецептінің аудармасы болып табылады. Арамей тіліндегі Пешиттаның ағылшын тіліне де бірнеше аудармасы бар, оларды Джон В. Этеридж, Джеймс Мёрдок және Джордж М. Ламса жасаған. Пешитта испан және малайям тілдеріне де аударылған. Сондай-ақ, Уильбур Пикеринг "Отбасы 35" деп аталатын ағылшын тіліндегі аударма жасады, ол "Егеменді Жаратушы сөйледі" деп аталды.